خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل و فی کل شیئی له آیه تدل علی انه واحد

(و در هر چیزی برای خداوند آیتی است که نشان میدهد آن خدای یگانه است که آن چیز وابسته به او است)

برگ درختان سبز در نظر هوشیار هر ورقش دفتر معرفت کردگار

البته این یک تحلیل ساده ای نیست که هر انسانی در هر شرایط ذهنی که باشد بتواند آنرا درک کند و بهمین جهت است که در قرآن درک جنبه آیاتی موجودات را مخصوص عقلا و خردمندان مطرح می نماید:تخصیص عقلا براین امتیاز عقلانی در آیات فراوانی از قرآن آمده است از آن جمله:

ان فی خلق السماوات و الارض و اختلاف اللیل و النهار لایات لاولی الالباب ^(۵۰) (قطعا در خلقت آسمانها و زمین و اختلاف[یا استمرار پشت سر هم]شب و روز آیاتی است برای کسانیکه دارای عقلند)

حقیقت دوم-نگرش ترکیبی که چهره آیات بودن جهان طبیعت رابخوبی روشن می سازد، عبارتست از برقرار کردن رابطه میان فهم صاف وناب با جهان عینی.این فهم صاف و ناب موقعی در مغز انسان بوجود میآیدکه بتواند از تنگنای رابطه تاثیر و تاثر طبیعی محض با نمودهای جهان عینی بالاترقرار بگیرد و جریان اصلی وابستگی این چشمه سار را به منبع حقیقی آن دریابدممکن است برخی از متفکران بگویند:بالاتر قرار گرفتن از تنگنای رابطه تاثیرو تاثر طبیعی محض با نمودهای جهان عینی،یعنی چه؟!مگر می شود توی آب رفت و خیس نشد؟!ما جزئی از جهان طبیعتیم و در هر گونه ارتباطی که با جهان برقرار نمائیم، بروز تاثیر و تاثر میان ما و جهان جبری و حتمی است،بنا بر این ما چطور می توانیم از این جبر شوخی ناپذیر خود را رها بسازیم؟ درک پاسخ این اعتراض دشوار نیست:دقت فرمائید: دو شخص را در نظربگیرید که میان آندو یک مسئله مادی وجود دارد،مثلا یکی از آندو صد ریال ازدیگری طلبکار است و در عین حال معنای عدالت و ارزش آنرا نمی داند.آن شخص دوم که بدهکار است،آنقدر قدرتمند است که می تواند صد تومان طلب آن طلبکار را ادا نکند،ولی بدانجهت که قدرت بدهکار مانع از عدالت ورزیدن تقلیدی وی نیست،صد تومان را به انگیزگی همان عدالت به طلبکار ناتوان ادا می کند،در این جریان عدالتی بوقوع پیوسته است که نه طلبکار عظمت و ارزش آن عدالت را می فهمد،زیرا فقط تحت تاثیر و تاثر صد تومان است و نه آن بدهکار که ارزش عدالت را از روی تقلید درک کرده است.ولی یک ناظر آگاه از عظمت و ارزش عدالت با فهم صاف و ناب که در جریان مزبور مینگرد،از احساس نمودی از عدالت در دریائی از لذت روحی غوطه ور می شود،زیرا او در حادثه مزبور بالاتر از تاثیر و تاثر صد تومان قرار دارد و بالاتر از عدالت تقلیدی به آن رویداد می نگرد در صورتیکه طلبکار فقط صد تومان خود را می خواهد و بدهکار هیجان روانی وابسته خودرا بر دیگران اشباع مینماید ولی آن ناظر آگاه از عظمت و ارزش عدالت که با وجود قدرت بر خلافش تحقق یافته است، معنای بسیار والائی ازعدالت را درک نموده و آرزو می کند که ایکاش آن طلبکار طلب خود را بعنوان دفاع از حق خود که اصلی مقدس از اصول عدالت است،استیفاء مینمود و آن بدهکار هم با انگیزگی ایفای حق که اساسی ترین اصول عدالت است،طلب طلبکار را پرداخت می کرد. این نگرش به عدالت ما فوق تاثیر و تاثراز رابطه نمودهای عینی است که مجرای محسوس عدالت است.با این مثال می توان چگونگی بالا رفتن انسانرا از تنگنای رابطه تاثیر و تاثر در جهان طبیعت را دریافت نموده،جنبه آیات بودن آنرا درک کرد،چنانکه میتوان از مطالعه ریاضی محض در اجزاء یک منظره زیبائی طبیعی بالاتر رفته و زیبائی آنرا برای درک و فهم مطرح نمود.منظره مورد مطالعه و درک در هر دو حال(مطالعه ریاضی محض و درک و فهم زیبائی) یک حقیقت است،ولی هر یک ازدو نگرش،درک بعدی از آن حقیقت عینی را اثبات می کند.هیچیک از دوارتباط مزبور (ریاضی و زیبائی) خیال و پندار نیست،چنانکه هیچیک از دوارتباط مزبور آن حقیقت عینی را تجزیه عینی نمی نماید.پس نگرش به جهان عینی بعنوان آیات الهی که ناشی از بینائی عالی در جهان و بالاتر رفتن از ارتباط و تاثیر و تاثر طبیعی محض ما بین انسان و جهان است،نه خیال وپندار است و نه واقعیت را تجزیه می کند،بلکه این یک بینائی ناب در جهان است که حکمت و آهنگ کلی آن را در می یابد:

ربنا ما خلقت هذا باطلا ^(۵۱) (ای پروردگار ما،جهان به این عظمت را که تبلورگاه حکمت و مشیت تست،باطل نیافریده ای)

حال که با دو نوع نگرش تحلیلی عقلانی و ترکیبی حکیمانه میتوان آیات بودن همه اجزاء جهان و روابط آن را درک کرد،آیا اعراض از این دو نوع نگرش و محبوس شدن در تنگنای جریان تاثیر و تاثر با جهان عینی تکبر و استکبار دربرابر آیات آن نیست؟چه تکبری بالاتر از اینکه آدمی به شناخت های معمولی خود که محصولی از موضع گیری محدود در برابر طبیعت است،ارزش مطلق قائل شود و حتی برای یک لحظه به فرا رفتن از آن موضع گیری رضایت ندهد؟تشبیه اعجاز آمیز آیه ششم از سوره انفال را که میگوید:

کانما یساقون الی الموت (گوئی به طرف مرگ رانده میشوند.)

دقت فرمائید،یعنی دست برداشتن از موضع گیری ضد حق که به آن چسبیده اند،مانند رانده شدن به سوی مرگ است،زیرا زندگی خود را درهمان موضع گیری می بینند این آیه را در مبحث بعدی ملاحظه خواهیم نمود. در آیاتی از قرآن مجید اعراض از درک آیات الهی را در جهان هستی عامل سقوط و استحقاق عذاب ابدی معرفی نموده است.از آنجمله:

و الذین کذبوا بآیاتنا و استکبروا عنها اولئک اصحاب النار هم فیهاخالدون ^(۵۲) (کسانیکه آیات ما را تکذیب کردند و از شناخت آنها و عمل بمقتضای آنها تکبر ورزیدند،آنان اصحاب آتشند و در آتش پایدارند) .این مضمون در آیاتی متعدد از قرآن آمده است.چنانکه بیان عظمت و اعتلای روحی کسانیکه با چشم و گوش باز و عقل و وجدان سالم آیات الهی را درک و رفتار و عقیده خود را از آن آیات بهره برداری نموده اند،در چند مورد ازقرآن تذکر داده شده است.

از روی جهل و پس از شناخت واقعیتها به مجادله و کاوش های حرفه ای نپردازید

حقیقت آن نیست که بعضی گمان میبرند که اگر علم و معرفت بمرحله شناخت واقعیت برسد، محال است که آن شناخت نادیده گرفته شود و هیچ گونه تاثیری مثبت در حیات انسانی بوجود نیاورد،بلکه آنچه که مشاهده میشوددر مواردی فراوان،واقعیت عکس این گمان است، یعنی برای خیلی از انسانهاشناخت واقعیت دست میدهد،و نه تنها اثری مثبت در عقیده و عمل آنان بوجودنمیآورد،بلکه برای توجیه خواسته های خودخواهانه خود یا برای رها نکردن اصول پیش ساخته ای که در درونشان رسوب کرده است به لجاجت با آن واقعیتهای شناخته شده نیز برمیخیزند.آیاتی فراوان در قرآن مجید این لجاجت هاو جدل بازیها را بشدت محکوم مینماید.از آنجمله:

۱-یجادلونک فی الحق بعد ما تبین کانما یساقون الی الموت وهم ینظرون ^(۵۳) [آن تبهکاران] (درباره حق پس از آنکه آشکار شده است با تو به مجادله می پردازند،گوئی آنان بطرف مرگ رانده میشوند در حالیکه می نگرند.

۲- و لقد صرفنا فی هذا القرآن للناس من کل مثل و کان الانسان اکثرشیئ جدلا ^(۵۴) (ما در این قرآن از هر مثلی آوردیم و تو