خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل هنر در گذشته، امروز و آینده

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل هنر در گذشته، امروز و آینده :

هنر در نظام قدیم،مظلوم بود،چون از ارزشها و آرمانهای انسانی جدایش کرده بودند…آنها که به زور و زر تکیه داشتند،ابزاری برای استوار ماندن تخت و قدرت خود می خواستند.هنر محکوم بود که در خدمت هدفهای زورگویان و زراندوزان در آید،هر جا لازم شد توجیه گر راه و کار آنها و هر گاه نیاز افتاد حربه ای بر ضد ارزشهای اصیل و در همه حال مخدر و گمراه کننده باشد.تنها هنگامی که ایمان و گستاخی در هنرمندی به هم می رسید،هنر در خدمت اصالتها و ارزشهای حقیقی در می آمد و این بسی کمیاب و زودگذر بود. ^(۱)

انقلاب اسلامی،زنجیر ستم را از گردن هنر هم گشوده است.اما طوق فرهنگ منحط و اغواگر غربی را از گردن آنها که به آن خو گرفته و دل بسته اند،به آسانی نمی توان گشود.هنرمندان تربیت یافته در نظام منحط ستمشاهی از این جمله اند و چنین است که امروز هم باید هنر روئیده در گلخن ارزش های طاغوتی را به چشم یک خطر دید. ^(۲)

در اواخر دهه ی ۳۰ و در طول دهه ی ۴۰ که تئآتر و سینمای پیشرو تدریجا به گرایشهای چپ نیز آمیخته شد،صحنه ی ضد دینی در آن برجسته و واضح تر گشت.و باید دانست که پس از شعله ور شدن نهضت روحانیت در سال ۴۱،دستگاه جبار هر گرایش ضد دینی، هر چند چپ را،برای مقابله با رواج اسلام انقلابی در میان نسل جوان،مغتنم می شمرد و تایید می کرد. ^(۳)

در طول سالهای قبل از پیروزی انقلاب،هنر در نوعی غربت بسر می برد،زیرا در مجرا و بستر اصلی خود قرار نداشت.نه این که هنر مردمی هیچ نداشتیم.

چون به هر حال همیشه هستند کسانی که آنچه سرمایه دارند،انفاق می کنند،یعنی آن را در جای خود خرج می کنند،اما نمود عمومی هنر در جامعه،اینگونه نبود…هنر در خدمت ارباب قدرت و صاحبان حکومت بود…تمام ابزارهای هنر و همه ی سرچشمه های خلاقیت های هنری در وجود انسانها،در گوشه و کنار و از هر جنسی و از هر صنفی در اختیار آن دستگاهها قرار داشت. ^(۴)

وقتی انقلاب شد،همه چیز ما عوض شد…همه ی جریانها تغییر پیدا کرد،هنر هم همینطور.بگذریم از یک تعداد هنرمندی که باز هم حاضر نشدند با مردم راه بیایند و در خدمت مردم قرار بگیرند و آرزوهای مردم و عشق های مردم و درخواستهای مردم را اولا بفهمند،ثانیا آنرا پاسخ بگویند. ^(۵)

این سؤال پیوسته برای مردم محفوظ است که چرا پاره ای از هنرمندان در روزگاری که میان آنان و مردم دیارشان هیچ حائل و مانعی نبود،از مردم مهربان و قدردان سرزمین شان بریدند؟این یک سؤال تاریخی ست:در زبان و بینش پاره ای از هنرمندان چه نارسایی و نقصانی وجود داشت که در روزگاری که عظمت حرکت های انسانی مردم میهنشان،دنیا را به اعجاب و تحسین واداشته بود،زبان و قلم برخی از آنانکه پیش از این داعیه ی هنرمندی داشتند،یکباره از گفتن و نوشتن فرو ماند…یا به یکباره بر خلاف اعتقادات و خواستهای ملتشان گفتند و نوشتند؟ ^(۶)

