خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت شهاب مقتول

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت شهاب مقتول :

۱
ولادت۲
تحصیلات۳
وفات۴
آثار سهروردى۵
وابسته‌ها

سهروردی، یحیی بن حبش

نام
سهروردی، یحیی بن حبش

نام‎های دیگر

سهروردی، شهاب‌الدین

شهاب‌الدین سهروردی

شهاب مقتول

شیخ اشراق

شیخ مقتول

شهید اشراق

Yahya ibn Habash Suhrawardi

نام پدر

حبش بن امیرک

متولد

549ق

محل تولد

سهرورد زنجان

رحلت

587ق، حلب

اساتید

مجدالدین جیلى

برخی آثار

حکمه الإشراق

مجموعه مصنفات شیخ اشراق

فرهنگ اصطلاحات آثار شیخ اشراق شهاب‌الدین سهروردى

اشراق هیاکل النور

کد مؤلف

AUTHORCODE00714AUTHORCODE

با سهروردی، عمر بن محمد اشتباه نشود.

با سهروردی، عبدالقاهر بن عبدالله اشتباه نشود.

برای دیگر کاربردها، شهاب‌الدین سهروردى (ابهام‌زدایی) را ببینید.

برای دیگر کاربردها، سهروردی (ابهام‌زدایی) را ببینید.

شهاب‌الدین یحیى بن حبش سهروردى (۵۴۹-۵۸۷ق)، معروف به شهاب‌الدین، شیخ اشراق، شیخ مقتول و شیخ شهید، فیلسوف، اصولی، فقیه، و از برجسته‌ترین چهره‌هاى حکمت اسلامى و فرهنگ ایران‌زمین، اهل شهر سهرورد شهرستان خدابنده استان زنجان، مهمترین اثر فلسفی او حکمه الإشراق است.

ولادت

وى در سال ۵۴۹ق، در قریه‌ى سهرورد زنجان دیده به جهان گشود.

تحصیلات

در مراغه نزد مجدالدین جیلى به تحصیل پرداخت و اصول فقه را آموخت. در همین شهر و در محضر همین استاد، با فخر رازى همدرس بود.

وى براى تکمیل تحصیلات و معلومات خود از مراغه، راهى اصفهان شد و در این شهر با افکار و آراى شیخ الرئیس (ابن سینا) که در آن زمان در کمال شهرت بود، آشنایى کامل یافت.

وى در بیان مسائل، بى‌باک بود و صراحت لهجه او گاهى به فاش شدن اسرار سیر و سلوک و رموز عرفان منجر مى‌شد. سرانجام، فقهاى قشرى عامه که تنها به ظواهر شریعت توجه داشتند، علیه او شوریدند و سخنانش را خلاف اصول دین پنداشتند؛ تا جایى که «ملک ظاهر» را به قتل او تشویق کردند. ملک که در باطن به شیخ ارادت مى‌ورزید، به خواسته فقها وقعى ننهاد و از قتل او ابا کرد. فقها هم بیکار ننشستند و شکوائیه‌ها نزد «صلاح‌الدین ایوبى» فرستادند و انجام این کار را از او خواستند.

صلاح‌الدین، به ملک ظاهر نامه‌اى نوشت و به بهانه برخى ملاحظات سیاسى، دستور قتل او را داد. فقها هم به اصرار خود ادامه دادند؛ تا سرانجام، ملک ظاهر، برخلاف میل باطنى خود، وى را در حلب زندانى کرد. ایشان در زندان در سن ۳۶ یا ۳۸ سالگى، در سال ۵۸۷، به‌نحو مرموزى بدرود حیات گفت.

اکثر تذکره‌نویسان اسلامى، توجه زیادى به دقایق حیات وى نداشته و حتى برخى او را با اعضاى خانواده معروف سهروردى که از بزرگان عرفان و تصوف بوده‌اند، اشتباه کرده‌اند.

فقط شاگرد و مرید او، شمس‌الدین شهرزورى است که در «نزهه الارواح و روضه الافراح»، فصل مفصل و بسیار مهمى را درباره استاد خود نگاشته است، اما حتى این شرح که خواننده را با بسیارى از خصوصیات اخلاقى و فکرى وى آشنا مى‌سازد، درباره چگونگى تحولات دوره آخر حیات او مطالب کافى در دسترس قرار نمى‌دهد؛ فقط خواننده را با نابغه‌اى بزرگ آشنا مى‌سازد که به علت حدت ذهن توأم با نوعى گستاخى و بى‌سیاستى، دائما با علماى زمان خود در ستیز و مجادله بود و سرانجام، به‌نحوى که آشکار نیست، قربانى این امر شد.

وفات

سرانجام به دستاویز آن که وی سخنانی برخلاف اصول دین می‌گوید، از ملک ظاهر خواستند که او را به قتل برساند، و چون وی از اجابت خواسته آن‌ها خودداری کرد، به صلاح‌الدین ایوبی شکایت بردند. متعصبان او را به الحاد متهم کردند و علمای حلب خون او را مباح شمردند.

به همین دلیل سهروردی را در ۵ رجب ۵۸۷ هجری قمری به زندان افکند و شیخ همان‌جا از دنیا رفت. وی در هنگام مرگ، ۳۸ سال داشت و مزار ایشان در مسجد امام سهروردی شهر حلب می‌باشد.

چگونگى قتل و یا وفات وى، درخور تحقیق دقیق‌ترى است، نه فقط براى روشن کردن جریانات حیات او، بلکه چون چگونگى این واقعه و علل آن، با تحولات بعدى عالم اسلامى و سیر