خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل فدائیان امامت (۲)

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل فدائیان امامت (۲) – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل فدائیان امامت (۲) شامل 38 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل فدائیان امامت (۲) گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل فدائیان امامت (۲) با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل فدائیان امامت (۲) از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل فدائیان امامت (۲) با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل فدائیان امامت (۲) را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فدائیان امامت (۲) :

فدائی امامت رفاعه بن شداد بجلی (۲)

در شماره گذشته، سابقه شخصی و قبیله ای و نیز فعالیتهای بارز رفاعه بن شداد بجلی تا پایان حکومت امام علیه السلام به نام (فدائیان امامت) بررسی گردید . اینک دنباله مبارزات او .

رفاعه در دوران معاویه

پس از شهادت امیرالمؤمنین علیه السلام، وضعیت سیاسی به نفع معاویه تغییر یافت و حکومت امام مجتبی علیه السلام، در دام نیرنگ دشمنان مکار و پیمان شکنی دوستان کج مدار گرفتار آمد ^(۱) و از ادامه حکومت بازماند . هنگامی که معاویه در آستانه رسیدن به آرزوهای خود به سر می برد و می رفت تا با از بین بردن شیعیان و مؤمنان راستین، اساس دین خدا را دگرگون کرده و به سلطنت اموی رنگ ابدی بخشد، پذیرش صلح، از سوی امام حسن علیه السلام جان و مال شیعیان را از خطر نابودی رهانید و به رؤیاهای شیطانی فرزند هند خط بطلان کشید . هر چند معاویه به وسیله کارگزاران خود در شهرهای گوناگون، در از بین بردن هسته های مبارز شیعه سعی زیادی می نمود و در این راه از هر حربه ای سود می برد، اما پیروان مکتب سرخ علوی با بهره مندی از حکمتهای ژرف و روشنگرانه امیرالمؤمنین علیه السلام که در گنجینه ذهن خود جای داده بودند، در برابر شبیخون فرهنگی و تصفیه های خونین معاویه و دست نشاندگانش با قدرت می ایستادند و از کورانهای سخت به آسانی عبور می کردند . رفاعه بن شداد بجلی یکی از آنان بود، او در کوفه زندگی می کرد . کوفه شهر بزرگی بود که در عراق، مرکز اصلی شیعیان اهل بیت شمرده می شد و از اینرو در میان مسلمانان از اهمیت زیادی برخوردار بود . در سال ۵۱ هجری، معاویه برای از بین بردن شیعیان علی علیه السلام، حکومت عراق را به زیاد بن ابیه سپرد ^(۲) . اصولا معاویه در به کار گرفتن افراد ناپاک و بی رحم، به ویژه فرومایه و بی اصل رغبت می ورزید ^(۳) و بیشتر پستهای مهم کشور در سلطنت او به دست چنین اشخاصی اداره می گردید . زیاد یکی از فرومایه ترین و بی اصل ترین آنان بود، و چون پدرش معلوم نبود، او را زیاد بن ابیه (زیاد پسر پدرش) می خواندند . با این حال او نخستین کسی بود که حکومت عراقین (بصره و کوفه) را با هم داشت و بر قسمت وسیعی از ایران نیز فرمان می راند . او در کوفه بر شیعیان بسیار سخت می گرفت و آنها را از حقوق اولیه خویش محروم می داشت، و به بهانه های ساختگی با سخت ترین شیوه مجازات می نمود ^(۴) .

