خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت تفسیر به رأی

دانلود و استفاده از فایل کامل و عالی پاورپوینت تفسیر به رأی – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت تفسیر به رأی شامل 44 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت تفسیر به رأی گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل کامل و عالی پاورپوینت تفسیر به رأی با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل کامل و عالی پاورپوینت تفسیر به رأی از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل کامل و عالی پاورپوینت تفسیر به رأی با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت تفسیر به رأی را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت تفسیر به رأی :

محتویات

۱ پیشینه تفسیر به رأی
2 تفسیر به رأی در روایات
3 مفهوم و مصداق تفسیر به رأی
4 پانویس
5 منابع

پیشینه تفسیر به رأی

تفسیر به رأی در عصر نزول:

سیر کلی در تاریخ «تفسیر به رأی» را در دو قسمت عصر نزول و پس از عصر نزول می‌توان گزارش کرد:
تفسیر به رأی هم‌زاد فهم و تفسیر قرآن است و فهم و تفسیر از آغاز نزول آن مطرح بوده است، بنابراین آغاز طبیعی آن را می‌توان همان عصر نزول دانست. به لحاظ تاریخی مسئله تفسیر به رأی را در عصر نزول محدودتر از دوران‌های بعدی مشاهده می‌کنیم، که عوامل آن عبارت‌اند از:
حضور شخص پیامبر اکرم (‌صلی‌الله‌علیه‌وآله) که محور و میزان مقبول و مورد اتفاق جامعه اسلامی بودند و ارتباط نزدیک مردم با ایشان با توجه به محدودیت جامعه آن روز، وجود قراینِ مربوط به نزول آیات، وحدت مذهبی و عدم شکل‌گیری فرقه‌ها و تعصبات فرقه‌ای و مذهبی گوناگون، محدودیت نیازها و پرسش‌های عمومی و اکتفای بیشتر مردم به فهم کلی آیات قرآن.

گفتنی است که با وجود این عوامل، شواهدی چند بروز تفسیر به رأی را در برخی از ابعاد آن در عصر نزول، ثابت می‌کنند:
أ. روایات نهی از تفسیر به رأی، عمدتاً از پیامبر (‌صلی‌الله‌علیه‌وآله) نقل شده‌اند که این امر نشانه نگرانی آن حضرت از ابتلای برخی به تفسیر به رأی است.
ب. شواهدی تاریخی از وجود تفاسیر نادرست توسط برخی از معاصران پیامبر حکایت دارند.[۱]

تفسیر به رأی پس از پیامبر:

پس از عصر نزول، فقدان هر یک از موانع چهارگانه تفسیر به رأی (حضور پیامبر اکرم، وجود قراین، وحدت مذهبی و محدودیت نیازها)، موجب شیوع تدریجی این پدیده شد. برخی محققان پیدایش آن را به همین عصر و به طور خاص اواخر عهد صحابه و اوایل عهد تابعان رسانده‌اند،[۲] چنان که برخی نیز نهی از تفسیر به رأی را در روایات اهل بیت ناظر به رأی و قیاس در مذاهب اهل تسنن دانسته‌اند.[۳]
می‌توان گفت پس از عصر نزول از یک سو با رحلت پیامبر اسلام و بی مهری جامعه اسلامی به اهل بیت پیامبر (‌صلی‌الله‌علیه‌وآله) که به کتاب الهی و اسرار آن آگاهی داشتند، مرجع محوری و مورد اتفاق برای حل شبهات و پرسش‌های قرآنی مطرح نبود و طبعاً راه تفسیر به رأی باز شد.

از سوی دیگر، فاصله زمانی مردم از عصر نزول و ناآشنایی با قراین و فضای نزول آیات، امکان تفسیر انحرافی و ناپسند را فراهم می‌ساخت. از سوی سوم، اختلافات مذهبی و تعصّبات فرقه‌ای که پس از پیامبر پدید آمد، زمینه بیشتری برای تفسیر به رأی ایجاد کرد که در پی آن، اصحاب هر فرقه در پی توجیه آرا و عقاید خود با آیات قرآن و سازگار کردن آن دو با یکدیگر برآمدند و نهایتاً، مواجهه جامعه اسلامی با افکار و ایده‌های گوناگون، اوضاع تازه و احساس نیازهای نوظهور و ناتوانی از حل آنها، راه تفسیر به رأی را هموار ساخت.

