خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت بیان الحقایق: مجموعه هفده رساله

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت بیان الحقایق: مجموعه هفده رساله :

۱
ویژگی‌های ادبی و نگارشی این اثر۲
پانویس۳
منابع مقاله۴
وابسته‌ها

بیان الحقایق: مجموعه هفده رساله، نوشته رشیدالدین فضل‌الله همدانی (متوفای ۷۱۸ق)، وزیر، مورخ و پزشک دوره ایلخانیان است. این اثر ادبی، توسط هاشم رجب‌زاده تحقیق و تصحیح شده است.

نوشتار حاضر، حاوی سیزده رساله در موضوعات مختلف است. نسخه فارسی برجای‌مانده از این کتاب، فاقد برخی از رساله‌های نویسنده است. رساله‌های به‌دست‌رسیده از این اثر، عبارتند از:

رساله سؤال سلطان: این رساله، مشتمل بر سؤالی درباره سی روز بودن ماه، به‌همراه پاسخ آن است.
رساله نصیحت سلطان: این رساله، مشتمل بر پند و نصیحت‌هایی از سلطان در حضور جمعی از امرا و مقربان دربار است.
سؤالات علما: این رساله، حاوی پرسش‌هایی است که برخی از علما مطرح کرده و نویسنده به آنها پاسخ داده است.
تفسیر آیه «لو شئنا لآتینا»: این رساله، در بیان لطائفی است که نویسنده در تفسیر آیه ذکرشده گفته است.
تفسیر آیه «و لو علم الله فیهم خیرا»: این رساله، شامل پاسخ به اشکالی در تفسیر آیه مذکور است.
تفسیر سوره «إنا أنزلناه»: این رساله، پیرامون بیان معنای لیله القدر است.
در بیان حقیقت الوان و تفسیر آیه «الله نور السماوات».
رساله در حروف: این رساله، در تبیین علم حروف و شرح کیفیت حقیقت کلام است.
فواید زیارت مشاهد و تربت بزرگان: این رساله، در بیان فوائد زیارت مشاهد بزرگان و چگونگی تأثیر آن به‌همراه ذیلی در مورد نوری که در مشاهد دیده می‌شود، است.
نصیحه الاخوان: این رساله، در ذکر برخی نصایح و پندهایی از نویسنده به برخی از دوستانش است.
ذیل نفایس الافکار: این رساله، در بیان دوام خلود در بهشت و دوزخ است.
در شرح حدیث «أنا مدینه العلم و علی بابها»: این رساله، در بیان حدیث مذکور و اثبات اختصاص فضیلت آن به امیرالمؤمنین(ع) است.
در شرح علوم معقول و منقول: این رساله، مشتمل بر تبیین علم معقول و منقول، به‌همراه مطالبی در برتری دادن علم منقول بر معقول است. ذیل رساله نیز درباره تفضیل حکمت بر علم، به‌اضافه تعریف و حدود آنها است[۱].

نویسنده، این رساله‌ها را در عهد «الجایتو»، پیش یا پس از سال ۷۱۰ هجری قمری، مرتب و مدون ساخته است[۲].

نویسنده دانشمند این رساله‌ها که خود را بیشتر «این ضعیف» و «این بنده کمینه» در برابر پادشاه خوانده، در آغاز رساله‌ها با عباراتی مانند «مصنف این رساله»، «مقرر این اوراق» یا «محرر این اوراق»، خود را معرفی کرده و گاهی در خلال رساله‌ها به احوال شخصی و مقام خود نیز اشاره نموده است[۳].

این کتاب، گذشته از فواید ادبی، از فایده‌های تاریخی، اجتماعی و آشنایی با معارف زمانه نیز خالی نیست[۴]. از فواید تاریخی آن می‌توان به اجازه و حکم پادشاه ال