خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل رساله سیاست فرقانی در ذبح قربانی

با فایل فایل پاورپوینت کامل رساله سیاست فرقانی در ذبح قربانی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل رساله سیاست فرقانی در ذبح قربانی شامل 72 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل رساله سیاست فرقانی در ذبح قربانی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل رساله سیاست فرقانی در ذبح قربانی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل رساله سیاست فرقانی در ذبح قربانی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل رساله سیاست فرقانی در ذبح قربانی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل رساله سیاست فرقانی در ذبح قربانی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل رساله سیاست فرقانی در ذبح قربانی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل رساله سیاست فرقانی در ذبح قربانی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل رساله سیاست فرقانی در ذبح قربانی :

[نگاهی دوباره به روایات ذبح قربانی]

علاّ مؤ نامی سیدحسین عرب باغی (۱۲۵۴ ۱۳۲۹ش) از نویسندگان تلاشگری است که در تمام دورؤ زندگی خود، پیوسته با کوشش فراوان و مداوم به کار تحقیق و تألیف مشغول بوده و بالغ بر یکصد اثر۱ در مباحث مختلف از خود به یادگار گذاشته است.

بسیاری از کتابها و رساله های ایشان در ایام حیاتش منتشر و در دسترس علاقه مندان قرار گرفته است.

دربارؤ زندگی، اندیشه، اخلاق و آثار مکتوب و غیر مکتوب او اثری مستقل نوشته شده و نیز در کتاب های تراجم از او یاد شده است.۲

آثار مؤلّف

برخی از آثار وی از این قرار است:

إیضاح در طهارت بدن میت موءمن، أساس الإسلام (تبریز ۱۳۴۴ق)، اساس ایمان در وجوب حجاب زنان (تبریز، سنگی)، دعائم الإسلام، قواعد الإسلام، سیاسه الإسلام، ادراک در قباحت تریاک، الصراط السوی در آداب مفتی و قاضی، أصل الإسلام (تبریز، سنگی با سه رسالؤ دیگر موءلّف در یک جلد)، رساله در وجوب نظام وظیفه، تحفه المهدیه فی أحوال الحجه، تحفه الشیعه فی رجعه الأئمه، مسالک الشریعه فی العقائد الدینیه، هدایه الأنام فیمن لقی الحجه فی المنام، کشف الغطاء عن وخامه الغناء(تحقیق محسن صادقی)، قواعد الدین فی أحکام دین سید المرسلین (تصحیح سید محمود زرندی مشهور به محری)، آداب الإسلام، مواعظ أهل الإسلام، منتخب از نهج البلاغه، بحارالأنوار و ناسخ التواریخ (ترجمه سید محمد ابراهیم بروجردی)، تحفه الاخوان در بطلان جبر و تفویض و اثبات أمر بین الأمرین (تصحیح سید محمود موسوی زرندی)، کشف الأثر فی مسأله السفر، آداب الإسلام (با چهار رسالؤ دیگر از موءلف در یک جلد)، ائتلاف فی رفع الاختلاف (با یازده رساله دیگر موءلّف در یک جلد)، إثنی عشریه (در مسائل خلافیه)، أحکام الإسلام، أحکام سهله، اربعین در اربعین، فایل پاورپوینت کامل رساله سیاست فرقانی در ذبح قربانی، (این رساله در ضمن مجموعه ای به سال ۱۴۰۷ق، در قطع جیبی به چاپ رسیده و بر اساس آن، اکنون آماده نشر گردیده است).

بسم اللّه الرحمن الرحیم

الحمد لله الذی أمرنا بالإقتصاد، نهانا عن الإسراف و الإفساد، والصّلاه علی رسوله الّذی جاء فی ظلمات الحیره بالنور المضی ء لإرشاد العباد، و علی آله الذین هم بعده عیبه علمه، و معدن الرشاد من ال آن إلی یوم التناد.

