خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مثل نور الهی۲

فایل پاورپوینت کامل مثل نور الهی۲؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل مثل نور الهی۲ شامل 67 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل مثل نور الهی۲ را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل مثل نور الهی۲ با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل مثل نور الهی۲ با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل مثل نور الهی۲ تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل مثل نور الهی۲ را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مثل نور الهی۲ :

[تفسیر آیات ۳۵ ۳۸ سوره نور]

بسم الله الرحمن الرحیم

…اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

الله نور السموات و الارض مثل نوره…

تفسیر این آیه کریمه در دو قسمت بحث شد:یک قسمت دراطلاق نور بر ذات مقدس الهی که فرمود «الله نور السموات و الارض »

و قسمت دوم درباره تمثیلی که آیه کریمه ذکر فرموده است،در واقع خانه ای یا خانه هایی را در نظر می گیرد که با چراغی-با همان ترتیبی که جلسه پیش عرض کردم-روشن است و این را مثلی نه برای ذات خدا بلکه برای نور خدا در خلق ذکر می کند.راجع به مفاداین مثل مطالبی عرض کردم و وعده دادم که نتیجه آن را در این جلسه بیان کنم.

هر چیزی به خدا شناخته می شود و خدا به ذات خودش

همان طوری که قبلا عرض کردم،این آیه کریمه از آیاتی است که نظر بیشتر مفسرین و غیر مفسرین را جلب کرده است.

مطلبی را که شاید تا اندازه ای مفاد این آیه را روشن کند برایتان عرض می کنم و آن اینکه در روایات ما یک مطلبی در باب «معرفه الله »یعنی در باب خداشناسی آمده است که در ابتدا به نظر بسیار سخت و دشوار می رسد و آن این است که هر چیزی به خدا شناخته می شود و خدا به ذات خودش شناخته می شود،و بلکه در روایات ماتعبیر عجیبی آمده است،ظاهرا عبارت این است:«کل معروف بغیره مصنوع »یعنی هر چیزی که او را فقط و فقط به وسیله شی ءدیگر باید شناخت او مخلوق است و خدا نیست،و این،جمله عجیبی است که «خدا به ذات خودش شناخته می شود و غیر خدا به خداشناخته می شود»در صورتی که ما این طور فکر می کنیم-و خیال می کنیم که راه منحصر هم این است-می گوئیم ما عالم را به خودعالم می شناسیم یعنی مخلوق را به خود مخلوق می شناسیم و خدا رابه وسیله مخلوق می شناسیم.حتی بعضی از نویسندگان اسلامی-که ابتدا از مصریها شروع شد و بعد هم به غیر مصریها سرایت کرد-گفتند اساسا راه شناختن خدا منحصرا مخلوقات هستند و خدارا فقط از راه مخلوق یعنی پس از شناختن مخلوق باید شناخت،وحتی این انحصار را به گردن قرآن گذاشتند.این مطلب به این صورت یعنی به صورت «فقط و انحصار»مسلم حرف غلطی است،[البته]برای مردم مبتدی این طور است،یعنی برای متذکر کردن مبتدیهابه خدا،راه ابتدایی و کلاس اول همین است،که خود قرآن هم این کار را کرده است و مخلوقات را آیات و نشانه های خدا می داند،ولی از این راه،انسان فقط یک نشان اجمالی و مبهمی از خدا پیدامی کند بدون آنکه به آنچه که نامش معرفت خدا و شناسایی خداست[دست یابد].

مطلب دیگر این است که در قرآن کریم به یک اصلی برخورد می کنیم-که در جلسه قبل هم اشاره کردم-و آن اصل هدایت است،یعنی قرآن هیچ موجودی را کور و گمراه نمی داند،همه موجودات را بینا و راه یافته می داند.بگذریم از انسان به حکم اینکه مکلف است راهی را خودش پیدا کند و یک گمراهی نسبی درسطح تکلیف پیدا می کند،در نظام تکوین عرض می کنم ^(۱).

اصل هدایت در قرآن

در آیات قرآن به مساله هدایت همه موجودات،تصریح می کند،از زبان موسی(ع)نقل می کند که وقتی فرعون فت خدای تو کیست،خدایت را به ما معرفی کن،گفت:

«ربنا الذی اعطی کل شی ء خلقه ثم هدی » ^(۲) در این جمله به دو برهان اشاره شده است:یکی برهان نظم که خدا به هر مخلوقی آنچه را که برایش امکان داشت و شایستگی داشت داد،یعنی نظام موجود، «ثم هدی » مطلب دیگری است،یعنی بعد هم هر موجودی رانسبت به آینده خودش و هدف خودش و کمال خودش روشن کرد وراهنمایی نمود.

