خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل خرد آگوستینی اصلاحات

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل خرد آگوستینی اصلاحات!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل خرد آگوستینی اصلاحات بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل خرد آگوستینی اصلاحات از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل خرد آگوستینی اصلاحات شامل 57 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل خرد آگوستینی اصلاحات استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل خرد آگوستینی اصلاحات با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل خرد آگوستینی اصلاحات قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل خرد آگوستینی اصلاحات حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل خرد آگوستینی اصلاحات به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل خرد آگوستینی اصلاحات :

گفت وگو با محمدمحسن سازگارا

نامه، ش ۲۸

چکیده: تئوری اسلام گرایی که با یک تلقی حداکثری از دین به همراه قرائت ایدئولوژی گرای انقلابی در سال ۵۷ به پیروزی انقلاب اسلامی ایران منجر شد، در قانون اساسی تجلی یافت . همه فراکسیون های فکری در این دستگاه، تنها به دنبال اجرای همین تئوری بوده اند و ازاین رو، اصلاحات به شکست انجامید . در فکر اسلام گراهای ما، خرد آگوستینی جای گرفته است که سقف عقل بشر را الاهیات می داند و با خرد نقاد که گوهر دنیای مدرن است، تفاوت ماهوی دارد .

مطمئنا قرن نوزدهم شروع سرازیری و سقوط فرهنگی – علمی ما نبوده است . این افول بعد از حمله مغول شروع شد; یعنی درست در زمان رنسانس اول در اروپا .

«ما» میراثی از ارسطوگری داریم . اما، میراث بزرگ فرهنگی نیز داریم که امثال حافظ و سعدی، و میراث بزرگ علمی دیگری که امثال ابن سینا و فارابی در آن هستند . این پیشینه فرهنگی است که ما پاهایمان را روی شانه هایش می گذاریم و با افتخار می گوییم که ایرانی هستیم . اما، از سوی دیگر، این گذشته بود که موجب شد تا پدران ما، خودشان را بی نیاز ببینند . فکر نکنید که فقط پدران ما در آن زمان این غرور کاذب را داشتند; ما هنوز هم آن را داریم . در دنیای جدید، به گونه ای به اسلام نگاه می کنیم که تمام پاسخ های جامعه مدرن را می دانیم و به نظامات جدید این دوره احتیاجی نداریم; درحالی که، ریشه تمام علوم در دینمان است .

البته، متصب ترین آدم ها به مرور زمان و در مقابل علوم تجربی نیز نتوانستند بر نظر خودشان پافشاری کنند . ولی قطعا، علوم انسانی را رها نمی کنند . اقتصاد، روان شناسی، جامعه شناسی و انسان شناسی را علم نمی دانند; چه رسد به اینکه صحبت از فلسفه، منطق جدید یا فلسفه دین بکنید . علاوه بر جهل خودمان در این زمینه، آثار مهم دنیای غرب را لااقل به فارسی هم ترجمه نکردیم . درحالی که، از یونان قدیم تا همین فلاسفه پست مدرن فعلی، دو هزار کتاب اصلی در علم و فلسفه وجود دارد .

نکته مهم دیگر در مواجهه ما با دنیای مدرن، تفکر استبدادی حاکم بین لایه های اجتماعی است . از مهم ترین تبعات استبداد، اهمیت و قبول نداشتن مالکیت از دیدگاه حاکمیت است . من با آقای کاتوزیان موافقم که در ایران هیچ گاه طبقات اجتماعی شکل یافته وجود نداشته است و اساسا مالکیت مهم نبوده است، چه رسد به اینکه بعدش فئوال، زمین دار، سرمایه دار یا صنعت گر به وجود آید . از زمینه های جدی و بنیادی تولد دنیای مدرن، محترم دانستن مالکیت خصوصی و پیدایش کمپانی ها و سازمان های جدید اقتصادی، از قبیل صنایع جدید و رقابت آنها با هم است . در جمهوری اسلامی، هنوز هم، هیچ نوع مالکیت خصوصی، محترم نیست; هنوز هم دغدغه قدرتمندان ما این است که مبادا قدرت اقتصادی مستقل از حکومت پدید آید .

