خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نگاهی به معرفت شناسی معاصر ؛ گفت و گو با دکتر محمد لگن هاوزن

فایل پاورپوینت کامل نگاهی به معرفت شناسی معاصر ؛ گفت و گو با دکتر محمد لگن هاوزن؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به معرفت شناسی معاصر ؛ گفت و گو با دکتر محمد لگن هاوزن شامل 72 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به معرفت شناسی معاصر ؛ گفت و گو با دکتر محمد لگن هاوزن را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل نگاهی به معرفت شناسی معاصر ؛ گفت و گو با دکتر محمد لگن هاوزن با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به معرفت شناسی معاصر ؛ گفت و گو با دکتر محمد لگن هاوزن با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به معرفت شناسی معاصر ؛ گفت و گو با دکتر محمد لگن هاوزن تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به معرفت شناسی معاصر ؛ گفت و گو با دکتر محمد لگن هاوزن را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نگاهی به معرفت شناسی معاصر ؛ گفت و گو با دکتر محمد لگن هاوزن :

اشاره:

آنچه از نظر خوانندگان فرهیخته می گذرد، مصاحبه ای است که نشریه ذهن با آقای دکتر محمد لگن هاوزن، از صاحبنظران مسلمان در حوزه معرفت شناسی، انجام داده است.

آنچه در این گفت وگو آمده مسائلی است در باب معرفت شناسی جدید، تعریف، اهداف، تقسیمات و مباحث مختلف آن همچون باورها، توجیه، صدق و نظریات مختلف در توجیه همچون برونی گرایی و درونی گرایی، سرنوشت نزاع معروف مبناگروی و انسجام گروی، رابطه معرفت شناسی با معرفت دینی و متافیزیک، تقسیم تاریخ معرفت شناسی به سه دوره و بیان ویژگیهای هر دوره، اعتنا و اقبال مجدد معرفت شناسی معاصر به ارسطو. و در پایان، مباحث مهم و تأثیرگذار فلسفه اسلامی در معرفت شناسی معاصر مورد توجه قرار گرفته است.

ذهن: یکی از مباحث بسیار مهمی که امروزه مطرح است، معرفت شناسی است. این رشته از مهمترین رشته های فلسفه در قرن بیستم است و رشد آن از دیگر رشته های فلسفی بیشتر بوده و در دیگر رشته ها تأثیرات عمیق داشته است. پرسش نخستی که مطرح می شود این است که معرفت شناسی به طور کلی چیست و چه اهدافی را تعقیب می کند؟

دکتر لگن هاوزن: در تعریف معرفت شناسی (

Epistemology

) می توانیم بگوییم که بخشی از فلسفه است که در آن به علم، باور، شناخت و شرایط آنها می پردازند و معرفت شناسی نظریه ای راجع به این مفاهیم است. اهداف معرفت شناسی هم از تعریف آن معلوم می شود. ساده ترین راه برای ایضاح معرفت شناسی این است که اشاره ای گذرا به بحث وجوه و صور معرفت و شرایط آن داشته باشیم که فلاسفه بدان پرداخته اند و نیز نگاهی اجمالی به انواع نظریاتی داشته باشیم که در معرفت شناسی مطرح شده اند. وقتی به بحث معرفت، شرایط و انواع آن می نگریم، در وهله اول می بینیم که در این بحث معرفت را به انواع زیر تقسیم می کنند:

ادارک حسی، معرفت پیشین، معرفت مربوط به اخلاق یا معرفت اخلاقی (یا معرفت عملی)، حافظه، معرفت مربوط به تاریخ یا معرفت تاریخی. هرمنوتیک را هم می توانیم در این فهرست بگنجانیم و آن را بخشی از معرفت شناسی به حساب آوریم. از این نظر که هرمنوتیک از معرفت به متن، یعنی از فهم و تفسیر متن سخن می گوید. همچنین، معرفت دینی، و معرفت استقرایی. یعنی معرفتی که از استقراء حاصل می شود و نیز معرفت به علتهای یک حادثه و اینکه آیا می توانیم نسبت به علتهای یک حادثه معرفتی به دست آوریم یا نه؟ و دیگر، معرفت شهودی و معرفت به نفس؛ زیرا در معرفت شناسی راجع به این بحثی هست که آیا می توانیم به نفس معرفت به اصطلاح فلاسفه اسلامی علم حضوری داشته باشیم یا نه؟ البته وقتی در فلسفه غرب از معرفت به نفس بحث می کنند، بیشتر به این مسأله می پردازند که آیا از معرفت به نفس می توان به هویت انسان پی برد یا نه؟

