خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل گفتمان هدایت

با پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل گفتمان هدایت، ارائه‌ای متفاوت و تأثیرگذار بسازید

دنبال یک ارائه سطح بالا هستید؟ فایل فایل پاورپوینت کامل گفتمان هدایت شامل 60 اسلاید حرفه‌ای و طراحی‌شده با دقت بالا است که شما را در هر جمعی به‌خوبی معرفی خواهد کرد.

دلایل برتری فایل فایل پاورپوینت کامل گفتمان هدایت:

• ظاهر حرفه‌ای و چشم‌نواز: طراحی گرافیکی دقیق، با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان مدرن برای جلب توجه مخاطبان.
• کاربری سریع و بدون دردسر: بدون نیاز به ویرایش اضافی؛ تنها کافیست فایل فایل پاورپوینت کامل گفتمان هدایت را اجرا و ارائه را آغاز کنید.
• کیفیت فنی بالا: هر اسلاید با وضوح مناسب و ساختار منظم آماده شده تا در انواع نمایشگرها بدون مشکل دیده شود.

عملکرد بی‌نقص: اسلایدها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که هیچ مشکلی در نمایش، ساختار یا گرافیک وجود نداشته باشد.

یادآوری: در صورت استفاده از نسخه‌های غیررسمی، ممکن است با مشکلات ظاهری یا کیفی روبرو شوید. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل گفتمان هدایت توسط تیم متخصص طراحی شده و ضمانت کیفیت دارد.

