خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اسلام و دموکراسی؛ گفت وگو با محمد سلیم العواء

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اسلام و دموکراسی؛ گفت وگو با محمد سلیم العواء :

جهان اسلام، ۶/۱۲/۷۹

چکیده:

سلیم العواء در این گفت وگو ایده دموکراسی را، به عنوان بهترین شیوه و روش در تحدید قدرت حاکم، با اسلام سازگار می بیند.

به نظر شما مفهوم اسلام و مفهوم دموکراسی چیست؟

اسلام دین خاتم است و شریعت نهایی خداست که بر محمدصلی الله علیه وآله وسلم نازل شده است. این دین بزرگ با احکام تفصیلی و قواعدی کلی، زندگی انسان را از تولد تا مرگ تنظیم می کند. هیچ چیزی در حیات انسان رخ نمی دهد مگر اینکه حکم آن در اسلام وجود دارد. این حکم یا با نص صریح بیان شده و یا به یاری اجتهاد از قواعد کلی و مفاهیم اساسی دین به دست می آید. اما دموکراسی بهترین روشی است که بشر برای دست به دست شدن قدرت و پیش گیری از استبداد حاکمان کشف کرده است. براساس این روش، انسان ها همان گونه که حق دارند حاکمان را انتخاب کنند، حق برکناری آنان را نیز دارند.

بنابراین اسلام شیوه زندگی است; اما دموکراسی راهی برای حل یکی از مشکلات است. بنابراین مقایسه دموکراسی با اسلام و طرح دوگانگی آن دو بسیار خطاست و از حقیقت بهره ای ندارد. اسلام کامل تر و شامل تر از آن است که حل کننده مساله ای جزئی باشد.

اما مبنای بنیادین دموکراسی این است که حکومت از مردم است و مردم منبع قدرتند. این امر با نظریه مسلمانان که می گویند حکومت از خداست در تعارض است.

بله ما هم می گوییم حکومت از آن خداست; اما قدرت و دولت غیر از حکم و حکومت است. قدرت از آن مردم است; یعنی آنها حاکم را تعیین می کنند; اما اینکه این قدرت چگونه باید اعمال شود، طبیعتا براساس شریعت الهی و نصوص قرآنی خواهد بود.

بالاخره دموکراسی نظام خواست اکثریت است. اگر اکثریت خواست شراب را حلال کند مجاز است؟

ما قیودی داریم که بر نظر اکثریت حاکم است. اول اینکه نظر شورا یا اکثریت، مخالف با روش دینی قرآن و سنت نباشد و دوم اینکه برخلاف مصلحت مسلمانان نباشد. این طور نیست که مصلحت حاکم یا حزب و گروه و طبقه و خانواده خاصی مطرح باشد.

فرض کنید یکی از احزاب اسلامی به قدرت برسد. آیا احزاب دیگر که ممکن است مبانی اسلامی را قبول نداشته باشند، اجازه فعالیت دارند؟ مثلا آیا حزب کمونیست اجازه فعالیت دارد؟

اسلام وجود احزابی را که با نظام عمومی و حاکمیت دولت اسلام تعارض نداشته باشند می پذیرد; اما احزابی را که نظم عمومی را بر هم می زنند و حاکمیت اسلام را تهدید کنند نمی پذیرد. شما حتی در دموکراسی های غربی هم مشاهده می کنید که بسیاری از احزاب، مثل فاشیست ها و نازیست ها اجازه فعالیت ندارند.

هر دولتی ایده ای دارد که آن را مبنای نظم عمومی می داند. این نظم عمومی را محوریت عمومی دولت تعیین می کند. محوریت دولت در دموکراسی های غربی نامحدود است; اما محوریت دولت اسلامی به کتاب و سنت و عقیده و شریعت اسلام محدود است. در ابتدای گفت وگو گفتم دموکراسی ابزاری برای حل مشکل قدرت و پیش گیری از منع آزادی هاست. دموکراسی، شریعت و عقیده ای نیست که به جای شریعت الاهی و عقیده توحیدی آمده باشد.

چگونه می توان در مساله آزادی های فردی، اسلام و دموکراسی را آشتی داد؟ دموکراسی بر آزادی فردی مبتنی است. محتوای دموکراسی، کرامت انسان و آزادی مطلق اوست; اما اسلام به انسان آزادی مطلق نمی دهد. در این آیین، آزادی انسان به مقررات شرعی اسلام محدود است. این از اشکالاتی است که مخالفان دموکراسی مطرح می کنند و نتیجه می گیرند که دموکراسی راه را به روی نفوذ غرب باز می کند.

معنای این سخن آن است که گویا اسلام کرامت و آزادی و حقوق مطلق انسان را تامین نکرده است. ما می گوییم اندیشه اسلامی بیش از اندیشه های دیگر کرامت انسان را حفظ کرده است.

در ساختار حکومتی اسلام، نهادی به نام «نهاد شورا» داریم; اما این نهاد همواره غایب بوده است و با اینکه نهادهای فراوانی مثل قضاوت و حکومت و… پدید آمدند، اما نهادی به نام «شورا» پدید نیامد.