خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل عبدالله بن جعفر بن ابی طالب

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل عبدالله بن جعفر بن ابی طالب – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل عبدالله بن جعفر بن ابی طالب شامل 87 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل عبدالله بن جعفر بن ابی طالب:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل عبدالله بن جعفر بن ابی طالب به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل عبدالله بن جعفر بن ابی طالب به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل عبدالله بن جعفر بن ابی طالب با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل عبدالله بن جعفر بن ابی طالب با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل عبدالله بن جعفر بن ابی طالب با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل عبدالله بن جعفر بن ابی طالب را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عبدالله بن جعفر بن ابی طالب :

تحقیق درباره شخصیت های صدر اسلام به ویژه کسانی که هم عهد رسول خدا (ص) را درک کرده و هم در دوره پر آشوب پس از رحلت آن حضرت حضور داشته و گاه در خلق یا تقویت برخی حوادث نقش فعال و مؤثری ایفا کرده اند، برای نشان دادن تصویری نسبتا واضح و در عین حال واقعی از اوضاع سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی آن روزگار ضروری و با اهمیت می نماید; از این رو در این مقاله برآنیم با بهره گیری از منابع گوناگون، تا حد امکان با بازگویی سیر تاریخی زندگی عبدالله بن جعفر، در جهت تبیین و روشن نمودن اوضاع مذکور گام برداریم.

واژه های کلیدی:

عبدالله بن جعفر، زینب کبری (س)، بنی هاشم، بنی امیه.

عبدالله بن جعفربن ابی طالب پدر عبدالله، جعفربن ابی طالب و مادرش اسماء بنت عمیس خثعمیه است.وی به هنگام اقامت والدین خود در حبشه، در آن جا متولد شد. ^(۱) او نخستین فرزند جعفر و نخستین مولود مسلمانان در حبشه بود. ^(۲) گفته اند او در زمان رحلت رسول خدا (ص) ده ساله بوده است ^(۳) عبدالله بن جعفر را با کنیه ابوجعفر می خواندند; ^(۴) برخی نیز از او با کنیه ابومحمد و ابوهاشم یاد کرده اند. ^(۵) عبدالله بن جعفر از رسول خدا (ص)، عمویش علی بن ابی طالب (ع)، مادرش اسماء بنت عمیس و هم چنین از ابوبکر، عثمان و عماریاسر روایت نقل کرده و فرزندانش اسماعیل، اسحاق، معاویه، محمدبن علی بن حسین (ع)، قاسم بن محمد، عروه بن زبیر و شعبی نیز از او روایت نقل کرده اند. ^(۶) عبدالله بن جعفر در سال هفتم هجری همراه والدین خود به مدینه آمد و در سال هشتم، پدرش جعفربن ابی طالب را در جنگ موته از دست داد.با شهادت جعفر، عبدالله و دیگر برادرانش مورد لطف و توجه ویژه نبی اکرم (ص) قرار گرفتند.در روز شهادت جعفر، پیامبر (ص) به خانه وی رفت و دست های مبارک خود را به دور فرزندان او حلقه کرد و گریست و سپس فرمود: «عبدالله در خلقت و خصلت شبیه من است » ; آن گاه در حق آنان دعا کرد و فرمود: «پروردگارا! برای جعفر ذریه نیکو قرار ده و به بیع عبدالله برکت عطا کن » .پس از آن، خطاب به آنان فرمود: «من در دنیا و آخرت ولی شما هستم » . ^(۷) هم چنین، از عبدالله نقل شده است که: پیامبر (ص) من و برادرم را به خانه خود برد.سلمی خادمه پیامبر (ص) برای ما مقداری جو آرد کرد و با روغن زیتون پخت و همراه فلفل به ما داد و ما سه روز در خانه پیامبر (ص) بودیم و هر شب با وی به خانه یکی از زنان او می رفتیم. ^(۸) هم چنین گفته اند: روزی پیامبر (ص) عبدالله را دید که با گل چیزی درست می کند، به او فرمود: چه می کنی؟ عبدالله گفت: چیزی درست می کنم و می فروشم و با پول آن خرما می خرم و می خورم.پیامبر (ص) در حق او دعا کرد و گفت: خداوند! به بیع عبدالله برکت عطا کن.عبدالله می گوید: از آن به بعد من چیزی نخریدم، مگر در آن سود بردم. ^(۹) ازدواج عبدالله بن جعفر با زینب کبری (س) علی بن ابی طالب (ع) علاقه زیادی به فرزندان برادرش جعفر داشت.از این رو مایل بود دختران خود از نسل فاطمه (س) را به ازدواج آنان در آورد; به همین خاطر دختر بزرگ خود زینب کبری را به همسری عبدالله بن جعفر برگزید.

