خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت اشعار ولایی آذری اسفراینی

۱
گزارش کتاب۲
پانویس۳
منابع مقاله۴
وابسته‌ها

اشعار ولایی آذری اسفراینی مقدمه، گزینش و شرح ابیات از دکتر مرضیه افخمی ستوده، در این کتاب یکی از شاعران شیعه‌مذهبی آیین‌سرا انتخاب شده و گزیده‌ای از اشعار او معرفی گردیده است. آذری اسفراینی (م ۸۶۶ ق) یکی از ادیبانی است که بیشتر قصاید و ترکیب‌بندهای خود را به اهل بیت(ع) اختصاص داده است.

بخش درخور توجهی از میراث ارزشمند زبان و ادبیات فارسی، متعلق به ادبیات شیعی است که متأسفانه تاکنون به دلایل سیاسی و اجتماعی، همچنین حوادث مورد توجه قرار نگرفته و قدر آن ناشناخته و دور از انظار باقی مانده است.

از عصر پیامبر شعرخوانی در زمین دین و مذهب مرسوم بوده است. شاعران معتقد به باورهای دینی، هم در ادبیات عرب و هم در ادبیات فارسی به منقبت‌گویی و مرثیه‌سرایی می‌پرداختند؛ اما با توجه به شرایط اجتماعی و سیاسی هر دوره، این جریان دچار جزرومدهایی شده است.

یکی از قدیمی‌ترین شاعران شیعه‌مذهبی که با صراحت تمام به منقبل اهل بیت(ع) پرداخته، کسائی (۳۴۱ ـ ۳۹۰ ق) است. همچنین مثنوی «علی‌نامه» کهن‌ترین منظوم مفصل فارسی در ادبیات شیعی بوده که از سد پنجم باقی مانده است. به این ترتیب روشن می‌شود شاعران فارسی‌زبان ایرانی که از پیروان تشیع بودند، با توجه به آثاری که از آنان برجای مانده است، به مدح و منقبت پیامبر و ائم اطهار می‌پرداخته و به خلق آثار مذهبی کوشش داشته‌اند.

در این کتاب یکی از شاعران شیعه‌مذهبی آیین‌سرا انتخاب شده و گزیده‌ای از اشعار او معرفی گردیده است. آذری اسفراینی (م ۸۶۶ ق) یکی از ادیبانی است که بیشتر قصاید و ترکیب‌بندهای خود را به اهل بیت(ع) اختصاص داده است. سبک گفتار این سخن‌سرا مورد توجه شاعرانی چون محتشم کاشانی و فصیحی، شاعر هم‌عصر او قرار گرفته که این خود بر توانمندی آذری و مؤثربودن سبک سخن‌سرایی او خبر می‌دهد.

فخرالدین حمزه بن علی ملک بن حسن طوسی اسفراینی، شاعر، عارف و مورخ پارسی‌گوی شیعی در آذرماه حدود سال‌های ۷۸۲ ـ ۷۸۴ قمری در اسفراین زاده شد. وی از آغاز جوانی به سرودن شعر پرداخت و چون ولادتش در ماه آذر بود، «آذری» تخلص می‌کرد. آنچه از نوشته‌های خود آذری و تذکره‌ها استنباط می‌شود، این است که خاندان او از رجال دربار تیموری بوده و او نیز در دوره‌ای به سبب شهرتش به دربار تیموری راه یافته است. آذری در حدود سال ۸۳۶ قمری از هندوستان به ایران بازگشت و به اسفراین آمد و قناعت پیشه کرد و فارغ از دنیاداری، سی سال بر سجاد طاعت نشست. او سرانجام در ۸۲ سالگی درگذشت و در مدرسه‌ای