خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ایمان در تلاقی چند عالم

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ایمان در تلاقی چند عالم :

چکیده:

این مقاله نقدی است بر مصاحبه ای که در شماره ۵۲ کیان با آقای مصطفی ملکیان با عنوان «دویدن در پی آواز حقیقت » به

چاپ رسیده است. نویسنده ابتدا مطالب مصاحبه را در هفت بند دسته بندی کرده و سپس به نقد آنها پرداخته است. در اینجا

بخشی از مهمترین نقدها می آید

.

آقای ملکیان در پاسخ به این پرسش که ایمان چیست عباراتی دارند که، با صرف نظر از جنبه شاعرانه آنها، سه نکته عمده در آنها

وجود دارد

:

الف: واقعیت امری متبدل و معقول است

.

ب: [ پس] ما نمی توانیم به عقیده ای ناظر به واقع بچسبیم و بگوییم واقعیت همین است

.

ج: ایمان پذیرش سیلان واقعیت و هماهنگ شدن با آن است

.

اگر الف درست باشد دو حالت متصور است

:

۱.

ما نیز به عنوان بخشی از واقعیت دائما در سیلان و تحول باشیم

.

۲.

تنها امور خارج از نفس ما سیلان دارند و امور ذهنی و فهم و درک ما استثناست

.

اگر اولی را بپذیریم، ما و احکام ذهنی ما نیز در سیلان خواهد افتاد و در نتیجه حکمی که در الف شد نیز نقض می شود; زیرا

خودش را نیز در بر می گیرد و تحول می پذیرد و نقض می شود. بنابراین دیگر نمی توانیم در باب واقعیت سخنی بگوییم

.

براساس تصور دوم، که ظاهرا مورد تایید آقای ملکیان است، صرفا واقعیت بیرونی دائما در تحول است و ذهن ما از این امر

استثناست. پس نمی توان حکمی کلی کرد و همه چیز را در سیلان دانست و لااقل یک حکم مطلق و مطابق واقع داریم که آن را

درست می دانیم و از نقض شدن آن سخت بی قرار می شویم. پس میان تصور دوم با ب تعارض می افتد. همچنان که میان تصور اول با

خود الف تعارض افتاد. از این تعارض که بگذریم، مصاحبه کننده کوشش کرده تا مفهوم نوینی از ایمان عرضه کند و گزاره «ج

»

بخشی از این کوشش است. معنای جدیدی که ایشان از ایمان کرده اند، غیر از معنای متعارف و متداول آن است. کاربرد این واژه در

زبان متعارف، معنای جدید آن را تایید نمی کند. ایمان، اطمینان، اعتقاد و توکل را به ذهن متبادر می کند، اما «ج » این معانی را

نمی رساند. از آنجا که دلالت مفاهیم بر مصادیق امری قراردادی است، بر هم زدن این قرارداد، کار مفیدی نیست و موجب هرج و

مرج زبانی و آشفتگی فکری می شود

.

ایشان از سویی ایمان را، چنان که در «ج » آوردیم، «پذیرش سیلان واقعیت » دانسته اند و از سوی دیگر گفته اند «ممکن است کسی

ایمان داشته باشد و مطلق انکار باشد» و مطلق انکار کسی است که «اعتقاد دارد که نه فقط برای انسان امکان دسترسی به حقیقت

وجود دارد، بلکه وقتی که به حقیقت دسترسی پیدا کرد، از اینکه به حقیقت دسترسی پیدا کرده با خبر می شود.» باز خود ایشان

فرموده اند: «فرد مطلق انگار دیگر حاضر نیست دست از عقیده اش بردارد.» حال سؤال اینجاست که چگونه این امکان با معنایی که

در «ج » بیان شد قابل جمع است؟

آقای ملکیان در بخشی از مصاحبه می گویند: «[ ایمان دو معنا دارد] یکی ایمان به معنای عام و دیگری ایمان به معنای خاص،