ظلم ستیزی و زندگی مخفی

در نخستین سال حکمرانی زیاد بن ابیه بر کوفه که برای استقرار پایه های قدرت خود به هر حربه ای دست می یازید، و هر ندای مخالفی را، با شدیدترین شیوه ممکن پاسخ می داد . قیام حجر بن عدی با همکاری گروهی از یاران امیرالمؤمنین علیه السلام رخ نمود و رفاعه در آن فعالانه شرکت جست . پس از شهادت حجر و هفت تن از یاران فداکارش، رفاعه در خانه یکی از شیعیان کوفه پنهان شد، تا سرانجام در یک نیمه شب تاریک، همراه با عمرو حمق خزاعی که از صحابه برجسته رسول خدا صلی الله علیه و آله و نیز از یاران فرهیخته امیرالمؤمنین علیه السلام بود گریخت . آن دو; شب را می رفتند و روز، خود را از چشم دشمن پنهان می داشتند . بدین سان مدتی گذشت . سرانجام در کنار شهر موصل، در کنار روستای نسبتا بزرگی، غاری دیدند که از نظر آنان مکان مناسبی – هرچند کوتاه مدت – برای زندگی به شمار می رفت، غار در منتهی الیه کوه، در بلندترین نقطه آن واقع بود . مکان از نظر جغرافیایی برای آنان موقعیت ویژه ای داشت، عمرو و رفاعه با بهره گیری از آن موقعیت می توانستند به خوبی از اطراف خود مواظبت کنند و گروههای تجسس دشمن را از دورترین ناحیه زیر نظر بگیرند . از این رو به سوی غار رفتند و در آن مخفی شدند ^(۵) . هر چند غار برای آن دو، چشم انداز مناسبی به شمار می آمد، اما وجود آنها نیز از دورترین منطقه، حتی از لابلای تپه ها و کوره راههای دور، از چشم رهگذران و کشاورزان آن وادی دور نمی ماند . چندی گذشت تا اینکه برخی از مردم روستا که از آن سو رفت و آمد روزانه داشتند، به تدریج از وجود آنان باخبر شدند و به کدخدای منطقه خبر دادند . کدخدا همراه گروهی از مردم و جمعی از ملازمان به سمت غار حرکت کرد . عمرو و رفاعه که از دور نظاره گر آنان بودند . نخست آهنگ گریز کردند، اما وضع جسمانی عمرو از فرار بازشان داشت . شکم عمرو، آن صحابی دیرین رسول خدا صلی الله علیه و آله آب آورده بود ^(۶) و ضعف بدنی شدید، او را از دفاع کردن و یا گریختن و نجات یافتن مانع می گشت . عمرو چاره ای جز تسلیم شدن نداشت، و حتی از پایان کار خود نیز کاملا آگاه بود ^(۷) .

اما رفاعه بن شداد بجلی که جوانی نیرومند بود، خواست تا در برابر هجوم دشمن از دوست خود «عمرو» دفاع کند ^(۸) ، اما عمرو او را از نبرد باز داشت و گفت: «پیکار تو برای من سودی ندارد، اگر می توانی، خویش را برهان; شاید که در آینده برای اسلام سودمندتر گردی . رفاعه بر اسب نشست، بر گوشه ای از جمعیت حمله برد، هر چند با تیر یکی از تیراندازان مجروح شد، لیکن راهی گشود و جان به سلامت برد ^(۹) . هرچند قیام حجر بن عدی با شهادت او و گروهی از نخبگان شیعه به پایان رسید و رفاعه نیز به دست ماموران بنی امیه مجروح گردید و از معرکه به سختی رهید . لیکن از آن پس باز، بدون ترس از پیش آمدهای یادشده و حکومت پلیسی معاویه، به مبارزه با سلطنت اموی و دفاع از مکتب سرخ علوی، در قالب زندگی مخفی ادامه داد و لختی از پایداری خود نکاست . در طول سالیان سیاه و سراسر اختناقی که در دوران فرمانروایی فرزند ابوسفیان بر شیعیان گذشت، نام رفاعه، در شمار مدافعان اسلام ناب محمدی صلی الله علیه و آله می درخشید .

یار خورشید

پس از مرگ معاویه در سال شصت هجری . «امام حسین علیه السلام » با سلطنت یزید مخالفت نمود و از مدینه به عزم هجرت وارد مکه شد . شیعیان کوفه پیش آمد یادشده را، به فال نیک گرفتند و در منزل سلیمان بن صرد خزاعی گرد آمدند . آنها ضمن سخنان فراوان پیرامون اوضاع دوران، دعوت از امام حسین علیه السلام را پایه دین و دنیای خویش دانسته تصمیم گرفتند طی نامه هایی، آن حضرت را به عنوان پیشوا و رهبر خود به سوی کوفه فراخوانند . رفاعه نیز که یکی از چهره های برجسته و شخصیتهای بزرگ شیعه در کوفه به شمار می رفت، از نخستین دعوت کنندگان امام بود . در نامه رفاعه و دوستان نزدیک او که با کمی تفاوت در متون تاریخی ذکرشده چنین آمده است .