خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت شمس‌الدین، ابوعبدالله محمد بن ابى‌بکر بن ایوب

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت شمس‌الدین، ابوعبدالله محمد بن ابى‌بکر بن ایوب :

۱
ولادت و خاندان۲
اساتید۳
شاگردان۴
وفات۵
آثار۶
منابع مقاله۷
وابسته‌ها

ابن قیم جوزیه، محمد بن ابی‌بکر

نام
ابن قیم جوزیه، محمد بن ابی‌بکر

نام‌های دیگر

اب‍ن‌ال‍ق‍ی‍م ال‍ج‍وزی‍ه‌، م‍ح‍م‍د ب‍ن اب‍ی‌ب‍ک‍ر

اب‍ن‌ق‍ی‍م‌، م‍ح‍م‍د ب‍ن اب‍ی‌ب‍ک‍ر

اب‍ن‌ق‍ی‍م ال‍ج‍وزی‍ه‌، ش‍م‍س‌ال‍دی‍ن م‍ح‍م‍د ب‍ن اب‍ی‌ب‍ک‍ر

ابن‌ قیم امام الجوزیه

نام پدر

ابى‌بکر

متولد

1292 م

محل تولد

691ق

رحلت

751 ‌‎ق یا ۱۳۵۰ م

اساتید

شهاب نابلسى

تقى‌الدین سلیمان

ابوبکر بن عبدالدائم

برخی آثار

البدایع فی علوم القرآن

شفاء العلیل فی مسائل القضاء و القدر و الحکمه و التعلیل

هدایه الحیاری فی الرد علی الیهود و النصاری

کد مؤلف

AUTHORCODE01180AUTHORCODE

شمس‌الدین، ابوعبدالله محمد بن ابى‌بکر بن ایوب (۶۹۱-۷۵۱ق)، مشهور به ابن قیم جوزى، مفسر، فقیه و نحوی حنبلى.

ولادت و خاندان

شمس‌الدین، ابوعبدالله محمد بن ابى‌بکر بن ایوب، مشهور به ابن قیم جوزى (۶۹۱-۷۵۱ق – ۱۲۹۲ تا ۱۳۵۰م)، دانشمند حنبلى که به سبب کثرت تألیفات در زمینه‌هاى گوناگون شهرت یافته است. وى یک سال پس از رانده شدن صلیبیان از دیار اسلام به دنیا آمد و در خانواده‌اى مذهبى پرورش یافت.پدرش مسئول مدرسه “جوزیه” بود و بسیارى انتساب او را به جوزى از همین روى دانسته‌اند. پدرش با آراء و آثار حنبلیان آشنا بوده و احتمال دارد که این آگاهیها در کودکى به فرزندش رسیده باشد، زیرا او را یکى از استادان ابن قیم دانسته‌اند.از زندگى ابن قیم و اینکه چگونه به بلوغ فکرى رسیده است، اطلاعى در دست نیست. شاگردان او چون” ابن کثیر” و” ابن رجب ” که از احوال و آثار وى یاد کرده‌اند، گویا به جزئیات احوال ابن قیم در سالهاى کودکى و نوجوانى آشنایى نداشته و بیشتر به هویت و شخصیت دینى و علمى او در روزگار پختگى و بلوغ فکرى اشاره کرده‌اند.

اساتید

گویى زندگى فرهنگى او از روزگارى شروع شده که دست ارادت به دامن ” تقى‌الدین ابن تیمیه” معروف زده است.ابن قیم در نزد دانشمندان زیادى چون “شهاب نابلسى”، ” تقى‌الدین سلیمان”، ” ابوبکر بن عبدالدائم”، “عیسى مطعم”، ” اسماعیل بن مکتوم” و ” فاطمه بنت جوهر” دانش آموخت، ادبیات را نزد ابوالفتح بعلى و مجد‌الدین تونسى و فقه و اصول را از صفى‌الدین هندى و ابن تیمیه و اسماعیل بن محمد حرانى فرا گرفت. ولى بیشترین تأثیر را در آراى فقهى و کلامى از ابن تیمیه پذیرفت. چنانکه در ۲۱ سالگى هنگام بازگشت ابن تیمیه از مصر تا پایان عمر به مدت ۱۶ سال ملازمش بود. و به دفاع از نظریات او مى‌پرداخت. به همین خاطر نیز بارها بازخواست و بازداشت شد.

شاگردان

حلقه درسى او از ۷۴۳ق رسمیت و عمومیت یافت، عبدالرحمن بن رجب بغدادى، اسماعیل بن عمر بن کثیر (ابن کثیر مفسر)، محمد بن عبدالقادر محى‌الدین نابلسى و فرزندانش ابراهیم و شرف‌الدین عبدالله از مشهورترین شاگردان او هستند. و نیز عده‌اى از حنبلیان پیرو ابن تیمیه برای روشن نمودن برخى از فتاواى وى نزد او مى‌رفته‌اند. با همه مخالفتهایى که با ابن قیم به واسطه افکار و فتواهاى فقهیش مى‌شد، تا آخر عمر از کوشش و تلاش بى فقه علمى باز نماند.با توجه به اینکه ابن قیم در عقاید مشرب سلفى داشته است، بسیارى از یافته‌هاى فلسفى، عرفانى و علمى را که نشانه‌اى از آنها در اقوال سلف دیده نمى‌شد، نامقبول مى‌گرفت، رکن و پایه آراء ابن قیم که در بسیارى از نوشته‌هاى او تکرار شده، مسأله توحید است. تعلق خاطر فراوان او به این موضوع بدان جهت است که توحید، اساسى‌ترین مسأله در بینش سلفیان تلقى مى‌شده است.وى توحید را نه تنها از نظر علمى و جنبه الهى مورد توجه داشته، بلکه به آن به عنوان یک اصل انسانى که در زندگى فردى و سلوک اجتماعى سهمى بسزا دارد، مى‌نگریسته است.شناخت ابن قیم از قرآن و آراء او در زمینه تفسیر و رد تأویل، نیز بخشى چشمگیر از نوشته‌هاى او را در بر گرفته است. او نه تنها بیشتر پندارهایش را به استناد نصوص قرآنى تثبیت کرده، بلکه به نوشتن تفاسیرى در خصوص برخى از سور کوتاه هم پرداخته است.به علاوه بر طبق گرایشى که وى به سلف داشته، در تفسیر نیز بر اقوال و آراء آنان بسیار تکیه کرده است، اما اتکاى بسیار زیاد او بر سخنان صحابه و تابعین به آن معنى نیست که به استنباطهاى سلفى‌گرى و عقیدتى و به آراء جدلى خود در تفسیر آیات قرآنى نپرداخته باشد، او با آنکه تأویلات همه فرق باطنى را فاسد مى‌داند و تأویل را جنایتى برمى‌شمارد که در عالم اسلام روى داده و متأخران از اهل اصول و فقه را نیز فریفته است و با وجودى که گروه‌هاى ضاله و گمراه را در”حدیث تفرقه”کسانى مى‌داند که به تأویل رغبت کرده‌اند، اما خود او نیز گاه گاهى به تأویلاتى در قرآن پرداخته است.در علم حدیث او ر