خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل فضایل امام حسین علیه السلام در احادیث اهل سنت

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل فضایل امام حسین علیه السلام در احادیث اهل سنت؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل فضایل امام حسین علیه السلام در احادیث اهل سنت انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 92 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل فضایل امام حسین علیه السلام در احادیث اهل سنت:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل فضایل امام حسین علیه السلام در احادیث اهل سنت آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل فضایل امام حسین علیه السلام در احادیث اهل سنت با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل فضایل امام حسین علیه السلام در احادیث اهل سنت از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل فضایل امام حسین علیه السلام در احادیث اهل سنت، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فضایل امام حسین علیه السلام در احادیث اهل سنت :

(دانشگاه تورنتو)

گروه ترجمه انگلیسی

تاریخ انسان را می توان صحنه پیکار ازلی میان حق و باطل، خیر و شر، نیک و بد، و عدل و ظلم دانست. هنگامی که آدم

خاکی به زمین فرستاده شد تا در این نبرد جاویدان شرکت کند، خداوند این پیکار را مقدر ساخت. در نتیجه همین پیکار

است که انسان یا به سعادت ابدی در فردوس برین نایل می آید و یا به شقاوت ابدی در آتش دوزخ. حقیقت یاد شده در

تاریخ ملتها گاه اهمیتی جهانی می یابد، چونان که آن لحظه پیکار با همه اوضاع و دورانهای بعد سخن تواند گفت. از این رو،

قرآن پیوسته ما را به تفکر در سرانجام کار پیشینیان و چگونگی برخورد خداوند با آنان، وامی دارد. وانگهی، هر بار پیامبر

یا رسولی از جانب خداوند فرستاده می شد، قومش با او به مخالفت برخاسته، تبعید یا نابودش می کردند. بدین ترتیب، این

پیکار در نهایت میان خداوند و انسان، میان حق و باطل، و میان هدایت روشن و گمراهی آشکار است

.

این پیکار در صحنه زندگی پیامبر اکرم و خاندان او از همه جا آشکارتر است. زندگی و بویژه شهادت حسین علیه السلام در

اعتقادات مسلمانان اهمیتی خاص دارد، چرا که آن حضرت اسوه همه شهیدان راه خدا، در همه اعصار و دورانهاست

.

هدف از این گفتار تبیین اهمیت جهانی امام در سنت اسلامی است. شایان ذکر است که همه احادیث منقول در این گفتار،

هم در مجموعه احادیث شیعه آمده است و هم در مجموعه احادیث اهل سنت. اما هر چند این گونه احادیث در جامعه

اهل سنت صرفا جنبه اعتقادی دارد، مکتب تشیع آنها را به صورت شالوده نظامی پیچیده در علم کلام درآورده است

.

به هر تقدیر، به منظور درک جایگاه حسین علیه السلام، سالار شهیدان، در تاریخ اسلام، باید از جایگاه اهل بیت پیامبر در

اعتقادات اسلامی نیز سخن گفت. اهل بیت در تاریخ انبیا منحصر به خاندان پیامبر اکرم نمی شود. اگر بخواهیم وفاداری

مسلمانان را در طول تاریخ نسبت به اهل بیت محمدصلی الله علیه وآله، خاتم پیامبران، بخوبی درک کنیم، باید نظری به

خاندان سایر پیامبران نیز بیفکنیم

.

به گفته قرآن کریم، تاریخ انبیا با آدم صفوه الله آغاز می شود. پس از او نوح آمد. نوح نخستین پیامبران اولوالعزم بود. او از

طرف خداوند به سوی قوم خود فرستاده شد، اما قوم او نافرمانی پیشه کردند تا این که سیل آنان را در کام خود فرو برد

.

آنگاه ابراهیم نیای پیامبران به پیامبری مبعوث شد. او همراه با فرزندش اسماعیل، کعبه، نخستین محل عبادت خدا را

بنا نهاد

. ^(۱)

اسماعیل نیز پیامبر خدا و نیای شعیب، صالح، هود و محمد، خاتم پیامبران بود

.

