خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نگرشی بر مکتب های ضد اخلاقی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نگرشی بر مکتب های ضد اخلاقی :

نزد فلاسفه و علمای علم اخلاق ومعتقدین به مذاهب آسمانی (از قبیل اسلام و دین مسیح و دین یهود…) و پیروان آنها و حتی نزد عقلای جهان این اصل مسلم است که آدمی قبل از هرچیز طالب خوشی وسعادت و کمال جسمی و روحی و مادی و معنوی میباشد.

حال موضوع مهم و اساسی این است که بدانیم خوشی و سعادت انسان در چه چیز است وچه باید بکند که این مراد و مقصود حاصل گردد؟

اکثر فلسفه ها و مکتبهائی که از بدو تاریخ بشر تاکنون به وجود آمده اند به این مساله مهم، اهمیت داده و هم خود را در نشان دادن راه سعادت و ارائه دستورات برای رسیدن به این مقصود یعنی نیل به سعادت و خوشبختی قرار داده اند پس یک فلسفه یا یک مکتب و مذهب و دینی را می توان سعادت بخش نامید که نیروهای جسمی و روحی انسان را تقویت واحتیاجات مادی و معنوی جامعه و فرد را برطرف و بالاخره اصول اخلاقی را در میان افراد جوامع انسانی گسترش دهد.

متاسفانه در مقابل این اصل اساسی سعادت انسانها، اندیشه های نوئی در عرض پیشرفت صنعت و تکنیک و علوم بشری و پیشرفت آن پا به عرصه وجود گذارده است.

و از میان آنها می توان به مهمترین این تفکرات واندیشه ها از نظر اثرگذاری به چند مکتب و اندیشه مهم زیر اشاره کرد:

۱ – فلسفه وجود(اگزیستانسیالیسم).

۲ – مارکسیسم.

۳ – پراگماتیسم.

۴ – فلسفه وضعی منطقی(پوریتیویسم منطقی و…).

هر یک از این فلسفه ها و مکتب ها زیربناهائی دارند ولی همه اینها با همه اختلافها و تفاوت هایشان در این اصل متفقند که اخلاق و ارزشهای اخلاقی هیچ واقعیتی و ریشه ثابتی ندارند این فلسفه ها نبردی آشکار با دین واخلاق و افکار عقلاء و هرچه که به معنویات مربوط می شود آغاز کرده اند.

آیا ارزشهای اخلاقی واقعیت دارند؟

پس اولین مساله اساسی قابل بحث در اینجا، این است که آیا اخلاق یک امر واقعی بوده، واقعیتی ذاتی دارد یا نه؟

اندیشه ها و تفکرات فلسفی گذشته در این اصل مشترکند که اخلاق امری ذاتی نیست زیرا علم اخلاق یک نحو شناخت مجردی است که تدریجا از ناحیه نوع محیط و تربیت درروح انسانها جایگزین می شود و حکایت از متن واقعی نمی کند از اینرو است که ارزشهای اخلاقی به تبع ملتها و زمانها و مکانها و تربیت های مختلف و گوناگون می باشد تا آنجا که ملتی و قومی چیزی را خیر می دانند و مردم دیگر و ملت و جمعی دیگر آن را شر تلقی می کنند!.

این اختلاف دلیل بر این است که واقعیت برای مسائل اخلاقی وجود ندارد.

پاسخ آن این است که وجود و اثر یک شی واقعیت دار به طور کلی دو گونه است:

گونه اول: وجود عینی و خارجی و مستقل بالذات نظیر آب، زمین و آسمان و…

گونه دوم: وجود معنوی متکی و قائم به امور خارجی مثل پدر و مادر بودن، مثل خاصیت همسری در زوجها و یا اصیت ستم در عمل تجاوز به حقوق دیگران و خاصیت عدل و قسط در حکمرانی و نظیر اینها.

