خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل گزارشی از یک سفر تبلیغی

اشاره

آنچه می خوانید گزارشی است از سفر جناب حجه الاسلام والمسلمین یوسفی غروی به کشور ساحل عاج، درباره وضعیت شیعیان، که باهم می خوانیم.

بسم الله الرحمن الرحیم. یکی از وظایف اصلی حوزه های علمیه تبلیغ اسلام و مذهب تشیع است و از قدیم الایام این کار انجام می گرفته است. مسأله تبلیغ، تاریخ طولانی و پرفراز و نشیب و ریزه کاری های بسیاری دارد. در عصر اخیر، بویژه پس از پیروزی انقلاب اسلامی، سازمان تبلیغات اسلامی و سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و سایر مؤسسات تبلیغی، وظیفه تبلیغ اسلام، به خصوص برای شیعیان خارج از کشور را بر عهده داشته و دارند. البته، در کنار سازمان ها و نهادهای مزبور، از مجمع جهانی اهل بیت علیهم السلام نیز باید نام برد که عمدتا از طریق انتشار کتاب و برپایی همایش ها و نشست های علمی به این مهم مبادرت می ورزد. اما سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، بیش تر با اعزام مبلغ، این وظیفه را انجام می دهد. در این زمینه، من چندین سفر به خارج از کشور داشته ام. در ماه مبارک رمضان سال جاری به دعوت حزب الله لبنان برای تبلیغ در میان شیعیان مهاجر لبنانی، به کشور ساحل عاج، یا به تعبیر فرانسوی ها کودیفال، مسافرت کردم. این که می گویم فرانسوی ها، چون بیش تر مناطق افریقای غربی، از جمله ساحل عاج، در گذشته از مستعمرات فرانسه بوده است. همچنین فرانسه در میان کشورهای خاور میانه، به خصوص شرق اسلامی و عربی از جمله کشور لبنان، تا مدت ها تسلط استعماری داشته است. از این رو، عده ای از لبنانی ها از این جهت نقطه مشترکی دیدند که برای یافتن کار از لبنان به کشورهای تحت استعمار فرانسه، که وضعیت بهتری از لحاظ بازار کار داشتند، مهاجرت نمایند. بسیاری از آن ها به کشور ساحل عاج، که از نظر سیاسی وضعیتی تقریبا مشابه لبنان دارد، یعنی هر دو کشور به نوعی مستعمره فرانسه به شمار می رفتند، هجرت کردند. این وضعیت تقریبا مشابه، به آنان کمک می کرد تا مشکلات کم تری را در کشور مقصد داشته باشند. بیش تر لبنانی هایی که به کشور ساحل عاج مهاجرت کردند از شیعیان بودند.

البته، سابقه اسلام در قاره افریقا، به خصوص در کشور ساحل عاج به بیش از دو قرن می رسد. اما پیش از هجرت شیعیان لبنانی، که عمدتا در اوایل قرن بیستم میلادی صورت گرفت، نشانه های روشنی از وجود تشیع در آن جا نیست. البته، طبیعی است که پس از هجرت شیعیان لبنانی ارتباطاتی میان میهمانان و میزبانان ایجاد شده که موجب گسترش تشیع در آن جا گردیده است؛ به خصوص از زمانی که عده ای از علما و روحانیان شیعه لبنانی برای تبلیغ در میان شیعیان لبنانی به آن جا مهاجرت و حتی اقامت گزیدند و مراکز متعدد شیعی را در آن جا برپا کردند. برخی از آنان یادبودها و خاطره های بسیار خوبی از تشیع در آن سرزمین به یادگار گذاشته اند. آنان به عنوان دید و بازدید به خانه های مسیحیان، حتی بومیان بت پرست می رفتند و از این طریق به تبلیغ مذهب تشیع می پرداختند. گمان نمی کنم درسایرکشورهای افریقایی، به جز کشورهایی که ساکنان اصلی آنان را اعراب تشکیل می دهند، وضعیت تشیع بهتر از کشور ساحل عاج باشد. اگر چه این سفر، اولین سفر من به ساحل عاج بود، اما به طور اجمالی از وضعیت شیعیان مهاجر لبنانی در آن کشور، اطلاعاتی داشتم. اما در این سفر، تا حدودی با مهاجرنشین های شیعه لبنانی در ساحل عاج آشنا شدم.

