خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل قیام خرداد ۵۴ فیضیه و آثار آن

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل قیام خرداد ۵۴ فیضیه و آثار آن :

هر سال روحانیون و اغلب مردم متدین به یاد شهدای قیام خونین ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ و در غم دوری رهبر و مراد خویش امام خمینی (ره) مراسم یاد بودی برقرار می کردند. در سال ۱۳۵۴ نیز این مجلس برقرار گردید که در نهایت منجر به دستگیری ۳۵۰ نفر از طلاب قم شد و اما شرح وقایع:

دوازدهمین سالگرد آن قیام در سال ۱۳۵۴ فرا می رسد. شب ۱۵ خرداد ۵۴ که مصادف با شب جمعه بود، و عده کثیری از مردم نقاط مختلف کشور به قصد زیارت حرم مطهر حضرت معصومه (س) به شهر قم سفر کرده بودند. جمعی از طلاب و مردم در فیضیه به سوگ می نشینند و مجلس یادبودی برای شهدای مظلوم ۱۵ خرداد ۴۲ می گیرند.

مأمورین شهربانی و نیروهای اطلاعاتی و امنیتی قم هر ساله، برگزاری چنین یادبودی از طرف طلاب را پیش بینی می کردند، لذا از عصر ۱۴ خرداد و شب ۱۵ خرداد آهنگ آماده باش را در شهر قم، خصوصا در اطراف حرم و آستانه مقدسه می نوازند.

قبل از نماز مغرب و عشا عده ای از طلاب قصد داشتند که شعارهایی به حمایت از امام (ره) و شهدای ۱۵ خرداد ۴۲ سر دهند و تظاهرات را به بیرون از فیضیه بکشانند، ولی با دسته ای از مأمورین رژیم که مجهز به باتوم و ماشینهای آب پاش (آتش نشانی) بودند مواجه شدند و به فیضیه برگشتند.

طلاب نماز مغرب و عشاء را به امامت آیه الله اراکی (ره) در فیضیه به جا آوردند.

بعد از نماز، عده ای مدرسه را ترک کردند و عده دیگری که مصمم در برگزاری مراسم بودند، در مدرسه باقی ماندند که تعداد آنان به حدود چهار صد نفر می رسید.

این گروه پس از ادای نماز، بار دیگر، به طرف در خروجی فیضیه و میدان آستانه به حرکت در آمدند و در حالیکه شعارهایی را از قبیل:

«خمینی! خمینی! خدا نگهدار تو / بمیرد! بمیرد! دشمن خونخوار تو»

«درود بر خمینی»

«مرگ بر پهلوی»

«مرگ بر حکومت یزیدی»

«مرگ بر شاه»

با آهنگی منظم سر داده بودند، به میدان آستانه رسیدند ناگهان با حمله مأمورین مواجه شده و به کمک ماشینهای آب پاش به طرف فیضیه رانده شدند. طلاب خشمگین از حیاط فیضیه مقداری سنگ و آجر برداشته و از درختان خشک باغچه مدرسه، چوب تهیه کرده و به سوی نیروهای دولتی حمله نمودند این درگیری حدود یک ساعت و نیم ادامه یافت. و در نهایت چون احساس نمودند که چوب و سنگ حریف اسلحه و آهن نمی شود به درون فیضیه بازگشتند. در مدرسه بسته شد و طلاب بالای بام فیضیه رفته و علیه رژیم بی پروا شعار سر دادند. مأمورین دولتی از مسافرخانه های اطراف حرم و فیضیه به سمت طلاب شعار دهنده گاز اشک آور پرتاب نمودند و بدین وسیله آنان را از بالای بام فیضیه به حیاط مدرسه راندند. طلاب نیز با استفاده از آب حوض مدرسه، ذره های گاز را از دیدگانشان می زدودند. در این هنگام یکی از طلاب بلندگوی محل تدریس آیه الله اراکی را از جای کند، و به وعظ و ارشاد مأموران دولتی پرداخت.

درگیری، هجوم و حمله و گریز نیروهای دولتی با طلاب مدرسه و وعظ و خطابه طلاب تا پاسی از نیمه شب ادامه پیدا کرد. بعد از نیمه شب عده ای از طلاب برای استراحت به حجره های خود رفتند و عده ای نیز در حیاط مدرسه و روی زیلوهای آن مشغول استراحت گردیدند. از نیمه شب تا اذان صبح همواره این شعار از سوی بعضی طلاب مطرح می شد که:

طلبه ها بیدارید؟ طلاب دسته جمعی پاسخ می دادند: از پهلوی بیزارید؟ بیداریم.

