خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت تاج‌الدین احمد بن محمد بن عبدالکریم بن عطاءالله سکندرى

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت تاج‌الدین احمد بن محمد بن عبدالکریم بن عطاءالله سکندرى :

۱
ولادت۲
تحصیلات۳
وفات۴
آثار۴.۱
آثار خطى۴.۲
آثار یافت‌نشده:۵
پانویس۶
منابع مقاله۷
وابسته‌ها

ابن عطاء ‎الله اسکندری، احمد بن محمد

نام
ابن عطاء ‎الله اسکندری، احمد بن محمد

نام‌های دیگر

اب‍ن ع‍طاء ال‍ل‍ه‌، اب‍وال‍ف‍ض‍ل ت‍اج ‌ال‍دی‍ن اح‍م‍د ب‍ن م‍ح‍م‍د

اب‍ن ع‍طاء ال‍ل‍ه الاس‍ک‍ن‍دری‌، اح‍م‍د ب‍ن م‍ح‍م‍د

اس‍ک‍ن‍دری‌، اح‍م‍د ب‍ن م‍ح‍م‍د

نام پدر

محمد

متولد

محل تولد

اسکندریه

رحلت

709ق

اساتید

ناصر‌الدین بن مُنَیَّر

ابرقوهى

دمیاطى

مازونى

برخی آثار

تاج العروس الحاوی لتهذیب النفوس

اللطائف الإلهیه فی شرح مختارات من الحکم العطائیه

غیث المواهب العلیه فی شرح الحکم العطائیه

کد مؤلف

AUTHORCODE04763AUTHORCODE

ابوالعباس (ابوالفضل) تاج‌الدین احمد بن محمد بن عبدالکریم اسکندرى جذامى (متوفای ۷۰۹ / ۱۳۰۹م)، ملقب به شیخ کبیر، عارف، شاعر، نحوى، محدث، مفسر و فقیه مالکى و از مشایخ بزرگ طریقت شاذلیه است. نیاکان او از مهاجران بنى جذام بودند که در اسکندریه سکنى گزیده بودند.

ولادت

ابن عطاء الله در اسکندریه زاده شد. تاریخ ولادتش معلوم نیست، اما به یارى برخى شواهد و قرائن مى‌تواند تولد او حدود ۶۵۰ق باشد.

تحصیلات

تاج‌الدین، با وجود آنکه از خردسالى به تحصیل علوم مختلف اشتغال داشته، به گفته خود آشنایى درستى با تعالیم شاذلیه نداشته و با ایشان در ابتدا به مخالفت مى‌پرداخته است.

شهرت این خاندان در اسکندریه به سبب فقهاى مالکى آن بوده است و نه به سبب مشایخ شاذلى. اگرچه از وقایع زندگى او پیش از آشنایى با مرسى اطلاع دقیقى در دست نیست، اما منابع به‌طور کلى به تحصیلات وى در تفسیر، فقه، اصول، حدیث، لغت، نحو، بیان، کلام و علوم دیگر رایج در آن عصر اشاره کرده‌اند. فقه را احتمالاً نزد ناصر‌الدین بن مُنَیَّر که فقیهى نامدار بود، فراگرفت، حدیث را نزد ابرقوهى و دمیاطى آموخت، نحو را نزد مازونى و اصول فقه، کلام و فلسفه را ظاهراً نزد شمس‌الدین اصفهانى آموخت و در لطائف، شمس‌الدین را ستوده و او را «شیخنا» خوانده است.

بدین‌سان ابن عطاء الله در اوان جوانى فقیهى معروف شد و در همین هنگام بود که با صوفیان، خاصه اصحاب ابوالعباس مرسى، به مجادله مى‌پرداخت و امورى را به ایشان نسبت مى‌داد که به زعم وى با ظاهر شرع ناسازگار بود. وى معتقد بود که «لیس الاّ اهل العلم الظاهر»، اما او خود در دوره‌هاى بعد مى‌گوید که مخالفتش با مرسى پایه و اساس استوارى نداشته و از همین روى بر آن شده است که برای درک حقیقت، خود به مجلس مرسى رود و از نزدیک سخنان او را بشنود. مرسى در آن مجلس از «انفاسى» که شارع بدانها امر کرده؛ یعنى اسلام، ایمان و احسان سخن مى‌گفت و آنها را همان شریعت، حقیقت و تحقق مى‌دانست. ابن عطاء الله که سخت تحت تأثیر این مجلس قرار گرفت، در بازگشت به خلوت پناه برد. پس بر آن شد که دیگر بار به نزد مرسى رود و این بار حالات و احساسات قلبى خویش را آشکارا بیان کند. نخستین تعلیمات مرسى به او در واقع همان اصول اولیه طریقه شاذلیه بود. چندى بعد ابن عطاء الله از اسکندریه به قاهره رفت. سبب این جلاى وطن بر ما پوشیده است و روشن نیست که در این سفر همراه مرسى بوده است یا نه، اما احتمالاً درگذشت مرسى در قاهره بوده است. شعرانى پس از مرسى از یاقوت عرشى به‌عنوان استاد ابن عطاء الله یاد کرده است.

ابن عطاء الله در قاهره به تدریس علوم دینى و تعلیم تصوف همت گماشت. صفدى از ذوق، بیان دلنشین و آشنایى وى با کلام صوفیه و آثار گذشتگان سخن به میان آورده است. به گفته صعیدى در «تعطیر الانفاس» کسانى که به مجلس ابن عطاء الله مى‌رفتند، گفته‌هاى او را مى‌نوشتند و وى در آن مجالس علم ظاهر و باطن مى‌آموخت. برخى از بزرگ‌ترین علماى آن عصر نیز در مجالس درس او حاضر مى‌شدند که تقى‌الدین سبکی، پدر تاج‌ال