خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی آنسلم

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی آنسلم – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی آنسلم شامل 70 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی آنسلم گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی آنسلم با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی آنسلم از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی آنسلم با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی آنسلم را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی آنسلم :

حق و باطل (۱۷)

بحث ما درباره ی تقسیمات براهین حق مطلق بود، گفتیم: براهین متعدد اثبات حق را می توانیم با ملاکات مختلف، تقسیم کنیم. یک تقسیم به ملاک وحدت و تعدد سالک و مسلک و مسلوک منه ومسلوک الیه بود که توضیح آن گذشت. تقسیم دیگر به ملاک تقدم و تاخر از تجربه بود. دیدیم که برهان حدوث متکلمان و برهان حرکت ارسطویی، پسینی است; ولی اگر برهان حدوث وحرکت را بر مبنای حدوث طبعی و حرکت جوهری مطرح کنیم، مقدم بر تجربه و پیشینی است. وعده کردیم که سایر براهین پیشینی را هم پی بگیریم. از آنجا که فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی آنسلم، در جهان غرب نفیا و اثباتا مورد توجه شدید قرار گرفته است، در این مقال، محور بحث را همین برهان قرار می دهیم.

(آنسلم از فلاسفه ی قرون میانه است. او و دکارت و اسپینوزا و برخی دیگر به برهان هستی شناسی ^(۱) اهمیت داده اند. کانت از نقادان این برهان است. در عصر حاضر، آلوین پلاتینجا ^(۲) از برهان آنسلم در برابر کانت دفاع کرده و اشکالات او را پاسخ گفته است.

برهان هستی شناسی را برهان از ذات به ذات، تفسیر کرده اند. گویی نیایش حکیمانه ای که در ادعیه ی اسلامی در قالب «یا من دل علی ذاته بذاته » ^(۳) تجلی کرده است، ندای وجدان همه ی انسانهاست. هر چند نتوانند تعبیری شفاف از آن، ارایه دهند. در این برهان، کوشش این است که از راه تعریف یک وجود اعلی و کامل، حکم شود که باید موجود باشد. یعنی از تصور آن، به تصدیقش می رسیم. آری هر کس، وجود اعلی ^(۴) را تصور کند، تصدیق می کند که موجود است. مگر نه در مورد بدیهیات اولیه گفته می شود که هر کس، موضوع و محمول را تصور کند، به وجود نسبت حکمیه، حکم می کند؟ به عبارت دیگر: صرف تصور، برای رسیدن به تصدیق کافی است.

این نکته مسلم است که هر تصوری چه در قضایای بسیطه و چه در قضایای مرکبه ما را به تصدیق نمی رساند. ما هرگز از تصور عنقا به تصدیق به موجود بودن او نمی رسیم. چنان که از تصور زید و کتابت، تصدیق نمی کنیم که زید کاتب است. قضیه ی «عنقا، موجود است » قضیه ی بسیطه و قضیه ی «زید کاتب است » قضیه ی مرکبه است.

این نکته هم مسلم است که ما به تصور انسان، حکم می کنیم که ذات و ذاتیات انسان برای انسان، ثابت است. بنابراین، در حمل اولی ذاتی، صرف تصور موضوع ومحمول، در رسیدن به تصدیق، کافی است. عقلای عالم، قبول دارند که: ثبوت شی ء برای خودش ضروری و سلب آن، از خودش محال است. در حقیقت، می توانیم پا را فرا نهیم و بگوییم: صرف تصور موضوع، برای تصدیق به این که «انسان انسان است » کفایت می کند.

ما از تصور نقیضین و اجتماع و ارتفاع، حکم به عدم جواز می کنیم و از تصور امکان و نیاز به علت، تصدیق می کنیم که هر ممکنی نیاز به علت دارد.

اینها از مسلمات است. ظاهرا در این مدعا اختلافی نیست. هیچ کس نمی گوید که هر تصوری برای تصدیق، کافی است. چه در این صورت، تمام قضایا بدیهی است و هیچ قضیه ای نیاز به اثبات ندارد. نیز هیچ کس نمی گوید که هیچ تصوری برای رسیدن به تصدیق کافی نیست. چه در این صورت، هیچ قضیه ای بدیهی نیست و تمام قضایا نیاز به اثبات دارند و این، مستلزم دور یا تسلسل است.

ما نمی توانیم از تصور وجود یا ماهیت، به موجودیت یا تحقق آنها تصدیق کنیم وگر نه بحث پر جنجال اصالت وجود یا اصالت ماهیت، در نمی گرفت و هر یک از طرفین مساله ی اصالت وجود یا ماهیت، بر اثبات نظریه ی خود و ابطال نظریه ی طرف مقابل، این همه پافشاری نمی کرد.

