خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل دفاع از حدیث(۴)

با فایل فایل پاورپوینت کامل دفاع از حدیث(۴) یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل دفاع از حدیث(۴) شامل 120 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل دفاع از حدیث(۴) را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل دفاع از حدیث(۴) با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل دفاع از حدیث(۴) بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل دفاع از حدیث(۴) با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل دفاع از حدیث(۴) وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل دفاع از حدیث(۴) با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل دفاع از حدیث(۴) مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دفاع از حدیث(۴) :

نقدها را بُوَد آیا که عیاری گیرند
برادر بزرگوارمان، سردبیر مجله گران سنگ علوم حدیث حجه الاسلام والمسلمین حاج شیخ مهدی مهریزی در مقاله خویش عنوان «تأمّلی در احادیث نقصان عقل زنان» نگاهی به دفاع از احادیث نقصان عقل زنان کرده اند.
در این نگاه به پنج نکته اشاره کرده اند و در پایان نتیجه گیری می کنند که مقاله «دفاع از حدیث» در پذیرش روایات نقصان عقل زنان، شتاب داشته است.
گرچه بهتر بود حدیث شناسان حوزه به داوری می نشستند و پرده از چهره زیبای احادیث بر می گرفتند و بر منزلت حدیث و توجّه به این میراث پیامبر(ص) و امامان(ع) بیش تر تأکید می کردند، ولی ما بسیار گذرا پنج نکته آمده در مقاله ایشان را از نظر می گذرانیم.

نکته اوّل
با اشاره به اهداف «دفاع از حدیث» یادآور می شوند که دفاع از حدیث نباید به پذیرش مطلق احادیث بگراید چرا که مبارزه با «پذیرش مطلق احادیث» خود یکی از اهداف «دفاع از حدیث» است.
در این جا یاد آور می شویم که بیش از یک سال است با گروهی از محقّقان در موضوع گسترده «زن در فرهنگ اسلامی» کار می کنیم و مجموع آیات و روایات مرتبط با موضوع زن را گرد آورده ایم و دربیش از پانصد آیه و چند هزار روایت که به این موضوع مرتبط می شود تأمّلاتی کرده ایم.
گفتنی است: در دفاع از روایات نقصان عقل زنان بیش تر نقدِ توجیه حضرت آیه اللّه جوادی آملی و حضرت آیه اللّه صانعی مورد توجه بوده است وگرنه در ارتباط با موضوع عقل زنان بیش از این تأمل شده و سخن بسیار است.

نکته دوّم
خاطر نشان می سازند که تنها خبر واحد در احکام، حجت است ولی در مسائل اعتقادی و انسان شناختی خبر اطمینان بخش لازم است؛ به گونه ای که تا اطمینان به صدور روایت و دلالت آن پیدا نشود روایت حجیّت نمی یابد.
در این جا با توجّه به این که سخن بسیار است، یاد آور می شویم که ما در موضوع حجیت خبر، نظریه مرحوم محقّق در مقدمه معتبر را می پسندیم و براین باوریم که از میان همه اقوال افراطی و تفریطی درباب حجیت خبر ،تنها خبری حجّت است که مورد پذیرش اصحاب باشد و یا قرائنی بر درستی آن دلالت کند و به این شکل در احکام هم، ما به روایاتی تکیه می کنیم که از چنین قرائنی برخوردار است.
مرحوم محقق در مقدمه معتبر پس از نقل اقوال در باب حجیّت خبر می نویسد: «فما قبله الاصحاب او دلّت القرائن علی صحته عمل به».
گفتنی است که: اخبار نقصان عقل زنان و روایاتی که گویای این تفاوت بین زن و مرد است در سطحی است که اطمینان به صدور و دلالت آن فراهم می آید و در پایان همین مقدمه مجموعه روایات در ارتباط با نقصان عقل زنان مورد توجه قرار می گیرد.

نکته سوم
فرموده اند: «بهتر بود نویسنده سدفاع از حدیثز مراد از عقل را نشان می داد» آن گاه به سه معنای عقل اشاره می کنند و…
در این جا هم ذهن ایشان را معطوف می داریم که ما در آن مقاله در مقام تفسیر و تحلیل معنای نقصان عقل در زنان نبوده ایم، بلکه همه اهتمام ما دفاع از روایات در برابر دو دیدگاه بود؛ گرچه اشاره ای به بعضی از توجیهات دیگر نیز کرده ایم.

