خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل روانشناسی اسلامی (۶) موضوع علم روانشناسی:تجربه به واسطه یا بی واسطه و رابطه آن با ذهن و آگاهی

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل روانشناسی اسلامی (۶) موضوع علم روانشناسی:تجربه به واسطه یا بی واسطه و رابطه آن با ذهن و آگاهی – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل روانشناسی اسلامی (۶) موضوع علم روانشناسی:تجربه به واسطه یا بی واسطه و رابطه آن با ذهن و آگاهی شامل 51 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل روانشناسی اسلامی (۶) موضوع علم روانشناسی:تجربه به واسطه یا بی واسطه و رابطه آن با ذهن و آگاهی گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل روانشناسی اسلامی (۶) موضوع علم روانشناسی:تجربه به واسطه یا بی واسطه و رابطه آن با ذهن و آگاهی با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل روانشناسی اسلامی (۶) موضوع علم روانشناسی:تجربه به واسطه یا بی واسطه و رابطه آن با ذهن و آگاهی از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل روانشناسی اسلامی (۶) موضوع علم روانشناسی:تجربه به واسطه یا بی واسطه و رابطه آن با ذهن و آگاهی با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل روانشناسی اسلامی (۶) موضوع علم روانشناسی:تجربه به واسطه یا بی واسطه و رابطه آن با ذهن و آگاهی را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل روانشناسی اسلامی (۶) موضوع علم روانشناسی:تجربه به واسطه یا بی واسطه و رابطه آن با ذهن و آگاهی :

پیرامون مساله تعیین موضوع روانشناسی و رابطه آن با ذهن و آگاهی، دیدگاه های متفاوتی در طول تاریخچه علم روانشناسی ابراز

گردیده است و از مجموع مطالعه و مراجعه به منابع بی شمار متجاوز از ۲۰۰ منبع معتبر فارسی و عربی، نتیجه ای که حاصل

می گردد، اینک در اختیار خوانندگان گرامی قرار داده می شود

.

در موضوع روانشناسی نظرات گوناگون و اختلافات وسیعی دیده می شود

:

۱ –

برخی از دانشمندان و فلاسفه یونان قدیم موضوع علم روانشناسی را «نفس » یا «روان » و بحث از آثار و کیفیات و صفات واعمال

نفس می دانستند چنان که این قول را در مقاله گذشته از فلاسفه یونان مثل افلاطون و ارسطو نقل کردیم و درباره آن مقداری

توضیح دادم و این نظر از طرف برخی از دانشمندان غرب نیز مورد تایید و گواهی قرار گرفته، آن را توضیح داده اند چنان که

موضوع روانشناسی از دیدگاه «ویلیام جیمیز» ۱۸۹۰م به این نحو است: «روانشناسی دانش زندگی روانی با همه پدیده های آن و

شرائط این پدیده ها است و مراد از پدیده ها، چیزهائی است که ما آنها را احساسات، خواستها، شناخت ها و استدلالها، تصمیم ها و

جز اینها می نامیم

» ^(۱) .

۲ –

برخی از دانشمندان موضوع علم روانشناسی را «تجربه بی واسطه » یعنی مشاهده و محتویات ذهن معرفی کرده اند و در مقابل

دانشمندان دیگری بودند که موضوع روانشناسی را «تجربه با واسطه » قرار دادند که معلوماتی در مورد چیزی جز خود تجربه

فراهم می آورد

.

مراد از تجربه مورد مطالعه روانشناسی علمی جدید، همان تصاویر ذهنی مربوط به تاثرات حواس انسان از محیط خارج است که

تمام آنها، ذهن انسان را تشکیل می دهند

.

به عقیده «وونت » یکی از دانشمندان اروپائی تجربه های اساسی مانند رنگ قرمز مثلا حالتهای اساسی شعور یا عناصر ذهن را

تشکیل می دهند و «وونت » می خواست ذهن یا آگاهی را به اساسی ترین و اصلی ترین اجزای ترکیبی آن تجزیه کند، دقیقا همان

کاری که علمای علم طبیعی در موضوع تحقیقشان که جهان مادی است، انجام می دهند

.

