خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل حول تفسیر مفردات القرآن / عن مجله «نامه مفید» العدد ۴

با فایل فایل پاورپوینت کامل حول تفسیر مفردات القرآن / عن مجله «نامه مفید» العدد ۴ یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل حول تفسیر مفردات القرآن / عن مجله «نامه مفید» العدد ۴ شامل 110 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل حول تفسیر مفردات القرآن / عن مجله «نامه مفید» العدد ۴ را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل حول تفسیر مفردات القرآن / عن مجله «نامه مفید» العدد ۴ با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل حول تفسیر مفردات القرآن / عن مجله «نامه مفید» العدد ۴ بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل حول تفسیر مفردات القرآن / عن مجله «نامه مفید» العدد ۴ با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل حول تفسیر مفردات القرآن / عن مجله «نامه مفید» العدد ۴ وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل حول تفسیر مفردات القرآن / عن مجله «نامه مفید» العدد ۴ با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل حول تفسیر مفردات القرآن / عن مجله «نامه مفید» العدد ۴ مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حول تفسیر مفردات القرآن / عن مجله «نامه مفید» العدد ۴ :

العلوم القرآنیه من اشرف العلوم، ومن بینها «علم المفردات » لانه، یحظی باهمیه خاصه، فهو یعرف المفرده المستعمله فی ایات القرآن المجید، ذلک الکتاب الالهی والبحر المترامی الاطراف الذی لا یسبر غوره الا عن طریق معرفه مفرداته المستعمله فی مجازاته، ومتشابهاته، ومترادفاته، ووجوهه، ونظائره، ومشترکاته، ومعرباته، وکذلک معرفه غرائب الفاظه . و علی صعید لزوم معرفه المسلمین مفردات القرآن، وخاصه غرائبها والعصیه علی الفهم منها، فقد وردت توصیات واحادیث عن المعصومین، مثل :

اعربوا القرآن ولتمسوا غرائبه » ، ولکن یبدو ان هذا الامر لم یحظ بما ینبغی من الابحاث النظریه . هذه المقاله تسعی، بفصولها السته، ان تسد ثغره، وان کانت صغیره، فی هذا الباب .

الفصل الاول: تعریف علم المفردات

یتالف محتوی کل کتاب من معلومات تنتظم فی الحروف التی تتکون منها الکلمات التی تؤلف الجمل باصطفافها متراصفه لتؤدی معنی من المعانی .

فالمفرده هی الرکن الاساس محتوی کل کتاب، بحیث ان العلم بمرکبات ای کتاب لا یتسنی الا بمعرفه مفرداته .

والقرآن المجید، کتاب الله الذی انزله عن طریق الوحی، یتالف ایضامن «المفردات » و «مرکباتها» ، واننا بعد معرفتنا بمعانی مفردات القرن نکون مؤهلین لخوض عباب معارف القرآن بفهم مرکباته و اهدافه السامیه، بید اننا لابد ان نعترف بان التعریف الدقیق لمفرداته ومرکباته وتحدید الحدود بینها لیس من الامور الهینه السهله التی یمکن ان تستغنی عن التوضیح والتعریف . ان لکل من هذین الاصطلاحین مفاهیم ومضامین واسعه، وقد یکون لها احیانا مصادیق مشتبهه . لذلک من الضروری فی بحث «المفردات » ان نبدا باعطاء تعریف دقیق منطقی واصولی لهما بصفتها علما من العلوم .

علی قدر علم الکاتب انه علی الرغم من ان علم المفردات یتمیز بالقدم من بین العلوم القرآنیه، فلم تبذل جهود حتی الآن لوضع تعریف منطقی لهذا العلم من جانب علماء العلوم القرآنیه، باستثنا مواضیع مفیده متناثره نشرت هنا هناک تمکننا، بتتبعها وجمعها، من تدوین تعریف واضح ورصین له .

