خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ذکر عامل مهم غفلت زدایی

با فایل فایل پاورپوینت کامل ذکر عامل مهم غفلت زدایی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل ذکر عامل مهم غفلت زدایی شامل 51 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل ذکر عامل مهم غفلت زدایی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل ذکر عامل مهم غفلت زدایی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل ذکر عامل مهم غفلت زدایی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل ذکر عامل مهم غفلت زدایی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ذکر عامل مهم غفلت زدایی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل ذکر عامل مهم غفلت زدایی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل ذکر عامل مهم غفلت زدایی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ذکر عامل مهم غفلت زدایی :

بسم الله الرحمن الرحیم

«یا ایها الانسان انک کادح الی ربک کدحا فملاقیه ».(انشقاق/۶)

هلاکت ابدی مبتلا شده اندبا«اولئک هم الغافلون » توصیف می کند. منشا خسران غفلت است.می بایست قطع توجه کند می برید، سقوط نمی کرد. قرآن کریم خاسرین و کسانی که حیات خود را به باد داده اند و به ریشه اشتباهات و تنزلات روحی و معنوی انسان از غفلت است. اگر آدمی به آن چه می بایست توجه می کرد و از آن چه

توجه به سیر تکوینی و جبری

نخواهیم درحال حرکتیم و ما را می برند. این مرکب یک لحظه هم توقف نمی کند.می کنیم و با آن آشنا هستیم دارای خاصیت حرکت و سیر است. ثبات و بقاء از ماهیت این نشئه به دور است، بخواهیم یا انسان لازم ترین چیزی که می بایست به آن توجه کنیم، این است که این حیاتمان سفر است. این نشئه ای را که ترک

دیگربر نمی گردد. یک لحظه آن هم که گذشت دیگر برنمی گردد.نتیجه آن این است که قدر عمر خود را می دانیم و آن را بیهوده به باد نمی دهیم. می دانیم که این لحظات در گذر است وپس در چنین مقصدی خواه ناخواه در حرکتیم. اگر به اصل حرکتمان توجه داشته باشیم و از این معنا غافل نشویم اولیناین داری که دارمجاز و دار عبوراست. در ظرفی که اسمش «یوم القیامه »، «یوم التلاقی »، «یوم اللقاء»و«یوم الاخره » است.منتهای این سیر و مقصد این سیر هم الله تبارک و تعالی است، در داری که اسمش «دارالخلد» و «دارالاخره » است، در مقابلحرکتی است تکوینی و چیزی است که خود به خودانجام می گیرد: «یا ایها الانسان انک کادح الی ربک کدحا فملاقیه »به تعبیر امیرالمومنین صلوات الله علیه ما رابر مرکب لیل و نهار زمان،سوار کرده اندو با شتاب به پیش می رود. این

کسانی که از این معنا غافلند، درصدد بر می آیند که این گذر عمر را نفهمند.

اگر می بینیدکه مردم دنیا دنبال سرگرمی های بیهوده اند برای همان غفلت است.

سرگرم کنیم که نفهمیم چگونه گذشت. ما اگر بخواهیم غافل نباشیم باید قدر لحظات عمرمان را بدانیم و نگذاریم بیهوده بگذرند، نه این که خود را به چیزی

است و باقی نمی ماند و ما به سوی یک مقصدی که در آن جا توقف خواهیم کردروانیم و در آن جا خواهیم ماند.وحشت کند؟ چون خود را نشناخته است. به هر حال اولین چیزی که باید به آن توجه کنیم این است که این عمر درگذررا پیدا نکردند به چیز دیگری خود را سرگرم می کنند.این آفتی است که انسان به آن مبتلا می شود. چرا آدم باید از خودمی کنند.نمی فهمند که چرا وحشت می کنند، لذا، در صدد برمی آیند که کسی را پیدا کنند وبا او سرگرم شوند. اگرکسیخود و در اتاق و جای گرم و راحت و آسوده باشندوحشت می کنند. از که؟ ازخود. آن قدر آلوده هستند که از خود وحشتتوجه کنند توجه نکردند، لذا به این آفت مبتلا شدند. اگر در جایی، و یا لحظه ای تنها باشندوحشت می کنند اگر درخانهانسان این چنین می شود، جای بحث زیاد دارد. اجمال مطلب این است که «نسوا الله فانسیهم انفسهم » به آن کسی که بایدبلکه توجه خود را به چیزهای دیگری معطوف می کنند، به صورتی که سرگرم شوند،و خود را فراموش کنند. حالا چرا تعبیر دقیق تر این است که مردم دنیا ازخودشان سیرند، نمی خواهند به خودبیندیشند، و به حقیقت خود توجه کنند،

نتایج توجه به سیر تکوینی

در اختیار ماست به دست بیاوریم.سعادتی هست، ابدی است و با هیچ مقیاسی قابل اندازه گیری نیست. آن را باید با همین لحظات کوتاهی که در این جهانگذری ندارد.لازمه اش بقاو ابدیت است. سرنوشت آن جا رادر همین لحظات گذرای این جهانی بایدتعیین کرد. اگر آن جانمی فروشیم.دوم این که سرنوشت ابدی ما مرهون همین عمرگذرا است. آن جایی که هرگزاز آن خارج نمی شویم و اگر به این مطلب توجه کردیم اولین اثر آن این است که قدر عمر خود را می دانیم و آن را راحت به باد نمی دهیم و ارزان

