خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن محدث تبریزی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن محدث تبریزی :

۱
آشنایی با اساطیر پهلوی۲
ارتباط با دربار سامانیان۳
آثار۴
پانویس۵
منابع مقاله۶
وابسته‌ها

اَبوالْمؤَیَّدِ بَلْخی، شاعر و نویسند سد ۴ ق / ۱۰ م و از نخستین تدوین‌کنندگان شاهنامه،

آشنایی با اساطیر پهلوی

از جزئیات زندگی و تحصیلات وی اطلاعی در دست نیست، اما پاره‌های باقی‌مانده از گرشاسب نام وی و نیز موضوعاتی که در شاهنامه بدان‌ها پرداخته، حاکی از آن است که او روایات و اساطیر پهلوی را می‌شناخته و کتاب‌های بندهشن، خداینامه یا سیرالملوک را دیده بوده و با زبان، واژگان و اصطلاحات پهلوی آشنایی کامل داشته است.

ارتباط با دربار سامانیان

ابوالمؤید با دربار سامانیان ارتباط داشت و گاه به مدح امرای این خاندان می‌پرداخت و کتاب عجایب‌اللبدان خویش را نیز به نام ابوالقاسم نوح بن منصور (حک‍ ‍۳۶۵-۳۸۷ ق / ۹۷۶-۹۹۷ م) نگاشت.

آثار

1.عجایب البلدان،

این کتاب به نام‌های عجایب الاشیاء، عجایب الدنیا، هفت اقلیم و عجایب بر و بحر نیز شهرت دارد‌.
در آغازِ نسخه‌ای از این کتاب که اکنون در کمبریج هست، نام عجایب الاشیاء و در پایان آن عجایب الدنیا آمده است.

به نظر می‌رسد که این کتاب نام خاصی نداشته و عناوین مذکور، از سوی کاتبان یا مؤلفان تذکره‌ها و مورخان به آن داده شده باشد.

نسخه‌هایی از این کتاب در کتابخانه‌ها موجود است. افزون بر اینها ملک‌الشعرا بهار نیز نسخه‌ای از آن در اختیار داشته است که تفاوت‌هایی با نسخ کمبریج دارد. ظاهراً اصل کتاب از میان رفته و مؤلفی دیگر در تحریری جدید مطالبی بر آن افزوده است؛ چه اولاً برخی واژه‌های عربی یا مفردات و ترکیبات پارسی مربوط به سد ۴ ق به بعد در آن راه یافته؛ ثانیاً برخی از رویدادهای مربوط به سال‌های ۵۶۲، ۶۰۶، ۶۱۳ و ۶۱۷ ق در این کتاب دیده می‌شود.

مؤلف دوم که ظاهراً از اهالی مراغ آذربایجان بوده، چیزهایی از عجایب المخلوقات نجیب همدانی، مسالک و ممالک، تاریخ سلطان محمود و نیز برخی از مشاهدات خویش را بر آن افزوده است.

2. شاهنامه،

این اثر که در زمر نخستین شاهنامه‌های منثور بوده و از آن با عنوان شاهنام بزرگ و شاهنام مؤیدی، یاد شده است، اکنون در دست نیست. اگر گرشاسپ نامه را بخشی از این کتاب بشماریم، تنها بخش برجای مانده از آن همان پاره‌هایی از گرشاسب نامه است که در تاریخ سیستان آمده.

در منابع موجود نخستین کس که بدین شاهنامه اشاره کرده، بلعمی است. از این رو، می‌توان گفت که تاریخ تقریبی تألیف آن به پیش از ۳۵۲ ق باز می‌گردد.
محمد نوری عثمان بر آن است که حتی تألیف شاهنامه به اشار بلعمی، وزیر سامانیان، صورت گرفته است.

بلعمی و پس از او برخی دیگر از تاریخ‌نویسان در نگارش آثار خود