العلامه شمس الدین الآملی، من کتاب دائره المعارف المسلمین فی القرن الثامن الهجری، فی معرض احصائه للشروط والآداب اللازم توافرها فی مفسر القرآن، یشیر الی وجوب معرفته بعلم المفردات: یقول :

رابعا: بین المفردات والالفاظ بحسب اللغه والاشتقاق والخط ^(۱) .

الراغب الاصفهانی (المتوفی سنه ۵۰۳ه) قد یکون اول من جعل اصطلاح «علم المفردات » فرعا من «علوم القرآن اللفظیه » واطلق اسم «معجم مفردات الفاظ القرآن » علی کتابه القیم النفیس، وهو، کما یتضح من عنوانه، یختص بشرح المفردات المستعمله فی القرآن الکریم، و فی ذلک یقول :

. . ان اول علم من العلوم القرآنیه التی یجب تعلمها هو العلوم اللفظیه . ومن العلوم اللفظیه تحقیق الالفاظ المفرده . فتحصیل معانی مفردات الفاظ القرآن فی کونه من اوائل المعاون لمن یرید ان یدرک معانیه، تتحصیل اللبن فی کونه من اول المعاون فی بناء مایرید ان یبنیه . ولیس ذلک نافعا فی علم القرآن فقط، بل هو نافع فی کل علم من علوم الشرع، فالفاظ القرآن هی لب کلام العرب وزبدته، وواسطته وکرائمه، وعلیها اعتماد الفقهاء والحکماء فی احکامهم وحکمهم، والیها مفزع حذاق الشعراء والبلغاء فی نظمهم ونثرهم . . . ^(۲) .

کما نلاحظ انه استعمل اصطلاح علم المفردات، ولکنه ایضا لم یضع تعریفا معینا ناطقاله . مع ذلک، فبتلخیص اقواله واشاراته الی فروع العلوم القرآنیه یمکن القول انه کان بصدد وضع تعریف لهذا العلم تعریفا مباشرا، وانه بایراد تلک العبارات قصد بها ان تکون التعریف لمطلوب . بناء علی ذلک فانه یری علم المفردات هو «الحصول علی معانی مفردات الفاظ القرآن » وبذلک یخرج بحث «عوارض مفردات الفاظ القرآن » مثل القراءه والاشتقاق وغیرهما من میدان هذا العلم . ولکنه بعد ذلک یقول ان البحث فی عوارض الالفاظ المفرده، مثل مناسبات الالفاظ والاستعارات والمشتقات وغیرها ایضا من الامور المرتبطه بعلم المفردات ^(۳) ، ولکنه فیما یتعلق بقوانینها وقواعدها یرجع القاری ء الی کتاب آخر له اختصه بذلک . وبما ان البحث فی «مناسبات الالفاظ لمفرده » هو بحث فی العوارض ، لذلک فعلم المفردات عند الراغب علم واسع یشمل معانی الالفاظ المفرده وعوارضها وکیفیه استعمالها فی القرآن ومناسباتها، مما یخلق فروعا للمعارف القرآنیه، ومع ذلک فان کتابه عن معانی مفردات القرآن لم یشمل جمیع فروع علم المفردات .

الآملی، صاحب نفائس العلوم، لا یکاد یختلف عن راغب فی مفهوم علم المفردات، لانه، کما سبق القول، یقسم مسائل علم المفردات القرآن لی ثلاثه فروع رئیسه واصلیه ویعتقد انه علم یبحث فی الفاظ القرآن ومفرداته من حیث اللغه والاشتقاق والخط . والبحث فی «خط » القرآن یشمل، بالطبع، الاعجام ورسم الخط، وحتی قراءه القرآن، وکلها بحث فی «العوارض » . ان نظره الاملی الی مفهوم الفردات تتجاوز ما سبق قوله . انه یری ان تکرار لفظه وبیان معناها مع لفظه اخری مرادفه لها تحقیقا او تقریبا لیس علما، اذ فی علم المفردات یجب ذکر «واقع » المفرده ومفهومها الدقیق بذاته وشرحها . یقول الآملی، باسلوب القرن السادس الهجری :

الفائده السادسه: فی بیان معرفه معانی الالفاظ . اعلم ان کل لفظ فارسی او ترکی او غیرهما، عند السؤال عن معناه فان اللفظ الذی یعطی فی الجواب لیس معنی ذلک اللفظ، بل هو لفظ آخر مرادف له علی الاشهر والاعرف .