بی شک شعر و هنر نیز مانند همه ی جلوه های زیبای زندگی،دیر زمانی با وسوسه های زور و زر به تصرف گردنکشان و طاغوتیان اعصار در آمده و به زیان خلق خدا و در خدمت هوسها و خواسته های خداوندان ملک و ثروت بکار رفته است.ولی با وجود این پیرایه های زشتی که بدخواهان و بد آموزان بر قامت این موهبت آسمانی بستند،هرگز نخواهند توانست لطف و ارزش حقیقی آن را از بین ببرند.در تاریخ آنها که زبان به ستایش ستمگران گشودند یا شعر را وسیله ی ترویج فساد و تباهی و قاصد زشتی و نامردمی کردند،نتوانسته اند آبروی شعر را ببرند،بلکه فقط آبروی خود را برده اند. ^(۷)

در گذشته،تشویق به شعر و هنر خدعه ای بیش نبود.اولا گروهی خاص و تنها کسانی را شامل می شد که آماده بودند،آن «حله تنیده ز دل،بافته ز جان »را زیر پای جباران فرش کنند و با هدیه ارزشمند خدا،دل خداوندان زور و زر را به دست آورند…ثانیا دستهای زر و زور و تزویر،چشمها را از دیدن افق روشن و زیبایی که مفهوم الهی جامعه و انسان بر آن ترسیم شده است،بسته بودند. ^(۸)

شاعر و هنرمند که می تواند با چشم تیز بین و موشکاف خود حقایق را ببیند و آن را در کارگاه معجزه آسای ذهن خلاق خود،به شکل بدیعی در آورد و در منظر انسانها بگذارد،وقتی در واقعیت زندگی جامعه ی خود می نگریست،آن را سرشار از پوچی و فساد و ظلم و تجاوز و زحمت و جهالت و عصبیت جاهلانه و خواسته های حقیر و آرزوهای خواب و خیال گونه می یافت.پول و شهوت جنسی و عیش حیوانی را مرغوبترین کالای آن نظام ارزشی می دید…شاعر و هنرمند مجبور بود یا تسلیم شود یا منزوی بماند یا به آن سمتی که سلطه ی سیاسی مایل بود،رانده شود.کسان زیادی بودند که هر چند رسما به دست سلطه گران بوسه نزدند،عملا غبار راه آنان را سرمه ی چشم کردند.بدین ترتیب،سرگذشت شعر و ادب و هنر در دوران گذشته به راستی تاسف انگیز و مایه ی دریغ و افسوس است. ^(۹)

هزاران چشمه ی جوشنده را دستهای پلید و خائن آلوده کردند،نه فقط در دوران رژیم ستمشاهی وابسته-که اوج محنت و کبت بود-بلکه در طول قرنها.ما از لحاظ هنری ملتی هستیم که استعدادمان از ملت های دیگر کمتر نیست…تا آن حد که من با هنر و هنرمندی آشنا هستم،می بینم که ما خیلی سابقه داریم…مضامینی که در شعرهای ما،در قصه های ما و در برخی از انواع دیگر هنر در کشور و ملت ما هست و از دیر زمان وجود داشته،برجسته است.در زمان خودمان هم،آن دوران محنت بزرگ تاریخ ملت ایران…که آمده بودند همه چیز را غارت کنند و ببرند و خورده بودند،می دیدیم استعدادهای بسیار برجسته ای در زمینه ی شعر،در زمینه قصه نویسی و در زمینه ی فیلم و عکس و چیزهای دیگر وجود داشت،اما این سرچشمه ها را با دستهای آلوده ی خودشان آنچنان آلودند که نه فقط تشنگی را برطرف نمی کرد،نه فقط شفا بخش نبود،که کشنده بود. ^(۱۰)

