خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت اُمَیّه (مفردات‌نهج‌البلاغه)

با فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت اُمَیّه (مفردات‌نهج‌البلاغه) یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت اُمَیّه (مفردات‌نهج‌البلاغه) شامل 42 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت اُمَیّه (مفردات‌نهج‌البلاغه) را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل کامل و عالی پاورپوینت اُمَیّه (مفردات‌نهج‌البلاغه) با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل کامل و عالی پاورپوینت اُمَیّه (مفردات‌نهج‌البلاغه) بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل کامل و عالی پاورپوینت اُمَیّه (مفردات‌نهج‌البلاغه) با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل کامل و عالی پاورپوینت اُمَیّه (مفردات‌نهج‌البلاغه) وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل کامل و عالی پاورپوینت اُمَیّه (مفردات‌نهج‌البلاغه) با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل کامل و عالی پاورپوینت اُمَیّه (مفردات‌نهج‌البلاغه) مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت اُمَیّه (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: فایل کامل و عالی پاورپوینت اُمَیّه (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: بنی‌امیه.

اُمَیّه (به ضم الف و فتح میم) یکی از مفردات نهج البلاغه، نام یکی نوادگان عبد مناف است که از پسر وی بنام عبد شمس به‌دنیا آمد.
(البته برخی وی را برده‌ عبد شمس دانسته که پسرخوانده‌ ایشان شمرده می‌شده و پس از مدتی توسط ایشان، آزاد گشته است.)
لذا بنی‌امیّه جملگی از نسل ایشان به شمار می‌روند.
در بیان حضرت علی (علیه‌السلام) تسلط آنان بر امّت رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسّلم)، ظلم و ستم بی‌شمار این گروه، بر مردم و اهل بیت پیامبر (علیهم‌السّلام) زیاد سخن به میان رفته است.

فهرست مندرجات

1 – معنای اُمَیّه
2 – شجره ملعونه
2.۱ – اُمَیَّهَ – خطبه ۹۲ (تسلط بنی‌امیّه)
2.۲ – أُمَیَّهَ – خطبه ۸۶ (شیوه تسلط بنی امیه)
2.۳ – أُمَیَّهُ – خطبه ۱۵۸ (توصیف بنی امیه)
2.۳.۱ – بیان مفردات
2.۴ – أُمَیَّهَ – خطبه ۱۰۴ (انتقام الهی)
2.۵ – أُمَیَّهَ – خطبه ۷۶ (تضییع حق امام)
2.۵.۱ – بیان مفردات
2.۵.۲ – دیدگاه سید رضی
3 – تعداد کاربردها
4 – پانویس
5 – منبع

1 – معنای اُمَیّه

اُمَیّه (بنی امیّه) نام گروهی است از نسل عبد مناف که ایشان دارای دو پسر بود به نام‌های هاشم و عبد شمس؛ از عبد شمس پسری به دنیا آمد به نام «امیّه» که بنی‌امیّه، همه از نسل او هستند. (البته برخی وی را برده‌ عبد شمس دانسته که پسرخوانده‌ ایشان شمرده می‌شده و پس از مدتی توسط ایشان، آزاد گشته است.)

[۱] جمهره انساب العرب، ص۷۸.

[۲] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۵، ص۱.

[۳] ابن حزم، علی بن احمد، جمهره انساب العرب، ص۷۴.

این کلمه ابی سفیان و نسل او و ابی العاص و نسل او و مروان و عثمان و معاویه و امثال آن‌ها را شامل می‌شود و همه از «بنی‌امیه» هستند.
اکثرّیت نزدیک به تمام این نسل اشخاص بدکار، عیاش، کافر، مشرک، منافق، ستمگر و… بودند.
خلفاء بنی‌امیّه تا مروان حمار و آن‌هایی که در اسپانیا حکومت کردند همه از آن نسل هستند.

2 – شجره ملعونه

خداوند این قوم و گروه را در قرآن شجره ملعونه نامیده است.
رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسّلم)، آن‌ها را در شکل میمون‌ها دید که از منبرش بالا و پایین می‌روند.
همچنین جبرئیل به ایشان (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسّلم)، خبر دادند که بنی‌امیّه به جای تو، به خلافت خواهند رسید.
حضرت رسول (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسّلم) بعد از اطلاع یافتن از این خبر، تا وقت رحلت در غصّه و‌ اندوه بود، که خداوند خطاب به‌وی چنین فرمود:

(وَ ما جَعَلْنا الرُّؤْیا الَّتی اَرَیْناکَ)

[۴] اسراء/سوره۱۷، آیه۶۰.

پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسّلم)، بارها از فتنه بنی‌امیّه خبر دادند و از جمله فرموده‌اند:
«إِذا بَلَغَ بَنو أَبی الْعاصِ ثَلاثینَ رَجُلًا اتَّخَذوا مالَ اللَّهِ بَیْنَهُمْ دُوَلًا، وَ عِبادَ اللَّهِ خَوَلًا، وَ کِتابَ اللَّهِ دَغَلًا؟.»