نکته چهارم
ناقد محترم، معنای مختلفی که برای احادیث نقصان عقل زنان شده و توجیه های آمده در این ارتباط را یادآور شده اند. در این جا باز خاطر نشان می سازیم، همان گونه که نویسنده در همین نکته چهارم اشاره فرموده اند ما تنها در مقاله دو دیدگاه را مورد بررسی قرار داده ایم گرچه از دیدگاه های دیگر غافل نبوده ایم و برخی را نیز اشاره داشته ایم.
بنابراین بهتر می نمود نویسنده نقد در همان محور مورد توجّه «دفاع از حدیث» نظر می دادند و صحت آن دو دیدگاه را ثابت می کردند وگرنه پس از پذیرش روایت در بحث دلالی توجیهات و معانی یاد شده مورد بررسی قرار می گیرد.

نکته پنجم
نویسنده نقد خواسته است ما را قانع سازد که زنان عاقل و فهمیده بسیارند، گویا ما منکر عقل زنان هستیم و منظورمان از کاستی نسبی در مقایسه با مردان یا در مقایسه با احساسات و عواطف چیزی به معنای عدم عقل زنان است.
نویسنده محترم نقد در پایان با تاکید بر مجمل بودن روایات نقصان عقل زنان، در آخرین سخن برای مقابله با استشهاد گسترده ما به کلام علامه طباطبایی(ره) در زمینه نقصان عقل زنان، کلامی دیگر از جناب علامه آورده اند و با این نقل به ما و جناب علامه طباطبایی (ره) پاسخ داده اند!
ما بررسی بیشتر مقاله سردبیر محترم مجلّه علوم حدیث را به خوانندگان گرامی و علاقه مندان حدیث واگذار می کنیم.
در پایان، مجموع روایات نقصان عقل زنان را می آوریم تا خوانندگان داوری کنند و بنگرند که آیا این بخش عظیم از روایات، صدور دلالت اش اطمینان بخش نیست؟ آیا باز هم می توان در صدور تشکیک کرد و یا تفاوت زن و مرد در زمینه عقلی را از آن نفهمید.
آری، مگر این که کسی اصلاً تفاوت زن و مرد برایش پذیرفته نباشد و این حقیقت روشن را خلاف قرآن بداند، یا آن که این تفاوت را نشانی از تبعیض ظالمانه بگیرد و از حکمت الهی در اختلاف، غافل باشد و یا آن که روح تعبّد عقلانی را در ارتباط با روایات از دست داده باشد. ویا…

فهرست مجموعه قرآنی و روایی
در باره کاستی عقل زنان

آیات:
الف: الرجال قوّامون علی النساء بما فضّل اللّه بعضهم علی بعض«نساء (۴) آیه ۳۵».
ب: او من ینشّوء فی الحلیه وهو فی الخصام غیر مبین «زخرف (۴۳) آیه ۱۸».
ج: ولهنّ مثل الّذی علیهن بالمعروف وللرجال علیهنّ درجه «بقره (۲) آیه ۲۲۸».

روایات:
1 روایات نقصان عقل زنان:
الف: نهج البلاغه، خطبه ۸۰، ۱۵۶ و نیز خطبه جهاد و نامه ۱۴.
ب: کافی، ج۵، کتاب الجهاد، ص۳۹، ح۴و کتاب النکاح، ص۳۲۲، باب غلبه النساء، ح۱.
ج: من لایحضره الفقیه، ج۳، ص۲۴۷، ج۶.
د: بحارالأنوار، ج۱، ص۸۲، ح۱؛ ج۳۲، ص۷۳، ح۴۸؛ ج۷۹، ص۱۲۷، ح۱۰؛ ج۱۰۳، ص۱۶۳، ح۱۰؛ ج۱۰۴، ص۳۰۶، باب یک از ابواب شهادات، ح۱۰.

۲ روایاتی که می گوید با زنان مشورت مکنید.
الف: نهج البلاغه، وصیتنامه امام علی(ع) به امام حسن مجتبی(ع)
ب: کافی، ج۵، ص۵۱۷، ح۸.
ج: بحارالأنوار، ج۶، ص۳۰۵، ح۶؛ ج۷۷، ص۱۳۹؛ ج۹۱، ص۲۵۵، ح۶؛ ج۱۰۳، ص۲۶۲، ح۲۵؛ همان جلد، باب احوال الرجال والنساء، ص۲۵۳، ح۵۶.

۳ روایاتی که اطاعت از زنان را مورد نکوهش قرار داده است:
الف: کافی، ج۵، ص۵۱۷، ح۳.
ب: من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۱۱۵، ح۲۴۱؛ ج۳، ص۴۶۸، ح۴۶۲۱؛ ج۴، ص۳۵۲، ح۵۷۶۲.
ج: کافی، ج۵، ص۵۱۶، ح۲ و ص۵۱۷، ح۵، ۶، ۷ و ص۵۱۸، ح۱۲.
د: بحارالأنوار، ج۹، ص۲۹۸، ح۵؛ ج۷۷، ص۱۵۸؛ ج۱۰۳، ص۲۴۲، ح۱۰ و ص۲۴۳ ، ح۱۱ .