اقتصاد مدرن، در واقع، یکی از اختلافات مهمی بوده است که ما با ژاپن داشته ایم . ساختار قبلی جامعه ژاپن یک نوع ملوک الطوایفی فئودالیستی بود که قدرت های منطقه ای می توانستند داشته باشند; اما، اینجا استبدادی داریم که همه نوع قدرت را در اختیار خود داشت . اقتصاد جدید در بستر آزادی بنیان نهاده می شود . فقدان آزادی و آزادی خواهی، از ابعاد مهمی است که ما همچنان گرفتارش هستیم . این مسائل، تبعات دیگری هم برای ما داشته است که از مهم ترین آنها ناتوانی ما، در عصر جدید، در جلب نظر سازمان های دنیای مدرن است . ما نه هرگز بانک، به معنای جدیدش، داشتیم و نه هرگز صاحب رسانه های گروهی مستقلی چون مطبوعات و رادیو و تلویزیون شده ایم .

اما، از زمان قائم مقام فراهانی و امیرکبیر خیلی تلاش کردیم و محصولات دنیای مدرن را، نه فقط در عالم مصنوعات و ساخته ها و تکنولوژی ها، بلکه در عالم نرم افزاری هم جمهوریت و پارلمان را وارد کردیم، ولی هیچ کدام نهادینه نشدند . هنوز هم ساختار سنتی جامعه، پدرسالارانه است . متاسفانه در انقلاب اسلامی سعی کردیم که برای این روش، تئوری نیز درست کنیم: بگوییم مثلا ما یک نوع حکومت دینی داریم و از همه دنیا بی نیازیم و به دنیا هم یاد می دهیم که چگونه باید حکومت کرد .

البته، انقلاب اسلامی ما متواضع تر شده است; چون، آدمی، باید متناسب با هر ادعایی که می کند، تئوری و بنیه لازم را فراهم کند . بنده و امثال من که در به وجود آمدن این حالت نقش داشته ایم، باید با صراحت و صداقت از همه، به خصوص جوانان، عذرخواهی کنیم . زیرا ما یک تئوری مبتنی بر یک تلقی حداکثری از دین ساختیم . این تئوری اسلام گرایی با آن تلقی حداکثری از دین، به همراه قرائت ایدئولوژی گرای انقلابی در سال ۵۷ جان گرفت . کوشش فکری نیروهای اسلامی که منجر به پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۵۷ شده بود، در این قانون اساسی متجلی است . مهم ترین مشکل تفکر اسلام گرایان این بوده است که آنان متاثر از عقل حادث گوی بوده اند; به همین دلیل، جایی برای آشتی با خرد خودبنیاد نداشتند و نمی توانند به دنیای مدرن وارد شوند . همه فراکسیون های فکری که به نوعی در داخل این دستگاه در جدال اند، صرف نظر از بعضی پایین و بالاها، خواسته ای به جز به اجرا درآوردن قانون اساسی ندارند . البته، در تفسیرهای مختلف، هیچ چیزی به غیر از به اجرا درآوردن همان تئوری اسلام گرای حداکثری نیست .