اسحاق، دومین فرزند ابراهیم، نیز پیامبر و خود نیای پیامبران بود. در میان اخلافش خاندان عمران، پدر

موسی علیه السلام، عیسی علیه السلام و دیگر پیامبران نخستین بودند که از طرف خداوند به سوی فرزندان اسرائیل

فرستاده شدند. قرآن کریم می فرماید: ان الله اصطفی آدم و نوحا و آل ابراهیم و آل عمران علی العالمین، (خداوند آدم،

نوح، خاندان ابراهیم و خاندان عمران را بر جهانیان برتری داد). سپس می فرماید: ذریه بعضها من بعض والله سمیع علیم،

(

فرزندانی بودند برخی از نسل برخی دیگر پدید آمده، و خدا شنوا و داناست

). ^(۲)

بدین سان، پیامبران و خاندان آنها

جملگی به لحاظ روحانی و جسمانی از یک تبارند. آنان و اهل بیت آنان برگزیدگان خدا و مبرا از گناهند و نسبت به دیگر

مردمان نیز حرمتی خاص دارند

.

اهل بیت پیامبر اکرم، محمد مصطفی، نیز برگزیده خدا و مبرا از هرگونه پلیدی و گناه بودند. اما مسلمانان از مقام و

منزلت پیامبران پیشین و خاندان آنان به درک مقام و منزلت اهل بیت پیامبر اکرم نایل نیامدند. باری، آنان برگزیدگان

خدا و مبرا از تمامی گناهان و زشتیها بودند. اما چون محمد آخرین پیام آوری بود که برای هدایت انسانها به خیر و نیکی و

دعوت آنها به دین خدا مبعوث شد، خاندان او نمی توانستند مقام نبوتش را ادامه دهند. رسالت آنان این بود که امام و یا

راهنمای امت مسلمان باشند. وظیفه آنان مراقبت از پیامی بود که خداوند به محمدصلی الله علیه وآله برای ابلاغ به بشر

افاضه کرده بود. امامان نیز همچون بسیاری پیامبران ناگزیر بودند نافرمانیهای قوم خود و آزار و شکنجه های بسیار آنان

را تحمل کنند; و اغلب سرنوشتی جز شهادت در راه خدا نداشتند. اما هر اندازه رنج بیشتری را تحمل کرده باشند، از

پاداشی بیشتر و احترامی فزونتر که خداوند وعده آن را به پیامبران، اولیا و بندگان صالح خویش داده است برخوردار

خواهند بود. از پیامبر اکرم سؤال شد: «از مردم چه کسانی سنگین ترین مصیبتها را بر دوش کشیده اند؟» آن حضرت

فرمود

:

پیامبران، سپس صالحان; هر کسی به اندازه ایمانش. هر شخصی مطابق با دین خود مبتلا می شود. اگر دینش پایدار

باشد، بر ابتلایش نیز به همین منوال افزوده می شود. اگر دینش سست و ضعیف باشد، ابتلایش آسانتر و کمتر است

.

ابتلاءات همچنان بر بندگان مؤمن وارد می شود و زمانی آنان را رها می سازد که در زمین از گناه پاک می شوند

. ^(۳)

فضایل اهل بیت علیهم السلام

هم در احادیث اهل سنت و هم در احادیث شیعه، رویدادی مهم از مقام و منزلت اهل بیت، انسانها، و ابعاد ارتباط معنوی

آنان با پیامبر اکرم حکایت دارد. این رویداد، واقعه یا حدیث (کسا) است; که بنابر آن پیامبر ردایش را بر روی خود،

فاطمه علیهاالسلام، علی علیه السلام و دو فرزند آنان حسن و حسین علیهماالسلام انداخت. این حدیث با تعابیر گوناگون به

ما رسیده است که هر یک وجهی از فضایل اهل بیت پیامبر و محبت آن حضرت را به آن چهار تن باز نموده است. احمدبن

حنبل روایتی را از ام سلمه، همسر پیامبر، نقل می کند با این مضمون که روزی آن حضرت به فاطمه علیهاالسلام فرمود