۴ روایاتی که ولایت زنان را نمی پذیرد.
الف: تهذیب، ج۸، ص۸۸، ح۲۲۱.
ب: استبصار، ج۳، ص۳۱۳، ح۴.
ج: من لایحضره الفقیه، ج۳، ص۴۶۸، ح۴۶۲۲ و ص۵۵۴، ح۴۹۰.
د: کافی، ج۵، ص۵۱۸، ح۱۰.
ه : بحارالأنوار، ج۷۷، ص۱۳۸.

و نیز اضافه کنید:
1 روایاتی را که مدیریّت زنان را در قلمروهای گوناگون به مردان می سپارد.
2 روایاتی را که فرمان پی گیر به زنان در اطاعت از مردان در زمینه های مختلف می دهد.
3 روایاتی که ندرت زنان کامل را می رساند.
4 روایاتی را که تشبیه و تمثیل نکوهش گونه مردان کم خرد به زنان، در آن آمده است.
مجموعه این بخش عظیم از روایات، گویای تفاوت عقلانی مرد و زن است و با تأمّل در این روایات اطمینان به صدور و دلالت این روایات پدید خواهد آمد و خوانندگان گرامی خود داوری خواهند کرد.
اینک، دفاع ما از چند حدیث:

۸ دفاع از حدیث «حسن التبعّل»
حدیث «حسن التبعّل» در تهاجم کج اندیشی ها
این روزها به اسم آزادی اندیشه، عده ای هر چه می خواهند می گویند و می نویسند. درباره موضوع مهم و حساس زن و بررسی مسائل آنان از این دست نوشته ها و گفته ها کم نیست.
برخی می گویند: در اسلام زن با مرد تفاوتی ندارد، بی توجه به این که سرشت یکسان سرنوشت مشترک زن و مرد و هم گونی آن دو در هویت انسانی و برخورداری از مشترکات فراوان، هرگز نمی طلبد که این دو، هیچ تفاوتی با هم نداشته باشند. کم ترین سخن درباره این حرف ها همان است که بگوییم: اینان از اسلام بی خبرند، چون هر کس که با الفبای اسلام آشنا باشد می داند که: زن و مرد در بسیاری از حالات روانی و ویژگی های جسمانی و خصلت های انسانی و اخلاقی متفاوت ند و این تفاوت ها در ده ها حکم و قانون دینی دیده شده است.
برخی دیگر با عنوان خون بهای کم تر زن چرا؟ حکم مسلم اسلام و قرآن را نادیده می گیرند، دم از مصلحت بینی و حفظ آبروی اسلام می زنند. احکام امضایی قرآن را قابل تعویض می دانند و مصلحت جویی در این بخش از احکام را از وظایف فقیه معرفی می کنند و تغییر برخی از احکام را که به دست خلفا صورت گرفته و از نظر شیعه جزو مطاعن آنان محسوب می شود، دلیل بر ضرورت تغییر احکام می گیرند. آنان غافلند که نگرش علمی به دین یک نگرش تخصصی است و تنها شایسته آنان است که در دین غور کرده اند و دست مایه های فهم دین را تحصیل کرده اند و بنیاد فکری و دینی صحیحی دارند.
اینان از کسانی هستند که نه خود، دین را می فهمند و نه از فهم کنندگان راستین دین، می گیرند و می آموزند. به گفته امام عصر(ع) در آن توقیع شریف: «لا لأمره تعقلون ولا من اولیائه تقبلون حکمه بالغه فما تغن النذر عن قوم لایؤمنون؛۱ نه خود دستور الهی را درک می کنید و نه از اولیای او حکمت رسا را می پذیرید چرا که بیم و انذار، سودی برای گروهی که ایمان نمی آورند، ندارد.»
برخی دیگر در مصاحبه خویش به جنگ اسلام می روند و روایات روشن دین را به باد مسخره می گیرند. و با خنده جاهلانه، حقیقت ها را وارونه جلوه می دهند، دین را تحریف می کنند و جهل خویش را در فهم دین فریاد می کنند.
به کسانی که با این گونه افراد مصاحبه می کنند و تفسیر روایات پیامبر(ص) و امامان(ع) را از آنان می پرسند باید هشدار داد که: مراجعه به اینان در فهم دین به گفته سعدی، چونان مراجعه بیماری است که چشم خود را به دست بیطار می دهد؛ او باید بداند که جز نابینایی و گمراهی چیزی در انتظار او نیست.
ایشان در مصاحبه گفته اند: قرآن صراحتاً می گوید: واخذنا منکم میثاقاً غلیظاً و بعد ترجمه کرده اند: از شما مردان در ازدواج پیمانی جدّی و محکم گرفتم.۲ با این که اصل آیه در قرآن چنین است: واخذن منکم میثاقاً غلیظاً؛ ۳ زن ها از شما مردان در ازدواج پیمانی جدی و محکم گرفته اند (دقت شود). آیا اینان با قرآن آشنایند.
درج مقاله های «خون بهای کم تر زن چرا؟» در مجله زنان۴ و مصاحبه هایی از قبیل «در اسلام زوجیتِ خوب مطرح است نه خوب شوهرداری کردن» در مجله زن روز۵ و اعلام نظرهایی که از جانب ناآگاهان بی تخصص درباره زن صورت می گیرد، هر خواننده آگاه و آشنای با مبانی دین را با این سؤال مواجه می سازد که کجایند مطهری ها و بهشتی ها، مرزبانان راستین دین؛ آشنایان با مبانی دینی که در برابر کج اندیشی ها احساس و غیرت دینی داشتند.
نویسنده یک مقاله و یا ایراد کننده یک سخن، گاهی اشتباه می کند و این قابل قبول است، زیرا هر شخصی ممکن است اشتباه کند، ولی گاه یک مقاله و گفتار، اساس و بنیادی ناهنجار دارد و بر پایه های فکری غربی یا غرب گرا استوار است و حیثیت و فرهنگ و ارزش های اسلامی ما را به باد حمله می گیرد. مسلم است ارائه چنین گفتار و مقاله ای جایز نیست. ما نمی توانیم با نام آزادی قلم بیان، به نشر این مطالب پوسیده و نادرست دامن بزنیم.
ما پیرو آن امام والایی هستیم که در مقابله با کج اندیشی ها خشمگین می شد و ناله از دل بر می کشید و نهیب می داد و خانه و آشیانه شان را خراب می کرد. ما در پی خط رهبری هستیم که هم اکنون با روشن گری های خود پرده از چهره ناموزون چنین گفتار و نوشتارهایی بر می دارد و مسائل راستین زنان را به راستی بیان می کند.
با ابراز نگرانی شدید از درج مصاحبه خانم منیره گرجی در مجله زن روز۶ و با اذعان به این که نقد همه جانبه این مقاله و بیان خلط های ناهنجار آن به اندازه ای است که از حوصله یک مقاله بیرون است، به نقد گوشه هایی از آن می پردازیم.
ما در این نقد، به دفاع از حدیث «حسن التبعّل» (نیکو شوهرداری) پرداخته و در همین جا از همه زنان مسلمان و آگاه میهن اسلامی به ویژه کارشناسان قرآن و حدیث دعوت می کنیم تا در این داوری شرکت کنند و تحریف ها، خلط ها و ناهنجاری های سرتاسر مقاله این به اصطلاح مفسّر بزرگ را بی جواب نگذارند.

