خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت خواجه نصیرالدین محمد بن محمد طوسی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت خواجه نصیرالدین محمد بن محمد طوسی :

۱
ولادت۲
تحصیلات۳
خواجه در زندان اسماعیلیان۴
ارتباط با هلاکوخان۵
ساخت رصدخانه۶
اساتید۷
شاگردان۸
وفات۹
آثار۱۰
پانویس۱۱
منابع مقاله۱۲
وابسته‌ها

نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد

نام
نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد

نام‌های دیگر

خ‍واج‍ه‌ ن‍ص‍ی‍ر

طوس‍ی‌، ن‍ص‍ی‍رال‍دی‍ن

م‍ح‍ق‍ق‌ طوس‍ی‌

ن‍ص‍ی‍ر طوس‍ی‌

نام پدر

فخرالدین محمد بن حسن

متولد

11 جمادی‌الاول سال ۵۹۷ق

محل تولد

طوس

رحلت

دوشنبه ۱۷ ذی الحجه ۶۷۲ق

اساتید

پدرش فخرالدین محمد بن حسن، نورالدین على بن ابى‌منصور محمد الشیعى، شیخ ابوالسعادات اسعد بن عبدالقاهر بن اسعد اصفهانى

برخی آثار

تجرید الاعتقاد؛ قواعد العقائد؛ فصول نصیریه؛ تلخیص المحصل؛ رساله الإمامه یا وجیزه نصیریه

کد مؤلف

AUTHORCODE364AUTHORCODE

برای دیگر کاربردها، طوسی (ابهام‌زدایی) را ببینید.

برای دیگر کاربردها، خواجه نصیرالدین طوسی (ابهام‌زدایی) را ببینید.

نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد (۵۹۷ -‌۶۷۲ش)، ملقب به استادالبشر[۱] معروف به محقق طوسى و خواجه نصیرالدین طوسى، شاعر، فیلسوف، منجم، متکلم، فقیه و ریاضی دان ایرانی قرن ششم و هفتم قمری.

ولادت

ایشان در سحرگاه شنبه ۱۱ جمادى‌الأول ۵۹۷ق،[۲] برابر با فوریه ۱۲۰۱م، در طوس متولد شد. پدرش محمد بن حسن از فقهاى امامیه و محدثان طوس بود و خواجه در تحت تربیت چنین پدر دانشمندى پرورش یافته است[۳].

تحصیلات

او در آغاز کودکى، قرآن مجید را آموخت و اقسام علوم ادبى، از قبیل صرف و نحو و اشتقاق و مبانى علل و لغت را فراگرفت و احادیث نبوى و آثار بزرگان دین را آموخت و در نزد پدر به تحصیل علم فقه و اصول و حدیث پرداخت و به گفته بعضى او نزد دایى خود مقدمات منطق و حکمت را یاد گرفت و بر حقایق علوم طبیعى و الهى واقف گشت.

در این دوران به تحصیل علوم ریاضى از قبیل حساب و هندسه، جبر و موسیقى رو آورد و با دقت تمام به تحصیل این علوم پرداخت. گفته‌اند او نزد کمال‌الدین محمد حاسب از شاگردان افضل‌الدین کاشانى و دوست و همدم پدرش، فن ریاضى را خوانده است[۴].

وى بعد از وفات پدرش بنا بر وصیت او که گفته بود: «به جاهایى برو که در آنجا اساتید فن هستند»، به مسافرت پرداخت و در هر جا عالمى را یافت، از او بهره گرفت تا اینکه در نیشابور اقامت گزید.

شهر نیشابور با آنکه در حمله طایفه غزّ، دچار خرابى بسیار شده و بیشتر مساجد و مدارس آن در آن واقعه ویران گردیده و کتابخانه‌هاى مهم آن به غارت رفته بود و بسیارى از دانشمندان ساکن در آنجا، یا کشته شده یا جلاى وطن اختیار کرده بودند، بااین‌وجود تا حمله مغول اهمیت علمى خویش را از دست نداده بود و در زمان هجرت خواجه به آنجا باز هم مجمع علما، فقها، راویان حدیث، حکما و اطبا بود. در این شهر، خواجه نزد بسیارى از فقها و حکماى عصر خویش تلمذ نمود و به رتبه علمى والایى دست یافت[۵].