نوع دیگر، معرفت به جهان خارج و معرفت به اذهان دیگر است و معرفت عملی، یعنی معرفت به اینکه چگونه می توانیم کاری را انجام بدهیم. همچنین، معرفت به قاعده ها. ویتگنشتاین در این مورد مثالی دارد او می گوید اگر کسی از صفر شروع کند و دو را بر آن بیفزاید این قاعده ها است که باید دوتا دوتا اضافه بکنیم. چطور و از کجا می دانیم که این قاعده را وضع می کنیم؟ بحثی درباره شهادت (

Testimony

) نیز در معرفت شناسی به چشم می خورد. بحثی دیگر درباره معرفت به معنای بازشناسی و تشخیص هست. مثلاً اگر وقتی شما به اتاق من آمدید و دانستم که شما کی هستید، این کار چگونه صورت می گیرد؟ بحثی درباره معرفت یقینی و بصیرت، و نیز بحثی درباره معرفت گزاره ای، یعنی معرفت به گزاره که به تفصیل در معرفت شناسی مطرح می شود.

بحث جداگانه ای درباره باور و انواع آن، محتوای باورها، درجات باور، تفاوت قبول یک باور با اعتقاد به آن و ارتباط میان باور و امیال مطرح می شود.

بحث دیگری که خیلی مهم است، بحث درباره توجیه است. چطور باورهایمان را با شواهد، یا از طریق استنتاج توجیه کنیم؟ درباره تفاوتهای بین نظریه های مربوط به معرفت و توجیه مفصلاً بحث می شود. دو دسته از نظریات در این باب داریم: برخی از نظریه ها هستند که صرفا به باورها می پردازند و درباره ارتباط باورها بحث می کنند و تلاش می کنند این ارتباط را روشن سازند. این نظریات (

Doxastic

) یعنی عقیدتی عنوان گرفته اند. دسته دیگر (

Non- Doxastic

)، یعنی غیر عقیدتی هستند و این دسته معمولاً به دو نوع درونی گرایی (

Internalism

) و بیرونی گرایی (

Externalism

) تقسیم می شوند. بحث دیگری که فوق العاده مهم است، بحث از شک گرایی است. امروزه مباحثی از جامعه شناسی معرفت نیز در معرفت شناسی مطرح می شود. در معرفت شناسی، برخی نظریه های مربوط به تکامل مطرح شده است که شاید اولین نوع از این قبیل نظریه ها را ژان پیاژه مطرح کرده باشد. از این گذشته، نظریه هایی در باب تعریف معرفت هم مطرح می شود و برخی از فلاسفه این مسأله را مطرح کرده اند که چگونه می توانیم منطق خاصی را برای پرداختن به این مسائل ابداع کنیم.

علاوه بر اینها، می توانیم بگوییم معرفت شناسی خاص دیگری راجع به دین نیز به صحنه معرفت شناسی پا گذاشته است.

ذهن: برخی از این مباحث که نام بردید، تقریبا هم در اپیستمولوژی و هم در فرا معرفت شناسی، یعنی (

Meta _ Epistemology

) مطرح می شود. آیا ملاکی برای جدا ساختن این دو دسته از مباحث وجود دارد یا نه؟

دکتر لگن هاوزن: در بیشتر کتابها و مقالاتی که بنده دیده ام، چنین تفکیکی را مطرح نمی کنند و در آنها هر دو دسته مسائل مطرح شده اند.

ذهن: یعنی می توان این مسائل را از جهتی در معرفت شناسی و از جهتی دیگر در فرا معرفت شناسی گنجاند. مثلاً بحث بیرونی گرایی و درونی گرایی را هم در معرفت شناسی و هم در فرا معرفت شناسی می توان مطرح کرد؟

دکتر لگن هاوزن: بیشتر معرفت شناسان این تفکیک را ندارند، ولی می توانیم از بحثهای آن بفهمیم که این بحث مثلاً در فرا معرفت شناسی می گنجد. مثلاً گاهی از شرایط معرفت بحث می کنند. گاهی هم فراتر از آن، بحث درونی گرایی و بیرونی گرایی مطرح می شود.

ذهن: به مباحث بسیاری اشاره کردید. از میان این مباحث کدام یک مهمترین بحث به شمار می آید؟

دکتر لگن هاوزن: تا آنجا که بنده می دانم، بیشتر مقالاتی که امروزه نوشته می شود درباره تفاوت بیرونی گرایی و درونی گرایی است. این بحث به طور خلاصه از این قرار است که همه قبول دارند که معرفت و توجیه شرایطی دارد. معرفت باید ثابت بشود و این یک شرط بیرونی گرایی است، ولی بحث درباره توجیه است. آیا موجه بودن اعتقادم را فقط با نگاه کردن به باورها و احوال ذهنی خودم تعیین می کنم، یا باید نگاه بکنم به شرایط بیرونی؟ این نه تنها در مورد معرفت شناسی مطرح می شود، بلکه در مورد توجیه هم مطرح می شود. مثلاً آیا کسی می تواند اعتقاد موجه داشته باشد در حالی که این اعتقاد کاذب است به خاطر اینکه بهترین دلیلهایی که این شخص دارد، این اعتقاد نادرست را نشان می دهند؟ آیا در این شرایط می توانیم بگوییم که حال درونی آن شخص، برای توجیه کردن آن اعتقاد کافی است یا اینکه باید نگاه بکنیم به شرایط بیرونی؟ امروزه یکی از مهمترین فلاسفه غرب که از بیرونی گرایی دفاع می کند، «الوین پلنتینجا» است. البته ایشان از واژه توجیه استفاده نمی کنند، بلکه از واژه (

