خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل آشنایی با کهن ترین شرح فارسی «اسماء الحسنی » – «روح الارواح فی شرح اسماء الملک الفتاح »

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل آشنایی با کهن ترین شرح فارسی «اسماء الحسنی » – «روح الارواح فی شرح اسماء الملک الفتاح »!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل آشنایی با کهن ترین شرح فارسی «اسماء الحسنی » – «روح الارواح فی شرح اسماء الملک الفتاح » بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل آشنایی با کهن ترین شرح فارسی «اسماء الحسنی » – «روح الارواح فی شرح اسماء الملک الفتاح » از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل آشنایی با کهن ترین شرح فارسی «اسماء الحسنی » – «روح الارواح فی شرح اسماء الملک الفتاح » شامل 61 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل آشنایی با کهن ترین شرح فارسی «اسماء الحسنی » – «روح الارواح فی شرح اسماء الملک الفتاح » استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل آشنایی با کهن ترین شرح فارسی «اسماء الحسنی » – «روح الارواح فی شرح اسماء الملک الفتاح » با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل آشنایی با کهن ترین شرح فارسی «اسماء الحسنی » – «روح الارواح فی شرح اسماء الملک الفتاح » قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل آشنایی با کهن ترین شرح فارسی «اسماء الحسنی » – «روح الارواح فی شرح اسماء الملک الفتاح » حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل آشنایی با کهن ترین شرح فارسی «اسماء الحسنی » – «روح الارواح فی شرح اسماء الملک الفتاح » به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آشنایی با کهن ترین شرح فارسی «اسماء الحسنی » – «روح الارواح فی شرح اسماء الملک الفتاح » :

نزد حکیمان و عارفان، پس از مبحث «وجود» مقوله ای شگرف تر و گسترده تر از مبحث «اسماء الله » صورت نبسته است; چه، با شناخت اسمای الهی، آشنایی با صفات و افعال حق تعالی برای ما ممکن می گردد، و نیز به گفته اهل معرفت، شهود حضرتش میسور می شود.
سرچشمه صافی و گوارای این بحث – که اندیشوران از پگاه تمدن اسلامی پیرامون آن نیکو قلم زده اند – قرآن عزیز است، که فروفرستنده اش، در آن خویش را با نامهای گونه گون خوانده است و همو فرموده: «برای خدای نامهای نیک است، پس وی را بدان نامها بخوانید». (اعراف/۱۸۰)
گذشته از کلام خدای حمید در قرآن مجید، پیشوایان دین در نیایش ها و گفته های خویش از اسماء الله فراوان یاد کرده اند; بویژه در احادیث نبوی، شکوه و جلال نامهای حضرت حق، سخت مورد
تاکید است. در کلامی مشهور که محدثان خاصه و عامه از پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم نقل کرده اندازصد نام باری تعالی سخن رفته که حفظ وذکر آنها تواند مایه رستگاری و استواری ایمان پارسایان باشد. ^(۱)
باری مبحث اسماء حسنای الهی محل درنگ، مو شکافی و ژرف نگری بسیاری از اندیشوران، اعم از حکیمان، متکلمان، عارفان و جز آنان شده، و به تالیف رساله ها و کتابهای کوتاه و بلند در این زمینه منجر گردیده است.
ابی بکر محمد، معروف به ابن عربی، به گردآوری و شمارش اسمایی که در جای جای قرآن آمده اند، دست یازیده و مشخص نموده که در هر سوره چند اسم حضرت باری ذکر شده است. امام فخر رازی شرحی به مذاق متکلمان بر اسماء حسنی نگاشته که به «لوامع البینات » شهره است. از حکیم الهی، حاج ملا هادی سبزواری نیز کتابی گرانسنگ در این زمینه به یادگار مانده، که در حقیقت شرح دعای جوشن کبیر است. ^(۲)
در میان فراوان نوشته هایی که نامهای الهی را کاویده اند آثار اهل معرفت را صفایی دیگر است; نگاشته های آنان از نکته های معرفت آموز، آکنده و از لطایف دل انگیز انباشته است. اینان نه تنها رموز علمی اسماء حسنای الهی را بررسی کرده، و در شرح اسماء ذاتی و ثبوتی، توقیفی و قیاسی سخنهای در خور تامل گفته اند، بلکه از نامهای خدای سبحان در آداب عملی و سیر و سلوک روزمره ربیت شوندگان نیز بهره برده اند.
