خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بنی پادوسپان در رستمدار و رویان

این خاندان، همراه با سلسله ی دابویه یا «دابویه» در سال ۴۰ هجری (۶۶۰ م) ظهور کردند و بعضی از مورخین را عقیده بر این است که پادوسپان با دابویه برادر بوده و پدرشان به گیل موسوم بوده است.این دو سلسله بر رویهم به «گاوباره» موسوم اند.چون سلسله ی بنی دابویه هیچگاه اسلام اختیار نکردند، ما در این مختصر نامی از آنها نبرده ایم گر چه مدت صد و چهل و یکسال در گیلان حکم راندند.گر چه تاریخ دخول بنی پادوسپان به اسلام نیز دقیقا معلوم نیست ولی بهر حال در قرن سوم و اوائل قرن چهارم تحت حکومت علویان می زیستند و پس از انقراض علویان در سال ۳۱۶ هجری، اهمیتشان رو به فزونی نهاد.

حصول اطلاعات مورد اطمینان در باب سلسله ی بنی پادوسپان جز در مورد یک طبقه از آنان یعنی حسام الدین زرین کمر پسر فرامرز (۳۵۱ هجری) ممکن نیست.سلسله ی مزبور پس از فوت حسام الدین به اطاعت آل بویه گردن نهادند و در قرن ششم به انقیاد دولت باوندیان در آمدند، و در سال ۵۸۶ ه (۱۱۹۰ م) دولتشان توسط باوندیان سقوط کرد ولی بیست سال بعد مجددا به حکومت پرداختند.

حکام بنی پادوسپان در دوره ی دوم به نام «جستانیه» نیز موسوم اند.حکام مزبور تا پس از حملات مغول و حتی پس از تیمور لنگ توانستند به حکومت خود ادامه دهند، و قبل از آنکه کیومرث آخرین فرمانروای سلسه ی مزبور حکومت را در دست گیرد از طرف تیمور لنگ به حفاظت قلعه ی نور منصوب شد، اما یکی از امرای مجاور به نام پیر محمد او را گرفته و مدت طولانی در شیراز زندانی کرد.او در زندان با خود عهد کرد که اگر خلاص گردد از اطاعت سایر فرمانروایان سرباز زند و استقلال بهم رساند.او پس از آزادی از زندان در ترویج مذهب تشیع کوشید و مذهب مزبور در سرزمینهای تحت حکومتش منت