کلید واژه ها
قرآن، ادبیات، هدایت، بشارت و قانونمندی.
چکیده
قرآن کریم همواره به عنوان منبع الهام مسلمین در کلیه قلمروهای معنوی و مادی حیاتشان ایفای نقش نموده و بالتبع در مقوله ادبیات و هنر و علوم نیز زمینه و الگوی تتبعات بسیاری بوده است. ازجمله این که در مورد نام گذاری نوع ادبیات و گفتمانی که با انسان برقرار می نماید، با استناد به برخی واژه ها، نام گذاری هایی هم چون «ادبیات یا گفتمان کاروانی»، «ادبیات یا گفتمان بازرگانی» و «ادبیات یا گفتمان سلطانی» مطرح شده اند. وجیزه حاضر، بدون داعیه پرداختن به جملگی مباحث مطروحه، با استناد به جامعیت و جهانی و جاوید بودن قرآن کریم و تعالیم وحیانی آن، این تقسیم بندی و نام گذاری را مردود دانسته و با بهره گیری از ویژگی هایی که خود قرآن کریم برای خویش برمی شمارد، «ادبیات یافایل پاورپوینت کامل گفتمان هدایت»، «ادبیات یا گفتمان بشارت و انذار» و «ادبیات یا گفتمان قانونمندی» را به عنوان ادبیات یا گفتمان های قرآنی پیشنهاد و توصیه نموده است.
مقدمه
اگرچه که قرآن مجید بسیار فراتر از یک اثر هنری به مفهوم رایج هنر می باشد، لکن به عنوان خلق بزرگ الهی مختصات و ویژگی هایی را دارا است که این مختصات اولاً ضمن جاودانگی شان در هر زمان و هر مکانی، بسته به میزان علم و آگاهی و توان روحی و ذهنی انسان ها تفسیر خاص خویش را می یابند و ثانیا می توانند در همه زمینه های فعالیتی انسان و از جمله هنرها، به عنوان الگویی مورد استفاده و استناد قرار گیرند. البته این موضوعات هنری، محدود و منحصر به ادبیات نشده و جملگی مقولات هنری را شامل می شوند که بسته به توان انسان ها در کسب فیض از قرآن با شدت و ضعف هایی مطرح می باشد.۱ به همین دلیل باید توجه داشت که از مطلق نمودن تعابیری که در زمان و مکانی خاص به عنوان ویژگی های کلام الهی می توانسته اند مطرح شوند پرهیز نمود. در واقع بایستی ویژگی های لایتغیر قرآن را که منظور و مراد از نزولش بوده است دریافت و سایر امور را بر این اصول منطبق نمود. مناسب ترین روش دریافت ویژگی های این کلام الهی و این الگوی برتر برای انسان ها، مطالعه خود قرآن کریم است. اگرچه ویژگی های متعددی را می توان برای قرآن کریم مطرح نمود، لکن وجیزه حاضر در پی احصای آن ها نمی باشد و غرض اصلی تنها بیان برخی ویژگی هایی است که می توانند به عنوان مختصات و صفات گفتمان ها و ادبیات قرآنی مطرح شوند. و یا در واقع جای گزین صفات کهنه و مندرسی شوند که شاید در موردی خاص در گذشته می توانسته اند مطرح باشند.
با توجه به این که برخی تعابیری که در مورد گفتمان ها و یا ادبیات قرآنی با عناوین «گفتمان یا ادبیات کاروانی»، «گفتمان یا ادبیات بازرگانی» و «گفتمان یا ادبیات سلطانی»۲ مطرح می شوند، تعابیری نامناسب هستند که اولاً اصل بی زمانی قرآن کریم را مخدوش نموده و ثانیا ادبیات قرآن را خاص مکان و محیطی ویژه معرفی می کنند و به این ترتیب مختصات فرهنگی خاص و محدودی را به آن تحمیل می نمایند، در جهت یادآوری و تذکر اصل بی زمانی و بی مکانی تعالیم الهی قرآن به عنوان یک باور و اعتقاد و از آن بالاتر به عنوان یک حقیقت، تعابیری به عنوان جای گزین تعابیر مذکور معرفی می شوند تا اولاً خدشه ای به اصل بی زمانی و بی مکانی تعالیم الهی قرآن کریم وارد نشود و ثانیا با توجه دادن جامعه به این امر، از القای کهنگی این تعالیم در ذهن مردم پیشگیری شود. این تعابیر در واقع برگرفته از اصطلاحات و واژگان مذکور در خود قرآن کریم و مأخوذ از نام هایی هستند که قرآن کریم خود را به آن ها نامیده است.
اگرچه واژه گفتمان، لغت جدیدی است که در فرهنگ های لغت به آن اشاره نشده است، لکن با پذیرش تعریف مروجان نام گذاری های فوق الاشاره (گفتمان یا ادبیات کاروانی، گفتمان یا ادبیات بازرگانی و گفتمان یا ادبیات سلطانی) سعی بر اصلاح نام گذاری ادبیات قرآن کریم مطابق اصل و طبیعت آن خواهد بود: گفتمان را می توان ادبیات خاصی دانست که از یک دسته مفاهیم خویشاوند استفاده می کند تا یک سیستم خاص اندیشه را القا کند. حتی با پذیرش این تعریف برای گفتمان نیز، دلیلی وجود ندارد که یک شغل یا افرادی را (مثل کاروانیان یا بازرگانان یا سلاطین) که در زمانی خاص از واژه هایی استفاده می کرده اند به عنوان وجه تسمیه گفتمان و ادبیات قرآنی انتخابی کنیم که داعیه تعلق به بشریت در طول تاریخ را دارد. به جای این کار شاید اصلح آن باشد که به جای افراد و مشاغل، آن «سیستم خاص اندیشه» را که القا آن قصد گفتمان است به عنوان «وجه تسمیه گفتمان» برگزینیم. و یا این که نتایج منظور از گفتمان را به عنوان وجه تسمیه گفتمان انتخاب کنیم. با این کار به جامعیت و بی زمان و بی مکان بودن سیستم خاص اندیشه و نتایج منظور از آن نیز پاسخ مثبت داده ایم. زیرا، حتی اگر فرض کنیم که نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله وسلم در دیاری دیگر جز حجاز مبعوث می شد، باز هم قرآن مجید به گونه ای در قالب الفاظی بر او نازل می شد که همان «سیستم خاص اندیشه» را القا نماید و همان نتایج مدنظرش باشد، که اگر جز این باشد اصل ختمیت نبوت حضرتش صلی الله علیه و آله وسلم نفی خواهد شد.