و بعد، یک نفر از فضلای اِخوان دینی از احقر فانی از علّت و سیاست ذبح قربانی در اعمال حج در منا سوءال نمود. پس به عون جلّ جلاله در جواب می گوید که:

خداوند متعال، علت ذبح قربانی را در کتاب خود بیان فرموده، حیث قال الله فی سوره الحج:

فإذا وجبت جنوبها فکلوا منها و أطعموا القانع و المعتر؛۳

پس زمانی که، بعد از ذبح کردن قربانی و یا نحر نمودن آن، به زمین افتاد و روح آن مفارقت کرد، پس بخورید از آنها و بخورانید از آنها به فقرای قناعت کننده و بر سوءال کنندؤ طلب کننده.

و ایضاً در آن سوره فرمود:

علی ما رزقهم من بهیمه الأنعام فکلوا منها و أطعموا البائس الفقیر؛۴

خداوند را یاد نمایید در مقابل آنچه از گوشت حیوانات به مردمانْ روزی داده، و بخورید از آن قربانی و اِطعام بکنید از آن به محتاجین و تنگدستان.

و حاصل مضمون این دو آیؤ شریفه این است که از گوشت قربانی منا مأذون می باشید که خودتان بخورید، و نیز باید از آن به فقرای سوءال کننده و بر محتاجین و درماندگان بدهید تا اینکه آن جماعت نیز در هر سال، در آن وقت، از جهتِ دادن آن گوشت ها به ایشان، چند روزی رفع عسرت و پریشانی نمایند.

پس از این دو آیؤ شریفه، حکمت و سیاست و صلاحیت ذبح قربانی در منا واضح و معلوم می شود؛ زیرا که صریح آیات دلالت دارد بر اینکه آن قربانی از بهر خوردن و انتفاع فقرا و ضعفا و مساکین است.

و در تهذیب به سند صحیح از کنانی روایت کرده که حضرت صادق(ع) فرمود:

زمانی که در منا ذبح و یا نحر قربانی نمودی، پس خودت از آن بخور و اطعام کن به فقرا، چنان که خداوند فرموده: «فکلوا منها و أطعموا القانع و المعتر».۵

پس، آن حضرت فرمود:

مراد از «قانع»، آن کس است که قناعت کند بر آنچه به او می دهی، و مراد از «معتر»، کسی است که از تو سوءال بکند. و یکی از اطعام شدگان در آیؤ دیگر «بائس فقیر» است، که مراد، مطلق نوع فقرا و ضعفاست، که به او نیز اطعام می شود.۶

و مثل این است، حدیث عبد الرحمان در کافی و معانی الأخبار و حدیث ابن عمار در کافی از آن حضرت. و ایضاً در کافی از ابی الصباح روایت کرده که از آن حضرت سوءال کردم از گوشت قربانی منا، پس فرمود که:

حضرت زین العابدین(ع) و حضرت باقر(ع) همیشه یک ثلث به فقرای همسایؤ خودشان و یک ثلث را هم به سوءال کنندگان می دادند و یک سهم باقی را از برای خانوادؤ خودشان اطعام می نمودند.۷

و این حدیث را در فقیه۸ و علل [الشرایع]۹ نیز روایت کرده. و در کافی از حلبی روایت کرده، که از آن حضرت سوءال کردم از کفارؤ شکار کردن در حرم مکّه که برای آن، شتر و یا گاو یا گوسفندی ذبح کردن لازم می شود آیا جایز است از گوشت آنها دهندؤ کفاره نیز بخورد یا نه؟ فرمود:

از گوشت قربانی می تواند بخورد؛ لکن ذبح کفارؤ شکار کردن را باید به فقرا تصدق بکند.۱۰

و این حدیث را در فقیه۱۱ و مقنع۱۲ نیز روایت کرده[است].

