خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بهره یابی از دو نعمت زبان و قلم

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل بهره یابی از دو نعمت زبان و قلم – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل بهره یابی از دو نعمت زبان و قلم شامل 36 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل بهره یابی از دو نعمت زبان و قلم:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل بهره یابی از دو نعمت زبان و قلم به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بهره یابی از دو نعمت زبان و قلم به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بهره یابی از دو نعمت زبان و قلم با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل بهره یابی از دو نعمت زبان و قلم با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل بهره یابی از دو نعمت زبان و قلم با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل بهره یابی از دو نعمت زبان و قلم را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بهره یابی از دو نعمت زبان و قلم :

زبان و
قلم دو نعمت بزرگند از نعمت های بی کران الهی در اختیار آدمی. فرزندان آدم با
نیروی خداداد عقل و برخورداری از آزادی و اختیار می توانند با دو ابزار قلم و
زبان، سود یا زیان فراوان به خویش یا دیگران برسانند. می توان گفت که خواست
آفریدگار حکیم از اعطاء نعمت ها آن که بندگان از آنها سود برند و به دیگران هم سود
برسانند و سرانجام به خشنودی منعم مهربان که از برترین نعمت هاست، نائل آیند.
«…ذلک هو الفوز العظیم » ^(۱) (۱) .

قرآن مجید
آخرین و کاملترین کتاب خدا که در پانزده سده پیش به آخرین و برترین پیامبران فرود
آمد، توسط کاتبان وحی بر ابزارهای نوشتنی آن زمان نقش بست و هم اکنون میلیون ها
مسلمان در سراسر جهان از آن بهره می برند. نیز سخنان پیامبرانه خاتم النبیین و
گفتار گهربار معصومین علیهم السلام به وسیله قلم و زبان نویسندگان و گویندگان به
اسلامیان رسیده است. همچنین آراء و نظریات علمی، ادبی، اخلاقی و… دانشمندان
پیشین توسط همین دو عامل کارساز از گذشته به حال انتقال یافته است و از این پس هم
آراء و نظریات دانشمندان امروز با بهره یابی از زبان و قلم به آینده انتقال خواهد
یافت.

باری، بار
درخت قلم ممکن است در شمار باقیات صالحات در آید یا در عداد باقیات طالحات! نقش
قلم گاهی منشور آزادی، استقلال و عزت است و زمانی سند بندگی و ذلت! اقبال نامه
مقدس ازدواج را با زبان قلم آرایش می دهند. نیز ادبارنامه مدنس طلاق را که مبغوض
رسول خدا صلی الله علیه وآله است، با زهرابه قلم سیاه می کنند! گاه تراوشی از زبان
قلم از زبانه تیغی زره شکن کاریتر است! شاهد صادق فتوای عزت آور میرزا حسن شیرازی
(ره) در تحریم تنباکو است که در جمادی الاولی ۱۳۰۹، صادر شد و صاعقه وار معاهده
ذلت بار میان ناصرالدین قاجار شاهنشاه تبه کار و یک شرکت غارتگر انگلیسی را سوزانید
و خاکسترش را در دیده عاقدان قرارداد پاشید.

دیگر بار
گامی پستتر نهید تا به سیاه نامه ای برسید سیاه تر از قلب پاسکیویچ موسوم به
عهدنامه ترکمان چای که میان دو طرف پیکار یکی غالب و دیگری مغلوب منعقد شد! طرف
مغلوب فتحعلی شاه قاجار بود و طرف غالب سردار متجاوز روسی بود. همو بود که در جنگ
سالهای ۱۲۴۱ تا ۱۲۴۳ قمری سپاه ایران را شکست داد و به سازشی ننگین کشانید! آوخ که
بر اثر آن صلحنامه ننگین چندین ولایت نازنین از پرنعمت ترین ولایات شمالی ایران از
پیکر میهن ما بریده شد و به کام اژدهای روسیه تزاری اندرآمد! شاعری خوش زبان چه
مدبرانه فرموده است:

برو قوی
شو اگر راحت جهان طلبی که در نظام طبیعت ضعیف پامال است

البته
ماجرای ما هم با متجاوزان پایان نیافته است و به قول حافظ شیرازی:

دور گردون
گر دو روزی بر مراد ما نگشت دائما یکسان نماند حال دوران غم مخور

هان مشو
نومید چون واقف نه ای ز اسرار غیب باشد اندر پرده بازی های پنهان غم مخور

مژده
مسرت بخش همانا تحولات خوشایند ملل اسلامی همسایه است در شمال کشورمان. مللی که پس
از هفتاد سال اسارت در چنگال عفریته کمونیسم، مشتاقانه به هویت اسلامی خویش پی
برده اند و بیداردلان آن سامان خود را حقا پاره ای از تن ایران می دانند و زبان
حالشان با رب مهربانشان این دو بیت سروده شاعر فارسی زبان سعدی شیرازی است:

خداوندگارا
نظر کن به جود که جرم آمد از بندگان در وجود

ور از جهل
غائب شدم روز چند کنون کامدم در به رویم مبند

امیدواریم
امت اسلامی ایران در پرتو استعداد و لیاقت خداداد، با کار پی گیر و تلاش
تعطیل ناپذیر به پایه ای از شوکت و اقتدار برسد و به رزم افزاری هراس انگیز و
دشمن شکار (به سفارش خدای قهار: «ترهبون به عدو الله و عدوکم ») دست یابد که به
استیفاء همه حقوق از دست رفته خود نائل آید و این بر خدای توانا دشوار نیست.

در روزگار
ما، روزگار مسابقه در میدان سلطه جوئی و برتری طلبی، چنانکه شاهد و ناظریم، دو رکن
معتبر در دستگاه های پرتوان رسانه های گروهی دو وسیله مهم القاءگر فرهنگ و آئین و
رسوم ملت ها بر یکدیگر همانا زبان و قلمند. علماء فن نگارش در تاثیر شگرف قلم و
زبان بر جسم و جان آدمیان متحدالقولند و برای گفتار و نوشتار ادیب پسند شرائطی بر
شمرده اند. از جمله گفته اند سخن نغز و شیوا و دل نشین آن است که با دو گوهر
سخن آرا یعنی فصاحت و بلاغت آرایش یافته باشد. اینک تعریفی کوتاه از این دو گوهر
سخن آرا و آنگاه ارائه نمونه های اعلایش در کلام خدا.

فصاحت در
لغت به معنی درست گفتاری و روشن گوئی است و کسی را فصیح گویند که واضح و
درست بگوید یا واضح و رست بنویسد و گفتار یا نوشتارش، از غرابت الفاظ، از تنافر
حروف، از لغزش های دستوری، املائی و دیگر عیوب و نقص های کلام مبری باشد.

بلاغت در
لغت: رسائی و شیوائی درگفتار یا نوشتار است و کسی را بلیغ شمرند که سخن فصیح را به
مقتضای حال مخاطب بیان کند. فی المثل اگر با خویشاوند یا دوستش سخن می گوید رشته
کلام را در حد معقول، دور از اطناب ممل ^(۲) طولانی گرداند و اگر مخاطب
شخصی بیگانه یا معنون نظیر وزیر، مدیر کل یا رئیس و … باشد، رشته سخن را در حدی
خردپذیر، دور از ایجاز مخل ^(۳) کوتاه و رسمی نماید و در جائی که شنونده
در حالت شک یا انکار باشد، برای رفع تردید یا شک، کلام را در حدی پسندیده و لازم،
استوار و مؤکد سازد.

در امثال
و حکم علامه دهخدا کلامی است در خور این مقام: «خیرالکلام ما قل و دل » .

سعدیا قصه
ختم کن به دعا ان خیر الکلام قل و دل

اینک
عالیترین موارد یاد شده را از قرآن انسان ساز ادب آموز، شاهد آوریم و گفت و شنود
عابدی سخندان با معبود غیبدان:

«و ما تلک
بیمینک یا موسی قال هی عصای اتوکؤ علیها و اهش بها علی غنمی و لی فیها مآرب اخری »
^(۴) «چیست در دستت ای موسی؟ گفت: این چوبدستی من است، بر آن تکیه
می کنم و با آن برای گوسفندانم برگ فرو