خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل دریچهای به سبک شناسی شعر انقلاب اسلامی

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل دریچهای به سبک شناسی شعر انقلاب اسلامی؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل دریچهای به سبک شناسی شعر انقلاب اسلامی انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 86 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل دریچهای به سبک شناسی شعر انقلاب اسلامی:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل دریچهای به سبک شناسی شعر انقلاب اسلامی آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل دریچهای به سبک شناسی شعر انقلاب اسلامی با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل دریچهای به سبک شناسی شعر انقلاب اسلامی از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل دریچهای به سبک شناسی شعر انقلاب اسلامی، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دریچهای به سبک شناسی شعر انقلاب اسلامی :

چکیده

با وجودی که از عمر ادبیات انقلاب اسلامی به خصوص شعر حدود دو دهه و اندی بیشتر نگذشته است در این مدت، چه بسا عمر دوره ی شعری و شاعران کوتاه تر از آن باشد که بتوان مدعی شد به سبک نوین و متفاوت از گذشته دست یافته باشند. اما جلوه ها و نمودهایی از نوآوری و سعی برای یافتن زبانی خاص مشهود است.

طیفی از شاعران تعلق خاطری به سبک خراسانی، گروهی عنایتی به سبک عراقی دارند و برخی علاقه مند به سبک هندی یا اصفهانی اند. همین گرایش ها ما را مجاز می کند که به بازگشت ادبی دوم معتقد باشیم. برخی به ضوابط و اصولی که گذشتگان به خصوص برای رابطه قالبها و محتوی تعریف کرده اند پایبند نیستند و از قالب غزل برای بیان سوگواره ها و منقبت ائمه هدی و حتی مضامین حماسی استفاده کرده، در صدد برآمده اند که به ظرفیت این قالب شعری بیفزایند. چون امکان بررسی همه شاعران در این مقال و گفتار نیست در حد نگاهی گذرا به ویژگی هایی شعری و سبکی علی معلم، قادر طهماسبی و آیت الله حسن حسن زاده آملی بسنده شد. تحلیل و بررسی جامع و فراگیر را به مقالت و فرصتی دیگر وا می گذاریم.

ملاک و معیار بررسی و تعیین شاخص های سبکی در شعر انقلاب اسلامی همان تعاریف و اصول و ویژگی هایی استاد محمدتقی بهار در کتاب تاریخ تطور شعر فارسی یا سبک شناسی است.

بسیاری از شاعران انقلاب اسلامی علاوه بر تجربه های شعری در قالب های کهن، در قالب شعر نو نیز آثاری را از خود به جای گذاشته اند. شاعران عصر ما نیز مانند پیشینیان از قوت و ضعف برخوردارند. از میان ده ها شاعر به بررسی سبک برخی می پردازیم.

الف شاعرانی که تمایل شعری و گرایش ذوقی ادبی آنها بیشتر معطوف به قالب های کلاسیک است از آن جمله اند: علی معلم دامغانی، نصرالله مردانی، فرید اصفهانی، محمود شاهرخی، حمید سبزواری، احمد عزیزی.

برخی از این شاعران در ساخت شعر نو تجربه های کوتاه ولی ناموفقی دارند که ایکاش به تعبیر ظریفی به این گناه آلوده نمی شدند مانند احمد عزیزی یا حمید سبزواری.

از میان قالب های شعری هر کدام تعلق خاطر به یک یا دو قالب نشان داده و اتفاقا در همان قالب ها هم حرف گفتنی دارند. مثلاً علی معلم دامغانی در قالب مثنوی موفق است و مردانی در شرایط خاص تاریخی در غزل. این بدین معنی نیست که معلم غزل نسروده است و یا مردانی مثنوی یا حمید سبزواری دو بیتی ندارد.