در سوره اعلی می خوانیم: «الذی خلق فسوی و الذی قدرفهدی » ^(۳).و من در بین مفسرین تنها«فخر رازی »را دیدم که متوجه این نکته شده است-و ظاهرا این تعبیر از او باشد-که:برای اولین بار قرآن این نکته را برای مردم بیان کرد که اصل نظام مخلوقات یک مطلب است و یک شاهد بر وجود حق است و اصل هدایت موجودات مطلب دیگر و شاهد دیگری بر وجود حق است.جهان از آن جهت که یک ماشین است یک حساب دارد،[به عبارت دیگر نظام مخلوقات یک اصل است]و اینکه یک نیروی مرموز ناشناخته ای «غریزه مانند»هر موجودی را به جلو می کشاند اصل دیگری است.حال هدایت موجودات و اینکه خداوند هر موجودی رابه مقصدی از مقصدها هدایت کرده چگونه است؟این هم درست مثل مساله معرفت است،یعنی هر موجودی اول به سوی خدا هدایت می شود،بعد به سوی مقصد دیگر،یعنی خداوند«غایه الغایات »است و هر مقصدی مقصد بودن خودش را از خدا دارد.

اینکه خدا نور آسمانها و زمین است و هر چیزی نورانیت خودش را از خدا دارد همان مطلب است که هر چیزی به خدا شناخته می شود و خدا به خود،هر چیزی به خدا ظاهر است و خدا به خود ظاهراست،و هر چیزی به وسیله خدا«مهتدی الیه »است،یعنی به سوی او راه یافته می شود و مقصد واقع می شود،جز خدا که به ذات خودش مقصد و مقصود همه کائنات و همه موجودات است،و به همین دلیل است که قرآن همه موجودات و همه ذرات را دارای نوعی حیات وزندگی و شعور می داند.در دو سه آیه بعد تصدیق می کند: «الم تر ان الله یسبح له من فی السموات و الارض و الطیر صافات کل قد علم صلاته و تسبیحه » این دیگر نتیجه منطقی همین مطلب است.نتیجه منطقی «الله نور السموات و الارض » همین است که: «ان من شی ء الایسبح بحمده و لکن لا تفقهون تسبیحهم » ^(۴).

همان طوری که موجودات درجات و مراتب دارند،به تناسب درجاتشان هدایتها هم فرق می کند.جماد در حد خودش هدایت دارد،نبات در حد خودش،حیوان در حد خودش،و انسان از نظر فردی و اجتماعی درجات هدایتی دارد در حد خودش ^(۵).

در جلسه پیش عرض کردم که چه در روایات و چه در غیرروایات،یعنی کلمات مفسرین و علما،راجع به این مثل-که این مثل ناظر به چیست-بیانات مختلفی شده است.بعضی این مثل رابرای کل جهان دانسته اند یعنی به اصطلاح مجموع این استعاره رایک چیز در نظر گرفته اند که این دار وجود و دار هستی یک خانه تاریک نیست،خانه ای است که پرنورترین چراغها در آن وجوددارد(آن مثال چراغ را به عنوان مصداق پر نورترین چراغهای عصرذکر کرده است)پس جهان هستی تاریک و کور نیست،و بعضی این مثل را در مورد انسان پیاده کرده اند.راجع به انسان هم در جلسه پیش مطالبی عرض کردیم،حالا یک بیان مختصری که جامع همه اینها باشد عرض می کنیم.

انواع هدایت

می گویند هدایت چند نوع است:«هدایت طبیعی »که درطبیعت بی جان هم وجود دارد.«هدایت حسی »یعنی همین حواس ما.تمام اینها چراغهای هدایتی است که در وجود انسان یا حیوان هست.«هدایت غریزی »که در هر حیوانی یک سلسله غرایز وجوددارد که حیوان را به سوی مقصدش رهبری می کند.«هدایت عقل »:

خود قوه عاقله یک نور است که به انسان داده شده است تا از این نور با تفکر و تدبر استفاده کند.دین خودش یک نوع هدایت دیگری است که آن را«هدایت وحی »می نامند.