حدیث نیکو شوهرداری کردن
حدیثی بسیار متین و استوار درباره مسائل حیاتی زنان، از معصومین(ع) رسیده است که: «جهاد المرأه حسن التبعّل؛ جهاد زن، نیکو شوهرداری کردن است.»
این حدیث در کتاب های معتبر شیعی آمده است:

۱ فروع الکافی، کتاب النکاح، باب حق الزوج علی المرأه ۱۴۸ حدیث ۴ (چاپ دارالاضواء: ج۵، ص ۵۰۶)، از امام کاظم(ع)، و نیز در کتاب الجهاد، باب جهاد الرجل والمرأه ۲ حدیث۱ (ج ۵، ص ۱۲)، به طور ارسال از امیرالمؤمنین(ع).

۲ من لایحضره الفقیه، باب حق الزوج علی المرأه ۱۳۰ حدیث ۶ (چاپ دارالاضواء: ج۳، ص ۳۱۶)، به طور ارسال از امام صادق(ع)، و نیز در باب النوادر ۱۷۶ حدیث ۸۰ (ج۴، ص ۳۴۹)، از امام صادق(ع).

۳ نهج البلاغه، حکمت ها و کلمات قصار، شماره ۱۳۶.

۴ الخصال، ابواب السبعین و مافوقه، حدیث ۱۲ (چاپ انتشارات اسلامی: ص ۵۸۶)، از امام باقر(ع)، و نیز در ابواب المائه فما فوقه، حدیث ۱۰ (ص ۶۲۰) از امیرمومنان(ع).

۵ تحف العقول، حرّانی (چاپ انتشارات اسلامی) ص۶۰ از رسول الله(ص) و ص ۱۱۰ از امام علی(ع).

۶ مکارم الاخلاق، طبرسی، باب ۸، فصل ۵: حق الزوج علی المرأه وحق المرأه علی الزوج (چاپ دار البلاغه: ص ۲۲۶)، از امام باقر(ع).

۷ جعفریات، چاپ سنگی همراه با «قرب الاسناد»، ص ۶۷.
8 احکام النساء، شیخ مفید، چاپ کنگره، ص ۳۹.

۹ قصص الانبیاء، قطب الدین راوندی (بیروت، مؤسسه المفید) ص۲۹۳، ح۳۶۳.

