خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل در ساحت قدس الهی‏

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل در ساحت قدس الهی‏ :

پیامبر به سوی «سِدْرَهُ الْمُنْتَهی‏» می‏رود.

آیا «سدره منتهی» را می‏شناسی؟

درخت بزرگی که در ملکوت اعلی است و هزاران فرشته در اطراف آن هستند.

اما چرا این درخت را به این نام می‏خوانند؟

چون این درخت آخرین ایستگاه است!

پیامبران و فرشتگان تا اینجا بیشتر نمی‏توانند جلو بیایند.[۱] به این درخت که برسی، هر کس که باشی باید متوقف شوی!

اینجا آخر خط است.

جبرئیل خطاب به پیامبر نموده و عرضه می‏دارد:

ای محمد!

این صدای خداوند است که می‏گوید:

«مهربانی من بر غضبم سبقت گرفته است».

و اینجاست که پیامبر عرضه می‏دارد:

بار خدایا، عفو و بخشش تو را می‏طلبم.[۲] اکنون دیگر موقع خداحافظی است!

جبرئیل با پیامبر خداحافظی می‏کند.

جبرئیل از مکه تا اینجا همراه پیامبر آمده است ویک همسفر خوب برای پیامبر بوده است اما چرا رفیق نیمه راه می‏شود؟

پیامبر به او می‏فرماید:

چرا همراه من نمی‏آیی؟

جبرئیل عرضه می‏دارد:

اگر به اندازه سر سوزنی جلوتر بیایم، پرو بال من می‏سوزد.[۳]

و جبرئیل کنار سدره المنتهی منتظر پیامبر می‏ماند تا او برگردد.

و پیامبر به سفر خود ادامه می‏دهد …

این کیست که سخن می‏گوید؟

این سدره المنتهی است که به اذن خدا به سخن آمده است و به پیامبر چنین می‏گوید:

تا به حال کسی از من عبور نکرده است.[۴] او به نهری از نور می‏رسد که هیچ کس تا به حال از این نهر عبور نکرده است!.[۵] اکنون او به هفتاد هزار حجاب (پرده‏های از نور) می‏رسد که از هر حجاب تا حجاب دیگر پانصد سال راه است!

و پیامبر داخل این حجاب‏ها می‏شود.

حجاب عزت، حجاب قدرت، حجاب کبریاء، حجاب نور، ….

آخرین حجاب، حجاب جلال است.[۶]

بر روی هر حجاب، این جملات نقش بسته است:

لا إِلهَ الّا اللَّه‏

مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّه‏

علیُّ بن أبی طالب أمیرُ المؤمنین‏[۷]

پیامبر از حجاب‏ها عبور می‏کند و به ساحت قدس الهی می‏رسد.[۸] شما فکر می‏کنید اول کلامی که خدا با حبیب خود می‏گوید چه می‏باشد؟

لحظه وصال فرا رسیده است و خدا با محبوب خویش خلوت کرده است!

گوش کن!

خداوند پیامبر را خطاب می‏کند:

ای احمد!

آیا خداوند است که پیامبر را صدا می‏زند؟

این صدا که صدای علی علیه السلام است!!

اینجا حریم قدس الهی است و پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم هفت آسمان و عرش و ملکوت و هفتاد هزار حجاب را پشت سر گذاشته است.

پس چرا صدای علی علیه السلام می‏آید!

پیامبر عرضه می‏دارد:

بار خدایا!

تو با من سخن می‏گویی یا این علی است که با من سخن می‏گوید؟

خطاب می‏رسد:

من خدای تو هستم‏

من مثل و مانندی ندارم.

من تو را از نورِ خودم خلق کردم و علی را از نور تو!

و اکنون که به حضور من آمده‏ای به قلب تو نظر کردم و دیدم که هیچ کس را به اندازه علی، دوست نداری!

برای همین با صدایی همچون صدای علی با تو سخن می‏گویم تا قلب تو آرام گیرد.[۹] اما اکنون خدا می‏خواهد اولین فرمان ملکوتی خود را به حبیب خود بدهد!

ای محمد!

اکنون به زمین نگاه کن!

چرا خدا چنین فرمانی می‏دهد!

پیامبر، از زمین به اینجا آمده است!

مگر در زمین چه خبر است؟

و پیامبر نگاه می‏کند!

بین پیامبر و زمین، هزاران هزار پرده و حجاب است.

همه این پرده‏ها کنار می‏رود!

درهای هفت آسمان باز می‏شود.

و پیامبر چه می‏بیند؟

علی علیه السلام را می‏بیند که نگاه خویش به سوی آسمان دارد!

خدایا من چگونه بنویسم؟

چه بگویم؟

در این کار چه رازی نهفته است؟

آیا حضرت علی علیه السلام، دلش برای پیامبر تنگ شده است؟

آیا خدا می‏خواهد پیامبر خویش را خوشحال کند؟

شاید خدا می‏داند که هیچ چیز مثل دیدار حضرت علی علیه السلام، پیامبر را خوشحال نمی‏کند برای همین می‏خواهد دل حبیب خود را این گونه شاد کند.

آیا موافقی سخن خود رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را برایت نقل کنم:

و علی را دیدم که سرش را به سوی من بالا گرفته است!

پس با او سخن گفتم و او هم با من سخن گفت!

نمی‏دانم میان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و حضرت عل