مثلا: «ماء» و «آب » و «سو» و «پانی » الفاظ مترادفه، عند العرب هی «ماء» و عند الفرس هی «آب » وعند الترک هی «سو» وعند الهنود هی «پانی » وهکذا بالنسبه الی اقوام اخری ، وهکذا . . . و معناه هو انه جسم رطب سیال لا ینقسم الی اجسام مختلفه الصور . ان التعبیر عن مفاهیم الاشیاء صعب، والاکثریه لا علم لهابذلک بحیث اذا سئلوا: ما معنی «الله » ؟ یقولون «خدا» دون ان یعلموا ان الله وخدا مترادفان، ومعناهما هو الذات الجدیره بالعباده » ^(۴) .

کلام شمس الدین الاملی کلی وعام، و یشمل الفاظ ومفردات القرآن الکریم ایضا . وطبقا لهذا الجزء من کلامه، وبرغم ان البحث فی الالفاظ محدود بذکر المترادفات فی لغه او لغات متعدده یعتبر من علم المفردات، الا ان علم المفردات والعالم به یرمیان الی الواقعیه التی یجب ان تشرح الواقع الخارجی والعینی لمفهم اللفظ المفرد .

جلال الدین البلقینی، وهو عالم آخر من علماء القرن الثامن الهجری، فی کتابه «مواقع العلوم من مواقع النجوم » ، یصنف مجموع العلوم القرآنیه الی سته امور اصلیه، وکل امر ینقسم الی عده فروع، وهو یخصص الامرین الرابع والسادس بتعریف الالفاظ فی العلوم القرآنیه، ای علم المفردات . یقول :

الامر الرابع: اللفظ وهو سبعه انواع: الغریب، المعرب، المجاز، المشترک، المترادف، الاستعاره، والتشبیه . . الامر السادس: المعانی المتعلقه بالالفاظ، وهی خمسه انواع: الفصل، الوصل، الوصل، الایجاز، الاطناب والقصر . ومن الانواع مالا یدخل تحت الحصر: الاسماء، الکنی، الالقاب والمبهمات ^(۵) .

مجموع انواع العلوم القرآنیه، بحسب قول البلقینی فی کتابه، یبلغ اربعا و خمسین نوعا ^(۶) [حسبما ترون ، یقول البلقینی بالاختلاف بین «الالفاظ » و «المعانی » المتعلقه بالالفاظ » ولم یات بها تحت عنوان واحد، کما انه لم یستطع وضع بعض المفردات، کالاعلام والاسماء والالقاب، تحت عنوان واحد، مع آنهاجمیعا ترجع الی علم المفردات یشملها جمیعا . لذلک یبدو ان البلقینی لم یکن یحمل صوره واضحه عن علم المفردات .

بعد البلقینی جاء جلال الدین السیوطی (ولد فی ۸۴۹ه) بکتابه القیم «التحبیر فی علم التفسیر» الذی وضعه متاثرا بکتاب البلقینی، حیث یجعل العلوم القرآنیه ۱۰۲ نوعا ^(۷) . بعد ذلک کتب االسیوطی کتابا آخر جامعا واکثر تفصیلا تحت عنوان «الاتقان فی علوم القرآن » احصا فیه العلوم القرآنیه، وبعد ادغام بعضها فی بعض، جمعها فی ۸۰ نوعا ^(۸) .