ابدی برای ما تثبیت خواهد شد.همین لحظات کوتاه است که می بایست آن سعادت ابدی را تهیه کرد. و اگر کوتاهی کنیم با همین لحظات گذرا،شقاوتبنابراین ارزش این عمر، ارزش آن نتیجه بی نهایتی است که بر آن مترتب می شود. درست است که گذرا و کوتاه است، اما با

می آییم که از هر لحظه عمر حداکثر استفاده راببریم. پس نه تنها دیگر از خود فرار نمی کنیم و به چیزهای دیگر سرگرم نمی شویم که گذرعمر را نفهمیم، بلکه درصدد بر

وظیفه ای داریم و خدا از ما چه می خواهد و این جاست که علم ارزش پیدا می کند. اما این که راه استفاده بهتر چیست،تابع معرفت و علمی است که کسب می کنیم وبفهمیم که در هر لحظه ای چه

خسارت دیده ایم وسرمایه را باخته ایم; بدهکار نشده ایم اما چیزی هم به چنگ نیاورده ایم.چیزتحویل نگرفته ایم. آیا این ضرر نیست؟ هر لحظه ای را که به کار مباح و حلال پرداخته باشیم تازه ضرر کرده ایم وهیچ ارزشی نداشت. اگر واقعا چیزی مباح باشدو هیچ عنوان مرجحی بر او عارض نشود درنهایت عمری داده ایم و هیچسعادت ما دارد، هست. آن جا می فهمیم که چه ضررهایی کرده ایم، چقدر اشتباه کردیم.دل به چیزهایی خوش کردیم کههم مشغول شویم روزی پشیمان خواهیم شد، چون تفاوت بسیاری بین کار مباح و کارمستحب و واجب، در تاثیری که دراستفاده را از آن ببریم و به استفاده های کم قانع نشویم. چون قطعا روزی پشیمان خواهیم شد. حتی اگر به کارهای مباحاین عمر،سازنده سعادت و یا شقاوت ابدی ماست باعث می شود که قدر این عمر را بهتربدانیم و سعی کنیم که حداکثرهر قدر آدم بهتر بداند که چه باید بکند اگر درصددباشد و تصمیم داشته باشد می تواندانجام بدهد. پس توجه به این کهفلان لحظه را در فلان کار صرف نمی کردم،ای کاش به فلان سخن گوش نمی دادم، ای کاش به فلان منظره نگاه نمی کردم.ارزشی مشغول نشویم که کارهای ارزشمندتر از دستمان برود و روزی پشیمان شویم وحسرت بخوریم که ای کاش مخصوصا علم دین و علم فقه. تا وظیفه خود را بفهمیم و بدانیم در هر لحظه چه باید کرد و کلاه بر سرمان نرود. به کار کم

والظاهر والباطن » این آن دیدی است که او راآخر می بینیم. ما این سیر جبری و تکوینی را به سوی این مقصد داریم.پایان کار ما رجوع الی الله است. با این دید که ما خود را در سفرمی بینیم او مقصد ما می شود. گو این که «هو الاول والاخرمنتهاها»(نازعات/۴۴)،«ان الی ربک الرجعی »(علق/ ۸)، «الا الی الله تصیر الامور» (شوری/۵۳)آیاتی که لحنش این است که گوهر همه این توجهات، توجه به الله تبارک و تعالی است بر حسب تعبیری که درآیات شریفه آمده است: «و ان الی ربک

توجه به سیر اختیاری انسان

دو در اختیار اوست، عروج کند یا سقوط. این سیردر اختیار او است.عوض کند. یک حرکتی است سریع که می تواند به سوی بالا برودیا با سرعت خود را از قله کوه به انتهای دره پرت نماید، هراست که دل رامتوجه کدام طرف کنید. خدای متعال آن چنان قدرتی به انسان عطا کرده که بتواند فورامسیر آن رامی خواهیدمی ایستید و هر وقت می خواهید عقب گرد می کنید. آن یک سیر عجیبی است. اختیار آن هم دست خودتانمرکب آن زمان نیست، آن سیری است درقلب و در اختیار شما. هر وقت می خواهید حرکت می کنید و هر وقتاگربه مسافر بودن خود و نیز مقصد خویش، که الله است، توجه کنیم آن گاه یک سیراختیاری را شروع می کنیم که از توجه به سیر تکوینی و جبری انسان و نتایج آن سخن گفتیم، اما باید توجه کنیم که انسان، یک سیر اختیاری هم دارد.

میسر نمی شود.برای او مشکلات پیش می آید.ابتدابرای همه، سرعت بخشیدن به این سیر میسرنیست. وقتی هم آدم آلوده به حجاب ها شود، زود تغییر جهت برایشیا الی الشیطان. چه قدر زمان می خواهد، بسته به همت است. سرعت این سیر بستگی به چه دارد؟ به شدت توجه. البته درمقصدی که می بایست رفت، می بردند، اما این سیربه اختیار ماست دل با اختیار ما حرکت می کند به کدام طرف، الی الله تعیین جهت آن هم در اختیار خود انسان است. ت