اکنون سؤال این است که آیا تصور وجود اعلی و کامل، برای تصدیق به تحقق و واقعیت داشتن آن، کفایت می کند یا نه؟

قضیه ی :«وجود اعلی و کامل، محقق است » از سنخ کدامیک از قضایاست؟ از سنخ قضایایی است که پس از تصور موضوع و محمول، برای تصدیق ذهن، به برهان و استدلال نیاز دارد یا از سنخ قضایایی است که چنین نیستند؟

ساده تر بگویم: آیا قضیه ی فوق، از قضایای بدیهی اولی است یا از قضایای بدیهی غیر اولی یا از قضایای نظری؟ آیا محمول قضیه ی فوق، به حمل اول حمل شده، یا به حمل شایع؟

البته فلاسفه ی ما بلا خلاف علمای منطق قضایای بدیهی غیر اولی را بدیهی نمی شناسند. آنها فقط قضایای بدیهی اولی را به عنوان بدیهی قبول دارند. ^(۵) سایر قضایا را همه نظری می شمارند. ^(۶)

آیا در قضیه ی «خدا موجود است » صرف تصور موضوع ومحمول، کافی است؟ خدا همان وجود اعلی و کامل آنسلم است. خواه بگوییم: «خدا موجود است » و خواه بگوییم: «موجود اعلی و کامل، موجود است » هر دو یکی است. می توانیم محمول قضیه را تغییر دهیم و بگوییم: «خدا محقق است » یا بگوییم:«موجود اعلی و کامل، محقق است ». اگر به جای این تعبیرات بگوییم: «رب اعلی، موجود است » یا «رب عظیم، محقق است » باز هم تغییری در محتوا پدید نیامده است.

آنچه مهم است، تحلیلی معرفت شناسانه ^(۷) ، از قضایای فوق است، اگر قضایای مزبور، بدیهی آن هم بدیهی اولی باشند، نیازی به استدلال نیست واگر غیر بدیهی باشند، نیازمند استدلالند و در مقام استدلال، ممکن است مقبول یا مردود، اعلام شوند.

قطعا اگر بدیهی باشند، بر همه ی براهینی که برای اثبات وجود خدا اقامه شده، ترجیح دارند، چنان که آنسلم و دکارت و اسپینوزا آن را ترجیح می دادند، چرا که هیچ دانش و معرفتی قبل از آن، لازم نیست. در این صورت، قضایای فوق، نه تنها پیشینی که اول هم هستند.

آنسلم معتقد بود که: «هر کس بفهمد منظور از الفاظ خدا یا موجود متعال چیست، درخواهد یافت که چنین وجودی باید موجود باشد. خدا آن وجودی است که بزرگتر از او نمی توان تصور کرد. چون من می توانم این تعریف را بفهمم، می توانم خدا را تصور کنم. به علاوه خدا را چنان می توانم تصور کنم که نه تنها به عنوان یک مفهوم در ذهن من، بلکه به عنوان موجود در واقعیت نیز یعنی مستقل از تصور و اندیشه ی من وجود دارد. از آنجا که وجود داشتن، هم به عنوان یک تصور و هم به عنوان یک شی ء واقعی، بزرگتر است از وجود داشتن صرفا به عنوان یک تصور، خدا باید هم در واقع و هم به عنوان یک تصور وجود داشته باشد. بر حسب تعریف، خدا آن است که بزرگتر از او نتوان تصور کرد. بنابراین، خدا باید در واقعیت، وجود داشته باشد، و گرنه چیزی بزرگتر از خدا می توان تصور کرد(یعنی موجودی که علاوه بر همه ی صفات خدا، هستی واقعی نیز داشته باشد) و این، به واسطه ی همان تعریف خدا یا وجود اعلی و کامل، غیر ممکن است ». ^(۸)

بیان کوتاه و غیر مقنع اسپینوزا

اسپینوزا هر چند گرایش به وحدت وجود دارد و خدا را جوهر یگانه ای می داند که همه جا هست و هر چه هست در اوست و نفس و جسم را دوجنبه ی موجود واحدی می داند که از دو لحاظ مختلف ملاحظه شوند ^(۹) و البته این ، خود جای گفتگوی بسیار دارد معتقد است که: «خدا یا جوهری که دارای صفات نامتناهی ای است که هر کدام، ذات ازلی و نامتناهی را بیان می کند، بالضروره وجود دارد». ^(۱۰) اصولا ذات خدا یعنی وجود و اگر کسی ذات خدا را بدون وجود،تصور کند، در حقیقت،خدا را تصور نکرده است.

