خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اسلام و مقتضیات جهان معاصر

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل اسلام و مقتضیات جهان معاصر – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل اسلام و مقتضیات جهان معاصر شامل 63 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل اسلام و مقتضیات جهان معاصر گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اسلام و مقتضیات جهان معاصر با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اسلام و مقتضیات جهان معاصر از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل اسلام و مقتضیات جهان معاصر با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل اسلام و مقتضیات جهان معاصر را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اسلام و مقتضیات جهان معاصر :

چکیده :

موضوع اسلام و زمانه، یا اسلام و تجدد، به یکی از موضوعات بحث انگیز زمان ما تبدیل شده است. در قرن حاضر

اندیشمندان و نویسندگان به طور چشمگیری بدین موضوع رو آورده اند. برآیند این اقبال روز افزون، نوشته های پرشمار

و گرانمایه ای است که درباره محتوا و روش این مبحث پدید آمده است. با این همه، تحولات سترگی که در قلمروهای

نزدیک به ما به صورتی غافلگیر کننده مؤثر بوده، دستاوردهای فکری را از همپایی با تاثیرات آن تحولات ناتوان ساخته و

موجب آشفتگی و به هم ریختگی مفاهیم به کار رفته در این قلمرو شده است. این آشفتگی، مانع بروز و ظهور گرایشی

نوگرا، نوساز و پردامنه شده است که عهده دار اجتهاد عصری و شایسته اهتمام باشد

.

حسن جابر از چهره های بارز دانشگاهی در لبنان و سردبیر مجله المنطلق، این موضوع را دستمایه تحقیق قرار داده است

.

با تشکر از جناب آقای وصفی از رایزنی جمهوری اسلامی ایران در لبنان که این مقاله را جهت درج در این فصلنامه ارسال

کرده اند، ترجمه آن را تقدیم می کنیم

.

مراکز دینی و حوزه های علمیه، که از آنها اجتهاد و تحقیق علمی پرمایه ای انتظار می رود، هنوز به طور جدی به

مسئولیتهای خود نپرداخته اند، و مبارزه جوییهای روزگار ما غیرت و حمیت پرداختن به قرائتهای نوین را در آنها

برنینگیخته است. عمده کاری که حوزه های ما انجام داده اند، محدود شدن در فضای خاص خود بوده است. اینان در این

گام انزواجویانه تنها در پی احیای محصولات علمی اندیشمندان و مجتهدان گذشته بوده اند; بی آن که کارگاه تحقیقی

نوگرا را راه اندازی کنند; کارگاهی که از پیشینیان بهره بگیرد و از نوآوریهای اندیشه نوین انسانی نیز تغذیه شود. چنین

تحقیقی ناگزیر باید دلمشغول واقعیات موجود و پرسشهای فراوانی باشد که از دل این واقعیات بر آمده است

.

اندیشه انسانی نگرشها و تحلیلهایی روش شناسانه در باب متن شناسی و تفسیر متون به دست داده است که محققان

می توانند به مدد آنها مفاهیم و قلمروهایی از معنا را درک کنند که پیش از این در حوزه تحقیق نمی گنجیدند; چنان که

روشهای انتقادی می توانند محقق را در رها شدن از تاثیر قید و بندهای زمانی و تاریخی یاری دهند; قید و بندهایی که

همچنان در قلمرو معانی پردامنه متون دینی حضوری زیانبار، و در بررسی احادیث و روایات نقشی محدود کننده دارند

.

روایات نیز به دلیل کاربرد زیاد و نیز حاکمیتشان بر همه منابع، حتی قرآن، توانسته اند حکم دارای شرایط خاص را بر

حکم مطلق، و احکام موضوعات زماندار را بر اهداف حقیقی دین غلبه دهند

.