:

«

شوهر و دو فرزندت را نزد من بیاور». وقتی جملگی نزد پیامبر حاضر شدند، آن حضرت جزئی از کسا را بر روی آنان

انداخت. سپس دستان خود را به طرف آسمان بالا برد و فرمود: «پروردگارا، اینان اهل بیت و خواص من اند! خداوند

می خواهد پلیدی را از شما دور کند و چنان که باید پاکتان دارد.» ام سلمه می گوید: «سپس من سرم را داخل اتاق بردم و

گفتم آیا من هم در میان شما هستم ای رسول خدا؟» پیامبر اکرم فرمود: «تو عاقبت به خیری

». ^(۴)

بنابراین حدیث اهل بیت منحصر به پنج تن است: محمدصلی الله علیه وآله، علی علیه السلام، فاطمه علیهاالسلام،

حسن علیه السلام و حسین علیه السلام. ام سلمه، یکی از گرامی ترین همسران پیامبر، فاقد این مقام دانسته شده است

.

شرح این موضوع خواهد آمد، چنان که تقریبا در همه تعابیر گوناگون این حدیث به آن اشاره شده است

.

در تعبیر بسیار جذاب دیگری از این حدیث، به استناد عبدالله بن جعفربن ابی طالب; چنین می خوانیم

:

وقتی رسول خدا نزول رحمت را مشاهده کرد، فرمود: «فرا خوانید، فراخوانید!» صفیه پرسید: «چه کسی را فرا خوانیم ای

رسول خدا؟» آن حضرت پاسخ داد» «اهل بیتم: علی، فاطمه، حسن و حسین را.» هنگامی که آنان را آوردند، کسایش را بر

روی آنان کشید; سپس دستهایش را به سوی آسمان بالا برد و فرمود: «پروردگارا اینان اهل بیت من اند، پس بر

محمدصلی الله علیه وآله و آل او درود فرست.» آنگاه خداوند این آیه را نازل کرد: انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل

البیت و یطهرکم تطهیرا. (همانا خداوند می خواهد پلیدی را از شما دور کند و شما را چنان که باید پاک دارد

). ^(۵)

این تعبیر، مفهوم کسا و دلیل اهمیت آن را بیان می دارد. کسا نشانی از رحمت و عنایت الهی است که پیامبر خدا و

خاندان مقدسش مشمول آنند. وانگهی، کسا منبع و ملجا تسلا و آرامش خاطر در برابر مصیبتها و حوادث ناگوار و

شهادتهایی است که خاندان پیامبر پس از او ناگزیر به تحمل آنها بودند. صالحان نیز به همراه آن بزرگواران، از این منبع

بی انتهای رحمت الهی، به هنگام سختی و دشواری، بهره می برند. بدین سان، کسا، پنج تن انسان مقدس را از سایر

مؤمنان مستثنا می کند، و میان آنها و دیگر اعضای خاندان پیامبر تمایز قایل می شود

.

واقعه کسا زمینه را برای نزول آیه تطهیر که در سطور بالا به ذکر آن پرداختیم، مهیا ساخت. پیش از آغاز منازعات

فرقه ای، که موجب فروپاشی جامعه اسلامی شد، سنت معهود، در تفسیر این آیه اتفاق نظر داشت و آن را به پیامبر،

دخترش فاطمه، شوهر و پسر عمویش، و حسنین علیهماالسلام نسبت می داد

. ^(۶)

باز تعبیر دیگری از این حدیث صریحا حکایت از آن دارد که خاندان پیامبر اکرم، تداوم خاندان سایر پیامبرانند. واتله بن

اصقع، که این حدیث به صورتهای گوناگون آن به او نسبت داده می شود، دعای زیر را از پیامبر اکرم روایت کرده است

:

پروردگارا! برکت، رحمت، عنایت و درودت را بر محمدصلی الله علیه وآله و آل محمد فرو فرست، همچنان که بر ابراهیم و

آل او فرو فرستادی. اینان (علی، فاطمه، حسن و حسین) از من هستند و من از آنان! پس برکت، رحمت، عنایت، و درودت

را بر من و آنان نازل فرما

. ^(۷)

این دعا، همان است که همه روزه مسلمانان آن را بر زبان جاری می سازند: پروردگارا; بر محمد و آل او درود فرست،

همچنان که بر ابراهیم و آل او درود فرستادی

.