۱۰ خصائص الائمه، شریف رضی، بنیاد پژوهشهای اسلامی، ص ۱۰۳.

۱۱ مستدرک الوسائل، کتاب النکاح، باب ۶۲ از ابواب مقدمات النکاح، حدیث۱، به نقل از لب اللباب (چاپ مؤسسه آل البیت: ج۱۴، ص ۲۴۶)، از امام علی(ع).

اعتبار این حدیث
این حدیث آن قدر مشهور است که جای هیچ گونه تردیدی در صدورش باقی نمی ماند و همان گونه که ملاحظه کردید این حدیث تنها در دو کتاب از کتب اربعه شیعه (کافی و من لایحضره الفقیه) چهار بار تکرار شده است. به علاوه این حدیث از پیامبر(ص)، امام علی، امام باقر، امام صادق و امام کاظم(ع) نقل شده است. و به مبنای عالمانی بزرگ چون آیه الله العظمی بروجردی (قدس سره) و بسیاری از دیگر فقیهان روایتی که در کتب اربعه مکرر آمده و نقل آن در کتب شیعی در حدّ استفاضه است از حجیت و اعتبار ویژه ای برخوردار است تا آن پایه که مناقشه سندی بدان دست نخواهد یافت. و اگر هم راه مناقشه ها و سخت گیری های سندی را پی گیریم باز این روایت سند خوبی دارد.
در فروع الکافی (ج۵، ص ۵۰۶) می خوانیم:
عده من اصحابنا، عن سهل بن زیاد، عن علی بن حسّان، عن موسی بن بکر، عن ابی ابراهیم [امام الکاظم(ع)]، قال: جهاد المرأه حسن التبعّل.
«عده من اصحابنا» تعدادی از مشایخ بزرگ مرحوم کلینی هستند؛ «سهل بن زیاد» که به گفته مرحوم شیخ طوسی در یک جا توثیق گردیده و از طرف شخصیتی همچون وحید بهبهانی (قدس سره) با ادله متعددی موثق شناخته شده است (اگر چه درباره سهل بن زیاد سخن بسیار است).
«علی بن حسّان» در این حدیث، علی بن حسّان واسطی است و او مورد وثوق است. «موسی بن بکر» هم توثیق شده است.

پشتوانه های حدیث «حسن التبعّل»
برای این حدیث شریف، مؤیدات و معاضدت های فراوانی نیز سراغ داریم که به نوبه خود حدیث مورد بحث را تأیید و تقویت می کنند که ما در این قسمت به یکی از این احادیث اشاره می کنیم.
در حدیث استواری با سند کاملاً صحیح و معتبر از امام علی(ع) می خوانیم:
علی بن ابراهیم، عن ابیه، عن ابی الجوزاء، عن الحسین بن علوان، عن سعد بن طریف، عن الاصبغ بن نباته قال، قال امیرالمؤمنین(ع): کتب الله الجهاد علی الرجال والنساء فجهاد الرجل بذل ماله و نفسه حتّی یقتل فی سبیل الله وجهاد المرأه ان تصبر علی ماتری من اذی زوجها وغیرته؛۷
خداوند، جهاد را بر مردان و زنان واجب کرده است و جهاد مرد پرداخت دارایی و گذشت از جان خویش است تا آنجا که در راه خدا به شهادت برسد و جهاد زن این است که: در برابر آزار و غیرت مندی شوهرش شکیبا باشد.
سند این حدیث، بسیار معتبر و محکم است. «علی بن ابراهیم» و پدرش «ابراهیم بن هاشم» از بزرگان تشیّع هستند. ابوالجوزا و حسین بن علوان مورد وثوق هستند. «سعد بن طریف» از طرف شیخ طوسی توثیق شده است «واصبغ بن نباته» روایت گر این حدیث از امیرمؤمنان(ع)، یکی از یاران خاص و نزدیک امیرالمؤمنین(ع) است.
تشکیک در اعتبار چنین احادیثی و دغدغه داشتن از حجیت و پذیرش این احادیث، تنها کار ناآگاهان و یا شیاطین وسوسه گر است.
در این حدیث، دو نمود از حسن تبعّل و نیک شوهرداری کردن مشخصاً مورد توجّه قرار گرفته است و شکیبایی زن در برابر آزار شوهر و هم چنین شکیبایی او در برابر غیرت مندی شوهر، ارزش جهاد را پیدا کرده است؛ زنی که با صبر و تحمل در برابر آزاری که از جانب شوهرش به او می رسد، راه زندگی مشترک خویش را هموار می سازد و به جای پناه بردن به طلاق و گریز و فرار، تن به سازش مسالمت آمیز با شوهر می دهد، به گفته امام علی(ع) ارزش والای مجاهدان را دارد و کار جهادگرانه او از جنگ در جبهه کم تر نیست.