Warrant

)، یعنی تضمین استفاده می کند، ولی منظور ایشان از تضمین و دلیل ایشان برای معرفی کردن مفهوم تضمین، به جای توجیه این است که ایشان می خواهد بر بُعد بیرونی تأکید کند و می گوید در صورتی که کسی ذهنش درست کار می کند ما می توانیم بگوییم که آیا او در اعتقاد خود حق دارد و به عبارتی اعتقاداتش معقول می شود؟ و گاهی این را به عنوان اصلی معرفت شناختی به حساب می آورند و می گویند یک شرط موجه بودن اعتقادات شخصی، یا تضمین داشتن آنها، سالم بودن عقل او است.

ذهن: بیرونی گرایان معمولاً چه عوامل یاشرایط بیرونی را مطرح می کنند؟

دکتر لگن هاوزن: همان طور که عرض کردم، مثلاً سالم بودن عقل فاعل شناخت را، شرطی بیرونی می دانند. بعضی دیگر، مانند ارنست سوسا (

Ernest Sosa

)، بحثی درباره شرایط اجتماعی توجیه دارند. ایشان می گوید آنچه که برای توجیه کافی است، به جامعه ای که در آن زندگی می کنیم وابسته است.

ذهن: امروزه بحثها و مقالات زیادی در زمینه نزاع مبناگرایی و انسجام گرایی به چشم می خورد. خواهشمندیم در این باره نیز توضیحی بدهید.

دکتر لگن هاوزن: به نظر بنده این بحث دیگر امروزه تمام شده است و کسی را نمی شناسم که از مبناگرایی کلاسیک یا از انسجام گرایی صرف دفاع بکند. بر سر ردّ هر دو دیدگاه امروزه کم و بیش اتفاق نظر وجود دارد و همه می پذیرند که تلفیقی از این دو و حد متوسط میان آن دو را باید پذیرفت، امّا بر سر اینکه این حد وسط چیست اختلاف نظر در کار است. برخی از معرفت شناسان بیشتر بر باورهایی تأکید می کنند که نقش مبنایی دارند و برخی دیگر بیشتر بر انسجام باورها و ارتباط آنها اصرار می ورزند. مانند قدیم نیست که فقط یکی را بپذیرند، بلکه فقط اختلاف بر سر این است که برای کدام یک بیشتر اهمیت قائل بشویم. مثلاً خانم سوزان هاک (

Susan Haack

) که یک معرفت شناس است، به معرفت شناسی خودش عنوان (

Fundherentism

) داده است که خودش آن را وضع کرده است و آن را از واژه (

Fundationalism

) یعنی مبناگرایی و واژه (

Coherentism

) یعنی انسجام گرایی اخذ کرده است و می توان اصطلاح هاک را به مبنا انسجام گرایی ترجمه کرد. نمونه دیگر پال موسر (

Paul Moser

)است که از یک نوع مبناگرایی دفاع می کند، ولی وقتی با دقت می نگریم می بینیم مبناگرایی کلاسیک را هم رد می کند. در اصل، دو نقد بر مبناگرایی کلاسیک مطرح شده است: یکی اینکه مبناگرایان کلاسیک می گفتند که گزاره های پایه یقینی، ضروری، اصلاح ناپذیر و پیشینی هستند، ولی بسیاری از گزاره هایی که آنها پایه می دانستند اصلاح پذیر و شک پذیرند. نقد دیگر که مهمتر است این است که ویژگیهایی که برای باورهای پایه ذکر کرده اند، برای ساختن کل معرفت کافی نیستند. با توجه به این نقد، گرایش به انسجام گرایی پیدا شد. ولی اشکال انسجام گرایی این بود که بر طبق آن می توانیم خیال پردازی کنیم و نظامی کاملاً منسجم از باورها بسازیم، ولی صرف انسجام یک مجموعه برای معرفت بودن کافی نیست. باید این مجموعه ارتباطی با خارج داشته باشد. در نتیجه، هیچ یک از این دو دیدگاه امروزه به تنهایی مقبول نیستند. برخی مانند پال موسر گزاره های پایه را به حدّی وسیع در نظر می گیرند که برای ساختن کل معرفت کافی است. اگر هم گزاره های پایه وسیع شوند دیگر نمی توانیم مانند مبناگرایان کلاسیک، شرطها