[۵] امینی، عبد الحسین، الغدیر، ج۸، ص۲۵۰، بی‌جا، بی‌تا.

«چون فرزندان ابی العاص بن امیّه به سی نفر رسیدند مال خدا (بیت المال) را مخصوص خود گردانند، بندگان خدا را بردگان خویش کنند و دین خدا را به فساد کشند.»

2.۱ – اُمَیَّهَ – خطبه ۹۲ (تسلط بنی‌امیّه)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در نهج البلاغه مکرّر از تسلط بنی‌امیّه و از سقوط حکومتشان و از ستمگری‌ها و بدکاری‌های آن‌ها سخن گفته است، فرمود:
«أَلا وَ إِنَّ أَخْوَفَ الْفِتَنِ عِنْدی عَلَیْکُمْ فَتْنَهُ بَنی اُمَیَّهَ، فإِنَّها فِتْنَهٌ عَمْیاءُ مُظْلِمَهٌ: عَمَّتْ خُطَّتُها، وَ خَصَّتْ بَلِیَّتُها، وَ أَصابَ الْبَلاءُ مَنْ أَبْصَرَ فیها، وَ أَخْطَأَ الْبَلاءُ مَنْ عَمِیَ عَنْها وَ ایْمُ اللهِ لَتَجِدُنَّ بَنی أُمَیَّهَ لَکُمْ أَرْبابَ سوْء بَعْدی، کالنّابِ الضَّروسِ: تَعْذِمُ بِفیها، وَ تَخْبِطُ بِیَدِها، و تَزْبِنُ بِرِجْلِها، وَ تَمْنَعُ دَرَّها.»

[۶] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۲۱۰، خطبه ۹۲.

[۷] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۱، ص۱۸۴، خطبه ۹۱.

[۸] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۳۷، خطبه ۹۳.

«بدانید مخوف‌ترین فتنه‌ها در نظر من بر شما فتنه بنی‌امیّه است، فتنه‌ای کور و تاریک و گرفتاریش عمومی است (چون حکومت خواهند کرد) بالاخص برای اولاد و شیعیان من و بر اهل تقوی و صحابه پاک، هر کس در آن اهل بصیرت باشد گرفتار خواهد شد (چون اگر مخالفت کند، اذیت خواهند کرد و اگر ساکت باشد پیش خدا مسئول خواهد بود) و هر کس در آن کور و بی‌خبر باشد، بلا از او بدور است. (زیرا که منقاد خواهد بود) بخدا قسم بعد از من بنی‌امیّه را پیشوایان بدی خواهید یافت، مانند: ناقه پیر بدخُلق که با دهانش گاز می‌گیرد و با دستش می‌زند و با پایش دور می‌اندازد و از دوشیدن شیرش مانع می‌شود.»

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۸۱۳.

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۸۱۳.

(شرح‌های خطبه:

[۱۱] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۸۲۰.

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۴، ص۲۳۲.

[۱۳] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۹۳.

[۱۴] ابن ابی الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۴۴.

)

بعد از شهادت آن حضرت (علیه‌السلام) و خانه‌نشین شدن امام مجتبی (علیه‌السلام) همه‌ این‌ها به وقوع پیوست و مردم دانستند که در علم امام (علیه‌السلام) حال و گذشته و آینده یکسان است.

2.۲ – أُمَیَّهَ – خطبه ۸۶ (شیوه تسلط بنی امیه)

امام (علیه‌السلام) در رابطه با نحوه تسلط بنی‌امیّه، فرموده‌اند: دنیا طوری به کام آن‌ها خواهد بود که مردم گمان بردند دنیا در بست مخصوص آن‌هاست. چنان‌که حضرت در این خصوص می‌فرمایند:
«حَتَّى یَظُنَّ الظّانُّ أَنَّ الدُّنْیا مَعْقولَهٌ عَلَى بَنی أُمَیَّهَ، تَمْنَحُهُمْ دَرَّها، وَ تورِدُهُمْ صَفْوَها، وَ لا یُرْفَعُ عَنْ هذِهِ الاُْمَّهِ سَوْطُها وَ لا سَیْفُها، وَ کَذَبَ الظَّانُّ لِذلِکَ. بَلْ هِیَ مَجَّهٌ مِنْ لَذیذِ الْعَیْشِ یَتَطَعَّمونَها بُرْهَهً، ثُمَّ یَلْفِظونَها جُمْلَهً.»

[۱۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۱۷۳، خطبه ۸۶.

[۱۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۱، ص۱۵۴، خطبه ۸۵.

[۱۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۲۰، خطبه ۸۷.

یعنی «چنان مسلطّ شوند تا گمان کننده گمان کند، که دنیا بر بنی‌امیّه پیوند شده است، شیرش را به آن‌ها می‌دهد، و به آب زلالش آن‌ها را وارد می‌کند، تازیانه و شمشیرشان از این امّت برداشته نمی‌شود، ولی این گمان کننده به دروغ گمان کرده است، بلکه دنیا لعابی است از زندگی لذیذ که آن‌را زمانی می‌خورند، سپس همگی را کنار می‌اندازند و از دستشا