ان تصنیف السیوطی لعلوم القرآن فی کتابه الاتقان مضطرب غیر منظم، فقد اورد مسائل علم المفردات فی ذیل عدد من العناوین فی مواضع منفصله، وقد یخطی ء فی مطابقه المصادیق مع العناوین . من ذلک مثلا نلاحظ انه یعتبر علم المفردات وغریب القرآن شیا واحدا مترادفا، و فی ذیل عنوان «النوع السادس والثلاثون فی غریبه » یذکر مسائل اعم من علم المفردات مع ان «غریب القرآن فرع من «علم المفردات » ومصادیقه ^(۹) . و فی موضع آخر یستعمل مصطلح «المفردات » بنفسه، ولکنه یقصد به مفهوما غریبا لا علاقه له بعلم المفردات ابدا . فهو تحت عنوان «النوع السابع والثلاثون فی مفردات القرآن » یقوم باحصاء مجموعه من الآیات الوارده من باب التفصیل، او ان العلماء اطلقوا علیها ذا لوصف، مثل: احکم الآیات، اعدل الآیات، اعظم الآیات، ارجی الآیات وامثالها ^(۱۰) .

باخذ هذه الامور بنظر الاعتبار نستنتج ان السیوطی کان یری علم المفردات مرادفا الغریب القرآن، وان نطاق مصادیقه ضیق جدا . ولم یکن یحمل تصورا واضحا من علم المفردات مثل الراغب الاصفهانی، علی الرغم من انه شرح مصادیقه فی مواضع متفرقه من کتابه .

خلاصه هذا البحث هو اننا بالبحث والتنقیب فی المصادر القدیمه والجدیده لا نستطیع ان نعثر علی تعریف جامع ومانع لعلم المفردات . ان مباحث هذا العلم متسعه ومشتته فی المصادر، وفروعه مذکوره ومعرفه، ولکن الاصل لا تعریف له، علی الرغم من ان بعض العلماء، مثل الراغب، سعوا الی تعریفه بکر مصادیقه . مع ذلک، بالرجوع الی اقوالهم وتصنیفهم العلوم القرآنیه اللفظیه ^(۱۱) یمکن وضع التعریف التالی لعلم المفردات: علم المغردات القرآنیه علم یتناول فقط المفرده القرآنیه من حیث حذرها واشتقاقها اللغوی، والدلاله علی المعنی المطلوب، ومناسبتها وطریقه کتابتها وتلفظها واستعمالاتها الحقیقیه والمجازیه . ومن اهم فروعه غریب القرآن .

الفصل الثانی: مکانه علم المفردات بین العلوم القرآنیه

القرآن الکریم مصدر لکثیر من العلوم البشریه والاسلامیه . فیما یتعلق بالعلوم التی ترتبط بصوره خاصه بالقرآن وعددها فهناک اختلاف فی اقوال العلماء . بعض الذین یبدو انهم یحبون المبالغه والاغراق فی جمیع الامور ساروا علی المنوال نفسه فی هذا الامر فقالوا ان عدد العلوم القرآنیه یساوی عدد مفردات القرآن البالغ ۷۷۴۵۰ علما، واذا اخذنا نسبه الالفاظ المرکبه بنظر الاعتبار یصبح عددها مما لا یعدو ولا یحصی ^(۱۲) . جلال الدین البلقینی یعدها اکثر من خمسین علما بقلیل .

السیوطی، لکی یدخل کتابه فی هذا الباب، الف کتابا بعنوان «التحبیر فی علوم التفسیر» . وهو یوصل فی هذا الکتاب عدد العلوم القرآنیه الی ۱۰۲ نوعا . ثم بعد اعاده النظر فی کتابه هذا یصنف کتابا آخر بعنوان «الاتقان فی علوم القرآن » یدغم فیه بعض العلوم فی بعض ویجمعها الی ثمانین علما وتفصلها تفصیلا ^(۱۳) . مع ذلک یبدو ان الامر یتطلب تصنیفا ادق واکثر تهذیبا لیبرز مقام علم المفردات . بناء علی ذلک یمکن تصنیف جمیع فروع العلوم القرآنیه الی ثلاثه اصناف رئیسه: العلوم التاریخیه فی القرآن، والعلوم الدستوریه فی القرآن، وعلوم التفسیر فی القرآن .