در این جا بی مناسبت نیست تا به برخی ویژگی های قرآن کریم به عنوان خلق و کلام الهی اشاره ای به عمل آید. قرآن مجید خلق الهی است که کوه ها نیز تاب تحمل آن را نمی آوردند: «و ای رسول) اگر ما این قرآن (عظیم الشأن) را (به جای دل های خلق) بر کوه نازل می کردیم مشاهده می کردی که کوه از ترس و عظمت خدا خاشع و ذلیل و متلاشی می گشت و این امثال را (در قرآن) برای مردم بیان می کنیم باشد که اهل عقل و فکرت شوند».۳ این خلق که در لوح محفوظ۴ و ام الکتاب۵ و کتاب مبین۶ و کتاب مکنون۷ محفوظ است برای این که بتواند مورد استفاده و استناد انسان قرار گیرد به صورت کلام عربی در آمده است (این است آیات کتاب الهی که حقایق را آشکار می سازد * این قرآن مجید را ما به عربی فصیح فرستادیم، باشد که شما به تعلیمات او عقل و هوش یابید).۸ علامه طباطبایی(ره) نسبت قرآن به کتاب مبین را در حکم مثال و صورت می داند نسبت به حقیقت.۹ به این ترتیب می توان گفت که قرآن دارای حقیقتی معنوی و روحانی است که لباس ماده پوشیده است تا برای انسان که خود نیز روحی است در کالبدی مادی قابل فهم و درک باشد. همین موضوع می تواند بیان گر الگو بودن قرآن کریم باشد. البته بر همگان واضح است که جملگی انبیای الهی اولاً به زبان قوم خویش سخن گفته اند تا برای مردم و مخاطبین مفهوم و قابل درک باشد و در ثانی بارزترین موضوع (علم، هنر و ادبیات) مورد توجه و رایج زمان را به عنوان موضوع و زمینه معجزات خویش مورد استفاده قرار داده اند. نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله وسلم و قرآن کریم (کلام الهی جاری بر زبان پیامبر و معجزه وی) نیز از این قاعده مستثنی نبوده و ضمن مقابله با موضوع رایج زمان و پیروزی بر آن، از آن جایی که آخرین حلقه اتصال الهی با انسان از طریق نبوت بوده است بایستی به صورت معجزه ای جاوید مطرح می شد. بنابراین بر اصولی استوار گردید که این اصول جاودانه اند و سعی در محصور نمودن آن در موضوعات زمان خویش ساده انگاری ای بیش نخواهد بود. فی المثل بنا به نص قرآن کریم، این کتاب الهی بدون هیچ شکی هدایت کننده متقین است.۱۰ تذکره ای برای مردم خدا ترس است.۱۱ تذکر است.۱۲ رحمت و شفا است.۱۳ روشن کننده حقیقت هر چیز است.۱۴ جامع و حاوی همه مطالب و موضوعات است.۱۵ ضمن آن که شواهد تاریخی حاکی از آن است که قرآن کریم منبع الهام علما و هنرمندان مسلمان بوده است. چنانچه مولوی مختصات طرح خویش از جهان را از قرآن کریم اخذ نموده است.۱۶
مبانی واژه گزینی
نگارنده را استادی بود که به هنگام استفاده شاگرد از واژه (خلق کردن) برای زشتی ها و ناهماهنگی هایی که در شهر و در محیط زندگی به چشم می خورند، او را نصیحت نمود که باید حرمت واژه ها را پاس داشته و این لغت را برای خوبی ها و بالاتر از آن برای فعل خدا حفظ کنیم، این سخن راست توجه می دهد که حتی الامکان باید به فرهنگ و جان و روح واژه ها نیز اهمیت داد. در این جا نیز گمان بر این است که برای انتخاب یک واژه و یا اصطلاح برای موضوعی خاص (به خصوص اگر در مورد موضوع مهم و مقدسی همچون قرآن کریم باشد) باید شرایط و قواعدی را مدنظر داشت. واژه منتخب باید جامع باشد و بیشتر از آن که به یک مصداق اشاره کند، به مفهوم و اندیشه نهفته در موضوع اشاره نماید. لغت مورد نظر باید ضمن ارتباط با موضوع، اصول اصلی قلمرو و دانش مورد نظر را نیز تداعی کند. و خلاصه این که توجه به بار معنایی و مفهومی و فرهنگی هر واژه اهمیت دارد. چنانچه همه می دانند که بین زیبا و قشنگ و خوشگل، علی رغم ظاهر مترادفشان، تفاوت است.
علی رغم نزول قرآن به زبان قومی که پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم از میان آن ها مبعوث شده است و متلبس شدن آن به لباس واژگان جاری و رایج آن زمان، ادبیات قرآنی، طبیعتا به دلیل ماهیت تعالیم وحیانیش، بایستی از محدود بودن در حصار زمان و مکان و شرایط حاکم بر آن ها آزاد باشد تا بتواند پاسخ گوی نیازها و سؤالات جوامع گوناگون در زمان های مختلف باشد. به عبارت دیگر گفتمان قرآنی برای ابلاغ رسالت جهانی و