حکیم محمد لاهیجی در «مفاتیح الاعجاز»، در حالات ابوسعید ابی الخیر گوید:
«چون مرید را تلقین کردی، نزد خود می نشاند و اسماء الله بر او می خواند و نگاه به مرید می کرد تا به کدام اسمی در او تغییر پیدا می شود. از هر اسم که در او تغییر پیدا می شد، می فرمود که به آن اسم ذکر بگو; تا زمانی که کار مرید به آن اسم تمام می شد، باز او را می نشاند و اسماء الله بر او می خواند و باز از هر اسمی که تغییر در وی می دید به آن ذکر می فرمود; … به این نوع تربیت مرید می نمود تا کار او در فقر به اتمام می رسید». ^(۳)
پانصد و اندی از هجرت پیغامبر خاتم صلی الله علیه وآله وسلم می گذشت که مردی در جمع دانشیان درخشید; اهل قلم بود و اهل درد; خدای شناسی پارسی دان. کتابی درباره نامهای الهی نوشت که گذشته از فواید گوناگون عرفانی، یکی از شاهکارهای نثر فارسی و نیز کهن ترین گزارش اسماء حسنی به این زبان قندوش است; کتابی با عنوان «روح الارواح فی شرح اسماء الملک الفتاح ».
شهاب الدین ابوالقاسم احمد، فرزند ابو مظفر سمعانی، یکی از دانشیان و سخنوران خاندان سمعانی است; خاندانی که بیشترینه مردان آن به فضل و کمال، امام و رهنمای روزگار خود بودند و بر همگان پیشی داشتند.
احمد سمعانی ظاهرا در مرو، به سال ۴۸۷ قمری زاده شد. تا اوان بلوغ در همان جای بود و از پدر فقه و حدیث آموخت. آنگاه همراه برادرزاده اش، عبدالکریم، به سرخس مسافرت کرد، اما دیری نپائید که به مرو بازگشت. دیگر بار آن دو جوان مروی به قصد دانش اندوزی راهی سفر شدند، این بار به سوی نیشابور، و به آهنگ استماع کتاب صحیح مسلم از محدثان نامدار آن دیار. به مقصود که رسیدند، احمد روانه مرو شد. سالیانی بعد احمد سمعانی مراحل علوم ظاهری و باطنی را گذرانیده بود; فقیه و مفتی بود، وعظ می گفت، شعر می سرود و در مجلس بوسعید با عرفان آشنا گشته بود. وی سرانجام به سال ۵۳۴ قمری فرمان یافت و به ابدیت پیوست.
تاریخ این آگاهی را که سمعانی چگونه به وادی عرفان راه یافته و با کدامیک از پیران خراسان پیوند داشته، از ما پنهان می دارد. در متن «روح الارواح » هم آرائی اویسی گونه ای می یابیم که طبق آن، سلوک جاده طریقت بدون پیوستگی با پیر و دلبستگی با شیخ هم میسور است; و هم با عباراتی روبرو می شویم که می گوید بدون آویزش به دامان رهنما در انجمن عاشقان نمی توان نشست.
گرچه در خصوص چگونگی و چرایی گرایش سمعانی به عرفان دستمان تهی است و چیزی نمی دانیم، اما این را نیک آگاهیم که تصوف و پسندهای عرفانی در روزگار وی سخت پرجاذبه بوده است; کششهایی که درونهای بی قرار – همچون ابو حامد غزالی – را قرار می بخشید; جاذبه هایی که از سنایی مدیحه گوی، شوریده ای سخته جوی می ساخت.
یکی از ویژگیهای تصوف روزگار سمعانی آن بود که مشایخ، بیش از ادوار دیگر درس و بحث، و وعظ و مجلس داشتند. برخی از ایشان به جامع شهر می رفتند و برای همگان تفسیر قرآن می گفتند; جماعتی از آنان در خانقاه ها، میدان ها و حتی کلیساهای شهر، مجالس پرشور وعظ برپا می کردند و این همه، به بسط عرفان در میان مردمان می انجامید.
امر دیگری که می توانست سمعانی فقیه و محدث را به انجمن عاشقان کشاند و او را به نگارش کتابی با نثر شاعرانه وا دارد، نگاشته های مشایخ سده های سوم تا پنجم است; آثار بزرگانی چون ابی نصر سراج طوسی، ابوطالب محمد مکی، ابوالقاسم قشیری، شهید بلخی، جنید بغدادی و حسین منصور حلاج، که جملگی به عربی هستند، و میراثهای جاویدان پارسی مانند «کشف المحجوب » هجویری، آثار خواجه عبدالله انصاری هروی، احمد غزالی و سنایی غزنوی.