در کتاب «زمینه روانشناسی، ج ۱، ص ۳۶ چنین نقل شده است

:

«

ویلهلم وونت » (۱۸۹۲م) معتقد است که: «روانشناسی باید چیزی را مطالعه کند که ما آن را تجربه درونی می نامیم یعنی ادراکات

حسی و احساسات و افکار و خواستها در مقایسه با موضوعات تجربه درونی که در علوم طبیعی مطالعه می شوند

» .

«

تیچز» یکی دیگر از دانشمندان غربی نیز تجربه را موضوع روانشناسی می داند، او می گوید: کلیه علوم، موضوع واحدی (یعنی

جنبه ای از تجربه انسان) را مطالعه می کنند اما هرکدام با بعد خاصی از تجربه انسان سرو کار دارند

.

پس موضوع مشخص مورد مطالعه روانشناسی عبارت است از تجربه انسان از نظر اتکای آن بر شخص تجربه کننده، این تجربه با

آنچه مثلا وسیله علم فیزیک مورد مطالعه قرار می گیرد، کاملا متفاوت است، نور و صوت مثلا ممکن است وسیله فیزیک دانان یا

متخصصین روانشناسی مورد مطالعه واقع شود، فیزیک دانان به آن از دیدگاه فرایند فیزیک نگاه می کنند در صورتی که روانشناسی

بر حسب این که چگونه توسط مشاهده گر انسانی تجربه می شود، به آن می نگرد

» ^(۲) .

این نظر و عقیده را «ساخت گرایان

» ^(۳)

که یک دسته از روانشناسان می باشد، انتخاب نموده، موضوع روانشناسی را تجربه معرفی

کرده اند و در توضیح آن در کتاب «مکتب های روانشناسی و نقد آن » ص ۱۶۵ چنین می خوانیم

:

«

منظور ساخت گرایان از تجربه غیر از برداشتی است که عموم از این واژه دارند، زیرا مراد انسان از تجربه همان صور و ایده هائی

است که در حین احساس درونی و بیرونی برای انسان ظاهر و نمایان می شود

.

با توجه به نکته فوق نباید بر آنان خرده گرفت که تجربه، روش است نه موضوع و یا مثلا نباید از آنان پرسید که در این صورت روش

تحقیق شما درباره این موضوع چیست؟ مگر می تواند چیزی غیر از تجربه باشد؟ زیرا آنان روش را مشاهده و آزمایش در مورد

تجربه های ذهنی می دانند و به زبانی دیگر می توان گفت که روش آنان تجربه ای است که بر روی تجارب ذهنی انجام می گیرد

» .

در مکتب «ساخت گرا» موضوع روانشناسی تجربه معرفی شده و کلمات آگاهی و ذهن برای تبیین و توضیح آن بکار می روند

.

از آنجا که در مورد مطالب یاد شده، موضع علمی باید روشن شود، لذا پس از معرفی موضوع به بحث درباره آگاهی و ذهن و ارتباط

هر یک با تجربه پرداخته شده است و چون موضع ما نیز در قبال این بحث هرچند به طور اجمال باید مشخص شود از اینرو پس از

بیان این نظر به نقد و بررسی آن می پردازیم

:

از دیدگاه «تیچز» آگاهی به عنوان حاصل جمع تجربه های شخصی در ملاحظه معنی و ذهن به منزله حاصل جمع تجربه های

شخصی در طی دوران زندگی معرفی می شوند . و نیز تصریح شده که این دو (ذهن و آگاهی) موضوع روانشناسی را تشکیل

می دهند پس به لحاظی، آگاهی، تجربه و ذهن از نظر «تیچز» یکی هستند، زیرا از یک حقیقت برخوردارند و فرق آنها صرفا در

اعتبار است

» .

در همین جا است که سئوالهای متعددی از «تیچز» می شود و بالاخره این سؤال مطرح می گردد که موضوع اصلی روانشناسی

کدام است؟

(۴)

.

در پاسخ آن گفته می شود که موضوع روانشناسی خود ذهن است ولی آنچه مستقیما تحت مطالعه روانشناسی قرار می گیرد، یک

آگاهی است

.

