خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت تمهیدات (عین‌القضات همدانی)

تمهیدات، نوشته ابوالمعالی عبدالله بن محمد بن علی بن الحسن بن علی میانجی همدانی، ملقب به عین‌القضات (۴۹۲-۵۲۵ق)، است. تهمیدات، عرفان محض است. عین‌القضات با مباحثی در «علم لدنی، شرط‌های سلوک، فطرت آدمی، ارکان دین، حقیقت روح، اسرار قرآن، آفرینش انسان، حقایق ایمان و آسمان و زمین، حقیقت نور محمد»، تجربه‌های روحی‌اش را که در مسیر فداکاری برای رسیدن به محبوب، فنای در معشوق، تحمل گداز عشق و دریافت لذت و صمیمیّت و صفا است، بیان می‌کند. محقق (عفیف عُسَیران) این کتاب را به‌همراه منتخبی از «شرح تمهیدات» اثر گیسودراز (درگذشته ۸۲۵ق) عرضه کرده است.

عُسیران در مقدمه‌اش آثار تألیفی عین‌القضات (زبده الحقائق، مکتوبات و تمهیدات) و آثار منسوب به او (شرح کلمات قصار باباطاهر، رساله یزدان‌شناخت و لوایح) را توصیف کرده است[۱]. سپس به شرحی از زندگی و سه بُعد «اندیشمندی، ارشادی و عرفانیِ» شخصیت عین‌القضات پرداخته است و در پایان، افکار فلسفی‌ او را واکاوی نموده است[۲]‏.

در چرایی نامیدن کتاب به «تمهیدات»، نخست گفته می‌شود که تاریخ‌نویسان پبشین (مانند سمعانی، اصفهانی، صفدی و عسقلانی) از این اثر یاد نکرده‌ و فقط «زُبده الحقائق» و «شکوی الغریب» را، که به عربی است، از عین‌القضات دانسته‌اند و از ترجمه فارسی «زبده» و آثار دیگرش چیزی نگفته‌اند. نخستین کسی که از تهمیدات نام برده است، طبسی است. دیگرانی چون «جامی»، «مرعشی شوشتری» و «حاجی خلیفه» آن را به‌اشتباه، ترجمه فارسی «زُبده الحقائق» پنداشته‌اند. همچنین، بیشتر نسخه‌های خطی آن با عنوان «زبده الحقائق» و یا «زبده» نام‌گذاری شده است. در برخی نیز عنوان «زبده الحقائق فی کشف الدّقائق» دیده می‌شود. نسخه‌ای هم با نام «تماهید» ثبت گردیده است. به نظر می‌رسد که عین‌القضات برای حفظ جانش عنوانی بر آن ننهاده است تا مبادا به آن نام در میان مردم شهره گردد و ناپختگی ایشان او را به رنج افکنَد. اما آنچه مورّخان را در نامیدن تمهیدات به زبده الحقائق به اشتباه افکنده است، درج واژه «زُبده» در مقدمه کتاب است؛ با این توضیح که: چون گستره مطالب عرفانی، مجالی به عین‌القضات نمی‌داده است تا همه آن‌ها را در اثرش گِرد آورَد، او چکیده (زبده) و رئوس مطالب را در تمهیداتش ‌نوشته است؛ خود در این‌باره می‌گوید: «ای دوست! اگر در این کتابِ زبده، هیچ کلمه نیستی جز این کلمات که زبده علوم هر دو جهان آمده است، بس بودی عالمیان را… دریغا چه دانی که در این تمهید چندهزار مقام‌های مختلف واپس گذاشتیم و از هر عالَمی زُبده‌ای در کِسوت رموز با عالَم کتابت آوردیم»[۳]‏. در آغاز تمهیدات نیز چنین می‌گوید: «… و این کتاب به زبده الحقائق فی کشف الدقائق، بر ده تمهید تمام کرده شد تا خوانندگان را فایده بوَد»[۴]. همان گونه که در کلام عین‌القضات دیده می‌شود، او واژه «زبده» را در معنای لغوی آن به‌کار برده است و ربطی به عنوان کتاب ندارد.

عین‌القضات تمهیدات را پس از بیشتر آثار دیگرش، به‌ویژه «مکتوبات» نوشته است. مخاطبِ سخن عین‌القضات، شخص معلوم یا مرید خاصی نیست، بلکه او تمهیدات را برای آیندگا