اصرار ورزیدن بر تکرار «آنچه برای ماست مربوط به ماست، و آنچه از آن دیگران است مربوط به آنان است »، به اندیشه

اسلامی آسیب رسانده است. امروزه پذیرفته و روا نیست که گفته شود اندیشه اسلامی ساختار معرفتی تکامل یافته ای

است که قابلیت داد وستد با دیگر اندیشه ها را ندارد، و دستاوردهای سلف صالح برای تولید اندیشه و پیشرفت در علوم و

تحقیقات کافی است. چنین سخنی ظاهرا براصالت و اعتبار تفکر اسلامی تاکید می ورزد، اما به واقع به این معناست که

این اندیشه خارج از اختیار و تملک اندیشه بشری است. در این صورت، اندیشه بشری همواره از آن بیگانه خواهد بود و

دیگران نیز نمی توانند بر اساس منطق مشارکت و گفت وگو خارج از چارچوب علوم دینی به نقد آن بپردازند; چنان که

پژوهشگران اندیشه اسلامی در درون آن نهاد نیز دیگر فایده ای در رو آوردن به اندیشه انسانی نمی بینند. به دلیل این

طرز تفکر است که راههای تعامل و ارتباط بسته شده، و تحقیقات اسلامی در مراکز دینی در وادی تقلید غرقه شده است

;

تا حدی که در گذر از چالشهای بسیاری که همواره بر دروازه های این مراکز می کوبند، ناتوان می نماید

.

بارها گفته اند و گفته ایم که اسلام دینی است جهانی. اولین مقتضای این جهان شمولی، گشاده دلی و حضور جدی در

آوردگاههای بحث و گفت وگوست. این دو جنبه حیاتی، یعنی گشاده دلی و حضور جدی و پایدار، عهده دار ایجاد انگیزه و

رغبت برای بحث و بررسی نو به نو و همیشگی هر دستاورد فکری است; خواه در قلمرو فقه باشد یا اصول فقه یا کلام; چه

برسد به فلسفه و منطق. اگر متون دین بارها بازخوانی شود، مطمئنا هیچ آسیبی در آن راه نخواهد یافت. آیا اجتهاد و

تولید مفاهیم نو، بدون تامل و بازنگری، دست یافتنی است؟

متاسفانه جمود و بسته اندیشی، به مفهوم اجتهاد نیز سرایت کرده است، و امروزه اجتهاد هم معنا شده است با اندوختن و

انباشتن دستاوردهای پیشینیان و تکرار مقولات گذشته; به گونه ای که گذر کردن از آن یافته ها به افقهای جدید مجاز

شمرده نمی شود

.

پویش متقابل متن و معرفت

از نگاه روش شناختی، متن شناسی از قلمروهای حیاتی ای است که شناخت آن برای تحول و گسترش درک ما درباره

مدلولهای مختلف متون دینی، یعنی قرآن، سنت پیامبر و احادیث، نقشی ضروری دارد. متن شناسی پژوهشگر را به فنون

دقیقی آشنا می کند که به او در پی جویی ابعاد و دامنه هایی از معنا، که پیشتر بدانها راه نداشت، یاری می رساند; و او را به

ابعاد، اهداف و جنبه های مختلف فهم رایج و متعارف رهنمون می شود. اما این فن تنها حاوی امکانات و کلیدهایی است

که در فهمیدن متن به کار می آید. به عبارت دیگر، فقط در حد یک مقتضی و زمینه ساز است، نه بیشتر. از این رو، در کنار

آن به وجود شروطی اجتناب ناپذیر نیاز است، که چه بسا بدون آنها به کار گرفتن متن شناسی در تحقیقات عمقی به

نتیجه مطلوب نینجامد. شرط اول، دستیابی به وسعت دید و شناخت است، زیرا نمی توان به جست وجو در کناره های

متن و احاطه یافتن بر راههای ورود به آن بسنده کنیم، بی آن که این معرفت روش شناسانه را با اندوخته عظیمی از

دانشها به نسبتی برابر با داده های متن تکمیل کنیم. هر قدر پژوهشگر به پرسشها و شناختها و افقهای دید وسیعتری

مجهز شود، بیشتر می تواند به دنیای متن راه یابد و در اعماق آن غور کند. گوهرهای گرانبها را کسی می تواند به چنگ

آورد که در غواصی آزموده، و با جست وجو در اعماق آشنا باشد; و تنها افراد ماهر و کار آزموده هستند که از چنین

تواناییهایی برخوردارند. گاهی تعمق در فهم اندوخته ها نیز به تنهایی کفایت نمی کند، زیرا در احاطه بر اندوخته ها بسط

معرفت و آگاهی نیز تاثیر زیادی دارد. بنابراین، ورود در قلمرو معنای متون، که تواناییهای چشمگیری در آنها نهفته است،

آمادگی و تلاشی مستمر و پرزحمت در جهت شناخت و تحقیق می طلبد. و گرنه، حاصل این تلاشها چیزی جز صدفهایی

تو خالی و تقربهایی سطحی، که گاهی زیانشان از سودشان بیشتر است، نخواهد بود

.