در اینجا سؤال دیگری مطرح می گردد و آن این که اگر آگاهی یک فرایند است پس چگونه مورد مطالعه قرار می گیرد؟ در جواب

این سؤال اظهار می شود که دقیقا همین طور است زیرا آگاهی به مثابه رودخانه ای است که یک لحظه ثبات ندارد ولی در صورتی

که ارگانیسم (یعنی به صورت مجموع) تحت شرائط و موقعیت واحدی قرار بگیرد آگاهی نیز در یک گروه قرار گرفته و الگوی

واحدی تنظیم و ارائه می گردد و در نتیجه قابل مطالعه می شود

.

این بود فشرده ای از نظریه «تیچز» برای توضیح بیشتر آن به کتاب مکتبهای روانشناسی و نقد آن ص ۱۶۸ مراجعه نمائید

.

از آنجا که در موضوع روانشناسی سه واژه: «تجربه، ذهن و آگاهی » به کار رفته، لازم است در باره این سه واژه توضیحاتی برای

خوانندگان داده شود

:

واژه ذهن در سه معنی بکار رفته است

:

معنای اول) ذهن نزد برخی از دانشمندان غربی از جمله «دکارت » همان نفس و روان است به این معنی که ذهن مرادف با روان

گرفته می شود و این واژه در اروپا و غرب از زمان دکارت به کار رفته است

.

در روانشناسی نیز در مواردی این اصطلاح استعمال می شود، ولی فیلسوفان اسلامی معمولا این اصطلاح را بکار نمی گیرند

.

نکته قابل ذکر در اینجا این است که کار برد واژه «نفس » به معنای ذهن بیشتر در ارتباط با نوع برخوردی است که دکارت با آن

داشته و تنها ویژگی روح را اندیشه دانسته و از این راه آن را اثبات کرده است

.

معنای دوم) ذهن قوه یا قوائی است که مبدا و منشا ادراکات حصولی، ترکیب و تفصیل و تحلیل و استنتاج آنها می باشد و به

عبارت دیگر: ذهن مرتبه یا مراتبی از نفس است که منشا ادراکات حصولی اعم از ادراک تصوری یا تصدیقی، نظری یا عملی و

هم چنین ضبط و حفظ آنها است، معمولا ذهن به این معنا در فلسفه اسلامی مطرح است

.

معنای سوم) مراد از ذهن همان معنای نخست است با این فرق که چیزی بیش از حاصل جمع آگاهی ها و تجربه های شخصی که

طی دوران زندگی متراکم شده اند، نیست و به عبارت دیگر: ذهن و نفس و روان از یک واقعیت حکایت می کنند و آن حاصل جمع

آگاهی ها است

.

آنچه مسلم است، این که ذهن به معنای نخست آن یک امر حقیقی است و از واقعیتی غیر مادی حکایت می کند و در معنای دوم

نیز، یک امر حقیقی به شمار می رود، زیرا آن نیز مرتبه با مراتبی از نفس است که به هر حال می توان آن را در ارتباط با ادراکات

حصولی دانست برخلاف معنای سوم که یک امر اعتباری و غیر حقیقی است، زیرا در این صورت ذهن یانفس، خود واقعیتی

جوهری ندارد، آنچه که هست، همان پدیده های نفسانی و یا به تعبیر «تیچز» فرایندهای ذهنی است که به نحوی مادی نیز تلقی

می شود

.

آنچه از مطالب و کلمات «تیچز» استفاده می شود، این است که منظور از ذهن همان اصطلاح سوم است، به اعتقاد وی ذهن یا نفس

واقعیتی جوهری ندارند و آنچه واقعیت دارد، همان پدیده های نفسانی و یا به تعبیر او فرایندهای ذهنی است و لکن این ادعا از نظر

فلاسفه اسلامی مردود است، زیرا آنان با براهین قاطعی نفس را جوهری غیر مادی می دانند و به هیچ وجه نفس را مجموعه

تجربه ها و آگاهی ها به حساب نمی آورند، زیرا انسان بدون توجه به شی ء خارجی یا داخلی می تواند خود را بیابد و نیز بدون توجه به

سایر