در مدرسه فیضیه سنگی وجود دارد که بعد از قیام خونین ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ برای گرامیداشت آن روز و برای بررسی مسائل سیاسی اجتماعی ایران، سخنوران و انقلابیون بر روی آن سنگ رفته و به سخنرانی می پرداختند. طلاب مبارز در روز ۱۵ خرداد ۵۴ و همینطور روزهای دیگر، برای دلگرمی و روحیه دادن بر روی آن سنگ قرار گرفته و مطالبی از کتاب حکومت اسلامی حضرت امام (ره)، اعلامیه های امام درباره حزب رستاخیز و خاندان سلطنت پهلوی و … را برای بقیه قرائت می کردند. طلابی همچون باقر صدر، مجتبی قائد امینی، سید حسن موسوی تبریزی، شیخ احمد کروبی و … روی این سنگ برای جمع طلاب مبارز، سخنرانی می نمودند.

در داخل مدرسه برای هماهنگی بیشتر در هدایت حرکت طلاب و انسجام عمل در برابر نیروهای دولتی تنی چند از طلاب فعالتر از بقیه عمل می کردند و رتق و فتق امور به دست آنها بوده و به نوعی رهبری حرکت را در دست داشتند.

در مدرسه، روز ۱۵ خرداد ۵۴ باز گردید و طلابی که بیرون مدرسه بودند نیز وارد مدرسه گردیدند و با مشاهده عکسهایی از امام که بر دیوار مدرسه نصب شده بود و همینطور پلاکارتهایی که شعار به نفع امام (ره) و بزرگداشت ۱۵ خرداد ۴۲ و علیه رژیم پهلوی نوشته شده بود، توانشان برای پیوستن به انقلابیون و ادامه دادن راه شهدای ۱۵ خرداد ۴۲ مضاعف و انگیزه شان برای تظاهرات علیه رژیم قوی تر گردید و احساس می نمودند که گویا امسال لازم است با شدت و در خور این روز، مراسم و تظاهرات برگزار شود. لذا روز ۱۵ خرداد ۵۴ رفت و آمد به فیضیه ادامه پیدا کرده و طلاب دسته دسته درباره قیام خونین خرداد ۴۲ به صحبت می پرداختند و شیخ احمد کروبی نیز به افشاگری علیه رژیم می پرداخت.

بواسطه بازگردیدن در مدرسه و ادامه رفت و آمد، مأموران دولتی نیز درون فیضیه رخنه می نمودند و افرادی را شناسایی کرده به محض خروج از مدرسه دستگیر می کردند. طبق گزارش رئیس ساواک قم، ۱۸ نفر از تظاهر کنندگان دستگیر و روانه زندان شهربانی قم گردیدند. روز ۱۵ خرداد ۵۴ از دو لحاظ قابل توجه است:

۱ ساواک پس از دستگیری ۱۸ تن از طلاب طی گزارشی به تهران اعلام می کند تظاهرات خاتمه یافته و سر و صدایی مشهود نیست و همچنان مراقبت از فیضیه ادامه دارد.

۲ طلاب پس از دستگیری دوستان خود، احساس می کنند که خارج شدن از مدرسه، آنهم از در خروجی میدان آستانه برای آنان مشکل ساز خواهد بود، و سرنوشت آنان نیز مانند سایر دستگیر شدگان خواهد شد. در شب ۱۶ خرداد نیز حدود ۵۰۰ تن از طلاب برای نماز جماعت به امامت آیه الله اراکی خود را آماده نمودند. پس از اتمام نماز، طلاب مذکور در مقابل در مدرسه اجتماع کرده و در حضور نیروهای دولتی و ماشینهای آب پاش آنان، علیه خاندان سلطنت پهلوی شعار دادند که این بار نیز نیروهای دولتی با آب پاشیدن روی طلاب و همینطور پرتاب گاز اشک آور، آنان را به داخل مدرسه راندند و در مدرسه نیز بسته گردید.

کنترل و مراقبت اطراف مدرسه و حرم شدیدتر شد و نیروهای دولتی قم و حتی ژاندارمری منطقه به حالت آماده باش در آمدند. شعارهای طلاب علیه رژیم، آن شب تا صبح ادامه پیدا کرد.

در مدرسه فیضیه صبح شانزده خرداد باز شد و رفت و آمدها صورت گرفت نیروهای دولتی از این روز (از مسافت دور) اطراف حرم و فیضیه را به محاصره در آوردند. به این علت در مسافت دورتر از مدرسه موضع گرفته تا بتوانند طلابی را که قبلا از طریق ساواک و نیروهای اطلاعاتی رژیم شناسایی گردیده اند، پس از طی مسیری که دورتر از حرم و مدرسه باشد دستگیر نمایند .

