خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مهدویت در اسلام

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل مهدویت در اسلام؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل مهدویت در اسلام انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 52 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل مهدویت در اسلام:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل مهدویت در اسلام آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل مهدویت در اسلام با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل مهدویت در اسلام از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل مهدویت در اسلام، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مهدویت در اسلام :

مساله فایل پاورپوینت کامل مهدویت در اسلام – و بالاخص در تشیع – یک فلسفه بزرگ است، اعتقاد به ظهور منجی است، نه در شعاع زندگی یک قوم و یک ملت و یا یک منطقه و یا یک نژاد بلکه در شعاع زندگی بشریت.مربوط به این نیست که یک منجی بیاید و مثلا شیعه را یا ایران را یا آسیا را یا مسلمانان جهان را نجات دهد، مربوط به این است که یک منجی و مصلح ظهور کند و تمام اوضاع زندگی بشر را در عالم دگرگون کند و در جهت صلاح و سعادت بشر تغییر بدهد.

ممکن است افرادی خیال کنند که دلیلی ندارد در عصر علم و دانش، در عصری که بشرزمین را در زیر پای خود کوچک می بیند و آهنگ تسخیر آسمانها را دارد، تصور کنیم که خطری بشریت را تهدید می کند و بشریت نیازی به چنین مدد غیبی دارد.

بشریت روز به روز مستقل تر و بالغ تر و کامل تر می شودو طبعا نیازمندی اش به کمکها و مددهای غیبی(به فرض قبول آنها) کمتر می گردد.عقل و علم تدریجا این خلاها و نیازهارا پر می کند و از میان می برد.خطر، آن زمان بشریت را تهدید می کرد که جهالت و نادانی حکمفرما بود و افراد بشر به موجب جهالت و نادانی موجبات نیستی خود را فراهم می کردند، تعادل و توازن را در زندگی به هم می زدند،اما پس از روشن شدن فضای جهان به نور علم و دانش دیگر خطری نیست.

متاسفانه این خیال، خیال باطلی است.خطراتی که به اصطلاح در عصر علم و دانش برای بشریت است از خطرات عصرهای پیشین کمتر نیست، بیشتر است و عظیم تر است.

اشتباه است اگر خیال کنیم منشا انحرافات بشر همیشه نادانی بوده است.

علمای اخلاق و تربیت همواره این مساله را طرح کرده و می کنند که آیا تنها منشا انحرافات بشر نادانی است

صفحه : ۳۵۷

جاه طلبی، برتری طلبی، لذت طلبی و بالاخره نفس پرستی و نفع پرستی است؟بدون شک نظریه دوم صحیح است.

اکنون ببینیم در عصر ما که به اصطلاح عصر علم و دانش است، غرایز بشر، شهوت و غضب بشر، حس جاه طلبی و برتری طلبی بشر، حس افزون طلبی بشر، حس استخدام و استثمار بشر، نفس پرستی و نفع پرستی بشر و بالاخره ستمگری بشر در چه حالی است؟آیا در پرتو علم همه اینها ساکن و آرام شده و روح عدالت و تقوا و رضا به حق خود و حد خود و عفاف و راستی و درستی جایگزین آن شده است، یا کار کاملابر عکس است، غرایز بشر بسی دیوانه تر از سابق گشته است و علم و فن، ابزار و آلت کاری ای شده در دست این غرایز، فرشته علم در خدمت دیو شهوت قرار گرفته، دانشمندان و عساکر علم خادمان سیاستمداران و عساکر جاه طلبی و مدعیان انا ربکم الاعلی ^(۱) گشته اند؟! گمان نمی کنم بتوان کوچکترین تردیدی در این مطلب روا داشت که پیشرفتهای علمی کوچک ترین تاثیری روی غرایز بشر نکرده است، برعکس بشر را مغرورتر و غرایز حیوانی او را افروخته تر کرده است و به همین جهت خودعلم و فن، امروز به صورت بزرگترین دشمن بشر در آمده است، یعنی همین چیزی که بزرگترین دوست بشر است بزرگ ترین دشمن بشر شده است.چرا؟ علم چراغ است، روشنایی است.استفاده از آن بستگی دارد که بشر این چراغ را در چه مواردی و برای چه هدفی به کار ببرد، به قول سنایی برای مطالعه یک کتاب از آن استفاده کند و یا برای دزدیدن یک کالا در شب تاریک و «چو دزدی با چراغ آید گزیده تر برد کالا» .

بشر علم را همچون ابزاری برای هدفهای خویش استفاده می کند، اما هدف بشر چیست و چه باید باشد؟علم دیگر قادر نیست هدفهای بشر را عوض کند، ارزشها را در نظرش تغییر دهد، مقیاسهای او را انسانی و عمومی بکند.آن دیگر کار دین است، کار قوه ای است که کارش تسلط بر غرایز و تمایلات حیوانی و تحریک غرایز عالی و انسانی اوست.علم همه چیز را تحت تسلط خویش قرار می دهد مگر انسان و غرایز اورا.انسان علم را در اختیار می گیرد و در هر جهت که بخواهد آن را به کار

…………………………………………………….. ۱.نازعات/۲۴.

صفحه : ۳۵۸

می برد، اما دین انسان را در اختیار می گیرد، جهت انسان راو مقصد انسان را عوض می کند.