…یک نوع هم ایده های غیر اسلامی و ضد اسلامی ست.مثل آنچه در این چهل پنجاه سال اخیر داخل ادبیات ما شد،که بعضی ایده های مارکسیستی و بعضی ایده های ضد اسلامی است و به فرهنگ غربی و تجدد غربی گرایش دارد،مانند شعرهایی که در سروده های بعضی شعرای اوائل این قرن مشاهده می شود.اینان شعرهایی دارند،که در آنها حرفی را می خواهند بزنند.اما این حرفها بهیچوجه رنگ و بوی اسلامی ندارد و گاهی بطور واضح ضد اسلامی هم هست…امروز هم هستند شعرایی که همان خط را ادامه می دهند…پس شعری که می خواست در دوره ی گذشته ایده ای،هدفی را تعقیب کند-اگر اسلامی بود،از گرایشهای انقلابی اسلام خالی و اگر غیر اسلامی بود که،تکلیفش روشن بود:هیچکدام به درد انقلاب ما نمی خورد و شعر انقلاب ما نیست. ^(۱۱)

هنر امروز و آینده

صحنه ای را که قلم های بد سابقه یا بد دل (از انقلاب شما) چه در داخل کشور یا در هر جای دنیا،ارائه کردند،چهره های معروف، آلوده کنندگان صفای طینت انسانی…شما پاک کنید،مدعی شما فقط هنرمندان بدبخت سیه رویی نیستند که از انقلاب رو برگرداندند و خود را محکوم به فنا کردند،بلکه پیکر عظیم هنری دنیا،تا آنجا که در مشت سیاست های استکباری ست،مدعی شماست ^(۱۲).

مسلم است که:اگر جوانان معتقد ما با ذخیره ای ارزشمند استعداد که در آنان هست،و با زمینه ی مساعدی که انقلاب برای آنان فراهم آورده و با بهره گیری از سوژه های بدیع و بی نظیری که صحنه های انقلاب و جنگ تحمیلی در اختیار آنان نهاده،و نیاز مبرمی که امروز به هنر نمایشی برای رسوخ و گسترش مفاهیم انقلابی احساس می شود،همت خود را صرف تئآتر و سینما کنند و تکنیک و محتوی را به پیش ببرند،پس از چندی انقلاب اسلامی خواهد توانست برجسته ترین آثار هنری در این رشته را به دنیا عرضه کند وبشریت به یکی از ارزشمندترین هدایای اندیشه الهی و اسلامی دست یابد. ^(۱۳)

…خواه و ناخواه آنچه امروز در جامعه ی ما می گذرد،در آیینه روشن ذوق و استعداد هنرمندان و ادیبان این روزگار منعکس خواهد شد.منتها هنرمند و ادیب با فرهنگ این وظیفه را هم دارد که این آیینه را هر چه صیقلی تر و صاف تر و روشن تر کند…همیشه این آیینه منعکس کننده ی دقیق واقعیات نیست.

گاهی کج و معوج نشان می دهد. (اما) یک روز سرانجام حقیقت روشن خواهد شد و آنان که سعی کرده اند آن را زشت و منحرف نشان دهند،افشاء خواهند شد. ^(۱۴)

ما عقیده داریم که هنرمند جوان امروز که صادقانه دل به انقلاب سپرده و در خدمت انقلاب و در خدمت آرمانها و ارزشهای انقلاب قرار گرفته است و مؤمنانه از انقلاب حرف می زند،همان گزارشگر جاودانه ی تاریخ این روزگار و حقایق این روزگار است. ^(۱۵)

روزی که ادبیات انقلابی ما روند کنونی رشد و تعالی را پیموده باشد،می تواند الگوی تازه ای برای ادبیات این عصر شود.تصویر آرمانی زندگی و تشریح نقاط زشت و زیبای انسان امروز،و ترسیم راهی که آدمی را به آسایش و رستگاری و تعالی حقیقی می رساند، بیش از همه،از آن شاعر و هنرمندی ساخته است که در مهد انقلابی خدایی و مردمی زیسته و نظام ارزشی متعالی را در صفا و قداست فضایی که وحی الهی بر آن حاکم است،آموخته باشد. ^(۱۶)