همانگونه که اشاره شد برخی فقط تحت تأثیر جو تقاضا و گرایش نسل جوان و یا برای اینکه از کاروان شعر نیمایی عقب نمانند بی آنکه از سَرِدل اعتقادی به قالب نو داشته باشند نمونه هایی را سروده اند. این آثار چون مصنوعی بوده اند فاقد جوهر شعری و خلاقیت و جاذبه اند. درست مثل پرداختن به برخی مفاهیم و مضامین عرفانی توسط جامی است که چون فاقد مایه و روح کارساز عرفانی بوده است شعرش تقلیدی از نظامی است بی آنکه توانسته باشد جایگاه مهمی را از این جهت در بین سایر شاعران بدست آورد. برای مثال احمد عزیزی یا حمید سبزواری اشعار نیمایی سروده اند که تصور این است که باید به حساب ضعف شان گذاشت. دلیل ما بر رد این اشعار اینکه اگر در جلسه ای از حمید سبزواری دعوت شود که از اشعارش شعری را بخواند با یقین و اطمینان مدعی ام که هرگز این شعر را نمی خواند. با توجه به این اصل که شاعران معمولاً سعی دارند بهترین آثارشان را بخوانند حتی اگر تکراری باشد همانگونه که هنرمندان تمایلی ندارند بر سر کارهای درجه دوم خود بحث کنند، همیشه تمایل و شوق دارند بهترین و سرآمد کارهایشان را به بحث بگذارند. قطعاتی از شعر سبزواری را مرور می کنیم: با بهاری که در آید فردا / با نسیمی که بلغزد به چمن / با فروغی که دمد از سر کوه / با نویدی که نوازد دل من / بگشایم به امید / چفن این پنجره ست / که زندانی آن جان من است / تا که این مرغ اسیر / بال و پر آراید / به فرازی که نه بیم / به فضایی که نه تیر / به گلستانی از ناوک صیادان دور /… (ص ۴۳. دیوان اشعار دفتر اول، سرود درد)

یا این نمونه از احمد عزیزی که در سردی و بی روحی از شعر مذکور چیزی کم ندارد: شبی روشن / شبی مهتاب / شبی چون چشمه عکس آسمان در آب / شبی در کشتزار کشف / شبی با عابران خواب / و روی جاده های سبز رویا جلبک تصنیف / مرا برخیز / مرا بنشان به روی باد / در این رؤیای شیرین / روی کوه شانه فرهاد / (ص ۱۱، باران پروانه. احمد عزیزی)

برگردیم به بررسی سبکی شعر علی معلم، علی معلم دامغانی در عین حال که علاقمندی اش به شعر سبک خراسانی مبرهن است. پیچیدگی و تراکم معنی بر لفظ و در مواردی تراکم لفظ بر معنی را از شاعری چون خاقانی به ارث برده است که از تبار سبک عراقی است. نکته مهم در شعر علی معلم که او را از افتادن به دامن سبک بازگشت دوم نجات می دهد، این است که در حال و هوا و فضا و سبک خراسانی، مسائل و موضوعات عصر خود را بازگو می کند. دقیقا خلاف اشتباهی است که شاعران سبک بازگشت مرتکب می شدند.

علی معلم در خلق مثنوی تاریخی، روایی از نوع مذهبی تجربه موفقی دارد. همانگونه که فردوسی حکیم موحد، تاریخ ایران را با تمام فراز و فرودها از پس قرنها فراموشی و خاموشی، زندگی و حیات بخشید و از این طریق بنای رفیع زبان فارسی را برافراشت. علی معلم با علقه خاص در تدوین شاعرانه تاریخ انبیاء و شاخص ترین لحظه های مهم را در زندگی هر شخصیت شعری در مثنوی بلند «هجرت» بسیار موفق و دقیق بازگو کرده است. وجود این مثنوی از پشتوانه شعری و اطلاعات ادبی شاعر خبر می دهد. داستانی که از خلقت حضرت آدم شروع و به پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی ختم می شود. شعری که با ذوق و نوآوری برای جلوگیری از ملال تطویل بیت معروف:

را به تکرار می خواند تا در بیان دلنشین این روایت بلند نفس چاق کند و رهیاران را از خستگی ادامه راه باز نگرداند.

۱ معلم در جایی گویا از احضار و استخدام واژه ها از گذشته زبان فارسی و تعابیری از بایگانی زبان لذت می برد، بی آنکه دربند و فکر خوشایند و درک روشن و ساده مخاطب یا خواننده باشد. حرف دلش را می زند.

