خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت سفینه روح‌الله: مجموعه‌ای از اشعار شاه زین‌العباد بیرمی

۱
ساختار۲
گزارش کتاب۳
پانویس۴
منابع مقاله۵
وابسته‌ها

سفین روح‌الله؛ مجموعه‌ای از اشعار شاه زین‌العباد بیرمی تألیف شاه زین‌العباد بیرمی، همراه با پژوهش، پیشگفتار و مقدمه محمدباقر وثوقی، محمدحسین سلیمانی، با همکاری سید حسن زندوی؛ محتوای اشعار و مضامین سفین روح‌الله و دیوان موجود در کتابخان آیت‌الله مرعشی نشان از مشرب زاهدانه و صوفیان «شاه زین‌العباد بیرمی» دارد.

کتاب در چهار باب تدوین شده است.

شاه زین‌العباد بیرمی متخلص به «عابد» شاعر و عارف سد هشتم و نهم هجری در نسخه‌ها و تذکره‌ها با اندکی اختلاف معرفی شده است. در مقدم نسخ خطی «سفین روح‌الله» از او با چنین یاد شده است: حضرت سید زین‌العباد الحسینی علی بن الوالی بن الولی بن الولی بن سید فضل‌الله بن سید محمد بن سید نورالدین بن سید جبریل بن سید زید المثنی بن سید اسماعیل بن سید محمد بن سید ابراهیم بن سید عباس بن سید محمد بن سید نورالدین بن سید جبریل بن سید الاعظم الاکرام سید عفیف‌الدین زندویه الاکبر مکی الحسینی بن حسین بن سید ابراهیم المرتضی بن سید حسین الافطیسی الملقب جعفر ابن امام موسی الکاظم».

از زندگانی و حیات او اطلاع چندانی به دست نیامده و تنها می‌توان براساس اشارات پراکنده در برخی نوشته‌های تاریخی و نیز آثار خود او از جمله در سفین روح‌الله و دیوان متعلق به کتابخان آیت‌الله مرعشی و تذکر شاه‌زند و بخشی از زندگانی او را بازسازی نمود. با این تعبیر از آنجایی که در تذکر شاه‌زندو و برخی از متون تاریخی ذکر شده، نام او با عبارت «شاه زین‌العباد» قید شده است، در این کتاب نیز نام شاعر با عنوان «شاه زین‌العباد بیرمی» معرفی گردیده است.

محتوای اشعار و مضامین سفین روح‌الله و دیوان موجود در کتابخان آیت‌الله مرعشی نشان از مشرب زاهدانه و صوفیان «شاه زین‌العباد بیرمی» دارد. او عشق و علاق وافری به امام علی‌ بن ابیطالب(ع) و ائم معصومین دارد و از سوی دیگر، نسبت به شمس تبریزی به عنوان یکی از عرفای بزرگ احترام بسیاری قائل شده و خود را با لقب «شمس» یاد نموده است.

سید عفیف‌الدین که به همراه گروه بزرگی از خویشان و وابستگان خود از بغداد به این نواحی مهاجرت کرده بود، در آغاز به امر تبلیغ دین و جنگ و غزا برای رواج اسلام پرداخت و به‌تدریج در افواه عمومی بومیان مشهور به «شاه‌زندو» شد که در واقع ترجم فارسی پهلوی «رئیس قبیله» است؛ چه در زبان پهلوی «زنتو» و «زندو» به معنای عشیره و طایفه آمده است و «شاه» به معنای رئیس و فرمانده بکار گرفته