خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مبانی مشروعیت آزادی بیان و عقیده در آموزه های اسلام

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل مبانی مشروعیت آزادی بیان و عقیده در آموزه های اسلام؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل مبانی مشروعیت آزادی بیان و عقیده در آموزه های اسلام انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 19 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل مبانی مشروعیت آزادی بیان و عقیده در آموزه های اسلام:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل مبانی مشروعیت آزادی بیان و عقیده در آموزه های اسلام آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل مبانی مشروعیت آزادی بیان و عقیده در آموزه های اسلام با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل مبانی مشروعیت آزادی بیان و عقیده در آموزه های اسلام از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل مبانی مشروعیت آزادی بیان و عقیده در آموزه های اسلام، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مبانی مشروعیت آزادی بیان و عقیده در آموزه های اسلام :

چکیده:

نویسنده ضمن اشاره به وجود اصل آزادی بیان در اسلام، به بررسی حدود منطقی آن می پردازد و نتایجی چون رسمیت اقلیتهای مذهبی، آزادی پژوهشهای دینی و… را برای آن متفرع می کند و در خلال این بررسی، به آسیب شناسی چنین فرایندی پرداخته است.

آزادی بیان همچون آزادی اندیشه با معقولترین وجه ممکن در دین اسلام مورد توجه قرار گرفته است. از نظر اسلام، پیامبران الهی اولین پیام آوران آزادی بیان بوده اند. با این بیان آنچه که باعث تاسف است، سوء استفاده عده ای بازیگر است که نقاب دانشمند به خود زده اند و به وسیله بازی با این الفاظ نیکو در راه تخریب اذهان قدم برمی دارند; همان طور که در غرب نیز از آزادی بیان در این راستا بیشتر استفاده شده است تا در جهت مثبت آن.

روشن است که انتخاب و پیروی از بهترین گفتارها در جایی ممکن است که آزادی گفتار وجود داشته باشد تا در مقایسه با یکدیگر بهترین سخنان مشخص گردد; به علاوه آنکه اصولا لازمه مشورت که یکی از مهمترین اصول مورد توجه اسلام در امور اجتماعی و فردی است، آزادی بیان و عقیده خواهد بود. از آنجا که اسلام دارای یک مکتب ویژه و جامع است، آزادی بیان غربی را نمی پذیرد، ولی قائل است که هر کس آزاد است هر عقیده ای داشته باشد، مادام که زیانی به کسی نزند و در عین حال کسی را مجبور به پذیرفتن مکتب خود نمی کند; بلکه اصول آن را با دلایل روشن عقلی و از طریق وجدان فرد (و یا احیانا اعجاز) مشخص می کند و سپس با تکیه بر عقل و خرد انسانها، همگان را به پذیرش عقیده اسلامی دعوت می نماید. دیگر آنکه اسلام با احترام به اظهارات لفظی، اجازه تفتیش عقاید نمی دهد و اصولا از نظر اسلام عقیده دینی چیزی نیست که به اجبار و اکراه درست شود و حتی اگر تحقیق جوینده راستی به انجام هم نرسد، مثاب است و ضمن احترام به اقلیتهای مذهبی، به همگان اجازه تحقیق مذهبی می دهد تا آنجا که اگر بت پرستی برای پژوهش دینی به رهبر حکومت اسلامی روی آورد، وظیفه رساندن وی به وطنش به دوش جامعه اسلامی است.

اما نتیجه سوئی که در آزادی مطلق بیان وجود دارد عبارت است از بی اعتبار شدن بیان و دعاوی علمی و فرهنگی; زیرا اعتقاد به آزادی مطلق بیان، همه حریمها را از سر راه قلم و زبان برمی دارد و چون در اکثر مردم شهوت زیاده گویی بر عقل و منطق غلبه دارد، همیشه کفه سنگین ترازو با دروغ و تضاد خواهد بود و چون عموم مردم قدرت لازم برای تشخیص به موقع صواب از ناصواب را ندارند، به اصل بدبین شده، از ریشه منکر همه دعاوی علمی و فرهنگی می شوند که این نوعی تمایل به پوچ گرایی است. به نظر علامه جعفری، آزادی مطلق بیان دارای دو شرط است: اول آنکه همه افراد جامعه از قدرت تشخیص کافی بهره مند باشند و دوم آنکه هر گوینده ای همه جامعه را مانند خانواده خود تلقی کند. ایشان دو شرط اساسی برای حفظ اعتدال و جلوگیری از افراط و تفریط در این مقوله بر می شمرند: یکی آنکه نباید احساس لذت بخش آزادی، ما را از حکمت وجود