بر اثر عوامل فوق، تفسیر به رأی در حوزه‌های فکری خاصی رخ نمود که هر یک به‌گونه‌ای قرآن را دستاویز گرایش‌های فکری خود کرد. در رأس این جریانات می‌توان از پیدایش خوارج، معتزله، اشاعره و باطنیه یاد کرد. وجه مشترک این جریانات، تأویل ناپسند و بی‌اساس آیات متشابه است.[۴]

تفسیر به رأی در روایات

روایاتی بسیاری از معصومین در نکوهش تفسیر به رأی نقل شده و مردم را از آن برحذر داشته اند، -گرچه برخی بر اساس ظاهر این روایات پنداشته‌اند که هرگونه سخن گفتن درباره مفاهیم قرآن، تفسیر به رأی است و باید از آن اجتناب نمود-. برخی از این احادیث عبارتند از:

شیخ صدوق از امیرمؤمنان (علیه‌السلام) روایت کرده که: رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) فرمود: «خدای جل جلاله می‌فرماید: هر کس به رأی و دلخواه خویش گفتار مرا تفسیر کند به من ایمان نیاورده است».[۵]
همچنین از آن حضرت (علیه‌السلام) نقل شده که (به شخصی که مدعی وجود تناقض در قرآن بود) فرمود: «مبادا که قرآن را به رأی خود تفسیر نمایی، مگر اینکه از طریق دانشمندان آن را دریافت کنی؛ زیرا چه بسا آیه‌ای که شبیه کلام بشر است، ولی کلام خداست و تأویل آن شبیه کلام بشر نیست».[۶]
در نهج‌البلاغه از امام علی (علیه‌السّلام) چنین می‌خوانیم: «و آخَر قد تُسمّی عالما و لیس به… قد حمل الکتاب علی آرائه و عطف الحق علی اهوائه…»؛ گروهی از گمراهان چنین هستند که نام عالم بر خود گذاشته‌اند در حالی که چنین نیستند، … آنان قرآن را بر آرای خود تطبیق می‌دهند و حق را مطابق میل خود تفسیر می‌کنند.[۷]
از امام رضا (علیه‌السلام) روایت شده که به علی بن محمد بن جهم فرمود: «لا تتأوّل کتاب الله عزوجل برأیک، فان الله عزوجل قد قال: “و ما یعلم تأویله الا الله و الراسخون فی العلم”؛[۸] کتاب خدا جلّ جلاله را به رأی خویش تأویل نکن؛ زیرا خداوند عزوجل می‌فرماید: “و ما یعلم تأویله…”».[۹]
محمد بن مسعود عیاشی از امام صادق (علیه‌السلام) روایت کرده است که فرمود: «هر کس قرآن را به رأی خویش تفسیر کند هر چند درست درآید، پاداشی ندارد و اگر اشتباه کند گناه آن بر عهده‌اش خواهد بود. در روایت دیگری آمده است که: اگر اشتباه کند به‌ اندازه فاصله زمین و آسمان از حقیقت دور افتاده».[۱۰]
در حدیثی از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) نقل شده که فرمود: «هرکس بدون آگاهی درباره قرآن اظهار نظر کند جایگاهش را در آتش فراهم آورده است. و نیز حضرتش فرمود: هرکس درباره قرآن از روی ناآگاهی سخن بگوید روز قیامت در حالی که دهانش با لگامی از آتش بسته شده محشور می‌گردد. کما اینکه فرموده است: من از امت بعد از خودم، بیشتر بر کسی خائف هستم که به قرآن روی آورد، ولی نادرست تفسیر کند».[۱۱]
ابن عباس از پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) نقل می‌کند که: «من قال فی القرآن برأیه (أو بما لا یعلم) فلیتبوّاء مقعده من النار. و نیز در روایتی دیگر از پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) است که: من قال فی القرآن بغیر علم فلیتبوّاء مقعده من النار».[۱۲]
شیخ صدوق از طریق عبدالرحمان بن سمره نقل می‌کند که رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) فرمود: «… آنکه قرآن را با نظر خویش تفسیر نماید به خدا نسبت کذب روا داشته و در میان مردم بدون آگاهی از احکام دین فتوا دهد فرشتگان آسمان و زمین او را نفرین کنند، و هر بدعتی گمراهی است و فرجام گمراهی دوزخ است».[۱۳]
شیخ کلینی از امام باقر (علیه‌السلام) روایت کرده که فرمود: «آنچه را می‌دانید بیان کنید و آنچه را نمی‌دانید بگویید: خداوند داناتر است؛ زیرا انسان به علت تفسیر نادرست آیات، به وادی ژرفی سقوط می‌کند که ژرفای آن بیش از فاصله زمین و آسمان است».[۱۴]
همچنین از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)