زینب کبری در عهد رسول خدا (ص) و به روایتی، در سال پنجم هجری متولد شد.وی از عقل و ذکاوت بالایی برخوردار بود. ^(۱۰) بزرگی شان، قدرت استدلال، احتجاجات و حاضر جوابی وی مشهور است، به گونه ای که وی را عقیله بنی هاشم نام نهاده اند.زینب کبری را ام المصائب هم خوانده اند; هم چنان که خود وی در کربلا، هنگامی که برادرش از نزدیکی شهادتش خبر داد، گفت: وای بر من گرفتار در چنگ مصیبت، وفات جد خود محمدمصطفی را دیدم، شهادت پدرم علی مرتضی را مشاهده کردم، در سوگ مادر طاهر خود فاطمه زهرا و برادرم حسن مجتبی نشستم و حالا تنها بازمانده ام حسین، مرا چنین می گوید. ^(۱۱) زینب کبری همیشه همراه پدر و برادران خود بود; از این رو علاقه زینب کبری و عبدالله بن جعفر به علی (ع) باعث شد که در زمان خلافت ایشان، با انتقال مرکز خلافت به کوفه، آنان نیز در کوفه رحل اقامت افکنند.

در سال ۶۱ه نیز به رغم حضور عبدالله در مدینه، زینب کبری (س) برادرش حسین (ع) را در واقعه کربلا همراهی کرد، که اخبار مربوط به حضور او در کربلا و خطبه های وی در کوفه و دمشق و احتجاجات او در قصر عبیدالله بن زیاد و یزیدبن معاویه، در کتاب های مختلف به طور مفصل ذکر شده است.

زینب کبری (س) مدتی پس از واقعه کربلا وفات یافت; اما تاریخ، محل وفات و مکان دفن او به طور دقیق مشخص نیست.در این زمینه متاخرین تحقیقات مفصلی انجام داده اند. ^(۱۲)

فرزندان عبدالله بن جعفر و زینب کبری (س)

منابع، اسامی فرزندان آنان را با اختلاف بیان کرده اند; ابن اسحاق (م.۱۵۱ه) در کتاب خود فرزندان آنان را دو نفر به نام های علی و ام ابیها ذکر کرده است; ^(۱۳) زبیری (م.۲۳۶ه) از سه پسر به نام های جعفراکبر، علی، عون اکبر و دو دختر به نام های ام کلثوم و ام عبدالله نام برده است; ^(۱۴) و برخی دیگر نیز اسامی آنان را علی، عون اکبر، جعفراصغر، عباس، محمد و ام کلثوم ثبت کرده اند; ^(۱۵) و در نهایت عمری (م.۴۹۰ه) اسامی فرزندان آنان را عباس، جعفر، ابراهیم و علی اصغر، که به زینبیون معروف بودند، ذکر کرده است. ^(۱۶) به نظر می رسد ام ابیها که ابن اسحاق او را در شمار فرزندان زینب کبری (س) ذکر کرده، از فرزندان او نباشد; زیرا اکثر منابع گفته اند که مادر ام ابیها، لیلی بنت مسعود، دیگر همسر عبدالله بن جعفر بوده است.ام ابیها نیز با عبدالملک بن مروان ازدواج کرد، ولی پس از مدتی عبدالملک او را طلاق داد و علی بن عبدالله بن عباس او را به همسری خود برگزید. ^(۱۷) دیگر دختر زینب کبری (س)، ام کلثوم، را معاویه بن ابی سفیان در مقابل پرداخت دین عبدالله بن جعفر، از وی خواستگاری کرد، ولی عبدالله با بیان این که مرا امیری است که بی اذن او کاری نکنم، اختیار دخترش را به حسین بن علی (ع) واگذار کرد و حسین (ع)، با وجود این که مروان بن حکم، به دستور معاویه، با عده ای از مردم برای جلب رضایت حسین بن علی (ع) بر در خانه او جمع شده بودند، با گرفتن وکالت از ام کلثوم، وی را به ازدواج قاسم بن محمدبن جعفر درآورد. ^(۱۸) پس از وفات قاسم، حجاج بن یوسف، امیر مکه و مدینه، ام کلثوم را به ازدواج خود درآورد. ^(۱۹) گفته شده حجاج برای تحقیر آل ابی طالب ام کلثوم را از عبدالله بن جعفر که در این زمان فقیر و محتاج شده بود، خواستگاری کرد ^(۲۰) و برای او ۹۰ هزار دینار مهر قرار داد.اما خالدبن یزید به این خواستگاری اعتراض کرد و به عبدالملک بن مروان گفت: برای من قبیله ای دوست داشتنی تر از قبیله قریش وجود ندارد; چگونه اجازه می دهی حجاج بن یوسف که غیر قریشی و زیر دست توست با بنی هاشم ازدواج کند.به درخواست خالد، عبدالملک به حجاج نامه نوشت و دستور داد ام کلثوم را طلاق دهد. ^(۲۱)

