خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مطهری، مقتدای سحردلان

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مطهری، مقتدای سحردلان :

ساعتی چند با همسر استاد مطهری همراه بودیم و او چه زیبا این کلام وحی را اشاره کرد که: «الذین یبلغون رسالات الله و یخشونه و لا یخشون احدا الا الله ». ^(۶۴)

استاد سالهای سال رسالتی را که بر عهده داشتند، بیان کردند و گفته حق را درست تبلیغ می نمودند; پس شما هم گفته های حق را به مردم برسانید و از کسی غیر از خدا نترسید.

دلش پر است و فقط هوای پاکی باید باشد تا او درونش را برایت بیرون بریزد. در اتاقی که هستیم، بجز چند پتو و چند عکس هیچ چیز نیست! مگر چیز دیگری هم باید باشد؟

می گوید: تمام سخنانم را از زبان شهید مطهری و امام «رحمه الله » و آیت الله طباطبایی نقل می کنم.

از حالات استاد چنین برایمان می گوید:

ایشان همیشه با وضو بودند; یک نقطه، یک واو، یک الف، بدون وضو ننوشته اند. مادرشان می گفتند: این مرتضی غیر از بچه های دیگر است. ایشان روزی چندین بار سر حوض وضو می گرفتند. مادرشان می پرسیدند، چرا؟ ایشان می گفتند: مادر! می خواهم همیشه با وضو باشم تا در حال عبادت باشم. استاد تا آخرین لحظه شهادت هم با وضو بودند.

من گمان نمی کنم که این عشق، این شور و این خدابندگی استاد را بتوانیم به زبان آوریم. او ادامه می دهد، همیشه به یاد خدا باشید و بدانید کسی ناظر بر اعمال شماست چه در تاریکی، چه در روشنایی و براستی که خداوند عالم السر و الخفیات است .

خدایا چه کسی جز تو می تواند صداقت و خلوص این عزیز را گواهی دهد. ای کاش می توانستیم همچون او که عاشق الله بود جرعه ای از عشق و محبت معشوق را سر کشیده و از جام محبتش بنوشیم.

شهید مطهری برای یکی از فرزندان که در تبریز بود، ایشان نامه نوشتند و فرمودند: «من از فرایض شما مطمئنم; اما از شما می خواهم روزی یک حزب قرآن بخوانید و آن را به روح مطهر حضرت رسول الله «صلی الله علیه وآله » هدیه کنید. اگر یک جزء قرآن نمی خوانید، حداقل روزی یک حزب آن را بخوانید.» شما ملت رسول الله «صلی الله علیه وآله » هستید آیا دلتان نمی خواهد که هر چهار ماه یک ختم قرآن به پیامبر تقدیم کنید. البته هر کس این کار را بکند دنیا و آخرتش تضمین می شود. استاد مطهری همواره بعد از سحر، یک جزء قرآن می خواندند.

آرام آرام با او همراه می شویم. او از محاسبه نفس می گوید و از نماز شب که شرف مؤمن است، نور است و صورت را زیبا می کند.

سحرگه رهروی در سرزمینی همی گفت این معما با ترینی که ای صوفی شراب آنگه شود صاف که در شیشه بماند اربعینی

اگر چهل روز واجبات را بجا آورده و محرمات را ترک کنیم، در اربعین دوم کارهای شبهه ناک را ترک می کنیم، در اربعین سوم به انجام مستحبات تمایل می یابیم و در اربعین چهارم چشمه های دانش و معرفت و سخنان حکمت آمیز بر قلب و زبان ما جاری می شود و با این سخنان، اطرافیان را هدایت می کنیم.

یا رب دل پاک و جان آگاهم ده آه شب و گریه سحرگاهم ده در راه خود اول از خودم بی خود کن بی خود که شدم زخود به خود راهم ده

نمی دانم چه شد، صحبت از آقای سیدی هفتاد، هشتاد ساله کردند. ایشان عارفی گمنام بودند که حدود شش شاگرد داشتند. این عارف همواره به آنها توصیه می کردند ساعت نه بخوابند تا برای نماز شب با نشاط باشند.

دلش غمین بود، اشک در چشمانش حلقه زد و گفت: خانمی که شاگرد این سید بود خواب دید که قبر سبز رنگی را زیارت می کند; به او گفتند: این قبر ابا عبدالله است. قبر دیگری دیدند، حالت خاصی پیدا کردند. بالا می رفتند تا اینکه عرش را دیدند، فرشته ها شادی می کردند، ذکر می گفتند، صلوات می فرستادند. گویا مهمان داشتند. تخت بزرگی آوردند. او رفت تا ببیند چه خبر است. آقای مطهری را دیدند. سلام کردند و به آن خانم گفتند: من از خدا مقام عالی خواستم، خداوند به من مقام متعالی داد که مقام اولیاست. در همین هنگام صدایی شنیدند که فرمود: و تو نیز از اولیاءالله هستی. از خواب بیدار شدند ساعت ۵/۱۱ بود ; یعنی همان زمانی که استاد شهید شدند.

ای کاش می شد ما هم بر محمل بال ملائک سوار شویم تا عظمت ایشان را درک کنیم. اینجا گریه کردن، نماز خواندن، نگاه کردن حال دیگری پیدا کرده است. حضور استاد را درک می کنیم.

پرسیدند استاد در سختیها و مشکلات چه می کردند؟ گفت: باید بگویم ایشان به امید الهی «فجعلنا ممن اصطفیته لقربک و ولایتک » مصائب و سختیها را تحمل و کام خود را با مضمون زیبای «الهی و ربی من لی غیرک » شیرین می کردند و بر صفحه دلشان «الهی لک الحمد و من ذا الذی خلق حلاوه محبتک مرام منک » را حک کرده بودند و به سر منزل نهایی رسیدند. بیایید ما هم مثل ایشان شویم.

از برنامه ریزی استاد سؤال شد; فرمودند: ایشان برنامه ریزی دقیقی داشتند، به نحوی کارها را تنظیم کرده بودند که یک ربع قبل از اذان مشغول نماز خواندن می شدند. همیشه در پی اذان بودند و هیچ گاه نشد که اذان به دنبال ایشان باشد. حتی در دانشگاه اتاق کوچکی داشتند که در آن نماز می خواندند و برنامه شان را طوری تنظیم کرده بودند تا به نمازشان برسند. همیشه قبل از اذان صبح بیدار بودند و اگر کسی به دنبال ایشان می آمد، می گفتند: من هستم اما کار دارم. استاد مطهری فقط چهار ساعت و نیم می خوابیدند.

شیعه مرتضی علی عمر هدر نمی دهد از لحظات و فرصتش زود گذر نمی کند

من که شراب ایمان را هنوز نوش نکرده ام، حلقه بندگی معشوق را در گوش نکرده ام و لطافت عشق را با دستهای باورم لمس نکرده ام، چگونه می توانم برای شما بگویم که ایمان چیست؟ صداقت چیست؟ عشق چیست؟ چگونه؟!

من فقط سخن از اهل دل می گویم و بس. اما نمی دانم آ