افزون بر این همه، باید تاثیر اقوال ابوسعید ابی الخیر بر احمد سمعانی را از یاد نبرد; زیرا همچنان که گفته آمد وی در سال ۵۲۹ سفری به نیشابور داشته، و در این روزگار آوازه ابوسعید در نیشابور و دیگر شهرها پیچیده بود و سمعانی که در آن زمان در سفر دانش اندوزی بوده، به حتم، فراگیری مبانی آن مکتب عرفانی را فراموش نمی کرده است. گفته های فراوانی که از ابوسعید در «روح الارواح » نقل شده و دیدگاههای مشترکی که در این کتاب و «اسرار التوحید» آمده، همه نشان تاثیرپذیری سمعانی از ابوسعید است.
این همه که گذشت تلاشی بود در یافتن انگیزه های عرفانی سمعانی – و علم نزد خدای دانا ست – زین پس درباره کتاب «روح الارواح » خواهید خواند.
«روح الارواح » کتابی است در شرح و تفسیر اسمای حسنای الهی، بر طریقه واعظان و مذکران، مشحون به حکایات و قصص پیمبران و رجال اسلام، و مشتمل بر احادیث نبوی و گفته های بزرگان دین، و اشعار عربی و فارسی، از خود نویسنده، سنایی و دیگران.
این کتاب بر عادت مذکران، که متاثر از روش قصه گویان بوده اند مبتنی است. در غالب موارد بر عبرت گرفتن از سرگذشت پیشینیان و برحذر داشتن از کیفر خدای سبحان، به گونه ای بلیغ تاکید می ورزد. نثری دارد متقن و کهن، شیوا و دلنشین. پس از ترجمه هر یک از اسماء خدای، از مطالب آموزنده و سخنان مشایخ یاد می شود.
با اینکه سمعانی، در فقه پیرو مذهب شافعی است، «روح الارواح » از بدایت تا نهایت از اهانت به مذاهب اسلامی و حتی مکتبهای غیر اسلامی، پاکدامن است. وجهه همت نویسنده اثبات و توضیح یافته های خویش است، نه طرد دیگران; تنها در یک دو جای در برابر آراء جبریه، قدریه، معتزله و دهریه بر آشفته است، آن هم بسیار گذرا و آرام.
از اهل بیت رسول صلی الله علیه وآله وسلم به بزرگی یاد می کند. در جایی گوید:
«بضعه نبوت که با معدن فتوت جمع گشتند، دو بدره پدید آمد. هر یکی میراث یک پدر برداشتند. مصطفی علیه السلام پدر بزرگتر بود، به زهر کشته شد، حسن که فرزند بزرگتر بود [هم] به زهر کشته شد، علی که پدر خردتر بود به تیغ کشته شد، حسین که فرزند خردتر بود [نیز] به تیغ کشته شد». ^(۴)
می دانیم که «بضعه نبوت » مستفاد است از حدیث «فاطمه بضعه منی »، و «معدن فتوت » ماخوذ است از سخن معروف «لا فتی الا علی ». چنین تعبیراتی نشانه آشنایی سمعانی با عظمت خاندان نبوت است.
همان گونه که بیش از یک بار خواندید، موضوع اصلی کتاب، نامهای خدای تعالی است; «روح الارواح » نخستین نوشته مستقل زبان فارسی در این موضوع است. گذشته از موضوع عرشی و قدمت تاریخی، کتاب از جهات دیگری نیز ارزشمند است.
یکی از اسباب اهمیت کتاب، بازیافتن ابیات کهن فارسی در آن است. می دانیم چنانچه در متنی کهنسال، بویژه متون پیش از سده هفتم، به شعری فارسی استشهاد شده باشد، آن اثر از جهت تاریخ ادبیات منظوم فارسی اهمیتی ویژه پیدا می کند. «روح الارواح » از این جهت کتابی است بسیار مهم. مؤلف آن، افزون بر آنکه خود شاعری توانا بوده، و ابیاتی از خویش را در جای جای کتاب آورده، به شمار قابل توجهی از اشعار کهن و عصری خود نیز استشهاد نموده است. وجود این ابیات، دست کم دو فایده تاریخی دارد: نخست آنکه شاعری اندیشور از قرن پنجم و ششم هجری (یعنی خود مؤلف) را باز می شناساند; و دیگر آنکه امکان تحقیق پیرامون تاریخ شعر عرفانی فارسی را فراهم می آورد.
در «روح الارواح »، بیش از هر کس، ابیات سنایی که معاصر سمعانی بوده، راه یافته، و نیز ابیاتی از رودکی که با وی قریب العهد بوده است. مقایسه ضبط سمعانی و نسخه های موجود از آثار سنایی و رودکی، میدان فراخی برای پژوهش است. ذکر دو نمونه از این اختلاف ضبطها خالی از لطف نمی نماید:
در دیوان حک