خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ادبیات نزد افلاطون

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ادبیات نزد افلاطون :

۱
گزارش کتاب۲
پانویس۳
منابع مقاله۴
وابسته‌ها

ادبیات نزد افلاطون تألیف غلام‌رضا اصفهانی؛ این کتاب صرفاً درآمدی کوتاه بر نگرگاه افلاطونی به ادبیات خوانده می‌شود که در پی خوانش چهار دیالوگ گرگیاس، جمهوری، ضیافت، و فایدروس افلاطون، بر آن است راهی به طرح فلسفی افلاطون دربار ادبیات باز کند.

گزارش کتاب

وقتی از پژوهش فلسفی دربار ادبیات سخن می‌رود، انتظار بر این است که دربار مبادی اولی ادبیات، پژوهشی استدلالی صورت گیرد. دربار ادبیات، این مبادی بی‌تردید اموری همچون اسلوب بیان، مضمون، محتوا، ژانر، قالب، سبک، موسیقی، بلاغت و زبان به شمار می‌آیند. وقتی به دیالوگ‌های افلاطونی نظر شود، معلوم می‌شود که او هم‌زمان هم چنین می‌کند و هم چنین نمی‌کند. دیالوگ‌های افلاطونی رساله‌هایی دانشگاهی، با مقدمه و مؤخره‌ای منطقی و دارای موضوعی واحد و روشن نیستند که در آن مبادی اولی ادبیات، در کنار موضوعات دیگر مورد واکاوی و تحلیل قرار گرفته باشد. این آثار در بهترین حالت، گفتگوهایی هستند میان شخصیت‌های دیالوگ‌های افلاطونی و در رأس آنها سقراط، دربار موضوعات مهمی که ریشه در زندگانی روزمر آدمیان دارد.

این کتاب صرفاً درآمدی کوتاه بر نگرگاه افلاطونی به ادبیات خوانده می‌شود که در پی خوانش چهار دیالوگ گرگیاس، جمهوری، ضیافت، و فایدروس افلاطون، بر آن است راهی به طرح فلسفی افلاطون دربار ادبیات باز کند. نویسنده در فراروند بازخوانی دیالوگ‌ها، تماماً وامدار نحو خوانش اندیشمندانی همچون استنلی روزن و سث بنردتی بوده است؛ اما به وقت ضرورت از خوانش اندیشمندان دیگری همچون رانا برگر، لورنس لمپرت و چارلز گریسولد بهره برده که همگی در خوانش خود از افلاطون وامدار خوانش لئو اشتراوس‌اند. به دلیل خطیربودن مواجهه با فیلسوفی به بزرگی افلاطون، نویسنده کوشیده تا حدممکن در مبانی بازخوانی خود از استاندارد خوانش اندیشمندان نامبرده فراتر نرود و خود را به خوانش آنان که امروزه به گونه‌ای گسترده مورد پذیرش افلاطون‌پژوهان قرار گرفته است، مقید سازد.

افلاطون در «ضیافت» می‌کوشد از زبان سقراط، حکمتی بر فراز حکمت شاعرانه ارائه دهد؛ اما حتی در «ضیافت» نیز سقراط درخور فهم مخاطبان خود، یعنی شاعران سخن می‌گوید. حکمت شاعرانه ریشه در فانتاسیا (تخیل) دارد. ارائ فلسفه در «ضیافت» از زبان سقراط و در قالب یادآوری سخنانی از دیوتیما،