«رئیس ساواک قم در همین روز طی گزارشی به اداره سوم ساواک اعلام می کند دو تن از طلاب مبارز و شناسایی شده در ساعت ۳۰/۵ صبح و سه تن در ساعت ۷ صبح دستگیر شده اند و دستگیری عوامل شناسایی شده همچنان ادامه دارد. رئیس ساواک در ادامه، گزارش می کند که در حال حاضر (از صبح شانزدهم) در فیضیه فعالیت حاد و مشکوکی مشاهده نشده، لکن احتمال دارد پس از نماز مغرب و عشاء مجددا تظاهراتی به عمل آید.»

طلاب به محض اطلاع از دستگیری پنج تن از دوستانشان که از مدرسه خارج شده بودند تصمیم می گیرند تا مقدار قابل توجهی سنگ و چوب فراهم کنند تا در صورت حمله مامورین رژیم خود را برای مقابله با آنها، مهیا سازند. از آنجا که روز شانزدهم در مدرسه باز بوده و رفت و آمد صورت می گرفت، طلاب به طرق مختلف سعی نمودند از مدرسه خارج شده و مقداری جیره غذایی برای خود تهیه کنند لذا در این روز، هم از بیرون مدرسه و هم از داخل حجرات فیضیه مواد خوراکی برای خود تدارک می دیدند و در حجره عبد الله اسلامی کرمانشاهی ذخیره نمودند تا بتوانند با نیروی قوی در مقابل نیروهای دولتی به تظاهرات بپردازند.

طلاب مبارز، نماز مغرب و عشاء را به امامت آیه الله اراکی به جای آوردند و پس از اتمام نماز با شعارهای:

«درود بر خمینی»

«مرگ بر پهلوی»

«خمینی، خمینی، خدا نگهدار تو/ بمیرد، بمیرد دشمن خونخوار تو؛»

آیه الله اراکی را تا وسط میدان آستانه همراهی نمودند و با تلاش فراوان سعی کردند با مردم درآمیزند؟

نیروهای امنیتی برای ممانعت از حرکت طلاب به سوی حرم و خیابان ارم، با آنان درگیر شدند و این درگیری تا ساعت ۳۰/۹ شب ادامه پیدا نمود و در نهایت طلاب به داخل فیضیه رانده شدند و سه تن از طلاب نیز دستگیر گردیدند. نیروهای شهربانی با کوشش فراوان، جمعیت را از اطراف حرم و خیابان های ارم و چهار مردان، متفرق کردند و در فیضیه مجددا بسته شد .

طلاب، تظاهرات و شعاردهی خود را در فیضیه و بالای بامهای آن، بخصوص اطراف در و پنجره ای که به طرف آستانه باز می شد ادامه دادند.

یکی از طلاب از بالای بام مدرسه در حالیکه بلندگویی در دست داشت، مردم را مورد خطاب قرار داد و گفت:

«ای ملت! ما فرزندان شما هستیم، ما برای دفاع از اسلام و قرآن، برای استقلال و آزادی کشورمان از یوغ استبداد آریامهری و استعمار آمریکا و اسرائیل و احقاق حقوق ستمدیدگان، مبارزه می کنیم.»

آنگاه، خطاب به مأمورین شهربانی گفت:

«پاسبانها! شما برادران ما هستید، هدف ما رژیم خونخوار پهلوی است نه شما.»

مأمورین شهربانی جواب طلبه ای که آنها را برادر خطاب کرده بود، با پاشیدن آب دادند.

طلاب همچنان به شعار دادن ادامه دادند و شعارهای جدیدی با مضمون زیر سر می دادند:

«مرگ بر سلسله پهلوی»

«حق بر باطل پیروز است»

«هر کس دستش قرآن است جایش کنج زندان است»

و…

به این ترتیب تظاهرات شب هفدهم تا نیمه شب ادامه پیدا کرد.

رئیس ساواک قم با مشاهده این صحنه و اینکه طلاب در تظاهرات خود علیه رژیم از روز قبل مصمم تر شده اند، در شب هفدهم گزارشی با مضمون ذیل به اداره سوم ساواک ارسال نموده است :

«پیش بینی می شود این تظاهرات در روزهای آینده با شدت بیشتری ادامه یابد. لذا چنانچه دستوری در این مورد از طریق مرکز می باشد مراتب را اعلام تا به مورد اجرا گذارده شود .»

حدود ساعت ۸ صبح روز هفدهم خرداد ۵۴ در مدرسه فیضیه باز گردید. مأمورین افراد داخل مدرسه را به بیرون دعوت می نمودند و ادعا می کردند که مانعی در سر راه خروج آنان نیست. اما طلبه ها می دانستند که هر کس خارج شود، پس از طی مسیری کوتاه دستگیر خواهد شد و سرنوشتی مشابه دیگران خواهد یافت که در روزهای قبل دستگیر شده و در زندان شهربانی به سر می بردند، لذا تصمیم گرفتند از مدرسه خارج نشوند.

عدم خروج طلاب از مدرسه م