خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل شیاطین جن و شهاب آسمانی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شیاطین جن و شهاب آسمانی :

در برخی از آیات اجمالا بیان شده است که خداوند آسمانها را از شیطان،حفظ می فرماید:

صافات/۱۰-۷:

و حفظا من کل شیطان مارد.لا یسمعون الی الملاء الاعلی و یقذفون من کل جانب دحورا و لهم عذاب واصب.الا من خطف الخطفه فاتبعه شهاب ثاقب .

نگهداشتیمش از هر شیطان گردنکش.نمی توانند از گروه اعلی و فرازین چیزی بشنوند و از هر طرف مورد اصابت قرار می گیرند راندگانند،و عذاب پیاپی برای آنانست،و مگر(یکی)دزدانه،گوش کند که(در آنصورت نیز)شهابی تیز در پی او خواهد بود.

مشابه این مطلب در آیه ی دیگر آمده است:

حجر/۱۸-۱۷:

و حفظناها من کل شیطان رجیم.الا من استرق السمع فاتبعه شهاب مبین .

و آن(آسمانها)را از هر شیطان رانده ای حفظ کردیم،مگر آنکه دزدانه گوش دهد که شهابی روشن او را دنبال خواهد کرد.

از این آیات کاملا و به طور روشن بر می آید که شیطان ها می خواهند به سوی آسمانها بروند به منظور کسب اطلاعات و تا اینجا هیچ شکی در آیات نیست زیرا مورد آن «استراق سمع »است.

اما اینکه آیا براستی منظور از آسمان همین آسمان محسوس است و همین ستارگان مانع می گردند،یا اینکه آسمان دیگری مراد است و آنجا نیز ستارگانی مناسب با خود دارد،و این تشبیهی است که برای تقریب ذهن ما انسانها فرموده است یعنی همانطور که در عالم ظاهر،شهابهایی را ما ببینیم،در عالم معنی نیز به سوی شیطان ها،تیرهایی پرتاب می شود،اینها چیزی است که درست نمی دانیم.ظاهر آیات می گوید که همین آسمان محسوس،مورد نظر است زیرا که صحبت از آسمان دنیا در بین است:

صافات/۹:

انا زینا السماء الدنیا بزینه الکواکب و حفظا من کل شیطان مارد .

ما آسمان دنیا را به زیور اختران آراستیم و آنرا از هر شیطان گردنکشی حفظ کردیم.

و بسیار بعید است که منظور را غیر سماء دنیا بدانیم با اینکه بحث آیه،در مورد آسمان دنیاست.

این برداشت با سیاق آیه،سازگار نیست،مگر دلیلی قطعی از وحی و کلام معصوم(ع)، پیدا شود.

البته این نکته را باید اذعان کرد که در قرآن اسلوبی خاص،حاکم است.وقتی دقت می کنیم نمونه هایی می یابیم که گاهی صرفا در مورد امور مادی گفتگو می کند و ناگهان به یک نقطه ای که می رسد،گریزی می زند،مثلا در سوره ی نحل می فرماید:ما چارپایان را برای شما آفریدیم تا بارهای شما را از شهری به شهری بردارند…تا اینجا گفتگو از آفرینش شتر و اسب و امثال آن است،اما هنگامی که به موضوع مسافرت می رسد،ناگهان می فرماید:

نحل/۹:

و علی الله قصد السبیل و منها جائر و لو شاء لهدیکم اجمعین .

برخداست که راه راست و میانه را به شما بنماید اما بدانید که راههای منحرف(نیز) وجود دارد و اگر خدا می خواست(و بنا بر اختیار نبود)همه را به مقصد،رهبری می کرد. و بعد از آن باز،دنباله ی آیات قبل را درباره ی نعم مادی،ادامه می دهد.

پس این عجیب نیست،اگر می بینیم که برخی از بزرگان در آیه ی مورد بحث خودمان، چنین احتمال داده اند که ممکن است بحث در مورد آسمان مادی باشد و ناگهان به آسمان معنوی گریز بزند.

نیز این خود از روش های تربیتی قرآن محسوب است که به هنگامی که حال مخاطب، متناسب با چیزی است،همانجا،نکته ای را به او می فهماند.

انسان با یادآوری سفر،یا به هنگام آن،در خود،احساس دل کندگی می کند،در این حال که متناسب است آدمی به یاد خدا و سفر آخرت بیفتد.

زخرف/۱۴-۱۳:

سبحان الذی سخر لنا هذا و ما کنا له مقرنین و انا الی ربنا لمنقلبون .

پاکیزه باد(نام)خدایی که(این وسیله ی سفر را)برای ما مسخر گردانید و ما برای او قرینی قائل نبودیم و ما به سوی پروردگارمان باز می گردیم.

باری،برخی از بزرگان،چنانکه اشاره کردیم احتمال داده اند که منظور از سماء دنیا در آیه ی مورد بحث ما،آسمان دنیاست اما بعد به سماء معنوی گریز زده است،اما بنظر ما این خلاف ظاهر است و در سوره ی جن آیاتی وجود دارد که احتمال این بزرگان را بعید می کند:

جن/۹-۸:

و انا لمسنا السماء فوجدناها ملئت حرسا شدیدا و شهبا.و انا کنا نقعد منها مقاعد للسمع فمن یستمع الآن یجد له شهابا رصدا .

ما آسمان را لمس کردیم و دریافتیم که از نگهبانان سرسخت و شهاب ها،پر شده است.

و(از این پیش)ما جایگاههایی برای شنودن(اطلاعات)داشتیم(که آنجاها) می نشستیم اما اکنون هر کس گوش بخواباند،شهابی را در کمین خویش خواهد یافت.

در روایات تفسیر شده است که پس از ولادت پیامبر مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم،شیطانها از رفتن به آسمان ها،منع شدند.

ظاهر آیه مشکلاتی دارد از جمله اینکه:شهاب از پدیده های طبیعی است مثل رعد و برق که قبل از تولد پیامبر(ص)هم بوده است،این چه ربطی به رجم و رمی شیاطین دارد؟دیگر اینکه:رفتن آنان به آسمان چه ربطی دارد به این که از اخبار گروه های فرازین( ملا اعلی)،با خبر شوند؟مگر آن اخبار و اطلاعات با این کرات،مربوطند؟ بویژه اگر پذیرفته ایم که فرشتگان مجردند و منظور از نزول ملائکه بر انبیاء، این نیست که آنان از یک جای محسوس فوقانی به طرف پایین و زمین نزول می کنند بلکه نزول معنوی اس