خوشبختانه مسلمانان این کشور ارتباط دینی خوبی با انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی دارند و ظواهر دینی و شیعی را خوب حفظ کرده اند. اما متأسفانه هویت دینی و شیعی مهاجرنشین های شیعی که به مناطق دیگر از جمله برزیل و آرژانتین سفر کرده اند، تحت تاثیر عوامل هجرت کم رنگ شده است. البته با سفرهای تبلیغی که علمای شیعه، پس از پیروزی انقلاب اسلامی به آن منطقه داشتند، تا حدودی وضعیت نسبت به گذشته بهتر شده است.

یکی از عوامل هجرت شیعیان کشورهای عربی، به خصوص سوریه و لبنان، به مناطق دیگر، سربازگیری دولت عثمانی، در جنگ جهانی اول و پیش از ورود استعمار فرانسه، بوده است؛ وقتی سرباز با خانواده اش خداحافظی می کرد، خداحافظی مرگ می کرد؛ چون می دانست که احتمال زنده برگشتن او بسیار ضعیف است. از این رو، عده زیادی برای فرار از سربازی، ترجیح می دادند که برای رفتن به کشوری دیگر، سوار بر کشتی هایی شوند که از مقصدشان خبر نداشتند. این گونه بود که آن ها از برزیل و آرژانتین و ساحل عاج سر درآوردند. همان طور که گفتم، بیش تر شیعیانی که به برزیل و آرژانتین مهاجرت نمودند، هویت دینی و شیعی خود را گم کردند و تنها اسم شیعه را با خود یدک می کشیدند، اما این وضعیت در میان شیعیان لبنانی ساحل عاج خیلی کم تر به چشم می خورد که یکی از دلایل آن حضور علما و مبلغان شیعی در آن جاست. ظواهر دینی و شیعی در میان این شیعیان مهاجر بیش تر و پررنگ تر از جاهای دیگر است. حتی در میانشان جوان هایی هستند که هم از نظر ظاهر دینی و هم از نظر تقوا و تدین هیچ تفاوتی با جوانان حزب اللّه لبنان، که در کشور لبنان به سر می برند، ندارند.

از آنجایی که یکی از مسائل لازم و ضروری در مسأله ارتباط با دیگران، مخاطب شناسی است، اولین شرط مخاطب شناسی این است که بدانیم او چه زبانی دارد. همان گونه که اشاره شد، زبان اصلی شیعیان مهاجر لبنانی عربی و زبان منطقه مهاجرتشان (ساحل عاج) فرانسوی است. از این رو، یکی از چیزهایی که در آن جا بسیار مورد نیاز می باشد، کتاب هایی به این دو زبان به خصوص فرانسوی است. نسل جوان آنان بیش تر به زبان فرانسوی صحبت می کنند تا زبان آبا و اجدادی خود. آنان ترجیح می دادند به زبان فرانسوی کتاب های تبلیغی تشیع داشته باشد. اما از نظر ترکیب جمعیتی، در ساحل عاج، ۶۰ درصد جمعیت مسلمان، ۳۰ درصد مسیحی و ۱۵ درصد بومی هستند. اگر چه مسیحیان در این کشور در اقلیت به سر می برند، اما وسایل و امکانات برایشان فراهم تر است؛ چون حکومت در اصل در دست دولت فرانسه بوده و به ترویج مسیحیت پرداخته است. از سوی کلیسای ابیجانِ ساحل عاج، با انتشار کتابچه های تبل