گویا خود را از ظرف و شرایط زمان خارج می کند. به برخی ابیات زیر بنگرید:

یا:

یا:

یا:

(نقل از رجعت سرخ ستاره. اثر علی معلم)

۲ کهن گرایی در ساخت واژه ها: مانند دُروج، غراب البین، سوقه کژاغند، رکیب، خاج، ایلخی، می کوفد، پاتاوه. برچوخا، حرامی، باژگون، بهل، هِله، مرج، اوبار، مویه گر، خط مقرمط.

۳ کاربرد تصاویر و اصطلاحات از خانواده علوم مختلف مانند: فلسفه، اساطیر کهن ایران، موسیقی، فقه و نجوم.

(ص ۹۷. جموعه گزیده اشعار)

یا:

یا: (ص ۹۷ همان)

یا:

یا: (ص ۶۹ همان)

یا: (ص ۲۲. رجعت سرخ ستاره)

یا: (ص ۲۲ رجعت سرخ ستاره)

یا: (ص ۴۰ گزیده اشعار)

(ص ۴۱ رجعت سرخ ستاره)

۴ تنوع کثرت و تلمیحات بخصوص از داستانهای قرآنی و تاریخ اسلام:

یا: (ص ۱۴ رجعت سرخ ستاره)

یا: (ص ۲۹ همان)

(ص ۱۰۰ رجعت سرخ ستاره)

یا: (ص ۱۰۰ همان)

(ص ۱۰۸ همان)

(ص ۱۱۵ همان)

(ص ۱۲۰ همان)

۵ تلمیحات داستانی از اسطوره های شعری چون: لیلی، مجنون، منصور حلاّج، شیرین، فرهادخسرو.

(ص ۱۳۴ همان)

(ص ۱۶۴ همان)

(ص ۲۰۸ همان)

(ص ۱۷۳ همان)

۶ کاربرد برخی افعال با همراهی یکی از فعلهای معین (استن) و صرف آنان به سیاق گذشته مانند:

(ص ۶۰ گزیده اشعار)

یا: (ص ۶۰ همان)

(ص ۶۱ همان)

۷ کاربرد فعل دعایی در پایان برخی ابیات که امروز متداول نیست. مانند

(ص ۶۲ همان)

۸ شروع برخی ابیات به سیاق سبک خراسانی با حروف ندا که در مواردی مفید معنای تحذیر است: مانند.

(ص ۶۴ همان)

(ص ۶۶ همان)

(ص ۶۴ همان)

۹ تکرار افعال یا کلماتی در آغاز چند بیت که معمول شعر خراسانی بوده است:

(ص ۶۰ گزیده اشعار)

۱۰ برخورد و موضعگیری تند در برابر اصحاب فلسفه و باطل دانستن اندیشه های فلسفی. این شواهد تداعی کننده نظر خاقانی و امام محمد غزالی با اصحاب فلسفه است. با استخراج نمونه ها تذکار این نکته ضرور می نماید که بیان این مطالب و حمله به فیلسوفان از طرف شاعر لزوما بمعنی درک مسائل پیچیده فلسفی از جانب شاعر نیست هم به اصحاب فلسفه قدیم از یونان و رُم باستان به تعریض و کنایه می تازد و هم به فلیسوفان و اصحاب فلسفه معاصر. مانند:

(برگزیده اشعار، ص ۹۷ تا ۹۹)

اگر خاقانی با بیان سروده هایی به تعریض یا صراحت توانست در برابر طوفان تفکر فلسفی که گاهی تمام جریان تفکّر علمی را تحت تأثیر قرار می داد مقاومت کند، علی معلم هم با این اشعار که در ذهن اصحاب منطق و فلسفه حتی یک پی رنگ بی رنگ هم بجای نمی گذارد، خواهد توانست کاری کند. خارج ازمباحث ادبی و بلاغی ادب اخلاق حکم می کند که پاسخ منطقی داده شود تا اینکه به صرف برخورداری از مایه ای شاعرانه عنان عقل و استدلال را بریده و به ناسزا و اهانت روی آورد:

ب گروهی دیگر از شا