فذلک القسم من القرآن الذی یرو فیه سرد احداث الماضی علی امتداد القرون والاعصار فیدخل تحت عنوان العلوم التاریخیه فی القرن . والقسم الآخر من القرآن الکریم الذی یدور حول «ما یجب وما لا یجب » یدخل ضمن العلوم الدستوریه فی القرآن . اما القسم الذی یتناول تفسیر الآیات وشرح الکلمات ویدور عموما حول معرفه محتوی القرآن فیقع تحت عنوان علوم التفسیر فی القرن، مثل علم تفسیر آیات الاحکام وعلم المفردات و غیرهما . وهکذا لن نکون بحاجه الی تقسیم العلوم القرآنیه الی علوم لفظیه و غیر لفظیه بحیث نضطر الی ادخال علم المفردات تحت العلوم اللفظیه . ثم هناک بعض المواضیع والمسائل التی یمکن ان تبحث فی عده علوم قرآنیه لوجهات نظر ودوافع مختلفه .

هناک مثلا بعض المباحث الخاصه برسم الخط، فیمکن ان تبحث فی العلوم الدستوریه و فی العلوم التاریخیه . ان هذا النوع من التداخل یقع فی جمیع مباحث العلوم . مما تقدم یمکن اعتبار علم المفردات من العلوم التفسیریه .

الفصل الثالث: فروع علم المفردات

علی حد علمی کان الراغب الاصفهانی فی اول من عنی بتصنیف المسائل والمعارف الخاصه بعلم مفردات القرآن . وقد ذکر فی مقدمته لکتابه «مفردات الفاظ القرآن » ثلاثه فروع اصلیه ورئیسه فی الاقل لعلم المفردات: علم معانی الالفاظ المفرده فی القرآن، وعلم مناسبات الالفاظ المفرده فی القرآن، کالاشتقاقات والاستعارات وغیرهما، و علم الالفاظ المترادفه فی القرآن وما یمیزها من فروق ^(۱۴) .

بعد الراغب الاصفهانی قام احد علماء القرن السابع الهجری، واسمه سلیمان بن عبدالقوی الصرصری البغدادی المعروف بالطوفی، یتالف کتاب «الاکسیر فی علم التفسیر» تناول فیه باسلوب علمی وبتفصیل اکثر فی علم المفردات، ویعتبر کتابه افضل بحث نظری منظم فی هذا العلم، بینما العمل اللافت للنظر الذی قام به الراغب الاصفهانی هو استخراج مفردات القرآن وتنظیمها وتفسیرها، دون الدخول فی ابحاثه النظریه . یقسم الطوفی جمیع العلوم الی ثلاثه اقسام: العلوم الدینیه، والعلوم البدنیه، والعلوم المعاشیه . وقسم العلوم الدینیه الی اقسام منفصله، واعتبر «العلوم القرآنیه » من جمله العلوم الدینیه، ووضع لها الفروض والفروع . وقسم الطوفی العلوم القرآنیه الی العلوم اللفظیه والعلوم المعنویه، ویقسم العلوم اللفظیه الی «معرفه المفردات » و «معرفه المرکبات، ووضع لمعرفه المفردات، او علم المفردات، اربعه فروع رئیسه، هی:

۱ . علم الغریب .

۲ . علم التصریف .

۳علم الاعراب .

۴ . معرفه القراءات المنقوله .

یقول الطوفی:

اما علم القرآن، فهو اما لفظی واما معنوی، ای متعلق بلفظه او معناه، فکل منهما علی انواع . اما اللفظی: علم الغریب، وهو معرفه مفردات اللغه، کالقسوره، والهلوع، والکنود، والهمزه اللمزه فی الاسماء . ونحو: وسق، وعسعس فی الافعال . ومنها علم التصریف، وهو ما یعرض للکلمه من حیث تنقلها فی الازمنه، نحو: ضرب، یضرب، ضربا، او من جهه الزیاده فیها، نحو: اضطرب، او القلب، نحو میقات ومیعاد، وموقن، وموسر، وآدم، وآخر، او البدل او الادغام، نحو: شد ومد . ومنها علم الاعراب، وهو معرفه ما یعرض لاواخر الکلم من حرکه او سکون، کالقاب الاعراب . وانما رتبنا هذه العلوم الثلاثه هذا الترتیب لان مفردات اللغه اذا وردت، نظر حینئذ فی تعریفها لانه عرض عام لاحق لها حین افرادها وترکیبها، ثم فی اعرابها لانه عرض خاص لاحق باواخرها فقط حین ترکیبها . ومنها القراءات المنقله عن الائمه السبعه ورواتهم وما یلحق بها من شاذ فصیح او متوجه » ^(۱۵)