ازدواج عبدالله بن جعفر با لیلی بنت مسعود

در زمان شهادت علی بن ابی طالب (ع)، چهار تن از زنان او، از جمله لیلی بنت مسعود نهشلیه، زنده بود. ^(۲۲) عبدالله بن جعفر پس از شهادت علی (ع)، ضمن این که زینب کبری (س) را در عقد نکاح خود داشت، با وی نیز ازدواج کرد.حاصل ازدواج آنان سه پسر به نام های یحیی، هارون، صالح و موسی دو دختر به نام های ام ابیها و ام محمد بوده است. ^(۲۳) چنان چه اشاره شد، ام ابیها با عبدالملک بن مروان ازدواج کرد و پس از طلاق گرفتن از او به همسری علی بن عبدالله بن عباس در آمد.

ازدواج عبدالله بن جعفر با ام کلثوم کبری

ام کلثوم کبری پس از کشته شدن عمربن خطاب، با عون بن جعفر و پس از او با محمدبن جعفر ازدواج کرد.گفته شده پس از محمدبن جعفر نیز برادر او عبدالله بن جعفر ام کلثوم کبری را به ازدواج خود درآورد. ^(۲۴) درباره تاریخ و کیفیت ازدواج آنان چیزی گزارش نشده است، ولی به طور طبیعی این ازدواج بعد از وفات زینب کبری (س) صورت گرفته است.ام کلثوم کبری برای عبدالله فرزندی به دنیا نیاورد. ^(۲۵)

موقعیت اجتماعی عبدالله بن جعفر

عبدالله بن جعفر به واسطه موقعیت خانوادگی خود در نزد رسول خدا (ص) و پس از او در نزد علی بن ابی طالب (ع)، مهاجرت والدینش به حبشه و شهادت پدرش جعفربن ابی طالب، از همان دوران جوانی و نوجوانی مورد احترام بود.نقل است که پس از ازگشت سپاه اسلام از فتح خیبر، پیامبر اسلام (ص) به هنگام استقبال از جعفر فرمود: نمی دانم به بازگشت جعفر خوشحال باشم یا فتح خیبر; ^(۲۶) و یا در شهادت جعفر، به صورتی برجسته با فرزندان او رفتار کرد و سه روز عبدالله و برادرش را در خانه خود نگه داشت. ^(۲۷) به طور طبیعی چنین رفتاری از جانب کسی که همه سعی در تمسک به اعمال و گفتار او داشتند، در زندگی اجتماعی عبدالله بن جعفر تاثیری قابل توجه داشت.

