خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل دولت دلفیان در منطقه جبال

در دوره صفاری، مثلثی از نیشابور تا فارس و زرنج، در اختیار صفاریان بود که شرح آن گذشت .جدای از آن مناطق، اصفهان و جبال اهمیت داشت که به طور عمده در دست خاندان ابو دلف بود .متأسفانه تاریخ منظمی از نقش این خاندان در تحولات ایران در قرن سوم در دست نیست.

گذشت که ابو دلف، بانی شهر کرج بوده و برای ده ها سال، با استفاده از نفوذ محلی و کنار آمدن با امیران بزرگ تر و نیز خلفای عباسی، قدرت را برای خود و خاندانش در مرکز ایران نگاه داشت.

در سال ۲۵۲ هجری عبد العزیز بن ابی دلف به حکومت جبال منصوب شد، اما سال بعد با نیرویی که معتز فرستاد، در نزدیکی همدان درگیر شد و شکست خورد.به دنبال آن شهر کرج که پایگاه سنتی دلفیان بود به دست نیروهای بغداد افتاد و عبد العزیز با خاندانش اسیر شدند.وی باید مدتی بعد رها شده باشد، زیرا در سال های ۲۵۷ بار دیگر بر جبال مسلط شده، ری را در اختیار داشته است.او در آن سال، شهر ری را ترک کرد و این شهر در اختیار علویان قرار گرفت.

در رخدادهای سال ۲۶۵ آمده است که دلف بن عبد العزیز حاکم اصفهان بوده که قاسم نامی بر وی شوریده و او را به قتل رسانده است.در برابر، طرفداران وی، قاسم به قتل رساندند و احمد بن عبد العزیز را به عنوان رئیس خود انتخاب کردند.

در سال ۲۶۶، احمد از سوی عمرو بن لیث، به حکومت اصفهان گماشته شد.گویا بغداد می کوشید تا جبال را زیر نظر خود داشته باشد.به همین دلیل، برخی از فرماندهان ترک بغداد کوشیدند تا احمد را از این ناحیه برانند.در سال ۲۶۶ با بکتمر ترک و در سال ۲۶۷ با کیغلغ ترک درگیر شد و همدان و دینور را به آنها واگذار کرد.در