خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل شعر

ترنم گل

حسن تو زپا افکند، صد سلسله ی گل را

که مثل توسلطانی ست، تاریخ تغزل را

بی روی تو ناقص بود یک پرده جمال عشق

سیمای تو کامل کرد اسباب تجمل را

ازفیض ترنم بود باغ دو جهان محروم

توصیف توشیرین ساخت غمنامه ی بلبل را

درپاکی و درخوبی، درعصمت و محجوبی

آنی که دگر کردی تعریف تکامل را

توخواهر خون عشق، درخیمه ی خوف وخواب

بستی چه به کارمرگ، تدبیر و تامل را

بانوی پرستاران – در عین عطش، باران

برهم زده، درانسان، معیار تحمل را

شد کاخ ستم لرزان، از خطبه ی غرایت

فریاد تو ویران کرد، دیوار تغافل را

ای مه، که وجود تو، سهمی بود از خورشید

بر پیر فلک بستی ، امکان تعقل را

تا درسفر آفاق عطر تو پراکنده ست

مرغی نکشد درباغ ناز گل و سنبل را

خواهم زخدا، ای دل، درعافیت ایمان

از کف ندهی هرگز دامان توکل را

بهمن صالحی – رشت

کلام آخر

چشمه ی لایزال کوثر تو

گوهر هستی پیمبر تو

آسمان را کتاب دیگر بود

فصلی از آن کتاب دیگر تو

درخیال و نظر نمی گنجی

با زمین و زمان برابر تو

تا زمان از پی زمان آید

گل ایمان و نخل باور تو

سالها با سکوت و صبر و دعا

مرد دین را پناه و یاور تو

بهتر از هر چه دخترو همسر

بهتر از هرچه هست مادر، تو

درسخن، همتراز مردانی

از هزاران هزار زن، سرتو

حرف اول تویی تو درعصمت

درمحبت، کلام آخر تو

محمد جواد محبت – کرمانشاه

دلشوره ها

جهان از راز جوشیده ست

پری چهری ست مرموز

که تفسیر کبیرش را

درانبوه نقاب فایل پاورپوینت کامل شعرهای ناب

پوشیده ست

مرا ببین

که اگر چشمان تو نبود

درهفت آسمان

یک ستاره هم نداشتم

چشمانت

به عمق سکوت و

دریاست

آه بگذار

بگذار درآن غرق شوم

اگر چراغ و آینه را

جان نیست

پس چشمان درخشان تو

چیست

حسین علی زاده حامد – تهران

اشتیاق

در نم نم دوباره باران رسیده است

حسی که سال هاست به پایان رسیده است

حسی که در رطوبت اردیبهشت ماه

از یک نسیم ساده به توفان رسیده است

ساده اگر بگویم شوق دوباره ات

در جلد خاطرات پریشان رسیده است

حتی همین نسیم که در پنجره دوید

از کوچه ی شما به خیابان رسیده است

دارد قلم به مرز جنون می رسد، به فایل پاورپوینت کامل شعر

حالا که ماه بر لب ایوان رسیده است

«ای قصه ی بهشت ز کویت حکایتی »

