خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل الیوم اکملت لکم دینکم (شعر)

علی ای محرم اسرار مکتوم علی ای حق از حق گشته محروم علی ای آفتاب برج تنزیل علی ای گوهر دریای تاویل علی ام الکتاب آفرینش علی چشم و چراغ اهل بینش علی اسم رضی بی مثال است علی وجه مضیی ذوالجلال است علی جنب القوی حق مطلق علی راه سوی حضرت حق علی در غیب مطلق سر الاسرار علی در مشهد حق نورالانوار علی حبل المتین عقل و دین است امام الاولین و الاخرین است علی ای پرده دار پرده غیب بر افکن پرده از اسرار(لاریب)به دانائی ز کنه کون آگاه به هنگام توانائی یدالله بود خال لب او نقطه باء به ظاهر اسم و در باطن مسمی خم ابروی او چوگان کونین که جز احمد رسد تا قاب قوسین؟ در اوج عز تعالی و تقدس به هنگام تنزل فیض اقدس جهان بودی سراسر شام دیجور نبودی گر در او این آیه نور در آن ظلمت که این آب حیات است خلیل عشق و خضر عقل مات است گشاید گر زبان، فصل الخطابست فرو بندد چو لب، علم الکتاب است به تشریع و به تکوین جان تن اوست ولی الله قائم بالسنن اوست ببخشد در رکوع خاتم گدا را به سجده جان و دل داده خدا را یلی الخلق و یلی الحق در علی جمع فلک پروانه رخسار این شمع شب اسراء به خلوتگاه معبود لسان الله علی، احمد اذن بود کلام الله ناطق شد از آن شب که حق با لهجه او گفت مطلب لسان الصدق او در آخرین است دلیل ره برای اولین است چه موزون تر بود زان قد و قامت که میزان است در روز قیامت چو قهر حق بلرزاند جهان را بود لنگر زمین و آسمان را در این خاک آنچه بنهفته ز اسرار چو گوید «ما لها» گردد پدیدار ز آدم تا مسیحا بسته لب را مگر بگشاید او اسرار رب را نگاهی گر کند آن ماه رخسار به خورشید فلک ماند ز رفتار کسی که نزد آن اعلی علی است همو بر ما سوی یکسر ولی است توئی صبح ازل بنما تنفس که تا روشن شود آفاق و انفس که موسی آنچه را نادیده در طور ببیند در نجف نور علی نور توئی در کنج عزلت کنز مخفی بیا بیرون که هستی تاج هستی تو در شب شاهد غیب الغیوبی تو اندر روز ستار العیوبی تو نورالله انور در نمودی ضیاء الله ازهر در وجودی تو ساقی زلال لا یزالی جهان فانی تو فیض بی زوالی تو اول واردی در روز موعود تو اول شاهدی در یوم مشهود لوای حمد در دست تو باید علمداری خدا را چون تو شاید نه تنها پیش تو پشت فلک خم که آدم تا مسیحا زیر پرچم اگر بی تو نبودی ناقص آئین نبود (الیوم اءکملت لکم دین) تو چون هستی ولی عصمه الدین ندارد دین و آئین بی تو تضمین به دوش مصطفی چون پا نهادی قدم بر طاق «اءو اءدنی » نهادی به جای دست حق پا را تو بگذار که این باشد یدالله را سزاوار نباشد جز تو ثانی مصطفی را توئی در «انما» ثالث خدا را چو در روی تو نور خود خدا دید تو را دید و برای خود پسندید چو آن سیرت در این صورت قلم زد تبارک گفت بر خود کاین رقم زد اگر بر ما سوی شد مصطفی سر بر آن سر مرتضی شد تاج افسر بود فیض مقدس سایه تو ز عقل و وهم برتر پایه تو تو را چون قبله عالم خدا خواست به یمن مولد تو کعبه را ساخت خدا را خانه زادی چون تو باید که لوث لات و عزی را زداید شد از نام خدا نام تو مشتق ز قید ما سوی روح تو مطلق کلید علم حق باشد زبانت لسان الله پنهان در دهانت «سلونی » گو تو در جای پیمبر بکش روح القدس را زیر منبر چو بگشائی لب معجزنما را چو بنمائی کف مشکل گشا را برد آن دم مسیحا را ز سر هوش کند موسی ید بیضا فراموش متاع جان چو آوردی به بازار به «من یشری » خدایت شد خریدار به جای مصطفی خفتی شب تار که از خواب تو عالم گشت بیدار زدی بر فرق کفر و شرک ضربت ز جن و انس بردی گوی سبقت کجا عدل تو آید در عبارت که ثانی اثنین حقی در شهادت بنه بر سر تو تاج «لافتی » را به دوش افکن ردای «هل اءتی » را بیا با جلوه طه و یس نشین بر مسند ختم النبیین که آدم تا به خاتم جمله یکسر نمایان گردد از اندام «حیدر» از آن سوزم که بر تخت سلیمان نشسته دیو و آصف زیر فرمان اقیلونی نشسته بر سر کار سلونی لب فرو بسته ز گفتار گهی بر دوش عقل کل سواری چو خورشیدی که در نصف النهاری گهی در چنگ دونانی گرفتار به مانند قمر در عقرب تار نوای حقی اندر سوز و در ساز یداللهی گهی بسته، گهی باز بر افلاک ار بتابی آفتابی اگر بر خاک خوابی بوترابی بیا و پرچم حق را برافراز که حق گردد به عدل تو سرافراز گره بگشا دمی زان راز پنهان به تورات و به انجیل و به قرآن چو بگشائی لب از اسرار تنزیل فرو ریزد به پایت بال جبریل به محراب عبادت چون قدم زد قدم در عرصه ملک قدم زد همه پیغمبران محو نیازش ز سوره(ی) انبیاء اندر نمازش که لرزد عرش او با ق