و در فقیه در حدیث حجه الوداع روایت کرده، که حضرت رسول(ص) یکصد رأس شتر از برای خود و حضرت امیر الموءمنین(ع) در منا از جهت قربانی نحر کردند و چیزی از گوشت آنها خوردند. و آن حضرت فرمودند:

به درستی که خداوند قرار داده قربانی کردن را از جهت اینکه فقرا و مساکین از خوردن گوشتْ سیر بشوند. پس، گوشت قربانی را به فقرا بدهید.۱۳

و در مستدرک الوسائل، از کتاب جعفریات به سند خود از حضرت صادق(ع) از پدرانش، از حضرت امیر الموءمنین(ع) روایت کرده، که حضرت رسول(ص) فرموده:

جز این نیست که خدای تعالی در منا قربانی قرار داده از جهت اینکه سیر بشوند مساکین و فقرای شما از گوشت. پس قربانی را به فقرا بخورانید.۱۴

و از امثال این احادیث در کتب اربعه و مستدرک بسیار است.۱۵ و این احادیث صحیحه، مثل آیات شریفه، بیان می کند که علت و سیاست ذبح قربانی در منا همان انتفاع فقرا و اطعام ضعفا و تنگدستان و رفع حاجت و رفع گرسنگی محتاجین است و احادیث در این باب، صراحت و دلالت واضحه دارد و منکر این دلالات صریحه، منکر ضروریات عقلیه است.

و این حکم، صریحاً حکم قرآن و فرمایش امامان ماست و ایراد و اشکال بر قرآن و بر حضرت ختمی م آب(ص) و اوصیای مرضیین(ع) او هرگز وارد نمی شود و در مقابل نص صریح هم، اجتهاد نتوان کرد. پس ابداً کسی از داخله و یا از خارجه حق ایراد و اعتراض بر احکام خدا و فرمایش پیغمبر(ص) و امامان ندارد.

اگر مسلمانان بر حسب مفاهیم احکام قرآن و احادیث عمل ننمایند و علت و سیاست این حکم را که مقصود از آن سیری فقرا و انتفاع عجزه و ضعفاست نفهمیده، مانند آنکه صد نفر، هر یک به موجب نذر، کلاهی به سر یک فقیر از بالای یکدیگر بگذارند، در حالتی که آن فقیر بدنش سرتا پا برهنه و خودش از گرسنگی نزدیک است بمیرد. حاشا و کلا، که صاحب شرع انور این طور اعتراض به جهالت مسلمانان راجع است، نه بر حکم صاحب شرع؛ زیرا که خداوند در قرآن و پیغمبر و امامان(ع) در احادیث این را بیان فرموده اند، که علت و سیاست در ذبح قربانی در منا همان خوردن فقرا و انتفاع ضعفاست، چنان که در آیات و احادیث صحیحه ذکر گردید.

پس ایراد و اعتراض معترضین به صاحب شرع انور و بر قانون اسلام در این موضوع وارد نخواهد شد، و بلکه بر عمل مسلمین وارد است. اگر مسلمین زیاده بر قدر حاجت، ذبح قربانی نکنند و قربانی خودشان را بعد از ذبح ضایع ننمایند و مرتکب اتلاف مال و اسراف نشوند و آن قربانی را زنده به فقرا بدهند و یا ده نفر مثلاً در یک قربانی شرکت کرده، قیمت نُه رأس دیگر را به ضعفا و فقرا بدهند و از قیمت آنها مساکین مکه را غنی سازند، آیا در نزد صاحب شرع و احکام پذیرفته نخواهد شد؟ نعوذ باللّه من الجهل و العمی… .

