خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل خواجه نصیر مؤسس کلام فلسفی

فایل پاورپوینت کامل خواجه نصیر مؤسس کلام فلسفی؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل خواجه نصیر مؤسس کلام فلسفی شامل 31 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل خواجه نصیر مؤسس کلام فلسفی را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل خواجه نصیر مؤسس کلام فلسفی با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل خواجه نصیر مؤسس کلام فلسفی با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل خواجه نصیر مؤسس کلام فلسفی تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل خواجه نصیر مؤسس کلام فلسفی را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل خواجه نصیر مؤسس کلام فلسفی :

من خواجه را مؤسس کلام فلسفی می دانم. کسانی که با تاریخ کلام اسلامی آشنایی دارند، می دانند که کلام اسلامی چهار مرحله را پشت سر گذاشته است که عبارتند از کلام نقلی، کلام عقلی، فلسفه کلامی و کلام فلسفی. مخصوصاً در کلام شیعه این چهار مرحله کاملاً آشکار هست.

گرچه خواجه به عنوان طوسی معروف است ولی اصالتاً اهل قم بوده و در طوس به دنیا آمده است، ولی خاندانش و پدرش شیخ وجیه الدین محمدابن حسن از روستای جهرود از توابع قم بوده است، پدر به جهت زیارت امام هشتم علیه السلام به طوس رفته و در آنجا ماندگار می شود. وی شخصیت جامع الاطراف و ذوالفنونی است. جناب خواجه نصیرالدین طوسی متولد جمادی الاول ۵۹۷ قمری و وفاتش هم ۶۷۲ قمری است، از درخشنده ترین چهره های حکمت و ریاضیات در قرن هفتم است و با عنوان نصیرالدین، محقق طوسی، خواجه طوسی، استاد البشر او را یاد می کنند و از القاب ایشان به شمار می آید. خواجه نوآوری های فراوانی در حوزه حکمت و ریاضیات و نجوم داشته که واقعاً می شود او را یک حکیم جامع نگر معرفی کرد.

ادوار کلام اسلامی

من خواجه را مؤسس کلام فلسفی می دانم. کسانی که با تاریخ کلام اسلامی آشنایی دارند، می دانند که کلام اسلامی چهار مرحله را پشت سر گذاشته است که عبارتند از کلام نقلی، کلام عقلی، فلسفه کلامی و کلام فلسفی. مخصوصاً در کلام شیعه این چهار مرحله کاملاً آشکار هست.

در ابتدا کلام شیعه عمدتاً مبتنی بر کلام نقلی بود. نقل پیشوایان معصوم و ادعاهای کلامی با قال الصادق و قال الباقر علیهما السلام معرفی می شد، مثلاً کتاب الایضاح فضل بن شاذان،- چون آثار کلامی قرن اول و دوم در دست نیست و عمده آثار کلام قرن سوم هم از بین رفته، ولی کتاب الایضاح فضل بن شاذان موجود است- تا زمان شخصیت هایی مثل شیخ صدوق که متوفی ۳۸۱ قمری است، یعنی قرن چهارم، کلام نقلی است، یعنی اگر کتاب اعتقادات صدوق یا توحید صدوق را ملاحظه بکنید، نقلی است، همان طور که من لایحضره الفقیه ایشان، که کتاب فقهی اوست روایی و نقلی است.

برای اولین بار خواجه نصیر الدین طوسی یک نظام کلامی می نویسد که مبتنی بر نظام فلسفی است.

بعد نوبت شاگردش جناب شیخ مفید که رسید، رویکرد عوض می شود و کلام عقلی می شود، البته معنی اش این نیست که شیخ مفید از نقل استفاده نمی کرد. روش عقلی از مهمترین روش ها بود. او در کتاب اوایل المقالات یا تصحیح اعتقادات امامیه، که کتاب استادش را تصحیح کرده، با روش عقلی به بحث پرداخته است. شیخ مفید هم مؤسس کلام عقلی می شود -که متوفی ۴۱۳ قمری است- ولی روش عقلی ایشان مبتنی بر نظام فلسفی نبود، یعنی اینگونه نبود که شیخ مفید ابتدا یک نظام فلسفی را مدوّن بکند و بعد آن نظام فلسفی، برای کلام مبنا بشود. البته ما فیلسوفان را هم داریم، افرادی مثل فارابی و بوعلی، که با توجه به مباحث فلسفی و امور عامه، الهیات تدوین می کردند. و بعد از جناب بوعلی سینا شخصیت هایی مثل غزالی و سپس فخر رازی می آیند و منتقد فلسفه می شوند، در واقع این نکته را می فهمند که پرسش هایی در فلسفه مطرح است که باید به آن ها پاسخ داد، اما چون پاسخ فیلسوفان را با آراء کلامی اشعری ناسازگار می دانستند، لذا هم فلسفه را نقد کردند و هم با کمک کلام اشعری به پرسش های فلسفی خودشان پاسخ دادند، لذا یک مرحله سومی از کلام به دست آمد به نام فلسفه کلامی، یعنی فلسفه ای که تابع علم کلام است. لذا می بینید جناب غزالی کتابی دارد به نام المستصفی فی علم الاصول و در آنجا به تعریف علم کلام می پردازد و می گوید علم کلام دانشی است که از عوارض موجود به ماهو موجود بحث می کند، یعنی تعریف فلسفه را از فلسفه می گیرد و به کلام می دهد ولی یک قید اضافه می کند «عَلی قانونِ الاسلام» که فلسفه کلامی بشود. -غزالی متوفی ۵۰۵- فخر رازی هم که این راه را ادامه می دهد و جامع تر از غزالی این مسیر را سپری می کند.

خواجه نصیرالدین طوسی حکیم شیعی قرن هفتم، میراث گذشته مشاء و اشراق و معتزله و اشاعره و شیعه را در اختیار دارد، این را چه کار می کند؟ آیا در کتاب های کلامی مثل تجرید الاعتقاد، ایشان مثل فارابی و ابن سینا عمل می کند یا مثل غزالی و فخر رازی؟ نه! از قضا وقتی در برابر فخر رازی می ایستد قدم به قدم او را نقد می کند، لذا تمام جرح های فخر رازی را در اشارات نقد می کند و کلام بوعلی را شرح می زند و جز در دو جا که خود ایشان بر بوعلی حاشیه دارد، در کل اشارات هیچ جرح و نقدی بر بوعلی ندارد. اما ایشان در کتاب تجرید الاعتقاد با کمک فلسفه ای، که بنده از آن به فلسفه ترکیبی مشاء و اشراق تعبیر می کنم، نظام کلامی خودش را مدوّن می کند و کلامی به نام کلام فلسفی تأسیس می کند، یعنی برای اولین بار خواجه نصیر الدین طوسی یک نظام کلامی می نویسد که مبتنی بر نظام فلسفی است، اما نمی شود گفت این فلسفه ف