خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل فرهنگ خاکریز

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فرهنگ خاکریز :

بادنجان سیاه: کسی که با وجود شرکت در بسیاری عملیات ، کم ترین آسیبی ندیده است؛ دریغ از یک ترکش نخودی و زخم و جراحت سطحی. کنایه از این که مانند بادنجان سیاه(بمی) خودش بی آفت بود.

پاتک شب: پتو انداختن سرکسی که تازه پست نگهبانی اش تمام شده و خسته و کوفته از گرد راه رسیده و بچه ها غافلگیرش کرده اند تا با مشت و مالی به او خدا قوت بگویند و از خجالتش دربیایند.

دستمال همه فن حریف: چفیه، دستمال نخی و چهارخانه یا راه راه که نوعاً مربع شکل بود و به هرکاری می آمد. موقع حرب و شجاعت باند روی زخم بود، وقت نظافت، حوله حمام، در زمستان شال گردن و شال کمر و کلاه بود و در گرمای تابستان سایبان و اگر مرطوبش می کردی و در جهت باد قرار می دادی، کولر آبی و سفره برای نان و بعد از شهادت، میراث و همه مال و منالی که از هم رزمان باقی می ماند.

صافی: کسی که تمام بدنش از شدت جراحت و کثرت تیر و ترکش سوراخ سوراخ است. درست مثل «آبکش» به بیان دیگر، آن که ترکش های کوچک، دیگر در او تأثیر نمی کرد. تعابیر دیگری از جمله خشاب، جاخشابی و کلکسیون تیر و ترکش هم به همین منظور به کار برده می شد.

غذای دریایی: غذای آبکی، غذایی که به اصطلاح، مایه و ملاطش کم بود؛ عوض همه چیز آب جوشیده بود. غذاهایی مثل آبگوشت و سوپ و نظیر آن که مخصوصاً وقتی نیرو زیاد می شد، آن را دوباره به آب می بستند.

فیض بردن: پامرغی، کلاغ پر و سینه خیز رفتن. وقتی از شخصی که بنا به اقتضایی، مقداری پامرغی و … رفته بود، می پرسیدند: کجا رفته بودید و چه کار می کردید، برای این که نشان بدهد اندوهی به دل راه نداده است، می گفت: رفتیم فیض بردیم.

فتیله بالارفتن: خیلی اهل عبادت و نماز و دعا و خلوت با خدا بودن. مثلاًَ از نورانیتش معلوم است که فتیله معنویتش بالا رفته.

حسین جان مادرم گفته غلامت باشم: حال