البته هنر انقلابی هنوز جوان است،از پیش آزموده و تجربه نشده.این طبیعت جوان و این نهال تازه روییده،بتدریج رشد می کند. شما عزیزان،همه هنرمندان،همه شاعران،قصه نویسها،سازندگان نمایشنامه ها و فیلمنامه ها و تابلوها و همه ی آثار هنری و نمودارهای زیبایی های آفرینش موظفید،نه به وظیفه ای خارج از الهام درونی خودتان،بلکه به وظیفه ی هنری،به وظیفه ی اخلاقی، این نهال جوان را بارور و شکوفا سازید. ^(۱۷)

عزیزان،توجه داشته باشید هنری که امروز به نام هنر اسلامی و هنر انقلابی ارائه می شود،آبروی جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی ست،لذا باید هم از لحاظ تکنیک هم از لحاظ محتوی،همواره در منتهای قوت باشد…

ما امیدوار هستیم که آن اوج و جهش را بعد از چند سال بدست بیاوریم…باید محتوای هنر و قالب هنر هر دو با هم و به موازات هم ترقی و پیشرفت داشته باشد. ^(۱۸)

انقلاب اسلامی ماندگار است چرا که هدایت الهی و حمایت مردمی پشتوانه ی آن است.هنر شما باید در راه تعمیق ارزش های آن بکار رود.شما باید از ابزار هنر خود شمشیری بسازید تا ناپاکی ها و ناخالصی ها را بزداید،تا راه رشد پاکی و خلوص و تقوی در جامعه باز و هموار شود. ^(۱۹)

امروز با حاکم شدن ارزشهای الهی و با ورود توده های مردم در صحنه های جدی و واقعی زندگی میدان هنر آزمایی به روی همه باز است.فضای انقلاب آنهم انقلابی که به معنای حقیقی کلمه،متکی به دست و دل مردم است،خود بزرگ ترین مشوق است.مفاهیم انقلابی و حماسه های مردمی و آرمانهای انقلاب،وسیع ترین عرصه ی جولان ذهن شاعر و هنرمند است.هر ذهن آفریننده می تواند: در شرف و شجاعت این مردم،در مبارزه به خاطر زندگی شایسته با گرگان درنده ی استکبار،در شکستن بت های زر و زور و تزویر،در صفای دل جوانان،در استحکام و مقاومت مادران…در افراشتن پرچم حمایت از مستضعفین و در صدها جلوه ی انقلاب اسلامی، مسحور کننده ترین زیبایی ها را ببیند و با سرانگشت ذهن خلاق خود برای دیگران ترسیم کند.این طبیعی ترین توقعی ست که انقلاب از شاعر و هنرمند امروز دارد،انقلاب بی شک چشم به راه آنها که می گفتند«بر طاغوت »اند اما در عمل «با طاغوت »رفتند، نخواهد ماند.بیشترین تکیه ی انقلاب بر نیروهای زاییده از انقلاب و پرورش یافته در مهد آن است. ^(۲۰)

هزاران چشمه ی جوشنده هنری را دستهای پلید و خائن آلوده کردند…ما امروز آثار فرهنگی حرکت به اصطلاح هنری دوران گذشته را از نزدیک می بینیم.شما مسؤولیت سنگینی بر دوش دارید،بخصوص شما هنرمندان،و همه ی هنرمندانی که اکنون در این جمع حضور ندارند.کار بسیار دشوار است.منتها به فضل الهی یک امتیاز داریم-و آن انقلاب است.امتیاز انقلاب،امتیاز عجیبی است…مثل هوای بهاری ست…گل را در گلدان،در گلخانه و در اتاق هم می توان رشد داد،اما با صحرای باز قابل مقایسه نیست و با طراوت گسترده ای که باران بهاری بر او می بارد و آفتاب بر آن می تابد و زمین حاصلخیز آن را…با سرعت و شتاب بارور می کند… ^(۲۱)