عبدالله مورد توجه و عنایت عموی خود علی بن ابی طالب (ع) نیز بود.علی (ع) به خاطر علاقه ای که به برادرش جعفربن ابی طالب داشت، به فرزندان او به دیده فرزندان خود می نگریست و حتی عبدالله را در ردیف فرزندان خود می شمرد; برای مثال، وی بعد از حکمیت، در جواب کسانی که گفتند: علی باید با افراد وفادارش بجنگد تا ظفر یابد یا کشته شود، فرمود: به خدا قسم از این امر غافل نبودم و به دنیا بی رغبت بودم و از مرگ باک نداشتم، اما ترسیدم این دو – حسن و حسین – کشته شوند و نسل رسول خدا (ص) منقطع گردد و نخواستم این دو، یعنی محمدبن حنفیه و عبدالله بن جعفر، کشته شوند; زیرا می دانم آنان به خاطر من این جا هستند; از این رو، هر آن چه قوم خواستند; صبر پیشه کردم. ^(۲۸) عبدالله بن جعفر نیز به پاس رفتار نیک عموی خود، در همه حال همراه و مطیع او بود; برای نمونه، هنگام تبعید ابوذر غفاری، به رغم دستور عثمان بن عفان که گفته بود او را به تنهایی از شهر خارج کنند، عبدالله بن جعفر در کنار حسنین (ع) و عقیل بن ابی طالب، علی (ع) را در بدرقه ابوذر همراهی کرد; ^(۲۹) و یا هنگامی که ولیدبن عقبه در کوفه به علت مستی، نماز صبح را چهار رکعت خواند عثمان بن عفان به شهادت مردم کوفه و اصرار علی بن ابی طالب (ع) مجبور به اجرای حد شد، عبدالله به دستور علی (ع) حد را جاری ساخت. ^(۳۰) عبدالله بن جعفر در زمان خلافت علی (ع) نیز از یاران و سرداران جنگی و مشاوران مورد اعتماد او بود.وی در میدان جنگ همیشه همراه علی (ع) بود، به گونه ای که گفته شده در جنگ جمل، پیشاپیش سپاه علی بن ابی طالب، محمدبن حنفیه پرچمدار سپاه; در سمت چپ و راست علی (ع) فرزندانش حسن و حسین (ع) ; پشت سر او عبدالله بن جعفر و پشت سر آنان جوانان بنی هاشم و پیران انصار و مهاجر در حرکت بودند. ^(۳۱) در جنگ صفین هم عبدالله بن جعفر یکی از فرماندهان جنگی علی (ع) بود.به طوری که چون امیرالمؤمنان علی (ع) سپاه خود را مرتب کرد، میمنه سواران را به حسن و حسین (ع)، میمنه پیادگان را به عبدالله بن جعفر و مسلم بن عقیل و میسره سواران را به محمد حنفیه و محمدبن ابی بکر سپرد. ^(۳۲) عبدالله بن جعفر در ضمن فعالیت های نظامی، از مشاوران عموی خود نیز محسوب می شد.علی (ع) در مسایل سیاسی و اجتماعی از نظرات او بهره می گرفت; به عنوان مثال، عبدالله در عزل قیس بن سعد از حکومت مصر و انتخاب محمدبن ابی بکر به جای وی نقش داشت.

در منابع آمده است که معاویه بن ابی سفیان نامه ای برای قیس بن سعد فرستاد و در برابر بیعت قیس، حکومت عراق را به او پیشنهاد داد.قیس که در آن مقطع زمانی نمی خواست با معاویه درگیر شود، با ملایمت به وی جواب داد.اما معاویه نامه ای دیگر نوشت و ضمن تهدید او، جواب صریح خواست.این بار قیس بن سعد نامه ای با مضمون تند نوشت و اطاعت خود را از علی بن ابی طالب (ع) یادآوری کرد.معاویه که از قدرت و نفوذ قیس واهمه داشت، در جهت تخریب وی نزد عامه مردم، نامه ای جعل و شایع کرد که قیس با معاویه مصالحه کرده است.علی بن ابی طالب (ع) پس از اطلاع از آن، با فرزندانش حسن و حسین و عبدالله بن جعفر مشورت کرد.عبدالله خواستار عزل قیس شد، ولی علی (ع) با بیان این که «نمی توانم این را درباره قیس بپذیرم » از عزل قیس خودداری نمود.در این حین، از قیس نامه ای با این مضمون رسید که: عده ای از بزرگان مصر از همراهی ما خودداری کرده و از من خواسته اند تا روشن شدن قضایا، آنان را به حال خود واگذارم; من نیز دست از آنان برداشتم تا شاید خداوند آنان را هدایت کند.علی (ع) به پیشنهاد عبدالله بن جعفر که می گفت: «می ترسم فتنه ای ایجاد شود; دستور بده با آنان بجنگند» از قیس خواست به جنگ آن قوم برخیزد، ولی قیس در جنگ تعلل کرد و در جواب حضرت نوشت: «یا امیرالمؤمنین! من از تو تعجب می کنم که مرا به جنگ مردمی که علیه تو فتنه ای نمی کنند، امر می کنی.اگر بپذیری، آنان را به حال خود رها کنیم » .

چون نامه قیس رسید، عبدالله بن جعفر از علی (ع) خواست که قیس را از حکومت مصر عزل نموده و محمدبن ابی بکر را به حکومت آن جا اعزام نماید.علی (ع) نیز محمدبن ابی بکر را با نامه ای به مردم مصر، به حکومت آن جا فرستاد. ^(۳۳) عزل قیس بن سعد یکی از موارد مبهم تاریخ حکومت علی بن ابی طالب (ع) است.قیس یکی از افراد با سابقه در اسلام، دارای پشتوانه قوی قبیله ای و از یاران