ارزش والای نیکو شوهرداری کردن
هم اکنون با توجه به موقعیت حدیث حسن التبعّل در میان کتاب های شیعه و اعتبار سند و حجیت آن و با توجه به روایات مشابه آن، مفاد حدیث حسن التبعّل را بررسی می کنیم.
وظایف سنگین و حساسی بر دوش زنان است: فرزندداری، خانه داری، شوهرداری…. نیک شوهرداری کردن زن و آشنایی او با شیوه زندگی محبت آمیز از طرف امامان(ع) ما بسیار با اهمیت تلقی شده است. در دنیای امروز هم، برای آن کلاس می گذارند تا زن با شیوه های جذب و نگاه داری و راه تأمین نیازهای مرد آشنا شود و بتواند با آرایش و پیرایش، استحکام بنیاد خانه و خانواده را تضمین کند.
جدّاً این شیوه، با این که خداوند مایه های لازم آن را در زن نهاده است، کاری دشوار و نیز نگاه داری مرد و هم راهی با او در زندگی و تأمین نیازهای او عملی حساس و در عین حال مشکل است. بر همین اساس است که حسن تبعّل یکی از ارزش های والای زنان شمرده شده است. همان گونه که در ارتباط با مردان نیز آمده است که بهترین شما، مردانی هستند که برای زنانشان بهترین شوهران باشند.
ارزش مرد در بهتر زن داری کردن و ارزش زن در بهتر شوهرداری کردن است. این سخن اسلام است. قرآن می گوید:
عاشروهنّ بالمعروف؛۸
با زنانتان به نیکی و شایستگی رفتار کنید.
پیامبر اکرم (ص) فرموده است:
اقربکم منّی مجلساً یوم القیامه احسنکم خلقاّ وخیرکم خیرکم لاهله؛۹
نزدیک ترین شما در منزلت و موقعیت به من در قیامت خوش خلق ترین شماست و بهترین شما کسی است که برای اهل خویش بهتر باشد.
جدّاً باید دید کسانی که روی سازش به این سخنان پرمحتوا و درس آموز امامان(ع) نشان نمی دهند چه اهدافی در سر دارند و می خواهند زنان را به کجا ببرند؟ آیا اگر کسی گفت: یکی از ارزش های والای زنان، نیک شوهرداری کردن است ناروا گفته است؟ تا در نتیجه این گفته هم که یکی از ارزش های والای مردان، خوب زن داری کردن است ناروا باشد؟ دل بستگی زن به شوهر و پای بندی او به انجام وظایفش در قبال شوهر به مانند دل دادگی مرد از زن و رعایت حقوق او، از نکاتی است که باید همیشه بر آن تأکید داشت.
ولی به گفته مرحوم علامه طباطبائی، مفسّر بزرگ قرآن، درباره حدیث حسن التبعّل که گفتارشان را به تفصیل بعداً خواهیم نگاشت :
چه کنیم برخی، ارزش های والای دینی برایشان مطرح نیست قرب الهی و آن چه او خواسته منظورشان نیست، اینان غوغای خارج خانه را می خواهند.۱۰
اینان می خواهند از خانه بیرون بیایند و چنین می پندارند این بیرون آمدن بالاترین ارزش است و اگر در خانه حضور یابند، عصیان گرانه و پرخاشگرانه است.
طرف داران این فکر الهام گرفته از غرب، حضور در خانه را برای زن نمی پسندند و آن را که زیربنای جامعه است، دست کم می گیرند و چنین می پندارند که نقش حسّاس زن در حفظ و حراست از کانون خانواده و تربیت فرزندان شایسته و بایسته و پاس داری از کیان مرد، زیبنده او نیست. و تنها حضور بیرون از خانه برای این دسته مطرح و ارزشمند است. چیزی که حضرت زهرا(س) از آن گریزان بود و هنگامی که پیامبر بنا به تقاضای حضرت زهرا(س) و حضرت علی(ع) در ابتدای ازدواج، بر ایشان تقسیم کار کرد؛ کارهای بیرون منزل را به حضرت علی(ع) و کارهای درون خانه را به حضرت زهرا(س) واگذار کرد. خود حضرت زهرا(س) فرمود:
جز خدا نمی داند که از این تقسیم چقدر شاد شدم از این که دیگر با مردان برخورد و رویارویی ندارم.۱۱
این مریم است که در وصفش می خوانیم: فلما بلغت مریم صارت فی المحراب وأرخت علی نفسها ستراً وکان لایراها أحد؛ مریم در محراب عبادت است هنگامی که به بلوغ می رسد، پرده ای می آویزد و دیگر احدی او را نمی بیند و از آن پس جز حضرت زکریا که کفالت مریم را عهده دار بوده است، هیچ مردی با مریم رویارو نمی شده است. پیامبر اکرم(ص) از حضرت زهرا(س) پرسید: چه چیزی برای زن بهتر است؟ زهرا(س) گفت:
ان لاتری رجلاً ولایراها رجل؛۱۲
این که مردی را نبیند و مردی هم او را نبیند.
باز پیامبر(ص) در مسجد از یاران خویش پرسید:
متی تکون ادنی من ربّها؛
چه زمانی زن به خدایش نزدیک تر است؟
این سؤال به حضرت زهرا(س) رسید در جواب گفتند:
ادنی ما تکون من ربّها ان تلزم قعر بیتها؛ ۱۳
زمانی زن به خدایش نزدیک تر است که در درون خانه خویش است.
اکنون بنگرید، زنی در مصاحبه خویش می گوید: «این حرف ها که می گویند برایش در مسجد پرده زده اند نمی دانم چه قدر درست است، چون طرف خطاب خطبه تاریخی حضرت زهرا(س) اصلاً مردان بوده اند نه زن ها.»۱۴
آیا نباید به او گفت: شما که این قدر از زن دم می زنید نظری به خطبه بزرگ ترین بانوی اسلام بیفکنید و بنگرید که همه نوشته اند: فنیطت دونها ملاءه؛۱۵ پرده ای آویخته شد و زهرا(س) به سخن پرداخت.
از ایشان باید پرسید مگر نمی شود مخاطب پشت پرده باشد، مگر مردان برای زنان پشت پرده در طول تاریخ سخنرانی نکرده اند؟
ما معتقدیم اگر زنان بخواهند به حقوق خویش برسند و منزلت واقعی خود را بیابند، باید سایه به سایه اسلام و احکام آن حرکت کنند و هرگز از احکام روشن آن سرپیچی نکنند و بدانند که اسلام زن را بهتر از همه می شناسد و حقوق او را بیش از همه ادیان رعایت کرده است و اسلام است که می تواند زن را به منزلت واقعی خویش برساند.
چه قدر باید با منزلت واقعی زن ناآشنا و وابسته به افکار دیگران باشیم که حدیث زیبای «جهاد المرأه حسن التبعّل» را تحریف شده بدانیم و هنگامی در مصاحبه می پرسند: نظر شما درباره مفاد و تفسیر این حدیث چیست؟ «خنده تحویل می دهد و دم از واژگونی حقایق می زند و این حدیث را مجعول می داند.»۱۶
او در مصاحبه می گوید: «من می گویم اصلاً باید ببینیم چنین حدیثی صحیح است یا نه؟ نه این که بر سر تفسیرش دعوا کنیم!»۱۷ به ایشان باید گفت: جز با توجّه به سند و اعتبار ناقلان و کتاب هایی که این حدیث را در خود دارند چگونه می شود فهمید حدیثی صحیح است یا نه؟ و آیا شما این راه را دنبال کرده اید؟
راه دوم تشخیص سره از ناسره در روایات، توجه به مضمون و محتوای حدیث و آشنایی با درایت حدیث است.
در این ارتباط هم ایشان در مصاحبه گفته است: «معمولاً وقتی صحبت از حسن التبعّل می شود معنایش اطاعت محض از خواسته های مرد است… و این یعنی مرگ! مرگ یک انسان که در شمار اشیا حساب شده است. در این معنای حسن التبعّل زن از خود هیچ ندارد؛ نه اراده ای، نه مالی، نه فکری…».۱۸
باز باید از ایشان پرسید: کدامین یک از عالمان دینی و آشنایان با مبانی دین، حدیث حسن التبعّل را به معنای اطاعت محض از شوهر معنا کرده است؟ خوب شوهرداری کردن را چه کسی مساوی با مرگ زن دانسته جز شما که با واژه تبعّل آشنا نیستید؟ (در نهایه ابن اثیر، تبعّل به معنای معاشرت و هم زیستی نیکو آمده است) و تازه اگر تبعّل به معنای اطاعت باشد باز صحیح است. و روشن است که اطاعت زن از مرد در مواردی واجب است و معنای آن این نیست که بر زن اطاعت محض، واجب باشد آن گونه که در مصاحبه آمده است و زن مجبور باشد تا جهنم هم با مرد خویش برود.
باز در مصاحبه گفته است: «این ها می گویند: جهاد زن، خوب شوهرداری کردن است؛ این تحریف است».۱۹
ایشان این حقیقت روشن را که مورد تأکید پیامبر اکرم(ص) و امامان اهل بیت(ع) قرار گرفته است و امام علی، امام باقر، امام صادق و امام کاظم(ع)، همه بر آن پای فشرده اند و گفته اند: «جهاد المرأه حسن التبعّل» تحریف دانسته است.