شیراز تا حوالی کاشان رسیده است

پس من که از همیشه ترین فایل پاورپوینت کامل شعرها پرم

پایم به آستانه ی توفان رسیده است

بگذار زنده باشد و دیوانگی کند

مردی که فکر کرد به پایان رسیده است

مهدی فرجی – کاشان

نسیم

میان آسمان، ابری گذر کرد

زمین پیراهن سبزی به بر کرد

دوان آمد نسیم و باغبان را

ز میلاد بنفشه با خبر کر

غم

ز خوبان جز دل آزاری ندیدم

ز یاران جز گرفتاری ندیدم

مرو ای غم! ز دل ثابت قدم باش

که از شادی، وفاداری ندیدم

باغ

شقایق اشک ریزان، لاله دلخون

بنفشه مضطرب، زنبق دگرگون

به سوگ باغ شیون می کند جوی

نهاده سر به زانو، بید مجنون

محمدرضا سهرابی نژاد – تهران

نگاه عشق

زمین گذشت، دلم را به آسمان دادم

کبوترانه در آغوش عشق افتادم

چنان که آینه و آب، الفتی دارند

رسیده اند بهم آیه ها ایجادم

شروع می شود از اضطراب روبه خیال

غزل ترانه ترین اشک های شبزادم

و روز می گذرد پشت روز، ناآرام

پر از روایت اندوه آتش آبادم

در آستانه ی تکرار مرگ می خواند

کسی به نام، دلم را، غریب ناشادم

شکفته می رسد از شاخه های روشن فایل پاورپوینت کامل شعر

دلت، تصور شیرین برای فرهادم

دوباره ساعت لبخند، لحظه ی گل سرخ

تویی که می رسی، ای مهربان به فریادم

خلیل عمرانی – بندر دیر

میانسالی ها

از شراب سخنت

مست چنانم که دگر

یاد هشیاری عالم نکنم

تا لب گور

راه می روم هنوز

و خوب می دانم

روزی خورشید از چشم هایم

طلوع خواهد کرد

زندگی

دیروز و فردا نیست

زندگی، جاری شدن

در لحظه زیبای اکنون است

جام دگر بریز

ز خمخانه ی لبت

وقت سفر گذشت

جهان در نگاه توست

محمد عزیزی – تهران

صحرا

ماه آمد و از دورنظر کرد و گریست

می گفت که خورشید سفر کرد و گریست

توفان شد و باد راه صحرا بگرفت

شب، چادر پاره ای به سر کرد و گریست

سحر

آن یار اگر به ما نظر بگشاید

درهای امید تا سحر بگشاید

آن قدر خدای من بزرگ است که چون

یک دربندد، هزار در بگشاید

راز

با هیچکسی مگو که در تب چه گذشت

در بستر اضطراب، بر لب چه گذشت

این راز بزرگی ست که بین من و توست

بگذار کسی نداند آن شب چه گذشت

بیژن ارژن – کرمان

مزامیر کال

شاعری

خورجین جانش را

پر از بابونه کرد

تا میان دوستان قسمت کند

رهزنی

در راه

خورجین را ربود .

شاعری

که همصدا با حلق اسماعیل بود

قیصر ملک وجودش را

اسیر عشق کرد .

شاعری

در زیر تاک خانه اش

– آتش گرفت

ناقدی گفت;

ای دریغا

تاک

تاک .

اکبر بهداروند

صحرای جنون

گرچه عمری همچو نی از داغ دل نالیده ام

در محیط عشق، گردابی به خود گردیده ام

گرد صحرای جنونم، گم شدم در خویشتن

از غریب و آشنا، ای عشق دامن چیده ام

با دل حسرت نصیبم جز وفا چیزی مگو

تا به کوی باوفایان چون ره خوابیده ام

الفتی من با هوسبازان ندارم، کز ازل

جامه ای از عشق، بر بالای خود پوشیده ام

همچو گردایی که می پیچد به گرد خویشتن

از غم یاران رفته، من به خودم پیچیده ام

در سراشیبی عمر افتاده ام، چون آبشار

زندگی و مرگ را، اینجا فقط فهمیده ام

همچو شمعی نیم سوزم من درین محنت سرا

رو به خاموشی روم، بس خویش را کاهیده ام

در چمن بر گل چو شبنم نیستم – همچون «رهی »

«شاخه ی تاکم به گرد خویشتن پیچیده ام »

هومن عقیلی پور – اصفهان

آیه

عصیر باده های نشئه خیزی

عروس نازی و سنگین جهیزی

چرا، ای آیه های مستی آور

چو سایه از برمن می گریزی

انتظار

دو چشمم تا اسیر انتظارست

دلم در دشت سینه بیقرار است

زمین مست است از عطر گل و یاس

برایم دیدن رویت بهارست

اکبر بشاگردی – بندرعباس

آشنا

دلم را مبتلایت کرده بودم

خودم را آشنایت کرده بودم

ندانستم که بی مهری وگرنه

همان اول رهایت کرده بودم

نسیم

سحرگاهان که دل دست نسیم ا