بدین ترتیب، خاندان پیامبر، از نظر همه مسلمانان، «خاندان نبوت و ماوای هر از چند گاه فرشتگان است.» سیوطی

مفسر نامدار قرآن در تفسیر آیه تطهیر حدیثی منسوب به ام سلمه نقل می کند

.

این آیه در خانه من نازل شد… در این هنگام هفت نفر در خانه حضور داشتند: جبرئیل، میکائیل، علی، فاطمه، حسن و

حسین. من نزدیک به در خانه ایستاده بودم. سؤال کردم: «ای رسول خدا! آیا من هم از اهل این بیت هستم؟» آن حضرت

پاسخ داد: «همانا تو عاقبت به خیری! اما یکی از همسران پیامبری

.» ^(۸)

صمیمیت میان پیامبر و خاندان مقدس او را، که پیوندی است فراتر از علایق خونی، در واقعه مباهله می توان دید. در

همین واقعه بود که پیامبر اکرم مسیحیان نجران رابه معارضه طلبید

. ^(۹)

در آیه مباهله، خداوند به پیامبر و مخالفانش

فرمان می دهد که: فقل تعالوا ندع ابناءنا وابناءکم ونساءنا ونساءکم وانفسنا وانفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنه الله علی

الکاذبین، (بگو: بیایید تا حاضر آوریم، ما فرزندان خود را و شما فرزندان خود را، ما زنان خود را و شما زنان خود را، ما

خود و شما خود…۳/۶۱). از نظر اکثر محدثان و مفسران قرآن، فرزندان پیامبر حسن و حسین علیهماالسلام اند، و مراد از

زنان، فاطمه و مراد از خود، پیامبرصلی الله علیه وآله و علی علیه السلام است. وقتی اهل نجران آنها را دیدند، به علو

درجات آنها نزد خداوند پی بردند و با وحشت بسیار پیشنهاد مباهله را رد کردند، و راه آشتی برگزیدند

.

این حدیث حکایت از آن دارد که پیامبر اکرم خصومت قومش نسبت به خاندانش پس از خویش را احساس کرده بود. نقل

شده است که آن حضرت گاهی اظهار می داشت «هر کس که با شما بستیزد، من نیز با او می ستیزم، و هر که با شما صلح و

آشتی کند، من نیز با او صلح و آشتی خواهم کرد.» این لحن تند آن حضرت در حدیثی از قول ابوبکر، صحابی معروف

پیامبر و خلیفه اول، آمده است

:

رسول خدا را دیدم خیمه ای برپا داشت و علی، فاطمه، حسن و حسین را در آن جای داد. سپس فرمود: ای مسلمانان! هر

کس که با اهل این خیمه بستیزد من نیز با او ستیز کنم، و هر کس با اینان از در صلح و آشتی درآید، من نیز با او چنین

کنم. من دوست دوستداران آنهایم. کسی که به آنان عشق ورزد یکی از نیاکان سعادتمند و دارای اصل و نسبی نیکو

خواهد بود

. ^(۱۰)

خداوند در قرآن به مردم توصیه می کند که خاندان پیامبر اکرم را دوست بدارند: قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فی

القربی، (بگو بر این رسالت مزدی از شما جز دوست داشتن خویشاوندان نمی خواهم). مفسران قرآن عموما اتفاق نظر

دارند که مراد از «خویشاوندان » اهل بیت هستند

. ^(۱۱)

خاندان اهل بیت پیامبر برای صالحان همواره اسوه سخاوت و صبر در برابر سختیها و منبع سکون و آرامش به هنگام

روی آوردن بلاها و مصیبتها بوده اند. آنان پس از چند روز نماز خواندن و روزه گرفتن برای بهبود حسن و حسین، جز