متن، مانند صخره های صاف، موجودی جامد و بیجان و در معرض تراشیدگی و خوردگی نیست، بلکه موجودی است

زنده که حیات و زندگی در گرو آن است; و هر گاه فرهنگهای زنده و درکهای سرشار از پرسش و انگیزش سراغ آن بروند،

از گرمی وجود زنده آن برخوردار خواهند شد. مشاهده و درک شروط تعامل با متن، ما را بدین باور سوق می دهد که اگر

پژوهنده دنیای متن اندیشه ای بسته و محدود داشته باشد – یعنی فارغ از روال معمول زندگی و نشیب و فراز آن باشد

–

از متن جز آنچه در آن کاشته است برداشت نمی کند; بر خلاف پژوهشگر زمانه شناسی که خود را در مرکز زندگی می یابد

.

چنین کسی به یقین گرمای تعامل با این موجود زنده و فیاض را با تمام وجود حس خواهد کرد

.

فراموش نکنیم که متن قرآن از حقیقتی مطلق و بی نقص صادر شده است; و کسی که بدان می پردازد، موجودی است

محدود که از درها و گوهرهای آن تنها به اندازه ظرفیت خود بهره می گیرد. از این رو، هیچ کس نباید مدعی احاطه کامل

و نهایی به نهفته های متن باشد، زیرا متن از روی شفقت به حال پژوهشگر محدود، بیشتر از تواناییهای محدودش بر او

تحمیل نخواهد کرد. خدا رحمت کند کسی را که حد و اندازه خودش را بشناسد و پا را از آن فراتر ننهد. نیز باید توجه

داشت که متن قرآن فرو فرستاده شده است تا جهانی و انسانی باشد، زیرا از جانب پروردگار جهانیان نازل شده است

.

بنابراین، پژوهشگر نباید در را پشت سر خود ببندد و درباره معنای متن دعاوی ناقصی را طرح کند; در حالی که آکنده از

برداشتها و تلقیهایی است که از فرهنگهای منطقه ای و بسته و نیز انفعالات شخصی و محدود انتزاع شده اند. مباد که

چنین تلقیهایی را، به سان مفاد و مراد جدی متن، به انسان و جهان عرضه کند

.

اسلام و بازاندیشی

در این آموزه میان مسلمانان توافق است که دین آنها، از آن رو که دینی است فطری، انسان مدار است. نیز یکی از بدیهیات

تفکر کلامی اسلام

این است که اندیشمندان مسلمان باید در ادله عام و مطلقی که فطرت و احساس انسانی را مخاطب

قرار می دهد، کند و کاو کنند; تا در نگرش خود به زندگی آنها را نقطه اتکای خود بدانند. چنین کاری اقتضا می کند که

پژوهشگر همه ادله ای را که موضوعی خاص یا مقید به زمان و مکان دارند به کناری بنهد، زیرا چنین ادله ای با مقاصد

عمومی دین نمی سازد. همچنین این ادله کارکردی محدود در شرایطی معین داشته اند، و نمی توان در حال و هوای

فرهنگی دیگری آنها را مبنا قرار داد. بنابراین، عالمان و پژوهشگران متخصص در معارف اسلامی باید خود را موظف

بدانند که به محتوا و جنبه های انسانی نهفته در ساخت کلی قرآن بپردازند تا بتوانند آن محتواها را به بشر تقدیم کنند

.

نگرش ما به این نظریه، نگرشی بنیادین و کلامی است، ولی میزان تحقق آن در گرو وسعت یا محدودیت افق دید کسی

است که به دلیل رو آورده است. نیز بستگی دارد به میزان اشراف یا احاطه محقق به گرایش انسانی عام از یک سو، و

جنبه های مشترک فرهنگها از سوی دیگر. از این رو، طرحی که برآمده از بستر فرهنگی بسته و نگرشی یک سونگر به

انسانیت است و ادعا می کند که تنها یک نگرش بیانگر حقیقت دین است، نمی تواند استوار و پابرجا باشد. ممکن ا