خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت اِکْراه (مفردات‌قرآن)

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت اِکْراه (مفردات‌قرآن) :

منبع: اِکْراه (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: إِکْراهَ (لغات‌قرآن)، اکراه (فقه)، اکراه.

اِکْراه (به کسر الف و سکون کاف) از واژگان قرآن کریم به معنای اجبار است.

فهرست مندرجات

1 – معنای اِکْراه
2 – کاربردها
2.۱ – اِکْراهَ‌ (آیه ۲۵۶ سوره بقره)
2.۱.۱ – تفسیر آیه
3 – پانویس
4 – منبع

1 – معنای اِکْراه

اِکْراه:

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۰۷.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۰۸.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۳۶۰.

به معنای اجبار است.

2 – کاربردها

به مواردی از اِکْراه که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

2.۱ – اِکْراهَ‌ (آیه ۲۵۶ سوره بقره)

(لا اِکْراهَ‌ فِی الدِّینِ قَدْ تَبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقی‌ لَا انْفِصامَ لَها)

[۴] بقره/سوره۲، آیه۲۵۶.

«اجباری در دین نیست زیرا راه حق و راه ضلالت هر دو آشکار شده و از همدیگر مشخّص‌اند.»

[۵] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۲، ص۵۲۳.

[۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۳۴۲.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۱۱۳.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۳۱.

2.۱.۱ – تفسیر آیه

آیه می‌گوید اجبارى در دین نیست زیرا راه حق و راه ضلالت هر دو آشکار شده و از همدیگر مشخّص‌اند.
این بیان در آیه زیر نیز آمده است.

(فَمَنْ شاءَ فَلْیُؤْمِنْ وَ مَنْ شاءَ فَلْیَکْفُرْ…)

[۹] کهف/سوره۱۸، آیه۲۹.

(هرکس مى‌خواهد ایمان بیاورد (و این حقیقت را پذیرا شود)، و هر کس مى‌خواهد کافر گردد.)

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۹۷.

[۱۱] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۴۲۰.

[۱۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۰۳.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۵۳.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۱۹.

لفظ «فِی الدِّینِ» دلالت دارد بر آنکه در مجموع متن دین اعم از اعتقاد و احکام، اجباری نیست. مراد از «الدِّینِ» اسلام و یا مطلق ادیان آسمانی است.

این آیه یا اخبار است و یا حکم و تشریع در قالب اخبار؛
در صورت اول نیز باز منتج، حکم تشریعی است. چون این آیه به ظاهر با آیات جهاد مخالف است لذا عدّه‌ای آن را منسوخ دانسته‌اند، حال آنکه علت این حکم همان تبیّن رشد از غیّ است و ناسخ‌ تا علت حکم را از بین نبرده نمی‌تواند حکم را از بین ببرد چنانکه معلوم است و چون این علت از بین رفتنی نیست پس حکم نیز منسوخ نخواهد بود.

بعضی از بزرگان آیه را یک قضیّه تکوینی و طبیعی گرفته و مجموع دین را اعتقاد دانسته و اعمال را نیز به اعتقاد برگردانده و گفته: اعتقاد و ایمان از امور قلبی است و اکراه و اجبار را در آنها راهی نیست زیرا اجبار فقط در اعمال ظاهری و حرکات بدنی مؤثر اس