این چه هراسی است که گفته شود: اگر ما این حدیث را بپذیریم و به ارزش جهاد گونه خوب شوهرداری کردن تن دهیم، باید به روایات دیگری نیز تن داد. باید زن را محروم از جمعه و جماعت ساخت، باید حضور او را در تشییع جنازه ممنوع کرد. و کوتاه سخن این که در مصاحبه گفته: «اگر این احادیث را بپذیریم ما زن ها هیچ نداریم». ۲۰
به ایشان می گوییم: اگر در این که اسلام، زن از حضور در جماعت و جمعه و نیز تشییع جنازه معاف شده و اسلام چنین تسهیلی در حق او قائل شده، شما خیال کنید که پس زن ها دیگر هیچ ندارند، مفهوم حرف شما این است که همه چیز را برای زنان در حضور در جماعت و جمعه و دنبال جنازه حرکت کردن خلاصه کرده اید.
ما در این جا از زنان مسلمان که واقعاً به اسلام و احکام آن دل بسته اند و دست یابی به منزلت زن را جز در سایه اسلام نمی بینند، می خواهیم تا بر پای بندی خویش در منزل و انجام کارهای خانه و رسیدگی به تربیت فرزندان شایسته و توجّه به نیازهای شوهر بیفزایند و این سخن را از معصومان آویزه گوش کنند که «جهاد المرأه حسن التبعّل؛ نیکو شوهرداری برای زن هم چون جهاد، ارزش مند است». و هرگز مپندارند که اسلام جانب داری یک طرفه از مردان کرده است. اسلام همان دینی است که پیامبرش به مردان گفت:
خیرکم خیرکم لاهله؛۲۱
بهترین شما کسی است که برای همسرش بهترین باشد.
ایشان می گوید: «جهاد زن، خوب شوهرداری کردن است، این تحریف است؛ یعنی زن جهاد دیگر ندارد.»۲۲ خواننده محترم با دقت در محتوای درس آموز حدیث به سادگی می یابد که تحریف از سوی ایشان صورت گرفته و این پیرایه را ایشان بر روایت بسته اند. امام(ع) فرموده است: خوب شوهرداری کردن ارزش جهاد را برای زن دارد. ما جهاد را بالاترین ارزش می شناسیم و هر چه که بالاترین ارزش را دارد به جهاد تشبیه می کنیم و بدین شکل است که امام معصوم(ع) می فرماید:
«جهاد المرأه حسن التبعّل.»
به علاوه اگر ارزش مند بودن نیک شوهرداری کردن برای زن با معنای نفی جهاد همراه باشد، معنایش این است که جنگ و جهاد در جبهه بر زنان واجب نیست نه این که هیچ جهادی بر زن نیست. بلکه جهاد تعلیم و تعلّم، جهاد فرزندداری، جهاد حضور اجتماعی سیاسی و دفاع از حقّ و… بر او خواهد بود.
بنابراین اگر گفتیم: جهاد زن نیکو شوهرداری کردن است، خواسته ایم ارزش والای این عمل مقدّس را توضیح دهیم و در صورتی که ناظر به نفی جهاد در حقّ زن باشیم تنها جهاد جنگیدن در جبهه را از او نفی کرده ایم وگرنه جهادهای مقدّس دیگر هم چنان در حقّ زنان جاری است.
جدّاً این چه حرفی است که در مصاحبه آمده: «اگر ما خوب شوهرداری کردن را جهاد زن بدانیم، معنایش این است که دیگر جهادی برای زن نیست».۲۳
اگر در روایت آمده: نیکو فرزندداری برای زن و مرد جهاد است. آیا معنایش این است که دیگر ارزش زن و مرد در همین خلاصه می شود؟ و اگر چنین نیست، پس چرا در مصاحبه آمده: «ولی طبق این حدیث زن فقط در کنار همسرش مطرح است».۲۴
تمام مطالب مصاحبه ناهنجار و بی اساس است. در قسمتی از مصاحبه آمده: «پدر می تواند به مردی قول یکی از هفت هشت دخترش را بدهد بی این که معلوم باشد کدام یکی را. و دختر هم حق اعتراضی ندارد». ۲۵ به ایشان باید گفت: چه کسی رضایت دختر را در ازدواج شرط نمی داند؟ و اگر پدری دختر و پسرش را قبل از بلوغ به عقد دیگری درآورد، آیا پس از بلوغ، دختر و پسر حق فسخ ندارد؟ چه کسی چنین گفته است جز کسانی که مثل شما در فهم یک حدیث زیبا و استوار، وامانده اند و از مراجعه به رساله عملیه هم استنکاف می کنند.
در نهایت خاطر نشان می کنیم: پای بندی به دین و سرسپردگی به وحی می طلبد که بیش از این در برابر آن چه که خداوند فرو فرستاده تسلیم باشیم و در جهت فهم درست دین بدون هیچ پیش داوری گام برداریم و هرگز مسلّمات دین را نادیده نگ