صورتی تازه در بیان دکارت

دکارت، چنین گفت: «ما در فکر خود تصوری داریم از کمال مطلق، یعنی کاملی که دارای جمیع کمالات است و کاملتر از آن، هیچ نیست. حال اگر به ازای این تصور، کمال مطلق موجودی در خارج از ذهن من وجود نداشته باشد، آن کاملی که در خارج وجود دارد، چون وجود دارد و وجود یکی از کمالات است، از آن کمال مطلق، کاملتر خواهد بود و این، تناقض است. به عبارت دیگر: چون وجود داشتن،یکی از کمالات است، کمال مطلق باید وجود هم داشته باشد. به علاوه، من در فکر خود، تصور کمال مطلق را دارم و این تصور، نه از خود من که ناقصم و نه از دنیای خارج که آن نیز ناقص است، نمی تواند ناشی شده باشد. بنابراین، باعث وجود آن در من، باید یک وجود کاملی باشدکه آن، خداست ». ^(۱۱)

در حقیقت، دکارت بر مدعای خود دو استدلال دارد: یکی این که تصور وجود نامتناهی مستلزم تصدیق به تحقق آن است و دیگری این که چنین تصوری از من و از جهان خارج نمی تواند باشد; چرا که هر دو ناقصیم. پس باید منشا آن، یک موجود کامل باشد.

نظریه ی کانت

سرانجام نوبت به کانت می رسد. او خود به وجود و تحقق موجود نامتناهی معتقد است، ولی نه از جهت استدلال هستی شناسانه ی آنسلم و اسپینوزا و دکارت. او می گوید: «وجود، آن نوع صفتی نیست که بتواند جزء تعریف یک مفهوم باشد. تصوری که ما از چیزی داریم، مستلزم مجموعه ای از صفات یا محمولات است(مانند این که آن چیز، مربع و سبز و سنگین است) اما آیا وجود، یک چنین محمولی است; اگر ما چیزی را تصور کنیم، و سپس آن را به عنوان موجود تصور کنیم، آیا تصور ما فرق و تفاوت می کند». ^(۱۲)

به نظر کانت «هیچ پلی میان تصور یک موجود کامل و وجود واقعی چنین موجودی نمی توان ساخت. به وسیله ی برهان وجود شناسی ما یا می توانیم چیز غیر قابل توجه و کم اهمیتی را اثبات کنیم یا اصلا هیچ چیزی را نمی توانیم ثابت کنیم ». ^(۱۳)

از نظر کانت، برخی از محمولات، از بطن خود موضوعات، متولد می شوند. به همین جهت است که محمولات از نظر وی به محمولات ترکیبی و تحلیلی تقسیم می شوند. شبیه این که منطق دانان اسلامی، محمولات را به محمول بالضمیمه و بالصمیمه تقسیم کرده اند. ولی آیا در محمولات تحلیلی یا بالصمیمه، صرف تصور موضوع، برای تصدیق به ثبوت محمول کفایت می کند؟

گذشته از این، آیا وجود یا «موجود» برای ماهیات، از محمولات تحلیلی است؟

انتقادی از یکی از معاصران آنسلم

گونیلون،راهبی معاصر با آنسلم بود. او در نوشته ای که برای آنسلم فرستاد، چنین گفت: «اگر این گونه استدلال روا باشد، کسی نیز می تواند ثابت کند که تمام انواع امور غیر واقعی یا تخیلی نیز وجود دارد.مثلا اگر بتواند تصور کند که یک جزیره ی کامل، در جایی که کسی کشف نکرده، وجود دارد، نتیجه این می شود که آن جزیره کامل است، یا جزیره ای است که بزرگتر از آن نمی توان تصور کرد، در این صورت، بنابر دلیل آنسلم، آن جزیره نیز باید وجود داشته باشد. اگر وجود نداشته باشد، پس کامل نخواهد بود، یا جزیره ای نخواهد بود که بزرگتر از آن نتوان تصور کرد. اما چون بر حسب تعریف، کامل است و جزیره ای بزرگتر از آن، نمی توان تصور کرد، پس تنها از آن مفهوم، می توانیم مطمئن باشیم که آن جزیره باید واقعا موجود باشد». ^(۱۴)

حاصل این نقد این است که فایل پاورپوینت کامل برهان وجودی آنسلم یا کارآیی دارد، یا کارآیی ندارد. اگر کارآیی دارد، در همه جا کارآیی دارد و اگر کارآیی ندارد، در هیچ جا کارآیی ندارد.

چه فرقی است میان «موجودمتعالی و کامل » یعنی خدا و جزیره ی کامل؟

مثالهای دیگری هم می توان آورد. مثلا انسان کامل یا فرشته ی کامل یا فلک کامل یا دریای کامل.

اگر بتوانیم به صرف تصور یک موجود کامل اعم از خدا یا غیر خدا به تحقق خارجی آن، حکم کنیم، در همه جا حق