خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت طرفه بن عبد بن سفیان

۱
نسب و ولادت۲
تحلیلی ارزشمند۳
وفات۴
آثار۵
پانویس۶
منابع مقاله۷
وابسته‌ها

عمرو بن عبد بکری وائلی، مشهور به «طَرَفه بن عبد» و «ابن العشرین»، شاعر جوان و هجوگوی دوره جاهلی (متوفای حدود سال ۶۰ قبل از هجرت)، که سر سبزش، فدای زبان سرخش شد.

«طرفه بن عبد بن سفیان بن سعد بن مالک»، از قبیله بنی‌ربیعه (عدنانی)، حدود ۸۶ سال قبل از هجرت در بحرین متولد شد.
«طرفه»، لقب این شاعر در دوران کوتاه زندگی‌اش بود، ولی بعد از کشته شدنش، لقب «الغلام القتیل» به او داده شد. شاید مهم‌ترین کسی که به او این لقب را داد، شاعر شهیر لبید بن ربیعه عامری است که گفت: شاعرترین شاعران در دوره خودشان، ۳ نفر هستند: «الملک الضلیل» (پادشاه گمراه؛ یعنی امرؤالقیس‌)، «الغلام القتیل» (طرفه بن عبد) و «الشیخ أبوعقیل» که منظورش از آخری، خودش بود[۱].