یتضح من هذا ان تقسیمات الطوفی تختلف کل الاختلاف عن تقسیمات الراغب، وهی، من جهه اخری، اکثر تنظیما، فقد ادغم الفروع الاصغر من علم المفردات بعضا فی بعض وجمعها فی اربعه فروع کبیره متمیزه ومعینه . مع ذلک یمکن القول بان عددا کبیرا من فروع هذا العلم لا تدخل ضمن تقسیمات الطوفی، مثل مترادفات القرآن، وعلوم فهرسه القرآن، والمفردات المعربه فی القرآن، ولغات القرآن ومجازاته . ان حشر هذه الابحاث فی اطار تقسیمات الطوفی، ان کان ممکنا فانه مدعاه للتکلف . لذلک ینبغی وضع تقسیم او فی لعلم المفردات، تعریف فروعه بصوره منفصله . والظاهر ان العلوم القرآنیه التالیه فروع من علم مفردات القرآن:

۱ . معانی القرآن (معانی الفاظ القرآن وادواته) ۲ . غریب القرآن .

۳ . المعربات فی القرآن ۴ . لغات القرآن .

۵ . اعراب القرآن .

۶ . قراءات القرآن .

۷ . اشتقاقات الفاظ القرآن ومناسباتها ۸ . مجازات القرآن .

۹ . وجوه القرآن ونظائره .

۱۰ . متشابه القرآن

۱۱ . معرفه فهارس القرآن .

هذه هی الفروع الاصلیه لعلم المفردات . وفیما یلی توضیحات موجزه عن کل منها:

۱. علم معانی القرآن :

هذا الفرع من علم المفردات یتناول بالشرح والتفسیر الفاظ القرآن من اسم وفعل واداه، ویعطی معانی کلماته سواء کانت غریبه او معربه او عادیه . و کتاب مفردات الراغب یعد من ابرز ما الف فی هذا الباب، وان اعتبره السیوطی، اشتباها، من کتب غریب القرآن ^(۱۶) . فی الجزء الثانی من کتاب «الاتقان » و تحت عنوان «النوع الاربعون فی معرفه الادوات التی یحتاج الیها المفسر» یبحث السیوطی بالتفصیل فی اهم الادوات والحروف فی اهم الادوات والحروف فی القرآن » ^(۱۷) .

۲. غریب القرآن :

کتب الکثیر عن هذا الفرع من فروع علم المفردات، و قد جاء فی تعریفه: «الغریب من الکلام انما هو الغامض البعید من الفهم . . . اما غریب القرآن فیراد به ما بینه ابوحیان الاندلسی فی مقدمه کتابه «تحفه الاریب بما فی القرآن من الغریب » . قال :

لغات القرآن العزیز علی قسمین، قسم یکاد یشترک فی فهم معناه العامه والمستعربه وخاصتهم کمدلول السماء والارض وفوق وتحت، وقسم یختص بمعرفته من له اطلاع وتبحر فی اللغه العربیه، وهو الذی صنف کثر الناس فیه وسموه غریب القرآن ^(۱۸) .

من ذلک مثلا «لا تکون فتنه » (البقره/۱۹۳) بمعنی الشرک و «جنفا» (البقره/۱۸۳) بمعنی الاثم والذنب . . .

اول من الف فی غریب القرآن هو عبدالله بن عباس الذی اورد السیوطی کتابه فی «الاتقان » ^(۱۹) ، ویعده ابان بت تغلب . ولابد من