خواجه پس از حمله مغول به ایران، نیشابور را ترککرد و درحالى‌که در پى مأمنى مى‌گشت، به دعوت ناصرالدین عبدالرحیم بن ابى‌منصور محتشم (که از طرف علاءالدین محمد پادشاه اسماعیلیان، حاکم قهستان خراسان بود) وارد قهستان شد. ناصرالدین، مقدم او را غنیمت شمرد و او را بى‌نهایت احترام و اکرام نمود و از محضر او استفاده کرد[۶].

در قهستان، زمینه تحقیق و مطالعه براى خواجه فراهم گردید و او کتاب «طهارت» ابن مسکویه رازى را ترجمه کرد و با اضافه مطالب جدیدى آن را به نام «اخلاق ناصری» براى ناصرالدین نوشت. رساله معینیه در علم هیئت و چند کتاب دیگر از تألیفات او نیز از محصولات همین دوران است[۷].

خواجه در زندان اسماعیلیان

خواجه بعد از مدتى به قلعه میمون‌دز به نزد علاءالدین محمد، پادشاه اسماعیلیه رفت. گرچه درباره علت رفتن خواجه به الموت و میمون‌دز اختلاف نظر وجود دارد، ولى از کلام خود خواجه (که در آخر برخى از نسخ «شرح اشارات» وى ذکر شده است) چنین برمى‌آید که وى در قلاع اسماعیلیه در رنج و زحمت بوده و به‌اختیار در آنجا اقامت نکرده و در واقع در زندان و حبس بوده است[۸].

ارتباط با هلاکوخان

پس از اینکه هلاکو خان مغول، قلاع اسماعیلیه را فتح کرد و آوازه فضل و کمال خواجه را شنید و نیز دانست که خورشاه، پادشاه اسماعیلیه با صلاحدید وى دست از ستیز کشیده و تسلیم شده است، خواجه را با جمعى دیگر ملازم رکاب خود نمود[۹].

هلاکو سپس متوجه فتح بغداد شد و با خواجه در این مورد مشورت کرد و از او خواست اوضاع کواکب را بررسى و نتیجه را بیان کند. خواجه اوضاع را این‌گونه توضیح داد که خلافت عباسیان به‌زودى منقرض و نابود مى‌شود. این امر، هلاکو را به فتح بغداد ترغیب کرد[۱۰].

هلاکوخان پس از محاصره بغداد، آن را به تصرف درآورد و خلافت عباسیان با کشته شدن آخرین خلیفه، المستعصم‌باللّه، منقرض گردید.

در این زمان خواجه با تدبیر خود جان بسیارى از مردم و علما و اهل فضل و هنر را نجات داد و از غارت اموال بسیارى جلوگیرى نمود. حکایت شفاعت‌هاى او نزد هلاکو براى حفظ جان علما در تاریخ نگاشته شده است[۱۱].

خواجه بعد از ملازم شدن با هلاکو و فرزندش اباقا، سفرهاى متعددى نمود. در سال ۶۶۵، به‌همراهى قطب شیرازى به خراسان رفت و در سال ۶۶۷ به مراغه بازگشت در سال ۶۶۲ و چند نوبت دیگر براى جمع‌آورى کتاب به بغداد سفر کرد.

ساخت رصدخانه

پس از آنکه خواجه در خدمت هلاکو به مراغه رفت، به کار بستن رصد مشغول گردید. مبلغى هنگفت به این امر اختصاص داده شد و به درخواست خواجه، جمعى از علماى ریاضى و ماهران در نجوم از اطراف بلاد براى دستیارى وى فراخوانده شدند؛ افرادى همچون: مؤیدالدین عرضى، نجم‌الدین کاتبى، فخرالدین اخلاطى، فخرالدین مراغه‌اى، نجم‌الدین کاتب بغدادى، محیى‌الدین مغربى، قطب‌الدین شیرازى، شمس‌الدین شروانى، شیخ کمال‌الدین ایجى، حسام‌الدین شامى و…[۱۲].

این رصدخانه با مشورت این علما در طرف شمال غربى شهر مراغه در بالاى تپه بلندى که به زبان آذربایجانى، «رصد داغى» (کوه رصد) مشهور است، ساخته شد. در روز سه‌شنبه، چهارم جمادى‌ال