ارزشهای اخلاقی به طور کلی از سنخ گونه دوم می باشند یعنی وجود معنوی دارند پس این امور خارجی هستند که توسط ارزشهای اخلاقی معنوی توصیف می شوند زیرا این ارزشها به طور عملی و حقیقی و واقعی متکی بر آن امور می باشند بنابراین هنگامی که می گوئیم که راست گوئی خوب است، و دروغ گوئی بد است و وفای به عهد واجب است وعهدشکنی حرام است، به این معناست که خوبی و خیر در راستگوئی و بد و شر دردروغ گوئی نهفته است و وجوب وفای به عهد و حرمت پیمان شکنی وابسته به خود عمل وفاداری و عهدشکنی هستند درست همان گونه که دانش به دانشمند و نادانی به شخص نادان و تنگ چشمی به بخیل و گشاده دستی به سخاوتمند مربوط و وابسته هستند وهمین گونه اند دیگر صفات ثابت و محکم به استحکام کوهها که هر یک در وجودی عینی ومحسوس متجلی می گردند.

معلم اول ارسطو وجودی را که ما وجود معنوی می نامیم، به ملاحظه ضرورت واجتناب ناپذیر بودن آن، قانون طبیعی می نامد و در این امور مساله تعاون و همیاری افراد واجتماعات را از آن جهت که هیچ فردی از این اجتماعات نظیر نانوا و قصاب ودیگر فروشندگان و تولیدکنندگان کالای لازم نمیتوانند بی نیاز و مستقل از دیگران زندگی کنند، مثال میزند و در این خصوص جمله معروفی دارد که: کسی که به دیگران نیازمند نیست یا از خدایان است یا از موجودات وحشی!! ^(۱) .

فیلسوف هلندی به نام «گروتیوس » سخنی به این مضمون دارد:

«مبانی اخلاقی ذاتا طبیعی و اجتناب ناپذیرند و خداوند نیز به خاطر همین ویژگی،فرمان به کسب و تخلق به این مبانی می دهد و محال است که خداوند آنچه را که ذاتاشر و بدی است، به طور تمام و کمال شر قرار ندهد و همان طور که محال است که مضارب اعداد زوج، اعدادی فرد نظیر ۳ یا ۵ باشند» ^(۲) .

چنان که خوانندگان گرامی ملاحظه می کنند، ذاتی بودن ارزش برای افعال اخلاقی یک امر ذاتی معنوی می باشد پس قوانین اخلاقی هیچ فرقی با قوانین تشریعی و سیاسی واقتصادی ندارند همان طور که آنها تابع قواعد و قوانین ثابتی هستند که طبیعت امورو اشیاء آنها را اقتضاء می کند قوانین و ارزشهای اخلاقی نیز چنین حالتی دارند واز اینجاست که در کتاب «روح القوانین » تالیف «مونتسکیو» می خوانیم که تظاهرات بشری در هر نوع:

تشریعی و سیاسی و اقتصادی تابع قوانین ثابتی هستند که طبیعت امور و اشیاءآنها را اقتضاء می کند ^(۳) .

همین اندازه که جوامع انسانی اصول و ارزشهای انسانی را معیار سنجش امور درمعاملات و تعهدات و موجب حل اختلاف بین خود می دانند بهترین دلیل است بر این که این اصول و ارزشها حقائق واقعی بوده، ایمان و اعتقاد به آنها در اعماق وجود همه حتی منکران این اصول و ارزشها آنچنان می جوشد و آن چنان به ارزشهای انسانی قداست و پاکی می بخشد که خود آنان خواسته و ناخواسته آنها را در امور زندگی خود موردعمل قرار می دهند.

مثلا «آلبرکامو» اگزیستانسیالیست معروف اروپائی گرچه معتقد داست که احکام اخلاق جز از مجرای عواطف و شعور گوینده گذر نمی کند ^(۴) ، و لکن همین کلام در عین حال اعتراف به این حقیقت است که اخلاق نوعی واقعیت دارد.

و اگر فرض کنیم اینان با دل و زبان این ارزشها را انکار کرده باشند یعنی اثری از ایمان به ارزشها در وجودشان نباشد، باز در این صورت پاسخ می دهیم که نیافتن شی ای دلیل بر فقدان آن نیست (عدم الوجدان لا یدل علی عدم الوجود).

زیرا اختلاف نظر در رویدادها و حقائق، چیزی را عوض نمی کند و از واقعیت اشیاءواقعی نمی کاهد چنان که زمانی مردم معتقد بودند که کره زمین مسطح است و خورشید به دور آن می چرخ