این مثل را بعضی راجع به هدایت عمومی موجودات پیاده کرده اند و بعضی در مورد انسان(که البته برخی گفته اند مقصود تمام هدایتهایی است که در انسان هست از حس و عقل و غریزه و حتی هدایت وحی،و بعضی آن را مخصوص «هدایت عقل »دانسته اند که گفتیم در بیان بو علی چنین است).بعضی هم آن را در مورد«هدایت وحی »پیاده کرده اند که در روایات،این مطلب آمده است که «مشکات »قلب پیغمبر اکرم است و«مصباح »همان نور وحی است که بر ایشان نازل شده است،تا آخر،که قبلا عرض کردم.

هیچ مانعی ندارد که این آیه که در مقام بیان نور«هدایت الهی »است که جهان را پر کرده است،شامل همه اینها باشد، مخصوصا همین که عرض کردیم دو بیان در روایات آمده است که هردو این را در مورد انسان پیاده کرده اند،یکی در مورد هر فرد انسان یعنی یک مؤمن و یکی در مورد جامعه انسانی از نظر هدایت وحی.

هر دوی اینها بیانات بسیار عمیقی است خصوصا با توجه به آیه بعدکه می فرماید: «فی بیوت اذن الله ان ترفع و یذکر فیها اسمه » .

در یک روایت که جلسه قبل مقداری از آن را عرض کردم،از یک تعبیری در آیه استفاده شده است.در آیه این طور آمده است که مثل نور الهی و هدایت الهی مثل یک مشکات است-یک چراغدان-که در آن چراغی قرار بگیرد و آن چراغ در یک قندیل وشیشه ای قرار بگیرد.طبعا این سؤال به وجود می آید که چرا اصلاقرآن این طور تعبیر کرده است،می توانست بگوید: «کمشکوه فیهازجاجه،فی الزجاجه مصباح(فیها مصباح)» چراغی باشد،اما می گوید مشکاتی که در آن چراغی باشد، و بعد می گوید و چراغ درشیشه ای.

روایات ما این آیه را این طور تفسیر کرده اند که مقصود این است که چراغ ابتدا در مشکاتی باشد و بعد این چراغ از مشکات به زجاجه ای منتقل شود،و سر اینکه آیه این طور ذکر شده این است که مقصود از«مشکوه »مشکات نبوت است و مقصود از«زجاجه » ولایت و امامت است و مقصود از آن درخت مبارک و پر برکتی که این مشکات و این زجاجه و این مصباح از او پیدا شده شجره ابراهیم است و[اینها]نتیجه دعای ابراهیم است.این مطالبی که راجع به این آیه عرض کردم در واقع حاشیه ای بود راجع به مطالبی که درجلسه قبل عرض کرده بودم.

مقصود از «بیوت » چیست ؟

آیه بعد می فرماید: «فی بیوت اذن الله ان ترفع و یذکر فیهااسمه یسبح له فیها بالغدو و الاصال رجال لا تلهیهم تجاره و لا بیع عن ذکر الله و اقام الصلوه و ایتاء الزکوه یخافون یوما تتقلب فیه القلوب و الابصار» در خانه هایی که خدا مجاز شمرده و اجازه داده است که آن خانه ها بالا برده شوند و تعظیم و تکریم شوند و نام خدادر آن خانه ها برده شود،در آن خانه هاست که صبحگاهان وشامگاهان مردانی خدا را تسبیح می گویند که در عین اشتغال به کارهای دنیایی-که وظیفه شان هم هست-یک لحظه از خدای خود غافل نمی مانند.مقصود از این «فی بیوت »(در خانه هایی)

چیست؟شاید همه مفسرین گفته اند مقصود این است که آن چراغی که ما مثال زدیم،در خانه هایی اینچنین باشد.طبعا این سؤال به وجود می آید که آن چراغ را در هر خانه ای اگر ذکر می کردکافی بود،چرا اینهمه قید در آن آمده است که آن چراغ در خانه ای باشد که آن خانه چنین و چنان باشد.این خودش مؤید همین است که آن مثل،مثل انسان است،و در روایتی که در تفسیر صافی نقل می کند فرموده اند:«هی بیوتات الانبیاء و الرسل و الحکماء و ائمه الهدی » ^(۶) این،خانه های پیغمبران و مرسلین و حکما و ائمه است،خانه های اکابر معنوی بشر است.حال چه فرق است بین خانه ای که مال یکی از اولیاء خدا باشد و خانه ای که مال دیگران باشد؟

بلکه از نظر ساختمان و خشت و گل و آجر و سیمان و غیره همیشه خانه دیگران بر خانه اینه