ذره ای نان خشک و خرما که علی علیه السلام با رنج و زحمت بسیار برای نیازمندان فراهم آورده بود چیزی برای طعام

نداشتند. در اخبار آمده است که شب نخست سائلی از راه رسید، شب دوم یتیمی و شب سوم اسیری. به هر یک قرص نان

جو و قدری خرما، که فاطمه علیهاالسلام آنها را برای افطار مهیا کرده بود، دادند. آن گاه خداوند این آیه را نازل کرد

:

ویطعمون الطعام علی حبه مسکینا و یتیما و اسیرا، (و طعام را در حالی که خود دوستش می دارند به مسکین و یتیم و

اسیر می دهند

). ^(۱۲)

اما، سرانجام خداوند غذایی از بهشت برای آنان فرو فرستاد تا دوستان خود را اطعام کنند

.

اخبار نخستین از کشمکش میان پیامبر اکرم و امت او و میان امت او و اهل بیتش حکایت دارد. بیشتر متونی که این

کشمکشها را نشان می دهند به احتمال قریب به یقین در دوره های بعد فراهم آمده اند، اما از عصر پیامبر و اصحاب او

حکایت دارند. در این متون عشق به پیامبر نه تنها عملی صالح توصیه می شود، بلکه به صورت بازخواست و با لحنی تند و

سرزنش آمیز ابراز می گردد. وانگهی، جزا و پاداش اخروی منوط است به عشق به آنان

. ^(۱۳)

بدین ترتیب، در خبر آمده است که

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمود

:

هر کس حیاتی چون حیات من و مرگی چون مرگ مرا آرزو می کند، و مشتاق است در بهشتی که پروردگارم برای او

آماده کرده ماوا گزیند، باید علی علیه السلام و دوستدار علی را پس از من دوست بدارد. باید پس از من به ائمه اقتدا کند،

چرا که آنان عترت من هستند، از طینت من آفریده شده اند، و علم و شعور به آنها ارزانی داشته شده است. وای بر کسانی

که فضیلت آنها را انکار و پیوند مرا به آنان قطع کنند! باری، شفاعت من به آنان نخواهد رسید

. ^(۱۴)

در حدیثی دیگر، پیامبر به کسانی که فرزندانش را اکرام می دارند، نیازمندیهای آنان را برآورده می سازند و قلبا به آنان

عشق می ورزند و این عشق خود را بر زبان نیز جاری می سازند، وعده شفاعت می دهد

. ^(۱۵)

پیش از این تاکید شد که اهل بیت در درجات عالی و عنایات الهی، و البته نه در مقام نبوت، با پیامبران پیشین و اخلاف

آنان شریک اند. افزون بر این، آنان در موهبت شفاعت هم با پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله برابرند. به این موضوع در سیره

انبیا و ائمه، که در احادیث شیعه و در احادیث اهل سنت، هر دو، تصریح شده است. چنین نمونه مشترکی کافی است تا

عشق و محبت نسبت به پیامبر و خاندان او را در هر دو مذهب باز نماید

.

قرآن کریم به ما خبر می دهد که آدم کلماتی از خداوند اخذ کرد که رحمت و عنایت پروردگار شامل حالش شد: فتلقی

آدم من ربه کلمات فتاب علیه انه هو التواب الرحیم. (آدم از پروردگارش کلمه ای چند فرا گرفت. پس خدا توبه او بپذیرفت،

زیرا او توبه پذیر و مهربان است، ۲/۳۷). سیوطی نقل می کند که ابن عباس، محدث و مفسر نامدار قرآن، از پیامبر درباره

کلماتی که آدم فراگرفت پرسید. پیامبر اکرم پاسخ داد: «آدم رب خویش را فرا خواند و گفت: «پروردگارا، به حق

محمدصلی الله علیه وآله و علی علیه السلام، فاطمه علیهاالسلام، حسن علیه السلام و حسین علیه السلام، توبه مرا بپذیر

»

،

آنگاه خداوند توبه او را پذیرفت

». ^(۱۶)