این معنا در اخبار و احادیث ائمه(ع) روشن است، که در اوایل اسلام، حکم چنین بود که گوشت قربانی را از منا و از حرم مکه خارج نکنند؛ یعنی به فقرای مکه تقسیم نمایند. بعد از زیاده شدن مسلمانان و شیوع اسلام، فرمودند که خارج کردن گوشت قربانی از منا و از حرم مکه عیب ندارد؛ چنان که در کافی در حدیث صحیح از محمد بن مسلم روایت کرده، که از حضرت صادق(ع) سوءال کردم از خارج کردن گوشت قربانی از منا، آن حضرت فرمود:

در زمان سابق گفته بودیم که گوشت قربانی را از منا خارج نکنند، از جهت حاجت فقرا به گوشت در خود منا، و اما در این روز، پس عیب ندارد بیرون بردن گوشت قربانی از منا به جای دیگر.۱۶

و این حدیث را در تهذیب[الأحکام]۱۷ نیز از آن حضرت روایت کرده[است]. پس در این حدیث صحیح در کافی و تهذیب [الأحکام]، آن حضرت اجازه فرموده در زمان خودش به خارج نمودن گوشت قربانی از منا، از جهت نبودن فقرا و محتاجین بر گوشت، یا از جهت کثرت لحوم قربانی نسبت به عدد محتاجین؛ و حال آنکه در اوایل اسلام، خارج کردن آنجایز نبوده، از جهت حاجت فقرا و اجتماع ضعفا در منا برای خوردن و بردن گوشت قربانی.

و بلکه در احادیث، وارد شده که حکم گوشت قربانی در زمان خود پیغمبر(ص) تغییر یافت؛ چنان که در کافی و تهذیب[الأحکام] از ابن سدیر از حضرت باقر(ع) و از کنانی از حضرت صادق(ع) روایت کرده اند که حضرت پیغمبر(ص) در اوایل اسلام، نهی فرمودند از نگاهداشتن گوشت قربانی بعد از سه روز در منا، و بعد از آن، اذن دادند و فرمودند که بعد از این، بخورید از گوشت قربانی و ذخیره بکنید از آن گوشت در خانه های خودتان.۱۸

و در تهذیب [الأحکام] از جابر انصاری روایت کرده که حضرت پیغمبر(ص) امر فرموده بودند به ما که گوشت قربانی را به بعد از سه روز نگاه نداریم و نخوریم، در اول اسلام. و بعد از آن، اذن دادند که بعد از سه روز نیز بخوریم و ترید و قلیه بکنیم، و قلیه را به خویشان خودمان هدیه نماییم.۱۹

و در فقیه از محمد بن مسلم روایت کرده، که حضرت باقر(ع) فرموده[است]:

که حضرت پیغمبر(ص) در اول اسلام، نهی فرموده بودند از نگاهداشتن گوشت قربانی در منا زیاده بر سه روز، از جهت محتاج بودن فقرا بر گوشت. و اما در امروز، پس عیب ندارد.۲۰

و ایضاً در فقیه از جمیل روایت نموده، که از حضرت صادق(ع) سوءال کردند از نگاهداشتن گوشت قربانی در منا زیاده بر سه روز، فرمود:

امروز عیب ندارد. به درستی که حضرت پیغمبر(ص) در اول اسلام، منع فرموده بودند، از جهت اینکه فقرا محتاج بودند به گوشت. و اما در این روز، پس عیب ندارد.۲۱

و این دو حدیث را نیز از احمد بن ابی عبد الله برقی در کتاب محاسن۲۲ روایت کرده[است].

و ایضاً در فقیه روایت کرده که حضرت صادق(ع) فرمود:

ما در زمان سابق نهی می کردیم از خارج کردن گوشت قربانی بعد از سه روز از جهت کم بودن گوشت در منا و زیادتر شدن فقرا در آنجا . و اما در امروز، پس گوشت زیادتر شده و فقرا کم تر گردیده و عیب ندارد بیرون بردن گوشت را از منا به خارج.۲۳

و از امثال این احادیث، بسیار است که مضمون آنها تغییر حکم گوشت قربانی است در منا، بعد از شیوع مسلمانی؛ زیرا که در اولِ امر، بیرون کردن گوشت از منا زیاده بر سه روز در منا غیر جایز بوده، به جهت آنکه فقرا در اوّل اسلام،