معتقدم اگر چندین بار دیگر هم قانون را با مبانی تئوری اسلام گرایی بنویسند، درون مایه آن همین قانون اساسی است . برای مثال، نتیجه دوگانگی بین خرد نقاد خودبنیاد و تفکر اسلام گرایی، نهادهایی مانند شورای نگهبان است . در فکر اسلام گرایان ما، خرد آگوستینی وجود دارد . این نوع تفکر، الاهیات را نهایت عقل بشر می داند و با خرد نقاد که گوهر دنیای مدرن است تفاوت ماهوی دارد . افرادی از ما با خرد آگوستینی شان که کمی عاقل تر بودند، برای اینکه به طرف خرد نقاد نرود، به سوی پست مدرن ها رفتند; به انتقادهای پست مدرنی توجه کردند، منتهی حاصل آن پست مدرن نبود . از پست مدرن ها برای شانه خالی کردن از تبعات دنیای مدرن و بنیانش، یعنی خرد نقاد، استفاده کردند، ولی حاصل آن سوق دادن ما به عصر ماقبل مدرن بود . علاوه بر آن، سیستم هایی ارائه کردند که به دلیل حاکم بودن احساس بر عقل، چیزی شبیه فاشیسم به دست می آمد . در واقع، رمانتیک ها، وقتی به ناسیونالیست های اروپا غلبه کردند، به فاشیست تبدیل شدند .

به هر حال، شاخص های اقتصادی جمهوری اسلامی در حال حاضر، نه فقط نسبت به کشورهای مشابه در دنیا، بلکه حتی نسبت به دهه های قبل هم درخشان نیست . وقتی ماشینی این چنین ناکارآمد شد، باید با مراجعه به پایه های تئوریک آن اصلاحش کرد . در این ساختمان (اصلاحات)، چیزی جز بازخوانی همان تئوری ها وجود ندارد . متاسفانه در آراء اصلاح طلبان در شش سال گذشته به این زمینه ها پرداخته نشده است، و فکر می کنم غفلت از این پایه ها، نهایتا، واژه هایی مثل مردم سالاری دینی را به وجود آورده است .

دموکراسی چیزی جز به رسمیت شناختن انسان و حقوق بشر به معنی جدید و مدرنش نیست . در عمق و ریشه حقوق بشر و آزادی هایی که مبتنی بر آن است، آزادی اندیشه و فکر قرار می گیرد . ریشه های تئوریک این آزادی اندیشه از همان عقل نقاد خودبنیاد گرفته شده است و چون آن را نمی پذیریم به مردم سالاری دینی که زادگاهش همان عقل آگوستینی است، تغییرش می دهیم .

این حرف های کلی و کش دار، هیچ گره ای از کار هیچ کس باز نمی کند . شش سال پیش آقای خاتمی، اساس سیاست خارجی ایران را عزت، حکمت و مصلحت معرفی کرد، ولی، این گره سیاست خارجی را باز نمی کند . آیا تصمیم سیاست مداران کشورهای دیگر بر مبنای حکمت و عقل نیست . این حرف های کلی ابطال ناپذیر را در همه حوادث می توان به کار برد . دولت هر تصمیمی بگیرد یا نگیرد، می تواند مدعی باشد که با عزت، حکمت و مصلحت بوده است . بی تفاوتی به تعاریف رایج و مورد توافق عقلانی عالم مانند دموکراسی و حقوق بشر، باعث ایجاد ملغمه ای سیاسی می شود که می توانیم نسبت به هر اتفاقی در آن بی تفاوت باشیم . در هر صورت، جنبش اصلاحات در دوره شش ساله گذشته اش، قدم جدی و مهمی برای حل مشکلات جمهوری اسلامی برنداشته است . اگر واقعا باورشان بر این بود که اصلی ترین مشکل این کشور استبداد است، در استراتژی های اصلاح طلبانه خویش راه هایی را برای محدودسازی استبداد پیش بینی می کردند; برای مثال، اگر نهادهای مالی و اقتصادی را به مردم واگذار می کردند، نیروهای فشار مردمی و غیردولتی را سامان می دادند و با مشکلات امروزه دست به گریبان نبودند . یکی از مهم ترین مثال های شاخص برای من، کاربرد استراتژی های جامعه مدنی برای مقابله با استبداد است; یعنی، خلق نهادهایی درون جامعه، برای برهم زدن نظم استبدادی . جاهایی که توانستند معضلات سیاست خارجی را حل کنند، باب سرمایه