خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت فرهنگ داستان‌نویسان ایران از آغاز تا ۱۳۹۰

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت فرهنگ داستان‌نویسان ایران از آغاز تا ۱۳۹۰ :

۱
گزارش کتاب۲
پانویس۳
منابع مقاله۴
وابسته‌ها

فرهنگ داستان‌نویسان ایران از آغاز تا ۱۳۹۰ تألیف حسن میرعابدینی؛ با توجه به اینکه فرهنگنامه‌ها و کتاب‌شناسی‌های اختصاصی در هر موضوع، از کلیدهای تحقیق در آن موضوع به شمار می‌آیند، تهی فرهنگ‌هایی از داستان‌نویسان، نمایشنامه‌نویسان، شاعران، مترجمان و جستارنویسان و منتقدان، به عنوان گام‌های اولی تحقیقی جامع دربار ادبیات معاصر ایران ضروری است. در این کتاب که به داستان‌نویسان ایرانی اختصاص یافته، پس از اطلاعاتی دربار زندگی نویسندگان، فهرست و مشخصات آثار داستانی آنها ارائه شده است.

گزارش کتاب

با وجود غنای سنت قصه‌گویی منظوم و منثور در ادبیات کلاسیک ایران، داستان‌نویسی نوین، مهاجری است که بیش از صد سال از اقامتش در این سرزمین نمی‌گذرد. البته این مدت در تاریخ ادبیات، دوران کوتاهی نیست؛ به‌ویژه که دور موردنظر، به دلیل تغییر و تحولات چشمگیر در حوز جامعه، فرهنگ و ادبیات، از مهم‌ترین دوره‌های تاریخ معاصر به حساب می‌آید.

در همین سال‌هاست که تأثیر برخورد مظاهر تجدد غرب با جامعه‌ای سنتی، به شکل بحرانی همه‌جانبه در سیاست و فرهنگ و ادبیات ایران بروز می‌یابد. بحرانی که به صعود طبق متوسط و پیدایش روشنفکرانی می‌انجامد که اندیشه‌هایی اصلاح‌طلبانه دارند و برای بیان مقصود خود از شکل‌های تاز ادبی مثل گزارش‌های روزنامه‌ای، رمان، داستان کوتاه و نمایشنامه استفاده می‌کنند. به‌واقع جامعه‌ای در مسیر بیداری ملی، می‌کوشد با بهره‌گیری از این شکل‌ها، وضع خود را روشن کند و احتمالاً پاسخی برای سؤال‌های متعددش بیابد.

عوامل ذهنی و عینی گوناگونی راه را برای پیدایش داستان‌نویسی ایران هموار کرد: خودآگاهی ملی، هویت‌یافتن ملت و اهمیت‌یافتن فرد و فردیت، جدایی هنرمند از حامیان درباری، تکیه‌کردن بر مخاطبانی ار میان شهرنشینان، در نتیجه به‌کارگیری زبانی ساده‌تر و قول جمال‌زاده «عوام بفهمند و خواص بپسندند»، فراهم‌آمدن امکانات فنی چاپ کتاب و مطبوعات که گسترش آثار نوشته‌شده را امکان‌پذیر می‌کند.

تا سال‌های ۱۳۰۰ شمسی، داستان‌نویسی به عنوان هنری قائم‌به‌ذات، هنوز شأن و اعتباری درخور نداشت. حتی جمال‌زاده که مانند «خروس سحری» برآمدن داستان کوتاهِ واقع‌گرایانه را نوید داد، در مقدم «یکی بود یک نبود» نوشت: این داستان‌ها را «محض تفریح خاطر از مشاغل و تتبعات جدی‌تر و به‌دست‌دادن نمونه‌ای از فارسی معمولی و متداول امروز نوشته‌ام». او در بیروت و پاریس درس خواند و داستان‌هایی نوشت که هرچند نشان‌دهند موقعیت و شرایط جامع ایرانی بود و ریشه در سنت ادبی بومی داشت، از شیوه‌های تاز داستان‌نویسی جهان نیز تأثیر پذیرفته بود.

پس از شهری