ویل دورانت در مقدمه لذات فلسفه درباره «انسان عصر ماشین » می گوید: «ما از نظر ماشین توانگر شده ایم و از نظر مقاصد فقیر» ^(۱).

انسان عصر علم و دانش با انسان ما قبل این عصردر اینکه اسیر و بنده خشم و شهوت خویش است هیچ فرق نکرده است.علم نتوانسته است آزادی از هوای نفس را به او بدهد.علم نتوانسته است ماهیت حجاجها، چنگیزها، نادرها، ابو مسلم ها، سزارها را عوض کند.آنها با همان ماهیت بعلاوه مقدار زیادی نفاق و دورویی و تظاهر بر جهان حکومت می کنند با این تفاوت که علم دست آنها را درازترکرده است، تیغ یک ذرعی شان تبدیل شده به موشک بمب افکن قاره پیما.

آینده جهان

ما به دلیل اینکه مؤمن و مسلمانیم و در عمق ضمیرمان این اصل وجود دارد که: «جهان را صاحبی باشد خدا نام » هر چه دردنیا پیشامدهایی می شود هرگز احساس خطر عظیم، خطری که احیانا بشریت را نیست و نابود کند و کره زمین را تبدیل به توده خاکستر کند و زحمات چند هزار ساله بشریت را کان لم یکن نماید نمی کنیم.در ته دل خودمان باور داریم که سالهای سال،قرنها، شاید میلیونها سال دیگر، در روی این زمین زندگی و حیات موج خواهد زد.فکر می کنیم بعد از ما آنقدر مسلمانها بیایندو زندگی کنند و بروند که فقط خدا عدد آنها را می داند.آری، ما در ته دل خود اینطور فکر می کنیم و هرگز این اندیشه را به خود راه نمی دهیم که ممکن است عمر جهان یعنی عمر بشر و عمر زمین ما به پایان رسیده باشد.

تعلیمات انبیاء، نوعی امنیت و اطمینان خاطر به ما داده است و در واقع در ته قلب خود به مددهای غیبی ایمان و اتکا داریم. اگر به ما بگویند یک ستاره عظیم در فضا در

…………………………………………………….. ۱.لذات فلسفه، بخش دعوت، پاراگراف آخر.

صفحه : ۳۵۹

حرکت است و تا شش ماه دیگر به مدار زمین می رسد و با زمین ما برخورد می کند و در یک لحظه زمین ما به یک توده خاکستر تبدیل می شود باز هم با همه ایمان و اعتقادی که به پیش بینی های دانشمندان داریم به خود ترس راه نمی دهیم، در ته دلمان یک نوع ایمان و اطمینانی هست که بنا نیست بوستان بشریت که تازه شکفته است در اثر باد حوادث ویران گردد.

آری، همان طوری که باور نمی کنیم زمین ما به وسیله یک ستاره، یک حادثه جوی نیست ونابود شود، باور نمی کنیم که بشریت به دست خود بشر و به وسیله نیروهای مخربی که به دست بشر ساخته شده منهدم گردد.آری، ما به حکم یک الهام معنوی که از مکتب انبیاء گرفته ایم باور نمی کنیم.

دیگران چطور؟آیا آنها هم باور نمی کنند؟آیا همین اطمینان و خوشبینی نسبت به آینده انسان و زمین و زندگی و تمدن و خوشبختی و بهروزی و عدالت و آزادی در آنها وجود دارد؟ابدا.

هر چندی یک بار در روزنامه ها، در نطقهاو سخنرانیهای گردانندگان سیاست جهان آثار بدبینی شومی نسبت به آینده بشریت و تمدن مشاهده می کنیم.اگر از آن درسی که دین به ما آموخته صرف نظر کنیم و ایمان به مددهای غیبی را از دست بدهیم و تنها بر اساس علل ظاهری حکم کنیم باید به آنها حق بدهیم که بدبین باشند.چرا بدبین نباشند؟در دنیایی که سرنوشتش بستگی پیدا کرده به دگمه ای که انسانی فشار دهد و پشت سرش وسائل مخرب که قدرت آنها را خدا می داند به کار بیفتد، در دنیایی که به راستی بر روی انباری از باروت قرار گرفته و جرقه ای کافی است که یک حریق جهانی به وجود بیاورد،چه جای خوشبینی به آینده است؟راسل در کتاب امیدهای نو می گوید: «زمان حاضر زمانی است که در آن حس حیرت توام با ضعف و ناتوانی همه را فرا گرفته است.می بینیم به طرف جنگی پیش می رویم که تقریبا هیچکس خواهان آن نیست،جنگی که همه می دانیم قسمت اعظم نوع بشر را به دیار نیستی خواهد فرستاد.و با وجود این مانند خرگوشی که در برابر مارافسون شده باشد خیره خیره به خطر نگاه می کنیم بدون آنکه بدانیم برای جلوگیری از آن چه باید کرد؟ در همه جا داستانهای مخوف از بمب اتمی و هیدروژنی و شهرهای با خاک

صفحه : ۳۶۰

یکسان شده و خیل قشون روس^(۱) و قحطی و سبعیت و درنده خویی برای یکدیگر نقل می کنیم،ولی با اینکه عقل حکم می کند که از مشاهده چنین دورنمایی بر خود بلرزیم،